ING

Inflammatoire, adj., φλεγμονώδ-ης, ἧς) ες; χαυσωδ-ης, Ὡς; ες.

S'Infléchir, v. pr., ϑλτ-ᾶσθαι, ϑλ-άομαι, opt, fut. ϑλάσ-ομαι.

Inflexibilité, n. f., ἀκαμψί-α, ας (ἡ).

Inflexible, adj., ἄκαμπτοος, ος, ον.

Inflexiblement, adv., ἀχάμπτως.

Inflexion, n. f., χαμπ-ή, ἧς (ὃ).

Infliger, v.tr., ἐπιτιθέναι, ἐπιτίθημι, fut.

ἐπιθήσ-ω, acc.

Inflorescence, ἢ. f., ἀνθηρότης, ἀνθηρό- TNT-06 (ἡ).

Influence, ἢ. ἢ 1 Action d’une chose sur une autre, δύναμις, εως (à); for-n, ἧς (ὃ). Il 2 Action supposée des astres sur les corps terrestres, εἴςρ-ους, οὐ (ὃ). || 3 Ascendant, crédit, ἀξίωμα, ἀξιώματ-ος (té).

Influencer, v. tr., ἐποτρύν-ειν, ἐποτρύν-ω, fut. ἐποτρυν-ὥ, acc.

Influent, ente, adj., δυνατ-ός, #, όν.

Influer, v.intr., ῥοπὴν ἔχ-ειν, Ex-w, fut.

ἕξ-ω εἷς OU πρός, acc.

Information, n. f. | Enquête, ζήτησ-ις, εως (À); ἐξέτασ-ις, ewc (ἡ). || 2 Renseignement, ἀνάχρισ-ις, ewc (ἢ); ἀγγελί-α, ας (ἡ).

Informe, adj., ἄμορφ-ος, oc, ον; δύςμορφ-ος, ος, ον.

Informé, ἢ. m., ἐξέτασ-ις, ewç (ἡ).

Informer, v. tr., donner avis, παραγγέλλ-ειν, παραγγέλλ- ὦ, fut. παραγγελ-ῶ, acc. de la chose et dat. de la personne. — s’Informer, Υ. Pr., πυνθάν-εσθαι, πυνθάν-ομαι, fut. πεύστομαι περί, gén.

Infortune, n. f., δυςτυχί-α, ας (ἡ).

Infortuné, 66, adj., δυςτυχ-ἧς, ἧς, ἐς (comp. δυςτυχ-έστερος, 500. δυςτυχ-έστατος); ἀθλι-ος, ος OÙ α, ον (COMP. ἀθλι-ώτερος, sup. ἀθλιὦτατος).

Infracteur, n.m., παραδάτ-ης, ov (6).

Infraction, n.f., παράδασ-ις, εως (ἡ).

Infranchissable, 86].,) ἀνυπέρθατ-ος, os, ον.

Infréquenté, ée, 86]., ἔρημτος, oc et ἡ, ον.

Infructueusement, adv., μάτην.

Infructueux, euse, adj. 1 Stérile, ἄχαρπ- 06, 06, ον. || 2 Inutile, ἄχρηστ-ος, ος, ον (COMpP. ἀχρηστ-ότερος, SUP. ἀχρηστ-ότατος) ; HÉTOt-0c, αι, OV (COMP. μαται-ότερος, SUP.

Infus, use, adj., ἔμφυτ-ος, oc, ον.

Infuser, v.tr., ἀποόδρέχ-ειν, ἀποδρέχ-ω, fut. ἀπούρέξ-ω, 800.

Infusible, adj., ἀχώνευτοος, oc, ον.

Infusion, n.f. 1 Action d’infuser, ἔγχυσ-ις, σως (ñ). || 2 Boisson, àno6peyua, ἀποὀρέγματ-ος (τό).

Infusoires, ἢ. τη. pl., ὑγρογόν-οι, wv (οἷ).

Ingambe, adj., ἐλαφρ-ός, &, όν.

s'Ingénier, v. pr., μηχαν-ἄσθαι, μηηχαντ-άομαι, ὥμαι, fut. μηχανήστομαι.

Ingénieur, n.m., ἀρχιτέχτων, ἀρχιτέχτονος (ὁ).

Ingénieusement, adv., ἀγχινόως, ἀστείως.

