ENG

Engaîner, v.tr., mettre en gaîne, τὸ ξίφος εἰς τὸν χολεὸν κατατιθέναι, χατατίθημι, fut.

ne n.f., race, γέννημα, γεννήματ-ος

Engelure, n.f., χείμετλ-ον, ov (τό). Avoir des engelures, χειμετλιτᾷν, χειμετλιτάω, &, fut. χειμετλιάσ-ω.

Engendrer, v. tr., voy. Enfanter.

Engerber, v. tr., mettre en gerbe, ἀμαλλεύ-ειν, ἀμαλλεύ-ω, fut. ἀμαλλεύσ-ω, 800.

Engin, n. m. 1 Adresse, ἀγχίνοι-α, ας (à); δεξιότης, δεξιότητ-ος (à). || 2 Instrument, μηχάνημα, μιηηχανήματ-ος (τό). |] 3 Piége, δίχτυ-α, ων (τά).

Englober, v. tr., réunir dans un seul tout, περιλαμδάν-ειν, περιλαμόάν-ω, fut. περιλήψομαι, 800.

Engloutir, v. tr. 1 Avaler gloutonnement, χαταπίν-ειν, χαταπίν-ω, fut. χαταπί-ομαι. || 2 Submerger, χαταδύ -ειν, χαταδύ-ω, fut.

χαταδύσ-ω, acc. |] 3 Anéantir, ἀφανίζ-ειν, ἀφανίζ-ω, fut. &pavio-w, acc. || 4 Dissiper, λαφύσσ-ειν, λαφύσσ-ω, fut. AXpUE-w , ACC. ; χατεσθί-ειν, χατεσθί-ω, fut. χατέδ-ομαι, 800.

Engluer, v. tr., enduire de glu, ἰξῷ περι-

pi-euv, περιχρί-ω, fut. neprypio-w, acc.

ngorgement, ἢ. m., obstruction, ἔμφραξτς) εωὡς (ὃ).

Engorger, v.tr., obstruer, ἐμφράττ-ειν, ἐμφράττ-ω, fut. ÉLPPAE-w, acc.

Engouement, n. m., admiration exagérée, ϑάμδ-ος, εος, ous (τό).

s'Engouer, v. pr., se passionner, ὕπερθαυμάζ-ειν, ὑπερθαυμάζ-ω, fut. ὑπερθαυμάσ-ω,

s'Engouffrer, v.pr., χαταδύ-εσθαι, χαταδύτ-ομαι, fut. χαταδύσ-ομαι.

Engourdir, v.tr., ναρχ-οῦν, ναρχ-όω, &, fut.

VADLWG-W, ACC. — s’Engourdir, V. Pr., vapx=@v, vapx-duw, &, fut. ναρχήσ-ω. — Engourdi, te, part. passé et adj., lourd,

esant, ἀμδλ-ῦς, Et, 0; νωθρ-ός, ά, 6v.

ngourdissement, n. M., νάρχωσ-ις, eus (ἢ) ; vépx-n, ἧς (ἡ).

Engrais, n. m. 1 Herbage, νομ-ἤ, ἧς (à). || 2 Pâture, σιτισμ-ός, où (6). | 3 Fumer, χόπρ-ος, ou (6).

Engraissement, ἢ. m., σίτευσ-ις, eus (ἡ).

Engraisser, v.tr. 1 En parlant d’un champ, χοπρίζ-ειν, χοπρίζτω, fut. xonpio-w, acc.

! 2 En parlant d'un animal, πιαίν - εἰν, πιαίν-ω, fut. πιαν-ὦ, aCC.; σιτίζ-ειν, σιτίζ-ω, fut. σιτίσ - ὦ, 800. — s’Engraisser ΟἹ Engraisser, V.intr., πιαίν-εσθαι, πιαίνομαι, fut. πιανθήσ-ομαι.

\Engravement, n. m., état d’un vaisseau

} engagé dans le sable, ἀμμιοχωσί-α, ας (ἡ).

raver, v. tr., ψάμμῳ προςχρού - εἰν, πρὸςχρού - w , fut. προςχρούσ -w, acc. — s’Engraver, Υ. Pr., ψάμμῳ προςοχέλλεἰν, προςοχέλλ-ω, fut. προςοχελ-ῶ.

Engrenage, Π. m., disposition de roues qui s'engrènent, τρόχων συνάρθρωσ-ις, ews (ὃ).

… Exngrener, v.tr. 1 Mettre du grain dans

LÉ

mu LL TRS Ἢ

pr τ ιι...΄΄ΠΠ΄Π΄΄Π΄΄Π΄ΠρΡΠΠρΠρΠπ5-ς-Π6Π6Ππ-ΠΠρ5-Πρ5ρ-ρ--ρ---- 6 ΄΄΄Φ ΄΄΄“΄ἽἝἽἝἽἝἽ͵.΄ --------“͵“““«“««“«“«“«“«“«“«“-----Ἅ----ἝἝ-------------.-....“«“.................ἍἍἝ«-[-------.--.«“»““-««“““«“«ἕΨἔφ««“«““«““«“«“«««““““«“«“«“«“«“«“«“«“«“«““«“««“««ρ“““««ᾶ««ῖ«ρ«ρ««««««..““«ρ«Μμκ“κ««ιἑ « “««ᾳᾳΦροὁ«Ψ“««ρ«««ἑ«««ρι«ρ«ρ«ρ«ρἑ«ο««οι«ι « ««ᾳ““«““«““««««««“«“«οιο«ὁψ«ἕἵψΨᾳοι«ψι.«ιὁο«ς.““--....-..»“......ὕ.-Ἱ“--“--------“““πτἔοὁΨἕἔἝἕΨἝἋἝΨἕΦ “οσἔὁΕ“«ο«ᾳοὁοἔὁΨ στο

ENL 157

la trémie, σἴτον τῇ μύλῃ ἐμθάλλ-ειν, èuδάλλ- ὦ, fut. ἐμθαλ- ὦ. || 2 Nourrir de grains, σιτίζ - εἰν, outit-w, fut. σιτίσ -ω, 800. — s’ÆEngrener, Υ. ὉΓ.,) se dit d’une roue qui s’emboîte dans une autre, ouuπεριστρέφ-εσθαι, συμπεριστρέφ -ομαι, fut.

s'Engrumeler, v.pr., se mettre en grumeaux, ϑρομθοῦσθαι, ϑρομιδ-όομαι, οὔμαι; fut. ϑρομδωθήσ-ομαι.

Enhardir, v.tr., ϑαρσύν-ειν, ϑαρσύν-ω, fut.

ϑαρσυν- ὦ, 806. — s’Enhardir, V. PT., σαῤῥ-εῖν, Θαῤῥ-έω, ὦ, fut. ϑαῤῥήστ-ω.

Enharnacher, v.tr., ἐπισάττ-ειν, ἐπισάττ-ω, fut. ἐπισάξ-, acc.

Enigmatique, adj., αἰνιγματώδ-ης, nc, ες.

Enigmatiquement, adv., αἰνιγματωδῶς.

Enigme, n.f., αἴνιγμα, αἰνίγματ-ος (té).

Enivrant, ante, adj., μεθυστιχτός, ἡ, 6v.

nn enivrante, μέθυσμα, μεθύσματ -ος τό).

Enivrement, n. m., ué0-n, Ὡς (ἢ).

Enivrer, v. tr. 1 Causer l'ivresse, μεθύσκeuv, μεθύσχ-ὠ, fut. μεθύσ-ω, acc. || 2 Transporter de joie, énaip-euw, ématp-w, fut.

