PIR

puyy-05 (à); κάλαμ-ος, ou (6). [| ? Gluau, χάλαμ.-ος, où (6).

Pipée, n.f., chasse aux gluaux, ἰξευτήρι-ον, OU (τό).

Piper, v.tr. 1 Prendre à la pipée, ἰξεύ-ειν, ἰξεύ-ω, fut. ἰξεύσ-ω, acc. || 2 Tromper, φεναχίζ-ειν, pevaxit-w, fut. φεναχίσ-ω, acc.

Piper des dés, les falsifier, τοὺς χύδους χιόδηλεύ-ειν, χκιδδηλεύ-ω, fut. χιδδηλεύσ-ω.

Piperie, n.f., tromperie, παράχρουσ-ις, εὡς (ἢ); ἀπάτ-η, ns (ἢ).

Pipeur, n.m., {rompeur, ἀπατ-ὥν, οὖντος (ὁ).

Piquant, ante, adj. 1 Qui pique, χεντρώδ ns, ἧς, ες. Au goût, δριμ-εύς, εἴα, 6. || 2 Offensant, δηχτικ-ός, ñ, av. 3 Qui plait, τερπν-ός, ἡ, 6v. || 4 Étrange, singulier, παράδοξ-ος, 06, ον.

Piquant, n.m. | Pointe, χέντρ-ον, ov (τό).

Il 2 Épine, ἄχανθ-α, nc (ἢ).

Pique, n.f. 1 Arme, δόρυ, δόρατ-ος (τό).

Armé d’une pique, δορυφόρ-ος, ou (6). {| 2 Brouillerie, φιλονειχί-τα, ας (à).

pl n. m., θοῇ, ὕφασμα, ὑφάσματ-ος

Pique-assiette, ἢ. m., παράσιτ-ος, ov (ὁ).

Pique-nique, n.m., festin par écot, ἔραν-ος, οὐ (6).

Piquer, v. tr. 1 Percer d'une pointe, χεντεἴν, χεντ-έω, ©, fut. χεντήσ-ω, acc. || 2 Causer une sensation piquante, en parlant du froid et du chaud, χαί-ειν, χαί-ω, fut. χαύσ-ω, acc. || 3 Exciter, stimuler, χεντρίζ-ειν, χεντρίζ-ω, fut. xevrpio-w, 800. Piquer des deux, ἀμφὼ τὼ χέντρω προςδάλλ-ειν, RO0OLÉ))-u, fut. προςδαλ-ῶ, acc. || À Animer, ἐνείο-ειν, ἐγείρ-ω,, fut. ἐγερ-ῶ. || 5 Irriter, δάχν-ειν, δάχν-ω, fut. δήξ-ομιαι, 860. — se Pique, v.pr. 1 S’offenser, βαρέως φέρ-ειν, φέρ-ω, fut. οἴσ-ω, acc. || 2 Faire profession, ἐπαγγέλλ-εσθαι, ἐπαγγέλλτ-ομαι, fut. ἐπαγγελοὔμα!ι. Se piquer d’exactitude, φιλαχριό-εῖν, puaxpt6-éw, ©, fut. φιλαχριδήσ-ω. Se piquer d'honneur, φιλοτίμως ἔχ-ειν, ἔχ-ω, fut.