Ingénieux, euse, adj. 1 Qui a de l’esprit, ἀγχίντους, ους, οὖν (COMp. ἀγχιν-ούστερος, sup. ἀγχιν-ούστατος). || 2 Fait avec art,

σοφ-ός, ἢ, 6v (COMP. σοφ-ώτερος, SUP. σοφ- À ‘4

WTOTOS).

Ingénu, ue, adj., ἀφελ-ἧς, ἧς, ἐς (comp.

Ingénuité, n. f., ἀφέλει-α, ας (ἡ).

Ingénument, adv., ἀφελῶς. :

s'iIngérer, v. pr., παρειςδύτεσθαι, mapetcδύτομαι, fut. παρειςδύστομαι, dat.

Ingrat, αἴθ, adj. 1 Qui manque de reconnaissance, ἀχάρισττος, 06, ον (COMP. &ya— ριστ-ότερος, SUP. ἀχαριστ-ότατος). || 2 Stérile, ἄχαρποος, 06, ον. || ὃ Inutile, ἄχρηστ-ος, 0%, ον. || 4 Désagréable, ἄχαρ-ις, τς, τ.

Ingratitude, n.f. 1 Vice des ingrats, &yoριστί-α, ας (à). || 2 Stérilité, ἀχαρπίτα,

Ingrédient, n.m., ὕλ-η, ἧς (ἢ) ; εἶδ-ος, εος, ους (té).

Inguérissable, adj., ἀνίατ-ος, ος, ον.

Inguinal, 416, 84]., βουδωνιχ-ός, %, όν.

Inhabile , adj., ἄπειρ-ος, oc, ον. En jurisprudence, incapable, impropre, ἄχυρτος, 06, OY.

Inhabileté, n.f., ἀπειρί-α, ας (ἢ).

Inhabilité, n.f., en jurisprudence, ἄχυρτον, ou (té). d

Inhabitable, adj., ἀοίχητ-ος, oc, ον.

Inhabité, ée, adj., ἔρημτος, 06, ον.

Inhérence, n. f., ἔμφυσεις, ewc (ὃ).

ἘΠΕ ΚΟΒῚ, ente, ad]., ἐμπεφυχτ-ώς, υἷα, ὅς at.

Inhospitalier, ière, adj., ἄξεν-ος, oc, ον.

Inhospitalité, n.f., ἀξενί-α, ας (ἢ).

Inhumain, aine, 86]., ἀπάνθρωποεος, ος, ον; ἄγρι-ος, α, ον.

Inhumainement,adv., ἀπανθρώπως, ἀγρίως.

Inhumanité, n. f., ἀπανθρωπί-α, ας (ñ); ἀγριότης, ἀγριότητ-ος (ἢ).

Inhumation, n.f., ταφ-ἡ, ἧς (ἢ).

Inhumer, Υ. tr., άπτοειν, Sant-w, fut.

Séÿ-w, 800.

Inimaginable, ad}., ἀνεπινόητ-ος, ος, Ov.

Inimitable, 86]., ἀμίμηττος, oc, ον.

Inimitié, η. f., ἀπέχθει-α, ας (ὃ).

Inintelligible, adj., ἀδιανόητ-ος, oc, ον.

Inique, adj., &ütx-06, oc, ον.

Iniquement, adv., ἀδίχως.

Iniquité, n.f., 4duxi-a, ac (ñ).

Initial, ale, adj., ἀρχικτ-ός, ἡ, ὄν.

Initiation, n. f., μύησ-ις, ewc (ἢ).

Initiative, n. f., eichyno-tc, εὡς (ἢ).

Initier, v. tr., μυσταγωγ-εῖν, μυσταγωγ-έω, & , fut. μυσταγωγήστω, 800. 4

Injecter, v. tr., εἰςχλύζ-ειν, εἰςχλύζ-ω, fut: εἰςχλύσ-ω, aCC.

Injection, ἢ. f., ἔνεσ-ις, εως (ἢ). -ι

Injonction, n.f., πρόςταγμα, προςτάγματ-ος (τό). ᾿

Injure, n. f. 1 Traitement injurieux, ὕδρεις,

εως ().|| ? Parole outrageante, hotdopi-x,

Injurier, v.tr., λοιδορ-εῖν, λοιδορτέω. ὦ, fut. λοιδορήστ-ω,, acc.; ὀνειδίζεειν, ὀνειδίζ-ω, fut. ὀνειδίστω, acc.