ἐπαρ-ῶ, 800. — s’Ænivrer, \. pr. 1 Être ivre, μεθύσχ -εσθαι, μεθύσχ -ομαι, fut. μεθύσ -ομαι. || 2 Étre transporté de joie, — Ænivré, ée, part. passé et adj. 1 Iure, μέθυστος, ος, ον; μεθύτων, ουσα, ον. || 2 Fier, ἐπηρμέν-ος, ἡ, ον.

Enjambée, ἢ. f., βῆμα, βήματ-ος (τό).

Enjambement, n. m., ὑπέρδασ-ις, εως (ἢ).

Enjamber, v. tr., ὑπερδαίν-ειν, ὑπερδαίν-ω, fut. ὑπερθήστ-ομαι, acc.

Enjaveler, v.tr., mettre en javelle, δραγματεύ-ειν, δραγματεύ -ὠ, fut. δραγματεύσ- ὦ, acc.

Enjeu, n. m., évéyup-ov, ov (té).

Enjoindre, v. tr., prescrire, προςτάττοειν, προςτάττ-ω, fut. TpostéË-w, acc.

Enjôler, v.tr., abuser par des paroles flatteuses, ϑωπεύ-ειν, ϑωπεύ-ω, fut. ϑωπεύστ-ω,

Enjolivement, n.m., ce qui rend joli, καλλώπισμα, χαλλωπίσματ-ος (τό).

Enjoliver, v.tr., καλλωπίζ-ειν, χαλλωπίζ-ω, fut. χαλλωπίσ-ω, acc.

Enjolivure, n. f., ποίχιλμα, ποικχίλματ-ος (τό).

Enjoué, ée, adj. 1 D’humeur gaie, ἱλαρ-ός, ά, 6v (COMP. ἱλαρ-ώτερος, Sup. ἱλαρ-ώτατος); φαιδρ-ός, ά, ὄν (COMP. φαιδρ-ότερος, SUP.

φαιδρ-ότατος). || 2 Facétieux, &otet-0c, α, ον (comp. ἀστει-ότερος, 500. ἀστει-ότατος) ; εὖ- TOAMEÀ-06, 06, OV.

Enjouement, n.m., gaieté douce, εὐτραπελί-α, ας (ἢ); ἀστειότ-ς, ἀστειότ-τος (f).

Enlacement, ἢ. m., περιπλοχ-ή, ἧς (ἡ).

Enlacer, v. tr., περιπλέχ - εἰν, περιπλέχ-ω, fut. TEPIT}ÉE-W, acc.

Enlaidir, v. tr., αἰσχύν-ειν, aicyuv-w, fut.

αἰσχυν-ὦ, acc. || Verbe intr., αἰσχίων γίγνεσθαι, γίγντομαι, fut. γενήσ-ουαι.

158 ENQ

Enlèvement, ἢ. m. 1 Action d’'emporter, ἀφαίρεσεις, εως (à); ἀποχομιδ-ή, ἧς (ἡ). || ὦ Rapt, ἁρπαγ-ή, ἧς (ἡ).

Enlever, v. tr. 1 Lever en haut, ἐπαίρ-ειν, ἐπαίρ-ω, fut. ἐπαρ-ῶ, acc. || 2 ’Emporter, ἀποφέ ἔρτειν, ἀποφέρ-ω, fut. ἀποίσ-ω. acc. || 3 Ravir, ἁρπάζ-ειν. ἁρπάζ-ω, fut. ἁρπάστ-ω Ou Gpréë-w, acc. || 4 Faire disparaître, ἀνα!:ρ-εἴν. ἀναιρ-έω, ὦ, fut. ἀναιρήστω, acc. 5 Conquérir, χατὰ χράτος αἱρ-εἴν, αἱρ-έω, & , fut. αἱρήσ-ω, acc. || 6 Transporter d’admiration, ᾿ ἐξιστάναι, ἐξίστημι, [αἱ ἐχστήσ-ω,

Enluminer, v.tr. 1 Colorier, χρωματίζ-ειν, χρωματίζ-ω, fut. χρωματίσ-ω, ace. || 2? Rendre rouge, ἐρυθραίν-ειν, ἐρυθραίν-ω, fut. éouθραν-ὦ, acc. — Entuminé, ée, part. passé et adj., rubicond, ἐρυθροειδ-ἧς, ἧς, δ,

Enluminure, ἢ. [ , χρωματισμ-ός, où (ὁ).

Ennemi, ie, adj. 1 Qui haït, éy0p-66, &, 6v (comp. ἐχθίων, sup. ἔχθιστος). Être ennemi de, ἐχθραίν - εἰν, ἐχθραίν -ω, fut. ἐχθραν-ῶ, acc. || 2 En état de guerre, πολέμι-ος, OC, Ov.

Ennoblir, v-ir., ἐξευγενίζ-ειν, ἐξευγενίζ-ω, &, fut. ποιήσ-ὠ, ace. L'adjectif s'accorde avec le complément de ποιεῖν.

Re n.m. | Dégoût, tristesse, ἀνί-α, ας

). || 2 Souci, μέριμν-α, Ὡς (ἡ); φρονττ-ίς, ie (ἡ).

Ennuyant, ante, adj., ἀηδ-ἧς, ἧς, ἐς; ἐπαχθ-ἧς, ἧς, éc.

Ennuyer, v.tr., ἀνι-ἄν, ἀνι-άω, ὥ, fut. ἀνιάσw, 800.; βαρύνεειν, βαρύν-ω, fut. Bapuv-& , aCC.— s’ÆEnneagyer, V.Pr., ἀνι- -ἄσθαι, ἄνιdouar, ὥυαι, fut. ἀνιαθήστομαι, avec ἐπί el le dat. βαρύν-εσθαι, βαρύν-ομαι, fut. βαρυνθήστομαι, 800.; ἄχθ- -εσθαι, ἄχλομαι, fut.

ἀχθέσιομαι, acc. Ou dat.

Ennuyeusement, adv., ἀνιαρῶς, λυπηρῶς.

Ennuyeux, euse, adj. : ἐπαχθ-ἧς, Ÿc, ἔρον βαρύς, εἴα, ύ (comp. βαρ-ὕτερος, sup. βαρὕτοπος).

Énoncé, n.m., ce qu’on avance, ἀπόφαο te, εως (ἡ).

Énoncer, v. tr., ἐχφράζ-ειν,͵ ἐχφράζ-ω, fut.

ἐχφράσ-ω, acc. ; ; ἀποφαίν - «Ἔσθαι, ἀποφαίνμαι, fut. ἀποφαν-οῦμαι, 800.

Énonciatif,ive, adj., ἀποφαντιχ-ός, ἡ, 6v.

Énonciation, n. f., voy. Énoncé.

Enorgueillir, v.tr., ἐπαίρ-ειν, ἐπαίρτ-ω, fut. ἐπαρ-ῶ, ACC. — s'Enorgueillir, \. Pr., σεμνύν - εσθαι, σεμνύν - μαι, fut. σεμνυνοὔμαι; μεγαλοφρον- εἴν, μεγαλοφρον- έω, ©, fut. μεγαλοφρονήσ-ω; Où μέγα (indécl.) φ φρονεἶν, ppov-ÉW , ὦ, fut. φρονήσ-ω, avec ἐπί et le dat., ou le dat. seul.

Énorme, adj., ὑπερρμεγέθ-ης, ne, ες.

Fnormément, adv., ἀμέτρως, δεινῶς.

Énormité, ἢ n.f. 1 Ecès de He ὑπερθολ-ή, ἧς (ὃ) ; ἀμετρί-α, ας (ἡ). [{2 Gravité, δεινότης, δεινότητ-ος (ἦν.

5 "Enquérir, v. pr., s'informer, πυνθάγ-εσθαι,

ENR

Enquête, n. f., recherche, ἐξέτασ-ις, εως 1). 5 ‘Enraciner, Υ. pr. | Prendre racine, διζ-

οὔσθαι, ῥιζ-όομαι, οὔμαι, fut. ῥιζωθήσ- ομαι. -

Il 2 S’invétérer, ἐπιχρονίζ-ειν, ἐπιχρονίζ -ω, fut. ἐπιχρονίσ-ω.

