MEU

dat. Mettre bas, déposer, ἀποτιθέναι, ἄπο:

τίθημι, fut. ἀποθήστω, acc. Mettre bas , en parlant des animaux, tixt-ev, tixt-w, fut.

τέξεομαι, acc. Meltre une couronne sur ἰἃ tête de quelqu'un , στεφάνῳ ἀναδ-εῖν, ἀναδέω, ©, fut. ἀναδήσ-ω,, acc. Mettre à l'air, ἐξαερ-οῦν, ἐξαερ-όω. ὦ, fut. ἐξκερώστω, ace.

Mettre au soleil, ἡλιάζ-ει.. ἡλιάζτω, fut.

ἡλιάστ-ω, acc. Mettre au feu, εἰς πῦρ ἐμόάλλetv, ἐμδάλλ-ω, fut. Eu6a)-&, acc. Mettre à part, de côté, en réserve, ἀποτιθέναι, ἀποτίθημι, fut. ἀποθήσ-ω, acc. Mettre au nombre de, τίθεσθαι, τίθεμαι, fut. ϑήστομαι ἐν, dat, Mettre en ordre, διατάττ-ειν, διατάττ-ω, fut. διατάξ-τω, acc. ||) 2 Revétir un vêtement, ἐνδύ-εσθαι, ἐνδύ-ομαι, fut. ἐνδύστ-ομαι, 806.ἀμφιέννυσθαι, ἀμφιέννυμαι, fut. ἀμιφιέστομαι, acc. || 3 Arranger, disposer, παρασκευάζ ειν, παρασχευάζ-ω, fut. Re Δ acc Locutions diverses : Mettre à mort, Savarοὖν, Savat-6w, &, fut. Ξανατώσ-τω, 860 Mettre à feu et à sang, ἐμπιπράναι, éuriπρημι, fut. ἐμπρήστω vai διαφθείρ-ειν, διαφθείρ-ω, fut. διαφθερ-ῶ, ace. Mettre à la voile, ἐχπλ-εῖν, ÉXTÀ - Éw , ©, fut. ἐχπλεύστομαι.

Mettre son temps, ses soins à, χρόνον.

σπουδὴν ἀναλίσχ-ειν, ἀναλίσχ-ω, fut. ἀναλώστ-ομαι ἐν, dat. — se Flettre, N. Pr.

1 S’habiller, στολίζ-εσθαι, στολίζτομαι, fut στολισθήσ-ομαι. ||? Se mettre à, suivi d'un nom, éntyeto-Etv, ἐπιχειρτέω, ©, fut. ἐπιχειρήσ-ω, gén.; ἅπτ-εσθαι, ἅπτ-ομαι, fut.

ἅψ-ομαι, gén. Se mettre à, suivi d'unifin., ἄρχ-εσθαι, ἄρχ-ομαι, fut. ἄρξ-ουσι, avecde part. ou j'infin. précédé de τοῦ. Locutions diverses : Se mettre en roule, ἐχπορεύ-τ-εσθαι, ἐχπορεύ-ομαι, fut. ἐχπορεύστ-ομαι. Se mettre en mer, τοῦ πλοίου ἐπιδαίν-ειν, ἐπιθαίντ-ω, fut. ἐπιδήσ-ομαι. Se mettre en tête, dans l'esprit, εἰς τὴν ψυχὴν ἐμδάλλ-εσθαι, ἐμι64}}ομαι, fut. ἐμόαλτουμαι, 800. — tés, ἐπε.

part. passé pris adj., habillé, vêtu. Bien mis, εὔστολ-ος, 06, ον; χαλῶς περιεσταλμέν-ος, ἡ, ον. Mal mis, δυςείμτων, ὧν, ον; χαχῶς περιεσταλμέν-ος, ος, ον; δυζείματ-ος,

Meublant , ante, adj., propre à meubler, χατασχευαστιχ-ός, À, OV.

Meuble, adj., aisé à remuer, χινητ-ός, ἡ, όν; εὐχίνητ-ος, oc, ον. Biens meubles, χινητά, ὧν (τά). Terre meuble, λεπτόγετως χώρ-α, ας (à). Les deux mots 856 déclinent:

Meuble, n. m., ce qui sert à meubler, σχεῦτος, εος, ους (τό). S'il s’agit d'effets mobiliers, ἔπιπλ-α, ὧν (τά).

Meubler, v. tr., garnir de meubles, χα τασχενάζ-ειν, κατασχευάζ-ω, fut. χατασχευάο w , acc.

Meuglement, n. m., voy. Beuglement.

Meugler, v. intr., voy. Beugler.

Meule, n. f. 1 Corps solide, rond et plat, qui sert à broyer, μύλ-η, ἧς (4); μύλε-ος, οὐ (6). De meule, μυλώδ-ης, ne, ες. || ? Roue qui sert à aiguiser, à polir, τρόχ-ος, οὐ (6) ; ὄν-ος, ov (0). || 3 Pile de foin, de gerbes,