INQ

Injurieusement, adv., en action, ὑθριστιχῶς; en parole, βλαςφήμως.

Injurieux, euse,adj., en action, ὑδριστιχ-ός, ἤ, ὄν; en parole, βλάςφημ-ος, ος, ον.

Injuste , adj., ἄδικ-ος, ος, ον (comp. ἀδιχ- WTEPOS, SUP. ἀδιχ-ὠτατος).

Injustement, adv., ἀδίκως.

Injustice, n. f., ἀδιχί-α, ας (à).

Inlisible, adj., ἀνάγνωστ-ος, ος, ον.

Innavigable, adj., ἄπλευστ-ος, ος, ον.

Inné, 66, adj., ἔμφυτ-ος, ος, ον.

Innocemment, adv. 1 Avec innocence, ἁγνῶς. || 2 Sans nuire, ἀδλαθῶς. || 3 Ingénument, ἀφελῶς. || 4 Niaisement, εὐήθως.

Innocence, n.f. 1 Pureté de mœurs, ἁγνεί-α, ας (*). || 2 État de celui qui n’est pas cou-

ble, &vairt-ov, ov (τό). || 3 Ingénuité, ἀφέλει-α, ας (ñ).

Innocent, ente, adj. 1 Pur, ἁγντ-ός, ñ, 6v (comp. ἁγν-ότερος, sup. ἁγν-ότατος). || 2 Non coupable, ἀναίτι-ος, ος, ον. |] 3 Qui ne nuit point, ἀθδλαθ-ής, ἧς, ἐς (comp. ἀδλαδ-έστερος, Sup. ἀδλαό-έστατος). || 4 Simple, ingénu,

φελ-έστατος. || à Sot, niais, εὐήθ-Ὡς, ἧς, ες (Comp. εὐηθ-έστερος, sup. εὐηθ-έστατος).

Innocenter, v. tr., τῆς αἰτίας ἀπολύ-ειν, ἀπολύ-ω, fut. ἀπολύσ-ω, acc.

Innocuité, n. f., ἀδλαθ-ές, έος, οὖς (τό).

Innombrable, adj., ἀνχρίθμηττος, oc, ον.

Innombrablement, adv., πέρα ἀριθμοῦ.

Innominé, ée, adj. ἀνώνυμ-ος, 05, ον.

Innommé, ée, adj., ἀνώνυμ-ος, 06, ον.

Innovateur, n. m., νεωτεριστ-ής, où (6).

Innovation, ἢ. f., νεωτερισμε-ός, οὗ (6).

Innover, v. tr., νεωτεριζ-ειν, vewrtepit-w, fut. νεωτερίστ-ω, acc.

Inobservation, ἢ. f., ὀλιγωρί-α, ας (ἡ).

Inoccupé, ée, adj., ἀπράγμ-ων, wv, ον (COMP. ἀπραγμον-έστερος, SUP. ἀπραγμονἔστατος).

Inoculateur, n. m., ἐνοφθαλμιστ-ής, où (6).

Inoculation, n. f., évosOx)utou-6c, où (6).

Inoculer, v. tr., ἐνοφθαλμίζ-ειν, ἐνοφθαλμίζ-ω, fut. ἐνοφθαλμίσ-τω, acc.

Inodore, adj., ἄοσμ.-ος, ος, ον.

Inoffensif, ive, adj., ἀδλαδ-ἧς, ἧς, és.

Inondation, n. f., ἐπίχλυσ-ις, εως (À).

Inonder, v. tr., ἐπικλύζ-ειν, ἐπικλύζ-ω, fut.

Inopiné, ée, adj., ἀπροςδόχητ-ος, ος, ον.

Inopinément, adv., ἀπροςδοχήτως.

Inopportun, une, adj., ἄχαιρ-ος, ος; ον.

Inopportunité, n.f., ἀκαιρί-α, ας (à).

Inorganique, adj., ἀνόργαντ-ος, oc, ον.

Inouï , ie, adj., xauv-6ç, ἡ, ὄν (COMp. xouvὄτερος, SUP. χκαιν-ότατος).

Inquiet, ète, adj. 1 En mouvement, ἄστοτ- 06, ος, ον. || 2 Qui a de l'inquiétude, περιμέριμν-ος, ος, ον.

Inquiétant, ante, adi., ταραχώδ-ης, ns, ες.