Enrager, v.intr. 1 Étre pris de la rage, λυσσῶν λυσσ-άω, à, fit. λυσσήσ-ω.

tre furieux, μαΐν-εσθαι, μαίντομαι, fut.

Ras ομαι. — Ænragé, ée, Pari. passé εἰ adj. 1 Au propre, λυσσώδ-ης, ἧς, € || 2 Au figuré, ἐχυαν-ἧς, ἧς, ἔς.

Enrayer, v.tr., arrêter les roues, τοὺς τρο-

εἰοὺς ἐπέχ-ειν, ἐπέχ- ω, fut. ἐφέξ-ω.

nrayure, n.f., ce qui sert à enrayer,

Enrégimenter, v.tr., former en régiment, τάγματι ἐγχρίν-ειν, ἐγχρίντω, fut. ἐγχριντῶ, acc.

Enregistrement, n. m., ävayoap-#, ἧς (ἢ).

Enregistrer, v.tr., mentionner sur unregistre, &vayodo-euv, ἀναγράφ-ω, fut. ἀνα-

Enrhumer, v. tr. » κόρυζαν (rhume de cer- Veau) παρέχτειν, 7 πὰρ ἔχτω, fut. παρέξεω, dat.; Ou χαταῤῥοίζ-εσθαι ‘(catarrhe) ποιεῖν, ποιέω, ὦ, fut. ποιήστω; acc. 7 SE V. pr., xoput-&v, χορυζεάω, ὥ, fut. 70 C5 -0 ; χαταῤῥοί ᾿ εσθα! ᾿χαταῤῥοίζεομαι, ut. χαταῤῥοισθήσ- ομαι.

Enrichir, v.tr. 1 Rendre riche, πλουτίζ-ειν, mhovtit-w, fut. πλουτίσ-ω, acc. || 2 Ernbellir, orner, xocu-ctv, κοσμ.- έω, ὦ, fut.

χοσμῃ.ἤσ-ω, ACC.; χαλλωπίζ-ειν, χαλλωπ τίζοω, fut. χαλλωπίσ -ω, acc. — s’Ænr'ichir, V.pr., πλοντίζ-εσθα:, πλουτίζε-ομαι. fut. πλουτισθήσ- τομαι; χρηματίζ-εσθαι, χρηματίζε-ουσι, fut. χρηματίστομαι. — Ænrichi,ée, part.

es et adj., orné, χεχοσμημέντ-ος, Ἢ; OV.

Snrichi de pierreries, λιθοχόλληττος, ος, ον. Enrichissement, ἢ. m. 1 Acticr de devenir nn (EL πλουτισμ-ός, où (6); χρηματισμός, où (6). || 2 Ornement, x6ow-06, οὐ (6); M ΡΥ Ch χαλλωπίσματ-ος (τό).

Enrôlement, ἢ. m., καταγραφ-ἥ, ἧς (ἢ); χαταλογ-ἥ, ἧς (ἢ).

Enrôler, v.tr., χαταγράφ-ειν, χαταγράφ-ω, fut. χαταγράψ- οὐ acc. ; χαταλέγ-ειν, χαταλέγ-ω , χαταλέξ- à, acc.

Mnrôleur, n. m. , στρατολόγ- oc, ou (6).

Exrouement, n. m., βράγχ-ος, ou (6); βραγχίασ-ις, εὡς (ñ).

Enroxer, ν. tr., βραγχὸν ποι-εῖν, ποι-έω, ὥ, fut. ποιήστω, acc. L'adjectif s'accorde avec Ἵ πος de ποιεῖν. --- s'Enrouer,

, βραγχιτ-ᾷν, βραγχιτάω, ὦ, fut: βραγδος — Enroué, ée, part. passé et adj., βραγχ-ός, ἡ, 6V; βραγχώδεης, Ὡς, ες.

Enrouiller, ν. tr., rendre rouilié, χατι-οὖν, χατι -όω, à, fut. χατιώσ - w, acc. s'Enrouilles, V. Pr. χατι-οὔσθαι, κατιπτὸ θάνω, n. m. 1 Action d’enrouler, ἕλιξοις, εως (ἡ). || 2 État de ce qui est en roulé, ns Eyuur-0: (té).

[heias: à

Enrouler, v. tr., rouler autour, περιελίσσεἰν, περιελίσσ-, fut. περιελίξ-ω, ace.

Ensablement, ἢ. m., ΝΟΥ. Engravement.

Ensabler, v. tr., voy. Engraver.

Ensanglanter, v.tr., αἱματ-οῦν, αἱματ-όω, ὥ, fut. αἱματώσ-ω, acc. ; αἱμάσσ-ειν, αἱμάσσ-ω, fut. αἱμάξ-ω,, acc. — Ensanglanté, ée, part. passé et adj., aiuæxt-0ç, ἡ, ὄν; ἣμοαγ-

ÉV-06, Ἢ, ον.

nseigne, n.f. | Marque, σῆμα, σήματ-ος (té); σημεῖ-ον, ov (τό). || 2 Écriteau, παράcAau-ov, ov (to). || 3 Drapeau, σημαί-α, ας (à). || Nom m., porte-drapeau, σημαιοφόρ-ος, ou (6).

Enseignement, n.m. 1 Action, art d’enseigner , διδασχαλί-α, ας (ἡ); διδαχ- ἡ, ἧς (ἡ). 12 Précepte, δίδαγμα, διδάγματ-ος (τό) ; παράγγελμα, παραγγέλματ-ος (τό).

. Enseigner, v. tr. 1 Instruire, παιδαγωγ-εῖν,

παιδαγωγ-έω, ©, fut. παιδαγωγήστω,, 800.

! 2? Donner des leçons, διδάσχ - εἰν, διdacx-w, fut. διδάξ-ὠ, deux acc. || 3 Indiquer , δεικνύναι, δείχνυμι Où δεικνύ-ω, fut.

Ensemble, adv., ἅμα, ὁμοῦ.

Ensemble, n. m., tout, ὅλ-ον, ou (τό):

σύνολ-ον, ou (τό).

Ensemencement, n. m., σπορ-ά, ἂς (ὃ).

Ensemencer, v.tr., σπείρ-ειν, σπείρ-ω, fut.

σπερ-ὦ, ACC.

Enserrer, wv. tr., contenir, nepiéx-euv, περιέχ-ω, fut. περιέξ-ω, acc.

Ensevelir, v.tr., ϑάπτ-ειν, Sénr-w, fut.

ϑάψ-ως, acc. ; χηδεύ-ειν, χηδεύ-ω, fut. χης δεύσ-ω, acc.

Ensevelissement, ἢ. m., ταφ-ἤ, ἧς (ἡ).

Ensorceler, v. tr., troubler par des sortiléges, βασκαίν-ειν, βασχαίν-ω, fut. βασχαν- &, acc.

Ensorcellement, n. m., βασχανί-α, ας (ἡ).

Ensoufrer, v. tr., enduire de soufre, ϑειοὔν, Set-6w, ὦ, fut. ϑειώσ-ω, acc.

Ensuite, adv., εἶτα, ἔπειτα, μετὰ ταῦτα.

s'’Ensuivre, v. pr., résulter de, usité seulement à la troisième personne du sing. et du plur., ἕπ-εσθαι, ἕπ-εται; fut. ἕψ-εται.

Entablement, ἢ. m., couronnement de codonne, ϑριγχτός, où (6).

Entacher, v. tr., salir, souiller , puaiv-euv, μιαίντω, fut. μιαν-ῶ, acc.; μολύν-ειν, μολύν-ω, fut. μολυν-ὥ, acc.

