ALT

ἐπισπεύσ-ω, ACC.; ἐπείγ - εἰν, ἐπείγ-ω, fut.

ἐπείξ- ὦ, acc. [[|[-ὃ Donner, administrer, dans un sens familier, χαταφέρ-ειν, χαταφέοw, fut. κατοίσ-ω (irrég.), acc. et le nom de la pers. au gén.; ἐλαύν-ειν, ἐλαύν-, fut. ἐλάσw, acc. et le nom de la pers. à l’acc. avec ἐπί. — s’Allonger, Y. pr. 1 S’étendre, se développer, ἐπὶ πλέον ἐχτείν-εσθαι, ἐχτείνομαῖι, fut. ἐκταθήσ-ομαι. || 2? Etendre les bras, en bdillant, σχορδιν-ᾶσθαι, σχορδιν-άομαι, pu, fut. σκορδινήσ-ομαι. — Allongé. ées part. passé et adj., qui exprime le déplaisir, maussade, σχυθρωπ-ός, ἡ, 6v.

Allouer, v.tr., ἐπινέμ-ειν, énivép-w, fut.

ἐπινεμ-ὥ, ACC.

Allumer, v. tr. 1 ἀνάπτ-ειν, àvént-w, fut.

ἀνάψ-ω, acc. || 2 Exciter, ἀναφλέγ-ειν, ἀναφλέγ-ω, fut. ἀναφλέξ-ω ; παροξύν-ειν, παροξύνw, fut. παροξυν-ὥ. — Allumé, ée, part.

passé et adj., rouge, enflammé, ooyep-6s, ἅ, Ov.

Allumette, n. f., ἔναυσμα, ἐναύσματ-ος (τό).

Allure, ἢ. f. 1 Démarche, βάδισμα, βαδίσματ-ος (τό). ! 2 Extérieur, σχῆμα, σχήματ-ος (τό). || 3 Manière d'agir, τρόπ-ος, ον (6). || 4 Au pluriel, intrigues, uryav-ai, ὧν (ai); μηχανήματ-α, ων (té); στροφ-αί, ων (αι).

Allusion, n. f., συνέμφασ-ις, eux (ñ); aiνιγμ-ός, οὔ (6); παρονομασί-α, ας (ἡ).

Alluvion, n. f., accroissement de terrain, πρόςχωσ-ις, εως ().

Almanach, ἢ. m., ἡμερολόγι-ον, ον (τό).

Aloës, ἢ. m., plante, ἀλό-η, ἧς (ὃ).

Aloi, n. m. 1. Titre légal de l'or et de l'argent, ἀξί-α, ας (ñ); τίμημα, τιμήματ-ος (τό). De bon aloi, δόχιμ-ος, ος, ον; ἀχίοδηλ-

ς, 05, ον. De mauvais 8101, ἀδόχιμ-ος, os, ον; χίόδηλ-ος, ος, ον. || 2 Qualité, valeur morale. Bon aloi, δοχιμότης δοχιμότητ-ος (ἢ). Mauvais aloi, φαυλότης, φαυλότητ-ος ().

Alopécie, n.f., chute des chereux, ἀλωπεχί-α, ας (ñ). '

Alors, adv. 1 τότε, τηνικαῦτα. Ceux d'alors, οἱ τότε. Jusqu'alors, εἰς τότε. Alors que, ὅτε indic. ! 2 En conséquence, oùroùv.

Alose , n. f., poisson, ϑρίσσ-α᾽, ns (à).

Alouette, ἡ. f., χορυδαλλ-ίς, ίδος (ἡ).

Alourdir, v. tr., βαρύν-ειν, βαρύν-ω, fut.

Bapuv-w , acc.

Alphabet, ἢ. m., στοιχεῖ-α, wv (té).

Alphabétique, adj., χατὰ στοιχεῖον.

Altérable, adj., φθαρτ-ός, ἡ, 6v.

Altérant, ante, adj., qui excite la soif, διψοποι-ός, 05, Ov.

Altération, n. f. 1 Changement, ἀλλοίωσις, Eux (à); μεταδολ-ἤ, ἧς (à). || 2 Falsification, παραποίησ-ις, ews (ἡ). || ὃ Dépérissement, φθορ-ά, ἃς (ñ); ἀσθένει-, ας (ὃ).

Il 4 Grande soif, δίψ-α, ns (ἡ); δίψεος, ους (τό).

Altercation, n. f., ἀμφιςδήτησ-ις, eux (ὃ) ;