INF

χαταλαμδάν-ω, fut. προχαταλήψ-ομαι, acc.

— s’Infatuer, Υ. Pr., προχαταλαμδάνεσθαι, προχαταλαμδάν-ομαι, fut. προχαταληφθήσ-ομαι, dat.

Infécond, onde, adj., ἄκαρπ-ος, ος, ον; en parlant de l'esprit, ἄγον-ος, ος, ον.

Infécondité, n. f., ἀκαρπί-α, ας (à); en parlant de l'esprit, ἀγονί-α, ας (ἡ).

Infect, ecte, adj., δυςώδ-ης, ns, ες.

Infecter, v.tr., διαφθείρ-ειν, διαφθείρ-ω, lut. διαφθερ-ῶ, acc.

Infection, n.f. 1 Puanteur, δυςωδί-α, a:

(ἡ). [| 2 Corruption, φθορ-ά, ἂς (à).

Inférer, v. tr., περαίν-ειν, nepaiv-w, fui.

Inférieur, eure, adi., ἐλάσσ-ων, wy, ον.

Inférieurement, adv., ἔλασσον, ἧσσον.

Infériorité, n.f., ἐλάσσωμα,, ἐλασσώμα tx (τό).

Infernal, 416, adj. 1 De ΤΆΓΟΥ, στύγι oc, a, ον. |] 2 Qui annonce beaucoup de méchanceté, πονηρότατ-ος, ἡ, ον. Pierre infernale, nitrate d'argent, καυστιχ-ὸς λίθ-ος,

υ (δ). Les deux mots se déclinent.

Infertile, adj., ἄχαρπ-ος, ος, ον; en parlant de l'esprit, οὐ γόνιμ-ος, 06, ον ; où ποιητιχ-ός, ñ, ὅν. Matière infertile, ἰσχν-ὴ ὑπόθεσ-ις, εως (ὃ). Les deux mots se déclinent.

Infertilité, n. f., ἀκαρπί-α, ας (ἢ); en parlant de l'esprit, ἀγονί-α, ας (à).

Infester, v. tr., χαχ-οῦν, x2x-6w, ὦ, fut.

χαχώσ-ω, ACC.; λυμαίν-ειν, λυμαίντω, fut.

λυμαν-ὥ, acc.

Infidèle, adi., äriot-oc, ος, ον. Récit infidèle, λόγο, ψευδής. Mémoire infidèle, οὐκ ἀχϑιδὴς μνήμη.

Infidèlement, adv., ἀπίστως.

Infidélité, n.f., ἀπιστί-α, ας (ὃ).

Infiltration, n. f., σταλαγμ-ός, où (6).

s'Infiltrer, v. pr., σταλάζ-ειν, σταλάζ-ω, fut. σταλάξο-ι.

Infime, adj., ἔσχατ-ος, ἡ, ον.

Infini, ie, adj., ἀπέραντ-ος, ος, ον; ἄπειρ-ος, ος, ον.

Infiniment, adv. | Sans bornes, ἀπεράντως, ἀπείρως. || 2 Extrémements ὅτι u4λιστα.

Infinité, n.f., ἄπειρ-ον, ou (τό).

Infinitif, n.m., ἀπαρέμφατ-ος, o (À), sous-

Infirmatif, ive, adj., διαλυτιχκτ-ός, ἡ, 6v.

Infirmer, v.tr., ἀποσχευάζ-ειν, ἀποσκευάζ-υ, fut. ἀποσχευάσ-ω, acc.

Infirmerie, ἢ. f., νοσοχομεῖτ-ον, ov (τό).

Infirmier, ἢ. m., νοσοχόμ-ος, ov (6). Infirmière, ἢ. Î., vocoxôu-06, ou (ἡ).

Infirmité, n. f., ἀσθένει-α, ας (ὃ).

Inflammable, adj., καύσιμ-ος, 05, ον; φλογιστ-ός, 06, OV.

Inflammation, n. f. 1 Action d'enflammer, φλογισμ-ός, οὗ (6). || 2? État inflammatoire φλεγμασί-α, ας (À).