Entaille, n.f., incision, ἐγχοπ-ή, ἧς (à); évrou-h, ἧς (À).

Entailler, v. tr., ἐγχόπτ-ειν, ἐγκόπτ-ω, fut. ἐγχόψ-ω, ACC.; ἐντέμν-ειν, ἐντέμν-ω, fut. év- TEU-@, 800.

Entame, ἢ. f., premier morceau coupé, πρῶτ-ον χόμμα, χόμματ-ος (τό). Les deux mots se déclinent.

Entamer, v. tr. | Couper le premier mor- CEAU, πρωτοτομ-εῖν, πρωτοτομ-έω, ©, fut.

πρωτοτομήσ-ω, acc. || 2 Commencer, ἄρχεσθαι, ἄρχτομαι, fut. ἄρξ-ομαι, gén.; ἐπιχειρ-εῖν, ἐπιχειρτέω, ©, fut. ἐπιχειρήσ-ω,

dat. || 3 Porter atteinte, λυμιαίν-εσθαι, λυμαίντομαι, fut. λυμαν-οῦμαι, ace. ou dat.

does N. M., σώρευμα, σωρεύματ-ος TO).

Entasser, v.tr., σωρεύ-ειν, cwpei-w, fut.

σωρεύσ-ω, ACC.

Ente, n.f., greffe, ἔμδλημα, ἐμόλήματεος (τό).

Entendement, n. m., intelligence, νοῦς, νοῦ (6); διάνοι-α, ας (à).

Entendeur, n. m., qui entend et comprend, αυλλαμιδάν-ων, οντος (6).

Entendre, v. tr. 1 Percevoir les sons, 2 Écouter, ἀχρο-ἄσθαι, ἀχρο-άομαι, ὥμαι, fut. ἀχροάσ -ομαι, gén. || 3 Comprendre, 4 Vouloir, χελεύ-ειν, χελεύ-ω, fut. χελεύσ-ω, acc. || Verbe intr., consentir, ὑπαχού-ειν, ὑπαχού-ω, fut. ὑπαχούστομαι πρός, acc.

— s’ÆEntendre, Υ. pr. 1 S’accorder, συυ.φρον-εῖν, συμφρον-έω, ὦ, fut. συμφρονήσ-ω, dat. || 2 Se concerter, συντίθ-εσθαι, συντίθ-εμαι, fut. συνθήσ-ομαι, dat. ou πρός et l’acc. || 3 Se connaître ἃ, ἔμπειρτ-ος, ος, ον εἶναι, εἰμί, fut. ἔστομαι, gén. — Entendu,ue, part. passé et adj. 1 Arrêté, .

τεταγμέν-ος, ἡ, OV; δεδογμέν-ος, ἡ, ον. || 2 Intelligent, συνετ-ός, ñ, 6v: ἐπιστήμ-των, ων, ον, SÉN.; ἔμπειρ-ος, 06, ον, gén. Bien entendu, loc. adv., ἀμέλει, δῆτα.

Entente, n.f. 1 Signification, διάνοι-α,, ας (à). [| 2 Intelligence, émorru-n, ns (à); ἐμπειρί-α, ας (à). || 3 Disposition, διάθεσ-ις, εως (ἢ). |

Enter, v.tr., greffer, ἐγχεντρίζ-ενν, ἐγχεντρίζ-ω, fut. ἐγχεντρίσ-ω, acc.

Entérinement, ἢ. m., ratification, κύρωσ- 16, εως (À).

Entériner, v.tr., ratifier, κυρ-οὖν, xvp-6w, ὦ, fut. κυρώσ-ω, acc.

Enterrement, n. m., ταφ-ή, ἧς (ἢ).

Enterrer, v.tr. 1 Inhumer, ϑάπτ - εἰν, Sant-w, fut. ϑάψ-ω, acc. I? Cacher, χαταχρύπτ-ειν, χαταχρύπτ-ω, lul. χαταχρύψ-υ, acc.

Entêtement, n. m., αὐθάδει-α, ας (ἡ).

Entêter, v. tr. 1 Alourdir la tête, τὴν xeφαλὴν βαρύν-ειν, βαρύν-ω, fut. Bapuv-&. || 2 Enorgueillir, ἐπαίρ -εἰν, énaio-w, fut.

ἐπαρ-ῶ, ACC. — s'ÆEntéter, V. Pr., S'OPiniâtrer , αὐθαδίζ-εσθαι, αὐθαδίζτομαι, fut. αὐθαδίσ -ομα!. — ÆEntété, ée, part. passé etadj., opinidtre, αὐθάδ-ης, ns, es (comp.

αὐθαδ-έστερος, SUP. αὐθαδ-έστατος).

Enthousiasme, ἢ. m. | Inspiration divine, ἐνθουσιασμ.-ός, où (6). || 2 Joie excessive, χαρ-ά, ἂς (à). || 3 Admiration, Sau6oc, εος, ους (τό).

Enthousiasmer, v.tr., ravir d’admiration, ἐπαίρ-ειν, ἐπαίρ-ω, fut. ἐπαρ-ῶ, acc.

Enthousiaste, ἢ. m., homme inspiré, ἐνθουσιαστ-ἧς, où (6).

Enthymeme, ἢ. m., forme de raisonnement, ἐνθύμημα, ἐνθυμήματ-ος (τό).

Enticher, v.tr., faire adopter une opinion, ἐμιοάλλ-ειν, ἐμάλλ-ω, fut. ἐμιδαλ-ὦ, acc. — s’Enticher, N.Pr., προλαμθόν-εσθαι, προλαμθάν - ouai, fut. προληφθήσ - ouai. — Entiché, ée, part. passé et adj. 1 Gâté, ὑπόσαπρτ-ος, 06, ον. || 2 Engoué ; προειλημ.μέν-ος, ἢ, OV.

Entier, ière, adj. 1 Intégral, 6-05, ἡ, ον.

[| 2 Opiniâtre, αὐθάδ-ης, nc, ες.

Entièrement, adv., ὅλως, πάντως, παντά- TOOL.

Entonner, v. tr. 1 Mettre dans un tonneau, πίθῳ ἐγχ-εῖν, Éyx-éw , fut. ἐγχεύσ-ω, acc.

|| 2 Commencer un air, ἐξάρχ-ειν, ἐξάρχ-ω, fut. ἐξάρξ-ω, gén.

Entonnoir, ἢ. m., ywv-n, ἧς (ὃ).

Entorse, n.f., παράστρεμμα, παραστρέμ.ματ-ος (τό). Se donner une entorse, παραστρέφ-εσθαι, παραστρέφ- ομαι, fut. παραστραφήστομαι.

Entortillement, n. m., περιπλοχ-ἤ, ἧς (ñ).

Entortiller, v.tr., περιπλέχ-ειν, περιπλέχ-ω, fut. περιπλέξ-, acc.

Entour (ἃ l’}, adv., πέριξ.

Entourage, n. τη. 1 Ornements qui entourent, περιθολ-ὴ., ἧς (à). || 2 Société, oi περί, acc. de la personne. L'article se décline.

Entourer, v.tr. 1 Environner, περιδάλλοειν, περιδάλλ-ω, fut. περιδαλ-ὦ, acc. Entourer de murs, περιτειχίζ - εἰν, περιτειχίζ -ωὠ΄. fut. περιτειχίσ-ω, acc. || 2 Former la société de quelqu'un, συνεῖναι, σύνειμι, fut. συνέσουαι, dat.; ὁμιλ-εῖν, ὁμιλτέω, ὦ, fut. ὅμιλήσ-ω, dat.

s'Entr'accorder, v. ὑπ ἀλλήλοις συμφρονεἴν, συμφρον-έω, ὥ, fut. σνυμφρονήσ-ω.

s'Entr'accuser, v. pr. , ἀλλήλων χατηγορεἴν, κατηγορ-έω, ὦ, fut. χατηγορήσ-ω.