Inquiéter, v. tr. 1 Troubler, tourmenter, AA. ἐνοχλ-έω, ὥ, fut. ἐνοχλήσ-ω, acc.

" Donner de l'inquiétude, φροντίδα παρ-

τειν, Tapéy-w, fut. mapéé-w, dat. —

s’Inquiéter, V.pr., φροντίζ-ειν, φροντίζ-ω, fut. φροντίστω.

je rar n.f., ppovt-ic, (doc (ἡ) ; μέριμιν-α, ἧς (ἢ).

Inquisiteur, n. m., ἐξεταστ-ής, οὔ (6). |

Inquisition, n.f. 1 Enquête, ἐξετασμ-ός, où (δ). || 2 Tribunal des inquisiteurs, ἐξεταστῶν διχαστήριτον, OÙ (τό).

Inquisitorial, ale,adj., ἐξεταστιχ-ός, ñ, 6v.

Insaisissable, adj., ἀσύλληπτο-ος, 06, ον.

Insalubre, adj., νοσώδ-ης, nc, ες.

Insalubrité, n.f., νοσῶδ-ες, enc, ous (τό).

Insatiabilité, n.f., ἀπληστί-α, ac (à).

Insatiable, adj., ἄπληστ-ος, 06, ον.

Insatiablement, adv., ἀπλήστως.

Inscription, n.f. 1 Action d'inscrire, ἐπιγραφ-ή, ἧς (à). [| 2 Chose inscrite, ἐπίγραμμα, ἐπιγράμματ-ος (τό).

Inscrire, v.tr., ἀναγράο-ειν, ἀναγράφ-ω, fut. ἀναγράψ-ω,, acc.

Inscrutable, adj., ἀνερεύνητ-ος, 06, ον.

Insecte, n. m., ἔντομ-ον, ou (τό).

Insensé, ée, adj.,en parlant des personnes, υανιχ-ός, À, ὄν; ἄφρ-ων, ων, ον; en parlant des choses, ἄλογ-ος, ος; ov.

Insensibilité, n. f. 1 Torpeur des sens, ἀναισθησί-α, ας (à). || 2 Indifférence à la douleur, ἀναλγησί-α, ας (ὃ). || 3 Absence d'émotion, ἀπάθει-α, ας (ἡ). || 4 Absence de pitié, σχληρότης, σχληρότητ-ος (ὃ).

Insensible, adj. 1 Qui n’éprouve point de sensation, ἀναΐίσθηττος, ος, ον. || 2 Inaccessible à tout sentiment, ἀπαθ-ἤἧς, ἧς, ἔς. {| 3 Dur, inflexible, σχληρ-ός, &, ὄν.

Insensiblement, adv. 1 Peu à peu, χατὰ μικρόν, ἠρέμα. || 2 Par degrés , βάδην.

Inséparable, adj. 1 Qui ne peut être séparé, ἀχώρισττ-ος, 05, OV. F 2 Intime, οἰχειότατ-ος, Ἢ, OV.

Inséparablement, adv., ἀχωρίστως.

Insérer, v.tr. 1 Ajouter, introduire, êu:

θΘάλλ-ειν, ἐμδάλλ-ω,, fut. ἐμδαλ- ὦ, acc. || 2 Faire pénétrer, εἰςάγ-ειν, εἰςάγτω, fut.

εἰςάξ-ω, ACC. — Inséré,ée, part passé et adj., ἐμδόλιμ-ος, ος, ον.

Insermenté, 66, adj., ἀνώμοτ-ος, ος, ον.

Insertion, n. f. 1 Action d'insérer, παρεμ.- 80ù-h, ἧς (ἡ). 2 Chose insérée , παρένθεσte, εωὡς (ñ).

Insidieusement, adv., ἐπιδούλως.

Insidieux, euse, adj., éniéoui-0ç, oc, ον.

Insigne, adj., ἐπίσημτος, oc, ον (Comp.

ἐπισημ-ύτερος, SUP. ἐπισημ-ότατος); ἐπιφαν-ἧς, ἧς, ἐς (COMP. ἐπιφαν-έστερος; SUP.

Insigne, n. m., marque distinctive, σὴηρυείον, ou (τό); παράσημ-ον, OU (τό).

Insignifiance, n. f., ἀναξί-α, ας (ὃ).

Insignifiant, ante, adj., ἀναξιόλογ -ος, 06, Ov.

