Prologue, n. m., πρόλογ-ος, ou

Prolongation, n.f., ἀναδολ-ή, ἧς (ὃ); πρὸαγωγ-ἤ 4 ñs (ἡ). “ὦ,

Prolonge, n. f., cordace, δλχ-ός, où (6).

Proiongement, ἢ. m., προαγωγ-ἥ, ἧς (À).

Prolonger, v. tr., προάγ-ειν, προάγ-ω, fut.

TpoGË-w ; παρεχτείν-ειν, παρεχτείντω, fut.

παρεχτεν-ῶ, ACC.

Promenade, n. f. 1 Action de se promener, περιπάτησ-ις, wc (à). || 2 Lieu où l’on se promène, περίπατ-ος, ou (0).

Promener, v.tr., περιάγ-ειν, περιάγ-ω, fut.

περιάξ-ω., acc. || 2 Amuser, tromper par des subterfuges , Bouxok-eiv, βουχολ-έω, ©, fut. Bouxo]o-w , acc. Envoyés promener, χαίρειν χελεύ-ειν, χελεύ-ω, fut. χελεύστ-ω, acc. Promener ses regards, περιδλέπ-ειν, περιὀλέπ-ω, fut. περιδλέψ-ω.-- se Promener, V. pr., περιπατ-εῖν, περιπατ-έω, ὦ, fut.

περιπατήσ-ω. Va te promener, ἄπαγε σεαυτόν: οὐχ εἰς χόραχας:

Promeneur. 1 Qui promène, περιαγωγ-εύς, éws (6). Promeneuse, περιάγουσ-α, ἧς (ñ). || 2 Qui se promène, περιπατητ-ἧς, où de Promeneur, ἢ. m., περιπατ-ῶν, οὔντος (δὴ. Promeneuse, n.f., περιπατοῦσ-α, ἧς là). || 3 Qui aime à se promener, περιπατητικχ-ός, À 9V.

Promenoir, n. m.,mepirat-0ç6, ou (6).

Promesse, n. f., ὑπόσχεσ-ις, ews (à). Promesse de mariage, ἐγγύ-ἡ, ns (ἡ). Faire de vaines promesses, βουχολ-εῖν, βοὐχολ-έω, &, fut. βουχολήσ-ω, acc. Tenir sa promesse, τὴν πίστιν φυλάσσ-ειν, φυλάσσ-ω, fut. φυλάξ-. Manquer à sa promesse, πίστιν ψεύδεσθαι, ψεύδ-ομαι, fut. ψεύστ-ομαι.

Prometteur, n. m., πολλὰ ἐπαγγελλόμεν-ος, ov (6). Prometteuse, ἢ. f., πολλὰ ἐπαγγελλοuév-n, Ὡς (ὃ).

Promettre, v. tr. 1 S’engager, ὑπισχνεἶσθαι, ὑπισχν-έουοι, οὔμαι, fut. ὑποσχήσομαι, acc. || 2 Annoncer, προαγγέλλ-ειν.

προαγγέλλ-ω, fut. προαγγελ-ῶ, ic. | 3 Consentir, ὁμολογ-εῖν, ὁμολογ-έω, ὦ, lut. ὁμολογήσ-ω. Promettre en mariage, ἐγγυ-ᾶν, ἐγγυ-άω, ©, fut. ἐγγυήσ-ω. || Verbe intr., donner des espérances , ἐλπίδας παρέχ-ειν, παρέχ-ω, fut. παρέξε-ω.-- 46 Promettre, v. pr. 1 Espérer, ἐλπίζ-ειν, Elnit-w, fut.

ἐλπίσ-ω, acc. || 2 Prendre une ferme résolution, προαιρ-εἴσθαι, προαιρ-έομαι͵ οὔμαι, fut. προαιρήσ-ομαι .--- Promis, ἐδ» Part.

passé et adj., consenti, ὡμολογημέν-ος, ἡ, ον

Prominence, n.f., xoooy-ñ, ἧς (ñ).

Prominent, ente, adj., mpoey-ñc, ἧς, ἔς

Prominer, v. intr., προέχ-ειν, προέχ-ω, fut TOOÉE-0.

Promiscuité, n.f., σύμμιξεις, ewc (à).

Promission, n. f. Terre de promission. || 1 La terre promise, τῆς ἐπαγγελί-ας γ- ἦ, ἧς (À). || 2 Pays fertile, πάμφορ-ος χώρ-α, Promontoire, ἢ. m., ἀχρωτήριτ-ον, ou (τό).

404 PRO

Promoteur, ἢ. m. 1 Qui donne la première impulsion, πρωταίτι-ος, ou (ὁ). || 2 Qui prend soin spécialement, προάγ-ων, ovτος (0).

Promotion, n.f., προαγωγ-ή, ἧς (ἢ).

Promouvoir, v.tr., προάγ-ειν, προάγ-ω, fut. προάξ-, acc.