Entr'acte, n. m., τὸ μεταξὺ τῶν σχηνῶν.

Le premier article se décline.

s’Entr'aider, v. pr., ἀλλήλοις βοηθ-εῖν, βοηθ-έω, ©, fut. βοηθήσ-ω.

Entraiïlles, n. f.pl., ἔντερ-α, ων (τά) ; σπλάγχνœ, ὧν (τά).

s’Entr'aimer, V. pr., ἀλλήλους φιλ-εῖν, φιλέω, ὦ, fut. φιλήσ-ω.

Entrainant, ante, adj., persuasif, δειν-

Entraînement, n. m., action d'entraîner.

Au figuré: L’entrainement de l’exemple, τοὺ παραδείγματος δύναμεις, εως (ñ). L'entrainement des passions, τῶν ἐπιθυμιῶν ὁρμ-ή, ἧς (À).

Entraïîner, v. tr. 1 Trainer de force avec δοὶ OU après εοἱ, παρασύρ-ειν, παρασύρ-ω, fut. παρασυρ-ῶ, acc. || 2 Persuader, convaincre, γχαταπείθ-ειν, χαταπείθ -ὠ, fut.

χαταπείσ-ω, acc. || 3 Avoir pour conséquence, φέρ-ειν, pép-w, fut. oto-w ἐπί, acc.

s’Entr'appeler, v. pr., ἀλλήλους χαλ-εῖν, χαλ-έω, ὦ, fut. χαλέσ-ω.

Entraver, v. tr. 1 Mettre des entraves, πεὸδ-ῷν, πεδ-ἄω, ὥ, fut. πεδήσ-ω, acc. ||

2 Embarrasser, ἐμποδίζ-ειν, ἐμποδίζ-ω͵ fut.

s'Entr'avertir, v. pr., ἀλλήλους ἀπαγγέλλειν, ἀπαγγέλλτ-ω, fut. ἀπαγγελ-ῶ.

Entraves, n.f. pl. 1 Liens aux jambes des chevaux, réd-n, ἧς (ὃ). || 2? Obstacles , èu- PAT , ὧν (τά); τὰ ἐμποδών. L'article se décline.

Entre, prép. 1 Au milieu de, μεταξύ; ἐν μέσῳ, gén. || 2 Parmi, μεταξύ, gén.; ἐν, dat. || 3 Dans, ἐν, dat.

Entre-bâiller, v.tr., entr'ouvrir, ὑπανοίγeu, ὑπανοίγ-ω, fut. ὑπανοίξ-ω, acc.

s'Entre-choquer, v. pr., ἀλλήλους συγ-

Entre-colonne ou Entre-colonnement, n. M., μεσοστύλι-ον, OU (τό).

Entre-côte, ἢ. m., μεσοπλεύρι-ον, ou (τό).

Entrecouper, v.tr. 1 Couper en plusieurs morceaux, διατέμν-ειν, διατέμν-ω, fut. δίατεμ-ῶ, acc. || 2 Interrompre, διοικόπτο-ειν, διαχόπτ-ω, fut. διαχόψ-ω, acc.

s'Entre-déchirer, v. pr., ἀλλήλους σπαράττ-ειν, σπαράττ-ω, fut. σπαράξ-ι.

s'Entre-détruire, v. pr., ἀλλήλους ἀναιρεἴν, ἀναιρ-έω, &, fut. ἀναιρήσ-ω.

Entre-deux, n. m., διάμεστον, ον (τό).

s'Entre-dévorer, v. pr., ἀλλήλους χατεσθίtv, χατεσθί-ω, fut. χατέδ-ομαι.

s'Entre-donner, v. pr., ἀλλήλοις ἀντιδιδόναι, ἀντιδίδωμι,, fut. ἀντιδώστ-ω, acc.

Entrée, n. f. 1 Action d'entrer, εἴςοδ-ος, ou (à). || 2? Accès, πρόςοδ-ος, οὐ (ἢ).

3 Ouverture, στόμι-ον, ou (té). || 4 Commencement, 4py-n, ἧς (ñ).

Entrefaites, n. f. pl. Sur ces entrefaites, μεταξὺ τούτων, ἐπὶ τούτοις.

s'Entre-frapper, v. pr., ειν, πλήττ-ω, fut. AU ὩΣ

s'Entr'égorger, v. pr., ἀλλήλους σφάττ-ειν, σφάττ-ω, fut. σφάξο-ω.

Entrelacement, n. m., ἐμπλοχ-ἡ, ἧς (ἢ).

Entrelacer, v. tr., ἐμπλέχεειν, ἐμπλέχτ-ω, ὁ

Entre-ligne, n.m., τὸ μεταξὺ τῶν στίχων.

s'Entre-louer, v. pr., ἀλλήλους ἐπαιν-εῖν, ἐπαιν-έω, ὦ, fut. ἐπαινέσ-ω.

Entre-luire, v. intr., luire à demi, ὑποφαύσκ-ειν, ὑποφαύσχ-ω, fut. ὑποφαύσ-ω.

Entremèêler, v.tr., mêler des choses parmi d'autres , ἀναμιγνύναι, ἀναμίγνυμι, fut.

ἀναμίξ-, ACC. — s’Entreméler, N. PL., se mêler d’une affaire , ἀντιλαμδάν-εσθαι, ἀντιλαμδάν-ομαι, fut. ἀντιλήψτομαι, gén.

Entremets, ἢ. m., παραδείπνι-α, ων ἰτάϊ.

Entremetteur, n. m., μεσίτεης, ou (6). Entremetteuse, n. f., μεσῖτ-ις, 1006 (ἢ).

s'Entremettre, v. pr., intervenir, μεσιτεύ-ειν, μεσιτεύτ-ω, fut. μεσιτεύσ-ω.

Entremise, ἢ. f., intervention, μεσιτεί-α, ας (à). Par l'entremise de, διά, gén.

RE τ pr., ἀλλήλους βλάπτ-ειν, βλάπτ-ω, fut. βλάψ-ω. <

ΕΝΤ s'Entre-percer, v. pr., ἀλλήλους διαπείρεἰν, διαπείρ-ω, fut. διαπερ-ῶ. 1 Entreposer, v.tr., mettre des marchandises

. en dépôt, ἀποτίθεσθαι, ἀποτίθεμαι, fut.

ἀποθήσ-ομαι, acc.

Entrepôt, n. m., lieu de dépôt pour les marchandises, ἀποθήχ-ἡ, ἧς (ñ).

s'Entre-pousser y V- pr., ἀλλήλους ὧθ-εῖν, ὠθ-έω, ὦ. fut. ὠθήστ-ω où ὥσ-ω.

Entreprenant, ante, adj. 1 Prompt à entreprendre, δραστήρι-ος, α, ον. |] 2 Téméraire, rokunp-6c, &, 6v (COMP. τολμηρότερος, SUP. τολμηρ-ότατοτὶ.

Entreprendre, v. tr. 1 Prendre la résolution de faire, ἐπιχειρ-εῖν, ἐπιχειρ-έω, ©, fut. ἐπιχειρήσ-ω, dat.; ἅπτ-εσθαι, ἅπτομαι, fut. ἅψ-ομαι, gén. || 2 S’engager à, ὑποδέχ-εσθαι, ὑποδέχ-ομαι, fut. ὑποδέξομαι, acc. || 3 Empiéter sur, ἐπεμιδαίν-ειν, ἐπεμδαίν-ω, fut. ἐπεμιδήστομαι, gén. ou dal.

I] 4 Attenter ἃ, ἐπιδουλεῦ - εσθαι, ἐπιόουλεύτομαι, fut. ἐπιδουλεύσ-ομαι, dat.

