ALE

3 Parure, habillement, σχηματισμ.-ός, od(6); στολισμ-ός, où (6); χόσμ-ος, ou (6). || 4 Moyen terme, conciliation, συναλλαγ-ή, ἧς (À).

Ajuster, v. tr. 1 Rendre juste, isocraluoy Οὐ ἰσοτάλαντον not-Etv, ποι-έω, ©, fut. ποιήσὦ. L'adjectif s'accorde avec le complément de ποιεῖν; δοχιμάζ-ειν, doxudét-w, fut. δοχιμάσ-ω. || 2 Adapter, accommoder, ἁρυόζεἰν, ἁρμόζ-ω, fut. ἁρμόσ-ω, acc. || 3 Arran-

er un différend, διαλλάσσ-ειν, διαλλάσσ-ω, ut. διαλλάξ- , acc. || 4 Orner, parer, χατασχευάζ-ειν, xatacxevdt-w, fut. χατασχευάοσw, acc. || 5 Viser, στοχάζ-εσθαι, στοχάζομαι, fut. στοχάσ -ομαι. — s’Æjester, V. pr., se parer, χοσμ-εῖσθαι, χοσμ-έομαι, οὔμαι, fut. χοσμηθήσ-ομαι. --- Ajusté,ée, part. passé adj. 1 Bien paré, εὔστολ-ος" o6, ον. || 2 Affecté, περίεργ-ος, oc, ον.

Ajustoir, n. m., balance à peser les monnaîes, ζυγί-ον, ou (ré); σταθμί-ον, ou (τό).

Ajutage ou Ajutoir, n. m., petit tuyau à

ouverture d'un jet d’eau, cwknvicz-0s, οὐ (6).

Alambic, n. m., ἄμόιξ, ἄμδιχ-ος (6).

Alambiqué, ée, adj., recherché, περίεργτος, ος; ον.

Alambiquer, Υ. tr., chercher de vaines subtilités, μιχρολογ-εῖσθαι, μικρολογ-έομαι, οὔμαι, fut. μικρολογήσ-ομαι.

Alarmant, ante, adj., ταραχτιχ-ός, ἡ, όν.

Alarme, n. f. 1 Cri aux armes, Bo-ñ, ἧς (ἢ). || 2 Frayeur soudaine, ταραχ-ῆ, ἧς (ἢ); ϑόρυδ-ος, ou (6); p66-05, οὐ (5). |] 3 Crainte , inquiétude, 66-05, οὐ (6).

er, V. tr., effrayer, ἐχφοῦ-εῖν, ëxφού-έω, &, fut. ἐχφοδήσ-ω, aCC.; ἐχταράσοεἰν, ἐχταράσσ-ω, ut. ÉXTAPAË-w , acc. — s’Alarmer, Υ. Pr., s'inquiéter, φοῦδέδοικα ou δέδια, fut. δείσω, de l’irrég. δείδω. — Alarmé, ée, part. passé et adj., craintif, δειλός, ἡ, ὄν (comp. δειλ- ότερος, sup.

Albâtre, n. m., ἀλάδαστρ- ον, ou (τό).

D'albâtre, dans le sens de blanc, λευχ-ός,

Ἢ, Ov.

Alchimie, ἢ. f., ἀλχυμί-α, ας (ὃ). Grec moderne. |

Alchimiste, ἢ. m., &lxvutor-fc, où (6) Grec moderne.

Alcôve, n. f., ζωθήχτ-η, ns (ὃ).

Alcyon, n. m., oiseau, ἁλχυ-ών, ὄνος (ὃ).

Alène, ἢ. f., instrument de cordonnier, ῥαφί-ον, ou (té); ὀπήτ-ιον, ou (τό).

Alénoïis, adj., cresson alénois, plante, γάρὅαμον, ou (τό).

Alentour, adv., χύχλῳ, πέριξ. Les alentours, τὰ χύχλῳ, gén. En parlant des personnes, οἱ ἀμφί, avec l’acc.

Alerte, n. f. 1 Alarme, φόδ-ος, nv (6). || 2 Interject., εἴα, ἄγε, au sing.; ἄγετε, au plur. Alerte, soldats, ὄρθιοι, ἄνδρες (sousent. ἔστε, litt. soyez debout).

Alerte, adj. 1 Leste, dispos, ἐλαφρ-ός, ά, 6y (comp. ἐλαφρ-ότεοος, sup. ἐλαφρ-ότατος) ;