Insinuant, ante, adj., en parlant des personnes, ἄρεσχτ-ος, ἡ, ον; ἀρεσχευτιχ-ός, ἢ, 6»; en parlant des choses, ἐπαγωγτός, ἥ, 6v.

Insinuation, n.f., ὑποθολ-ή, ἧς (ὃ); παρείςδυσ-ις, eu (ἡ).

Insinuer, v. tr. | Introduire doucement, acc. ||? Faire entendre, ὑποθάλλ-ειν, ὑποδάλλ-ω, fut. ὑποδαλ-ῶ, acc. — s’Ansinuer, παρειςδύσ-ομαι εἰς; δῦ:

Insipide , adj. 1 Sans saveur, ἄχυμ-ος, 06, ον. || 2 Sans agrément, &yap-16, τς, 1; en parlant des personnes, μωρ-ός, 4, 6v.

Insipidité, n. f. 1 Qualité de ce qui est sans saveur, ἄχυμ.-ον, οὐ (té). || 2 Qualité de ce qui est sans agrément, ἄχαρι, ιτ-ος HE en parlant des personnes, μωρί-α, ας ἡ).

Insistance, n. f., προςλιπάρησ-ις, eu (ἢ).

Insister, v. intr. 1 Demander avec instance, προςλιπαρ-εῖν; προζςλιπαρ-ἔέω, &, fut. προςλιπαρήσ-ω,, acc. || 2 Appuyer sur, ἐπιμέν-ειν, ἐπιμέν-ω,, fut. ἐπιμεν-ῶ.

Insociabilité, n. f., ἀκοινωνησί-α, ας (ἢ):

Insociable, adj., ἀκοινώνητο-ος, oc, ον; ἄνεπίμιχτ-ος, OS, OV; ἀνομίλητ-ος, ος, ον.

Insolation, ἢ. f., action d'exposer au 50leil, ἡλίωσ-ις, εως (ñ).

Insolemment, adv. 1 Avec insolence , ὑθριστιχῶς. || 2 Sans pudeur, ἀναιδῶς.

Insolence, n.f. 1 Manque de respect, ὕδρte, ews (ñ). [| ? Hardiesse excessive, αὐθάδει-α, ας (à). || 3 Orgueil offensant , ὑπερο- Ψί-α, ας (ἢ). || 4 Traitement injurieux, ὕόρισμα, ὑδρίσματ-ος (τό).

Insolent, ente , adj. 1 Qui perd le respect, ὑόριστ-ός, ἡ, Ov. ᾿ 2 Trop hardi, αὐθάδ-ης, ἧς, ες. |] 3 Orguerlleux à l’excès, ὑπεροπτιχ. ός, ñ, ὁν. || ἃ Qui atteste l’orgueil, la présomption , ὑδριστιχ-ός, ἡ, 6v.

Insolite, adj., ἀήθ-ης, nc, ες.

Insolubilité, n. f., ἀδιάλυτ-ον, ov (τό).

Insoluble, adi., ἀδιάλυττος, oc, ον.

Insolvabilité, n.f., ἀτισί-α, ας (ἡ).

Insolvable, adj., οὐχ ἀξιόχρε-ως, ὡς, ον.

Insomnie, n.f., ἀγρυπνί-α, ας (ὃ).

Insouciance, ἢ. f., ῥαθυμί-α, ας (ἡ); ἀπάθει-α, ας (ἡ).

Insouciant, ante, adj., ῥάθυμ-ος, ος, ον (comp. ῥαθυμ-ότερος, sup. ῥᾳθυμ-ότατος) :

ἀπαθ-ἧς, ἧς, ἐς (COMP. ἀπαθ-έστερος, sup.

Insoucieux, euse, adj., ἀφρόντιστοος, ος.

Insoumis, 156, 86]., ἀνυπόταχτ-ος, oc, ον.

Insoutenable, adj. 1 Insupportable, ἀφό-

ent-06, oc, ον. || 2 Qu’on ne peut défendre,

Inspecter, v. tr., ἐπισχοπ-εῖν, ἐπισχοπ-έω, ὦ, fut. ἐπισχοπήσ-ω,, acc.

Inspecteur, ἢ. m., ἐπίσχοπ-ος, ou (6).

Inspection, ἢ. f. 1 Action d’inspecter, ἐπίσχεψ-ις, Ewc (ἡ). Ι 2 Fonction d’inspecteur, épopei-a, ac (ñ

Inspirateur, trice, adi.. ἐνθουσιαστικχ-ός, ñ, Ov.