Entrepreneur, ἢ. m., ἐπιχειρητ-ἧς, où (δ).

Entrepreneur d'un ouvrage à forfait, ἐργολάδ-ος, οὐ (6).

Entreprise, ἢ. f. 1 Dessein formé et mis à exécution, ἐπιχείρημα, ἐπιχειρήματ-ος (té); ἔργ-ον, ov (ro). Entreprise d'un ouvrage à forfait, ἐργολάδει-α, ας (ἢ). |] 2 Injustice, ἀδιχί-α, ας (à); ἀδίχημα, ἀδιχήματεος (τό).

s'Entre-quereller, v. pr., ἀλλήλους ἐρίζ-ειν, ἐρίζ-ω, fut. ἐρίσ-ω.

Entrer, v. intr. 1 Passer du dehors au dedans , εἰςέρχ-εσθαι, εἰςέρχ-ομαι, fut. eicελεύσ-ομαι. || 2 Embrasser une carrière, χαθίστ-ασθαι, χαθίστ-αμαι, fut. χαταστήσομαι εἷς, acc. || 3 S’engager dans, pénétrer, ἐμδαίν-ειν, ἐμόδαίν-ω, fut. ἐμιήσ-ομαι; εἰςδύ-εσθαι, εἰςδύ-ομαι, fut. εἰςδύσ-ομαι εἰς, acc.

| 4 Concevoir, συνιέναι, συνίημι, fut. συνño-w, acc. || 5 Avoir part, μετέχ -ειν,

réy-w , fut. μεθέξω, gén.

s'Entre-répondre, v. pr., ἀλλήλοις ἀνταποχριν-οῦμαι.

s'Entre-secourir, v. pr., ἀλλήλοις ἐπι- Gonb-eiv, ἐπιθοηθ- ἕω, ©, fut. ἐπιδοηθήσ-ω.

s’Entre-suivre, v. pr., ἀλλήλοις ἀνταχολουθ-εῖν, ἀνταχολουθ-έω, &, fut. ἀνταχολουθήστω.

s’Entre-tailler, v. pr., ἀλλήλους διατέμνetv, διατέμν-ω, fut. διατεμ-ῶ.

Entre-temps, n. m., intervalle de temps, μεταξὺ χρόν-ος, ou (6).

Entretenir, v. tr. 1 Nourrir, διατρέφ-ειν, 'διατρέφ-ω, fut. διαθρέψτ-ω,, acc. || ἦ Tenir en bon état, διασώζ-ειν, διασώζ -ωὠἢ, fut.

διασώσ-ὠ, acc. ; ἐπιμελ-Ξεῖσθαι, ἐπιμελἔομαι, οὔμαι, fut. ἐπιμελήστομαι, gén. || 3 Converser avec, voy. S'Entreterir. — s’Entretenir, N. ὉΓ., CONverser avec, διαλέγ-εσθαι, διαλέγτομα!ι,, fut. διαλέξ-ομαι,

“16 nom de la pers. au dat., ou à l’acc. avec

πρός; le nom de la chose au gén. avec περί.

ENV 161

Entretien, n. m.1 Nourriture, τροφ-ῆ, ἧς (ἢ); πρὸς τὸν βίον ἐπιτήδει-α, ὧν (τά).

2 Action de tenir en bon état, ἐπιμέλει-α, ας (). || 3 Conversation, ὁμιλί-α, ας (À); ἔντευξ-ις, εως (ñ).

s’Entre-tuer, v. pr., voy. s’Entr'égorger.

Entrevoir, v. tr., διορ-ᾷν, diop-duw, &, fut.

Entrevue, ἢ. f., rencontre convenue, ἔντευξο-ις, εως (ὃ).

Entr'ouvrir, v. tr., ὑπανοίγ-ειν, ὑπανοίγw, fut. ὑπανοίξ-ω, ACC. — s’Entr'ouvrir, γ. pr., χαίν-ειν, xaiv-w, fut. χαντουμαι.

Enture , ἢ. f., fente où l’on met la greffe, ἔνθεμα, ἐνθέματ-ος (τό).

Énumérateur, ἢ. m., qui fait une énumération, &o@unt-ñc, où (6).

Énumératif, ive, adj., qui énumère, ἀριθμητικτός, ἤ, Ov.

Énumération, n.f., ἀπαρίθμησ-ις, εὡς (ὃ).

Figure de rhétorique, διήγησοεις, εως (ἡ).

Énumérer, v. tr., ἀπαριθμ-εῖν, ἀπαριθμ-έω, & , fut. ἀπαριθμήσ-ω, acc.

Envahir, v. tr. 1 Fondre sur, ἐμθάλλ-ειν, ἐμδάλλ-ω, fut. ἐμόαλ-ὦ εἰς, acc. || ὁ Usurper, ἁρπάζ-ειν, ἁρπάζ-ω, fut. ἁρπάξεω ou ἁρπάστ-ω, ACC.

Envahissement, n.m. 1 Action de fondre sur, εἰςθολ- ἡ, ἧς (ἡ). || 2 Usurpation, ἁρπαγ-ἤ, ἧς (ἢ).

Envahisseur, n.m., ἐμδάλλ-ων, οντος (6).

Enveloppe, ἢ. f. 1 Ce qui sert à envelop-

er, σχέπασμα,, σκεπάσματ-ος (τό); εἴλημα, εἰλήματ-ος (τό). || 2 Apparence, εἰδ-ος, εος, ous (τό); ὄψ-ις, εως (ἧ).

Envelopper, v. tr. 1 Rouler autour, περιειλ- εἴν, περιειλτέω, &, fut. περιειλήσ-ω, acc. || ? Entourer, περιχυχλ-οῦν, περικυχλόω, &, fut. περικυχλώσ-ω, acc. || 3 Comprendre dans, repthapédv-euv, περιλαμόάνω, fut. περιλήψτομαι, acc. [| 4 Obscurcir,

Envenimer, v. tr. 1 Infecter de venin, pr μὴ φαρμάττο-ω, fut. φαρμάξ-ω, acc.

|| 2 Aigrir, ἐρεθίζ-ειν, ἐρεθίζ-ω, fut. ἐρεθίσὦ, ACC.

Envergure, n. f. 1 Longueur de la vergue, τοῦ ἐπιχρίου μῆχτος, eos, ouc (τό). || 2 Etendue des aîles, τῶν πτερῶν ἔχτασ-ις, Eu (ἢ). : x

Envers, prép., πρός, περί, acc.

Envers, ἢ. ἢ. i Côté opposé à l’endroit, τὸ ἔμπαλιν. L'article se décline. || 2 A l’envers, au propre et au figuré, εἰς τοὔμπαλιν.

Envi (à 1᾽), adv., ἐφαμίλλως,, ἀγωνιστιχῶς.

Envie , π. f. 1 Jalousie, φθόν-ος, ov (δ). || 9 Désir, ἐπιθυμί-α, ας (à).

Envieillir, v. tr., faire paraître vieux, γεραίτερον ἀποφαίν-ειν, ἀποφαίν-ω, fut.

&rogay-&, acc. L'adjectif s'accorde avec le complément de ἀποφαίνειν.

Envier, v. tr. 1 Étre jaloux, φθον-εῖν, φθον-έω, &, fut. φθονήσ-ω, dat. || 4 Dé-

162 ÉPA

Envieux, euse, adj., φθονερ-ός, 4, 6v (comp.

φθονερτώτερος, sup. φθονερτώτατος).

M adv., σχεδόν, σχεδόν τι; περί et

Environner, v. tr., voy. Entourer.

Environs, n. m. pl., alentours, περίχωρoc, ου (ἡ); τὰ πέριξ. L'article se décline.

