MOD

διοιχήτρι-α, ας (ἡ). || 2 Celui qui s’interpose entre les partis, διαλλαχτ-ής, où (6); cuval)axt-ñc, où (ὁ).

Modération, ἢ. ἢ. 1 Mesure ou retenue, ueτριότης, μετριότητ-ος (ἡ) ; ἐπιείχει-α, ας (ἡ). Avec modération, ἐπιειχῶς. Sans modération, ἀμέτρως. || 2 Diminution d’un prix ou d'une taxe, ἄνεσ-ις, εως (ἢ); μείωσ-ις, eux (ἣ). [| 3 Adoucissement, ἐπιχούφισ-ις, εως (ἡ).

Modérément, adv., sans excès, avec modération, μετρίως, ἐντὸς τοῦ μετρίον, ἐπιεικῶς.

Modérer, v. tr. 1 Diminuer, atténuer, ἐλαττ-οῦν, ἐλαττ-όω, &, fut. ἐλαττώσ-ω, acc. || 2 Adoucir, tempérer, καταπραύν-ειν, χαταπραὕὔν-ω, fut. χαταπραῦν-ὦ, aCC.; ἀνιέναι, ἀνίημι, fut. ἀνήσ-ω, acc. || 3 Maîtriser, χατέχ-ειν, χατέχ-ω, fut. xaéE-w, acc. ; χρατ-εῖν, χρατ-έω, ©, fut. χρατήσ-ω, gén. — Modéré, ée, part. passé et adj. 1 Où y a de la mesure, μέτρι-ος, oc ou α, ον (comp.

μετριτώτερος, SUP. μετριτώτατος); σύμμετρτος, oc, ον. || 2 Retenu, réservé, μέτρι-ος, ὃς OU α, OV; σώφρ-ων, ὧν, ον (COMP. σω- ΠΕΡ pe SUP. σωφρον-έστατος).

oderne, adj., nouveau, récent, νεώτερτος, &, ον; xatv-0ç, ἡ, Ov. || N. τη. pl., ceux de

‘notre temps, par opposition aux anciens, καινότερ-οι, ων (oi); où χαθ᾽ ἡμᾶς. L'article se décline.

Moderner, v. tr., refaire à neuf, χαινουργ-εῖν, καινουργ-έω, ©, fut. καινουργήσ-ω, acc.

Modeste, adj. 1 Qui a de la modestie, σώφρτων, ὧν, ον (COMP. σωφρον-έστερος, SUP. σωφρον-έστατος). Ὶ 2 Qui marque de la modestie, μέτρι-ος, oc où α΄, ον (comp.

μετρι-ώτερος, SUP. μετρι-ώτατος). || 3 Réglé, réservé, x6out-05, 06 OU &, ον (comp.

κοσμι-ώτερος, SUP. χοσμι-ώτατος). || 4 Qui a de la pudeur, αἰδήμ-ων, ὧν, ov. || 5 Simple, sans éclat, μέτρι-ος, ος Ou α, ον; εὐτελ-ἧς, ἧς, ἔς.

Modestement, adv. 1 Avec modestie, cwφρόνως. || 2 Avec modération, μετρίως.

Modestie, n.f. 1 Réserve, σωφροσύν-ἡ, nc (ἢ). [| 2 Modération, χοσμιότης, χοσμιότητ-ος (À). || 3 Pudeur, αἰδ-ώς, 606, οὖς (à).

J 4 Simplicité, μετριότης, μετριότητ-ος (ἡ); εὐτέλει-α, ας (ἡ).

Modicité, n. f., petite quantité, en parlant de l’argent, ὀλιγότης, ὀλιγότητ-ος ($).

Modificatif, ive, adj., qui modifie, ἀλλοιωτιχ-ός, À, όν; μετοποιητιχ-ός, ἤ, 6v.

Modification, n. f. 1 Changement, ἀλλοίωσ-ις, εως (ñ); μεταποίησ-ις, ewc (à). || 2 Adoucissement, ἄνεσ-ις, ewc (#).

Modifier, v. tr. 1 Changer, ἀλλοι-οῦν, ἀλλοι-όω, ὦ, fut. ἀλλοιώσ-ὠ, aCC.; μεταποι-εῖν, PA &, fut. μεταποιήστ-ω, acc. ||

Adoucir, corriger, changer en partie, διορθ-οῦν, διορθ-όω, &, fut. διορθώστ-ω, acc. ; μεταδάλλ-ειν, μεταδάλλ-ω, fut. μεταδαλ-ῶ, ace.