Inspiration, n.f. 1 Action d’aspirer l'air, eienvo-f, ἧς (ἡ). || 2? Enthousiasme, ἐνθουσιασμι-ός, où (6). || 3 Idée subite, ἐπίνοι-α, ας μὰ [[4 Suggestion, conseil, προτροπ-ῆ, ἧς (à).

Inspirer, v. tr. 1 Souffler dans, εἰςπν-εῖν, εἰςπνέ-τω. fut. εἰςπνεύσ-ω,, acc., et le complément indirect au dat. ]| 2 Suggérer par inspiration, ἐμπν-εῖν, éurvé-w, fut. ἐμνεύστω, acc. || 3 Donner le conseil, προ-

τρέπ-ειν, προτρέπ-ω, ut. προτρέψτω, ace

Ϊ 4 Remplir d’une inspiration prophétique, ἐπιπνοίᾳ χατέχ-ειν, χατέχ-τω, fut. χαθέξεω, acc. Etre inspiré, ἐνθουσι-ἄν, ἐνθουσι-άω,, ©, fut. ἐνθουσιάσ-ω. --- anspiré, ὅδ» part passé et adj., ἐνθουσιαστ-ἧς, où (6); ἐνθουσιάζουσ-α, ας ():

Instabilité, n. f., ἀστασί-α, ας (f).

Instable, adj., dotat-0ç, 06, Ov.

Installation, n.f., κατάστασ-ις, εως (ἡ).

Installer, ν. 1Ὁ., καθιστάναι, χαθίστημι, fut. χαταστήσ-ω, ACC.

Instamment, adv., λιπαρῶς.

Instance, ἢ. f. 1 Prière vive et pressante, προςλιπάρησ-ις, ewc (ñ). || 2 Demande en justice, dix-n, ns (ἡ).

Instant, ante, adj. | Pressant, en parlant d’une prière, λιπαρ-ἧς, ἧς, ἐς. || 2? Urgent, χατεπείγτων, OUGX, OV. 3 Imminent, ἐπιχείμεν-ος, Ἢ; OV.

| Instant, ἢ. m., moment très-court, στιγμ.-

ἡ, ἧς (ἡ); ἀχαρ-ὴς χρόν-ος, ou (6). Les deux mots se déclinent. A l'instant, παραντίχα. En un instant, ἐν ἀχαρεῖ. Α chaque instant, ἀεί. Au même instant, κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον.

Pour un instant, δι ὀλίγου χρόνου. Un in- Stant! attendez, βραχύ τι περίμενε, au sing, περιμένετε, au plur.

Instantané, ée, adj., ἀχαριοῖ-ος, 06, ον.

Instantanéité, n.f., ἀχαριαΐ-ον, οὐ (té).

Instantanément , adv., παραχρῆμα.

Instar (à 1᾽), loc. prép., ὅμοια, dat.

Instauration, ἢ. f., χατάστασ-ις, εως (ἧ).

Instigateur, trice, adj., προτρεπτιχ-ός, ἡ, όν. 3

Instigation, ἢ. f., προτροπ-ή, ἧς (ἡ).

Instiguer, v. tr., προτρέπ-ειν, προτρέπ-ω, fut. προτρέψτ-ω, acc.

Instillation, n. f., éntorayu-6c, où (6).

Instiller, v.tr., ἐπιστάζ-ειν, ἐπιστάζ-ω, fut. ἐπιστάξ-ω, ace., et le complément indirect au dat.

Instinct, ἢ. m. 1 Nature, φύσ-ις, eux (ἢ).

| 2 Mouvement naturel, αὐτόματεον, av (τό). [| 3 Sagacité, σύνεσ-ις, euwc (ἢ).

Instinctif, ive , adj., αὐτόματ-ος, oc, ον.

Instinctivement, adv., αὐτομάτως.

Instituer, v.tr., χαθιστάναι, χαθίστημι, fut. XATAGTAG-W , ACC.

Institut, ἢ. m. 1 Règle d’un ordre, d’une société, xav-wv, ὄνος (6). || 2 Société littéraire, ἀχαδημί-α, ας (ὃ).

Instituteur, trice, adj., celui, celle qui institue, qui établit, χαταστήσ-ας, aca, av, acc. Instituteur, ἢ. m., διδάσχαλπος, ou