Envisager, v. tr. 1 Regarder en face, ἀντιδλέπ-ειν, ἀντιδλέπ-ω, fut. ἀντιδλέψ-ομαι, dat. || 2 Considérer, ϑεωρ-εῖν, ϑεωρ-έω, &, fut. Sewpño-w, acc.

Envoi, ἢ. m. 1 Action d'envoyer, πέυψοις, εως (ñ); ἀποστολ-, ἧς (à). || 2 Chose envoyée, πεμφθ-έν, évroc (τό); ἀπεσταλμεένον, ou (τό).

Envoisiné, ée, adj., qui a des voisins, γείτονας ÉY-WV, ουσα, OV.

s'Envoler, v. pr., ἀφίπτ-ασθαι, ἀφίπτauor, fut. ἀποπτήστ-ομαι. Au figuré: otyεσθαι, οἴχτομαι, fut. οἰχήστ-ομαι.

Envoyer, Υ. tr., πέμπ-ειν, πέμπ-ω, fut.

πέμψ-ω, 800. ; ἀποστέλλ-ειν, ἀποστέλλ-ω, fut. ἀποστελ-ὦ. acc.

Envoyé, n. m., messager, ἄγγελ-ος, ou (6).

Epacte, n. f., jour intercalaire, ἔπαχτος ou ἐπάχτη ἡμέρ-α, ας (ὃ). Les deux mots se déclinent.

pais, aisse, adj. 1 Qui a une certaine épaisseur, παχ-ὕς, εἴα, 0 (COMP. rayὕτερος, Sup. παχ-ὕτατος). || 2 Peu fluide, TUXV-06, Ὥ, 6Y (COMP. πυχν-ότερος, 500.

πυχν-ότατος). || 3 Dru, serré, ἁδρ-ός, ἅ όν (comp. ἁδρ-ότερος, Sup. ἁδρ-ότατος). || 4 Sombre, δασ-ύς, εἴα, 0 (comp. δασ-ὕτερος, sup. δασ-ύτατος). || à Lourd, gros- SieT , νωθρ-ός, & , OV; παχύν-ους, ους, ουν.

Epaisseur, n.f. 1 Profondeur d'un corps solide, παχύτης, παχύτητ-ος (À). || 2 Densité, πυχνότης, πυχνότητ- 06 (ἡ). || 3 Etat sombre et obscur, δασύτης, δασύτητ-ος (ἢ).

Épaissir, v. tr., παχύν-ειν, παχύν-ω, fut.

TULVWO-0), ACC. — s’HÉpaëissir, V. Pr.

ouat, Ou, en divisant, παχύτερ-ος, α, ον γίγν-εσθοαι, yiyv-ouar, fut. γενήστομαι.

Épaississement, n.m., πύχνωσοις, εως (ἡ).

Épaississement de la langue, τραυλότης, πραυλότητ-ος (ñ).

Epamprement, n. m., action d’élaçuer la vigne, βλαστολογί-α, ας (ὃ).

Epamprer, v.tr., élaguer la vigne, οἰναρίζεἰν, οἰναρίζτω,, fut. οἰναρίσ-ω, acc.

Épanchement, n.m. 1 Écoulement , ἔχχυστις, ewc (ἡ). [| 2 Expansion, διάχυσ-ις, ewc

Épancher, v.tr. 1 Verser doucement, ëxyεἶν, xy-éw, fut. ἐχχεύσ-ω, acc. || 2 Ouvrir son cœur, διαχ-εῖν, dray-éw , lut. διαχεύσὦ, ACC. — s’EÉpancher, V. Pr. διαχεἶσθαι, διαχ-έομαι, fut. διαχυθήστ-ομαι.

Épandre, v. tr., διαχ-εῖν, διαχ-έω, fut.

EPE

διαχεύσ-ω, ACC.; διασχεδάζ-ειν, διασχεδάζ-

w, fut. διασχεδάσ-ω, acc. ᾿

Épanouir, v.pr. 1 Faire ouvrir, ἀνοίγ-ειν, avoiy-w, fut. ἀνοίξτω, acc. || 2 Réjouir, φαιδρύν-ειν, φαιδρύν-ω, fut. φαιδρυν-ῶὥ, ace.; τέρπ-ειν, τέρπ-ω, fut. τέρψ-ω, acc. — s’Epanouir, Υ. pr. 1 Déployer ses feuilles, ἀνοίγ - εσθαι, ἀνοίγ-ομαι, fut.

ἀνοιχθήσ-ομαι. || 2 Prendre de la sérénité, οὔμαι.

Épanouissement, n.m. { Action de s’épanouîr, ἐξάνθησ-ις, εως (à). [| 2 Air riant, Ev6vut-a, ας (ἡ).

Épargnant, ante, adj., économe, φειδωλός, 06, ὄν (comp. φειδωλ-ότερος, Sup.

,DELÔW}-0TATOG).

Épargne, n. f. 1 Économie dans la dépense, φειδ-ώ, 606, οὖς (à). || 2 Somme économisée, περιουσί-α, ας (à). [| 3 Trésor Public, ταμιεῖ-ον, ον (τό).

Epargner, v. tr. 1 User avec économie, φείδ-εσθαι, φείδ-ομαι, fut. φείσ-ομαι, gén.

|? Préserver de, ἀπαλλάττ-ειν, ἀπαλλάττwo, fut. ἀπαλλάξει, le compl. de la pers. à l’ace., celui de la chose au gén. || 3 Ménager, φείδ-εσθαι, φείδ-ομαι, fut. φείστομαι, gén.

Éparpillement, ἢ. m., διασχορπισμ.-ὄς, οὐ (ὁ).

Éparpiller, v. tr., διασχορπίζ-ειν, διασχορ- Tit-w, fut. διασχορπίστω,, acc.

Épars, arse, adj., διεσπαρμέν-ος, Ἢ, ὃν.

Cheveux épars, πεφυρμένη xôu-n, ἧς (à).

Les deux mots se déclinent.

Epaté, ée, adj., écrasé, mhat-Uc, εἴα, 0.

"δὶ a le nez épaté, σιμ-ός, ñ, ὄν.

Epaule, n. f., œy-0c, ov (6).

Épaulement, n. m., rempart, πρόχωμα, “προχώματ-ος (τό).

Épauler, v. tr. 1 Démettre l’épaule, τὸν ὦμον διαστρέφ-ειν, dactpég-w, fut. διαστρέψω. || 2 Aider, βοηθ-εῖν, βοηθ-έω, &, fut, Épaulette, n. Î., ἐπωμίδι-ον, ον (τό).

Épave, adj., égaré, πλανώμεν-ος, ἡ, ον; “πλανητ-ός, À; OV.

Épaves, n. f. pl., objets rejetés par la mer, “ναυάγιτ-α, ων (τά). | Épeautre, n.m., blé d’un grain petit, ζέ-α, ἃς ou ζει-ά, ἂς (ὃ).

Épée,n.f., ξίφ-ος, εος, ous (τό).

Épeler, v.tr., συλλαδίζ-ειν, συλλαθδίζ-ω, fut. SU) a6iG-w, 800.

Épellation, ἢ. f., τὸ συλλαόίζειν.

perdu, ue, adj., agité, troublé, ἐχπε- “πληγμέν-ος Ἢ, OV.

Éperdument, adv., δεινῶς, περιπαθῶς.

Éperlan, n. m., ϑαλάσσι-ος Ψψάρ, ψαρ-ός (6).

Les deux mots se déclinent.

Éperon, n.m. 1 Aiguillon, χέντρ-ον, ov (ré). || 2 Ergot, πλῆχτρ-τον, ον (τό). || .

