PR

Prévaricateur, ἢ. m., πάρανομ-ος, ov (6).

Prévarication, n f., παρανομί-α, ας (ñ).

Prévariquer, v.intr., παρανομ-εῖν, παρανομτέω, ©, fut. παρανομήσ-ω.

Prévenance, n.f., ϑεραπεί-α, ας (ἡ).

Prévenant, ante,adj., ϑεραπευτιχ-ός, ἡ, όν.

Prévenir, v.tr. 1 Devancer, φθάν-ειν, φθάν-ω, fut. φθήστ-ω. || 2 Aller au-devant, ἀπαντ-ᾶν, 3 Avertir, προλέγ-ειν, προλέγ-ω,, fut. προλέξ-, 800. Ϊ 4 Inspirer des préventions, γνώμην χαταλαμθάν-ειν, χαταλαμιάν-ω, fut.

χαταλήψ-ομαι, gén. Prévenir en sa faveur, se concilier les bonnes grâces, εὔνοιαν χτ-ᾶσθαι, χτ-άομαι, ὥμαι, fut. χτήσ-ομαι, Εύῃ. --- FPrévenu, ue, part. passé et 86}]., φεύγ-ων, ουσα, ον.

Préventif, ive, adj., προληπτικ -ός, ἡ, όν.

Prévention, n.f. 1 Opinion qui précède l'examen , προχατάλχηψοις, ewc (à); χατάγνωσ-ῖς, ews (ἢ). || 2 État d’un prévenu, yoap-n, ἧς (À).

Préventivement, adv., προληπτικῶς.

Prévision, n.f., πρόοψο-ις, εως (à).

Prévoir, v. tr., προορ-ᾶν, προορ-άω, &, fut.

προόψ-ομαι. — Prévu, ue, part. passé et adj., πρόοπτ-ος, 06, Ov.

Prévôt, ἢ. m., προστάτ-ης, ov (6).

Prévôté, n. f., προστατεί-α, ας (ñ).

Prévôtal, 816, adj., ὁ, à, τὸ τοῦ προστάτον.

Le premier article se décline.

Prévoyance, n.f., πρόνοι-α, ας (à).

Prévoyant, ante, 84]., προνοητιχ-ός, ἡ, όν, Prie-Dieu, n. m., προςχυνητήρι-ον, ou (ré).

Grec moderne. | Prier, v. tr.etintr., εὔχ-εσθαι, εὔχ-ομαι, fut. |

εὔξτομαι, dat. Se faire prier, où πείθ-εσθαι, |

δυςπειθ-ἧς, ἧς, ἐς. Qui ne se fait pas prier, εὐπειθ-ἧς, ἧς, ἔς. Je vous prie, CR comme incidente, νὴ τὸν Δία. Prier, dans le sens d'inviter, προςχαλ-εῖν, προςχαλ-έω, © , fut. προςχαλέσ-ω, acc.

Prière, n.f., edy-n, ἧς (ὃ). 51 s’agit d’une simple demande, δέησ-ις, ewc (à).

Prieur, n. m., προστάτ-ης, ou (6).

Prieure, n. f., προστάτοις, ίδος (ἡ).

Prieuré, ἢ. m., προστατεί-α, ας (ὃ).

Primaire, adj., πρῶτ-ος, n, ov.

Primat, n.m., ἀρχιεπίσχοπ-ος, ov (6).

Primatial, 416, adj., ὁ, à, τὸ τοῦ ἀρχιεπισχόπονυ. Le premier article se décline.

Primatie, n. f., τοῦ ἀρχιεπισχόπου ἀξίωμα, ἀξιώματ-ος (TO).

Primauté, n.f., πρωτεί-α, ας (ἢ).

Prime, adj., πρῶτ-ος, ἡ, ον. De prime abord, ἐξ ἀρχῆς. De prime saut, αὐτίκα, ἐξαίφνης.

Prime, n.f. 1 Somme qu’on paye pour assurer sa propriété, συμιθολ- ἢ, ἧς (ὃ). {| 2 Gratification, encouragement, ἐπίδοσ-ις,

εως (ὃ); δῶρεον, ou (τό).

Primer, v.tr., προέχ-ειν, προέχ-ω, fut. προέξ-ω, acc. || Verbe intr., πρωτεύ-ειν, πρωτεύ-ω, fut. πρωτεύσ-ω

πείθτομαι, fut. πείστομαι. Qui se fait prier,