LEC

Lavage, ἢ. m., πλύσ-ις, ewc (ὃ).

Lavande, ἢ. f., vépô-oc, ou (6); στοιχ-άς, ἄδος (ὃ).

Lavandier, n.m., πλύντ-ης, ov (6). Lavandière, ἢ. f., πλύντρι-α, ας (ὃ).

Lavasse, n.f., πλύμα, πλύματ-ος (τό).

Lave, n. f., ῥύαξ, ῥύαχ-ος (6).

Lavement,n.m. | Action de laver, λοῦσ-ις, εως (À). || 2 Clystère, χλυστήρ, χλυστῆρ-ος (δὴ

Laver, v.tr. 1 En parlant du corps, λούτειν, λού-ω, fut. λούσ-ω, acc. En parlant du linge, πλύν-ειν, πλύντω,, fut. πλυν-ῶ. En parlant des pieds et des mains, νίπτ-ειν, νίπτ-ω, fut, νίψ-ω, acc. || 2 J'ustifier, διαλύ-ειν, διαλύ-ω, fut. διαλύσ-ω. Laver, terme de dessin, ypwματίζ- εἰν, χρωματίζ-ω, fut. χρωματίστω. — se Laver, Υ. Pr., se justifier, ἔγλλημα διαλύ-εσθαι, διαλύ-ομαι, fut. διαλύστ-ομαι.

Lavette, n.f., ἀπόμαχτρ-α, ας (ὃ).

Laveur, ἢ. m., πλύντ-ης, ov (6). Laveuse n. f., πλύντρι-α, ας (à).

Lavis, n. m., πλύσ-ις, εως (f).

Lavoir, ἢ. m., πλυν-ός, où (6). :

Lavure, n.f., πλύμα, πλύματ-ος τό).

Laxatif, ive, adj., χαλαστιχ-ός, ἡ, ὄν.

Layetier, n. m., χιδωτοποι-ός, οὔ (6).

Layette, ἢ. f. 1 Coffret, κιθωτ-ός, où (6). |] 2 Langes d'enfant, σπάργαν-α, ὧν (té).

Lazaret, n.m., νοσοχουεῖτον,, ou (τό).

Lazzi, ἢ. m. 1 Geste bouffon, μορφασμ-ός, où (6). || ἃ Mauvaise plaisanterie, βωμολοχί-α, ας (ἡ).

Le, L'art. masc., 6. || 2 Pron. pers. masc. sing., correspondant aux accusatils grecs, αὐτόν, τοῦτον, ἐχεῖνον. || 3 Cela, τοῦτο, ἐχεῖνο, ταῦτα.

Lé, n. m., largeur d’une étoffe, πλάττ-ος, εος, ους (τό).

Lèche, n.f., τμῆμα, τμήματ-ος (τό).

Lèchefrite, n.f., λεχάν-η, nc (ἢ).

Lécher, v.tr. 1 Passer la langue, λείχ-ειν, λείχ-ω, fut. λείξ- , acc. | 2 Travailler avec | trop de soin, τεχν-ἄσθαι, τεχν-άομαι, ὥμα', fut. τεχνήσ-ομαι; διαχριότουν, διαχριό-όω, ὥ,, fut. διαχριδώσ-ω, 800. — Héché, ée, part. passé et adj., fait avec un soin minutieux, τεχνητ-ός, ñ, όν; διηχριδωμέν-ος, ἢ ον. Ours mal léché, homme grossier, mal élevé, ἄγροιχ-ος, ov (6).

Leçon, n.f. 1 Instruction, δίδαγμα, διδάγματ-ος (τό). Donner des leçons, διδάσχ-ειν, διδάσχ-ω, fut. διδάξει. l 2 Avis, conseil, παραίνεσ-ις, εως (ñ). || 3 Ce qu'on donnea apprendre, τεταγμέν-ον, ον (τό). || 4 Mahère d’un cours, λόγ-οι, ὧν (oi). || 5 Texte, γραφ-ή, ἧς (à). |] 6 Récit différent, διάφορ-ος λόγ-ος, ou (6). Les deux mots se déclinent.

Lecteur, 5. m., celui dont la fonction est de lire, ἀναγνώστ-ης, ον (6); ἀναγινώσκων, ἀναγινώσχοντ-ος (δ). Lectrice ,n. f., ἀναγινώσχουσ-α, ἧς (ὃ).

Lecture, n.f. 1 Action de lire, ἀνάγνωσ-ις, εως (ñ). || 2? Ce qu'on lit, ἀνάγνωσμαι, ἀνα-

γνώσματ-ος (τό). || 3 Instruction qui résulte «

de la lecture, μάθημα, μαθήματεος (τό).