3 Pointe de la proue, ἔμιδολ-ον, ov (té). {|

4 Fortification, ὀχύρωμα, ὀχυρώματοος (té); προτείχισμα, προτειχίσματ-ος (TO).

Éperonné, ée, adj., qui a des éperons, HÉVTPA ἔχ-ων, ουσα, OV.

peronner, v. tr., donner de l’éperon, “χεντρίζ-ειν, χεντρίζτω, fut. χεντρίσ-ω, ACC. pervier, n. m. 1 Oiseau de proie, ἱέρ-αξ, αχος (6). || 2 Filet, ὑποχ-ή, ἧς (À). Α

Éphémère, adj. 1 Qui ne vit qu’un jour, φήμερ-ος, oc, ον. |} 2 Passager, ὀλιγοχρόνιτος, ος, ον; @POUD-06, ος; OV.

Éphémérides, n. f. pl., tablettes, ἐφημερ-ίς, ίδος (ἡ).

phore, n. m., magistrat lacédémonien, ἔφορ-ος, ou (6).

pi, ἢ. Mm., στάχ-υς,, υος (6).

Épice, n. f., drogue aromatique, ἄρωμα, Mr δῆ (τό). Pain d'épices, ἀμόρ - α, ας (ἢ).

Épicène, adj., qui désigne l’un et l’autre sexe , ἐπίχοιντος, ος, Ov.

Épicer, v. tr., assaisonner avec des épices,

ρωματίζ-ειν, ἀρωματίζ-ω, fut. ἀρωματίσ-ω, picerie, ἢ. f., toutes sortes d'épices, ἀρωματιχ-ά, ὧν (τά).

pichérème, n. m., espèce de syllogisme, ἐπιχείρημα, ἐπιχειρήυατ-ος (τό).

picier, n. m., ἀρωματοπώλ-ης, ον (6) icrâne, n. m., ce qui environne le crâne, πίχραν-ον, OU (τό).

picurien, enne, adj., voluplueux, φιλή- ÔOV-06, OC, Ov. à icurisme, ἢ. m. 1 Doctrine d'Épicure, πιχούρου δόγματ-α, ων (τά). || 2 Vie voluptueuse, φιλήδον-ος βί-ος, ou (ὁ). Les deux mots se déclinent.

Épidémie, n. f., maladie contagieuse, ἐπιἤμι-ος νόσ-ος, οὐ (à). Les deux mots se déclinent.

pidémique, adj., ἐπιδήμι-ος, oc, ον.

Épiderme, n. m., ἐπιδερμείς, ίδος (ἡ).

Épier, v.intr., monter en épi, σταχυ-οὔσθαι, σταχυ-όομαι, οὔμαι, fut. σταχυώσ-ομαι. {| Verbe tr., observer secrètement, χατασχοπεἶν, χατασχοπ-έω, ©, fut. χατασχοπήσ-ω,

Épierrer, v.tr., ôter les pierres, ἐχλιθο- Aoy-eiv, ἐχλιθολογ-έω, ὥ, fut. ἐχκλιθολογήστ-ω, pieu, n.m., pique à fer plat, σχόλ-οψ, 0705 (6).

Épigastre , ἢ. m., partie de l'abdomen, ἐπιγάστρι-ον, OU (τό).

Épigastrique, adj., ἐπιγάστρι-ος, oc, ον.

Épiglotte, n. f., luette, ἐπιγλωττ-ίς, ίδος (ἢ). D -mmatique, adj., qui appartient à ’épigramme, ἐπιγραμματιχ-ός, ἡ, OV.

Épigrammatiste, n. m., qui fait des épigramvmes, ἐπιγραμματοποι-ός, OÙ (6).

Épigramme, n. f., pièce de vers ou parole piquante, ἐπίγραμμα, ἐπιγράμματ-ος (τό).

οὐρα , n.f., inscription, ἐπιγραφ-ή, ἧς (ἡ).

EPL 163

Épilepsie, n.f., mal caduc, ἐπιληψί-α, ἂς (ἢ). :

Épileptique, adj., ἐπιληπτιχ-ός, ή, ὄν.

piler , v.tr., arracher les poils, ψιλ-οῦν, Ψιλ-όω, &, fut. Ψιλώσ-ω, acc.

pilogue, n.m., conclusion d’un ouvrage, ἐπίλογ-ος, ou (6).

Epiloguer, v. intr., trouver à redire, Véyetv, Véy-w, fut. ψέξ-ω, acc.; ἐπιμέμφ-εσθαι, ἐπιμέμφ-ομαι, fut. ἐπιμέμψ-ομαι, acc.

Épilogueur, n. m., ἐπιτιμητ-ής, où (6).

Épinards, n. m. pl., ὀνόδλιτ-ον, ov (τό).

Épine, n.f. 1 Arbrisseau, ἄκανθ-α, nc (ὃ); βάτ-ος, ov (à). || 2 Piquant, ἄχανθ-α, nc (à).

Π| 3 Difficulté, δυςκολί-α, ας (ἡ). || 4 Co-

lonne vertébrale, ῥάχοις, ιδος (à).

Épineux, euse, adj. 1 Couvert d’épines, ἀχανθώδ-ης, ns, ες. || 2 Difficultueux, δυςεχερ-ἧς, ἧς, ἔς.

Épine-vinette, n. f., arbuste, ὀξυάκανθ-α, εἧς (À).

Epingle, n.f., mepév-n, ns (ἡ).

Epinglette, ἢ. f., mepov-ic, doc (à).

Épimière, adj. f. La moelle épinière, ῥαχίτἧς μνελ-ός, où (6). Les deux mots se déclinent. Épiphanie, n.f., ἐπιφάνει-α, ας (à).

Epiphonème, ἢ. m., exclamation, ἐφιφώ- MNUX, ἐπιφωνήματε-ος (τό).

Épique, adj., qui appartient à l’épopée, ἐπιχτός, ἡ, ὄν. Poëte épique, ἐποποι-ός, “οὗ (6).

Épiscopal, 416, adj., ἐπισχοπικ-ός, #, ov.

Épiscopat, n. M., ἐπισχοπ-ή, ἧς (ἡ).

Épisode, n. m., action incidente, ἐπειςόδι ον, OU (τό).

Episodique, adj., qui appartient à l’épisode, ἐπειςόδι-ος, 06, ον.

Epistolaire, adj., ἐπιστολιχ-ός, ἡ, ὄν.

Epistyle, n.f., pierre posée sur le chapiteau d’une colonne, ἐπιστύλι-ον, οὐ (τό).

Épitaphe, n. f., ἐπιτάφι-ον, ov (τό).

Epitase, n. f., nœud de l’intrigue dans un drame, ἐπίτασ-ις, eu (ἡ).

Epithalame, n. m., chant de noces, ἐπιθα λάμι-ον, οὐ (τό). | nn στὰ ,n.f., mot qualificatif, ἐπίθετ-ον, ou (τό).

Epitome, n. m., abrégé, ἐπιτου.-ἤ, ἧς (ἢ).

Épiître, n.f., missive, énioro)-", ἧς (ἡ).

Epizootie, ἢ. f., maladie qui règne sur les animaux, ζωοφθορί-α, ας (à), ou, en divisant, “τῶν ζώων φθορ-ά, ἂς (à).

Épizootique, adj., λοιμώδ-ης, Ὡς, ες. Éploré, ée, adj., (out en pleurs, δαχρυόεἰς, εσσα, Ev.

Épluchage, n.m., action d'éplucher, τὸ xafatperv.

Eplucher, v.tr. 1 Nettoyer, χαθαίρ - εἰν, χαθαίρ-ω, fut. χαθαρ-ῶὥ, acc. || 2 Examiner avec soin, διεξερευν-ᾷν, διεξερευν-άω, ©, fut. διεξερευνήσ-ω, acc.

FRAPRGRES n. M., χαθαΐρ- ων, οντος (δ᾽,

plucheuse, ἢ. f., καθαίρ-ουσα, ούσης (ἢ)