GRE

Greffeur, n. m., celui qui greffe, ἐγκεντρίζὧν, οντος (δ); ÉLYUTEU-WV, οντος à.

Greffier, ἢ. m., γραμματοφύλαξ, γραμματοφύλαχ-ος (6).

Greffoir, ἢ. m., petit couteau pour greffer, τοῦ ἐγχεντρίζοντος μαχαιρίς, μαχαιρίδ-ος (À).

Grégeois, adj. m. eu grégeois, “Ἑλληνιχ-ὸν πῦρ, πυρ-ός (To). Les deux mots se déclinent.

Grègue, n. f., haut de chausse, culotte, rer ὧν (ai). Tirer ses grègues, s'en-

ὉΠ’, ἀποδιδράσχ-ειν, ἀποδιδράσχ-ω, ful.

Grêle, adj., λεπτ-ός, ή, 6v (comp. λεπτ-ότεpos, Sup. Aert-Otatoc); ἰσχν-ός, ñ, 6v (Comp. ἰσχν-ότερος, SUP. ἰσχν-ότατο:).

Grêle, n.f. | Eau congelée en l’air et qui retombe en grains, χάλαζ-α, ns (ἡ). || ? Grande ere 1 » πλῆθ-ος, εος, ους (τό); ὄμόρ-ος, nv (6).

Grêler, v. impers , χάλαζα χαταφέρ-εται, fut. χατενεχθήσ-εται. té Verbe tr., ravager par la grêle, χαλαζοχοπ-εῖν, γχαλαζοχοπ-εέω, & , fut. χαλαζοχοπήσ-ω, aCC.— Grété, ée, part. Ὁ" et adj. 1 Ruiné, ὀλλύμεν-ος, ἡ, ον. || 2 Marqué de petite vérole, φλυχταινώδ-

pv n. Mm., grain de grêle, y&)at-a, Ὡς (A).

Grelot, n. m., χρόταλ-ον, ou (τό).

Grelotter, v. intr., trembler de froid, ῥιγ-

τὐπε n. Mm., plante, λιθόσπερμ-ον, ον To).

Grenade, n. f. 1 Fruit du grenadier, ῥο-ά, ᾶς (ñ); ῥοι-ά, ἂς (à). || 2 Petite bombe qui éclate, πυροδόλ-ος σφαῖρ-α, ας (à). Les deux mots se déclinent.

Grenadier, n. m., arbre, ῥο-ά, ἄς (i); ῥοι-ά » ἄς (ἡ).

Grenaille, n. f. 1 Métal réduit en menus grains, μετάλλου ψήγματ-α, ων (τά). || 2 Grains de rebut, ἀχρηστ-α σπέρματ-α, ὧν (τά). Les deux mots se déclinent.

Grenailler, v. tr., réduire en grenaille, εἰς ψήγματα χατατρίό-ειν, κατατρίό-ω, fut.

Grenat, n. m., pierre précieuse, χαρχηδόvt-06 λίθ-ος, οὐ (ὁ) Les deux mots se déèlinent.

Grenaut, ἢ. m., poisson à grosse tête, μεγαλοχέφαλ-ος ἰχθύς, ἰχθύ-ος (δ). Les deux mots se déclinent.

Gréneterie, n. f., commerce du grènetier, rh » ἄς (À); σπερμάτων ἐμπορί-α, ας (à).

Grènetier, n. m., σπερματοπώλ-ης, ov (6).

Grènetière, ἢ. f., σπέρματα πωλ-οῦσα, ούσης (ἡ).

Grenier, n.m. 1 Grenier à blé, σιτοθολ-ὧν.