Prompt, AE , adj. 1 Soudain, αἰφνίδι-

ος,ος, ον. Rapide, ὠχ-ύς, εἴα, 0 (comp.

ὠχ-ύτερος, SUP ὠχεύτατος). || 3 Qui s’empresse, πρόθυμ-ος, oc, ον. || 4 Qui s’em-

porte aisément, 0Ë-0c, εἴα, 0.

Premptement, adv., ταχέως.

Promptitude, n.f. 1 Vitesse, τάχ-ος, eoc,

ous (té). |] 2 Zèle, προθυμί-α, ac (à).

Promulgation, n. f., ἀναχήρυξοις, εως (ἡ).

Promulguer, v. tr., ἀναχηρύσσ-ειν, ἀναχη-

ρύσσ-ω, fut. ἀνακηρύξ-,, acc.

Prône, n. m., ὁμιλί-α,, ας (ñ).

Prôner, v. tr., louer à l’excès , ὑπερεπαινεἴν, Üneperauv-éw, ὦ, fut. ὑπερεπαινέσ-ω, 806. ; πανηγυρίζ-ειν, πανηγυρίζ-ὦ, fut. πανηγυρίσ-τω, 806.

ἀλυοτ n. Mm., louangeur, πανηγυριστ-ής,

Pronom, n. m., ἀντωνυμί-α,, ας (ὃ).

Pronominal, 816, adj., ävrwvumx-66, ἡ, Ov.

Pronominalement, adv., ἀντωνυμιχῶς.

Prononcer, v. tr. | Articuler, ἐχφων-εῖν, ἐχφων-έω, ὦ, fut. ἐκφωνήσ-ω, acc. || 2? Réciter, προφέρ-ειν, προφέρ-ω, fut. προοίσ-ω, acc. || 3 Accuser, bien marquer, terme de dessin, ἐναργῆ ποι- εἴν, ποι-έω, ὦ, fut.

ποιήσ-ω. L'adjectif s'accorde avec le complément de ποιεῖν. — se Prononcer, \.

pr., donner fermement son avis, τὴν yvwμὴν ἀποφαίν-εσθαι, ἀποφαίν-ομαι, fut. ἀποφαν-οῦμαι. — Prononcé 9 ée, Part. passé et adj., qui n’a rien d’indécis, évapy-ñc, ἧς, ἐς: σαφ-ἧς, ἧς, ἔς.

Prononcé, ἢ. m., décision du tribunal, ἀνάῤῥησ-ις, EwG (ñ).

Prononciation, n. f., ἐχφώνησε-ις, εως (ἣ); roopop-&, ἄς (ὃ).

Pronostic, n. m. 1 Conjecture médicale, προγνωστιχ-όν, OÙ (τό). || 2 Signe, présage, σημεῖτον, οὐ (τό); τεχμήρι-ον, ou (τό).

Pronostiquer, v. tr. 1 J'uger α᾽αὐαποθ, en médecine, προγινώσχ-ειν, προγινώσχ-ω, fut.

προγνώστομαι, acc. || 2 Conjecturer, τεχμαίρ-εσθαι, τεχμαίρτομαι, fut. τεχμαρ-οῦμαι, acc.

Pronostiqueur, n.m., προγνώστ-ης, ou (δ).

Propagande , n. f., διάδοσ - τς, ewç (à); διασπορ-ά, ἂς (ἡ).

Propagateur, n. m. 1 Qui propage, γονebc, έως (6). || 2 Qui transmet, διαδ-ούς, όντος (ὃ).

Propagation, n. f. 1 Reproduction, γένγησ-ῖς, εως (À). [| 2? Progrès, αὔξησ-ις, εως (ἢ) : énidoc-1c, ewc (à). || 3 Transmission, διάδοσ-ις, ewc (à); διασπορ-ά, ἂς (ñ).

Propager, v. tr. 1 Reproduire, yevv-&v, γενν-άω, ©, fut. yevvño-w, acc. || 2 Aug-

PRO

menter, αὐξάν-ειν, αὐξάν-ω, fut. αὐξήστ-ω, acc. || 3 Transmettre , διαδιδόναι, διαδίδωμι, fut. διαδώσ-ω, acc.

Propension, ἢ. ἢ. 1 Tendance vers le centre, ἐπίχλισ-ις, ewc (ἢ). || 2 Inclination, Jen ir νι ἐπιῤῥοπ-ή, ἧς (À); εὐχατάφορ-ον, ou (τό).

Prophète, n. m., προφήτ-ης, ou (6). Faux prophète, ψευδοπροφήτ-ης, ou (6); Ψευδόμαντεῖς, ewç (6). Prophétesse, ἢ. f., προφῆτ-ις, 1006 (À).

Prophétie, n. f., προφητεί-α, ας (ἢ) ; μᾶντεί-α, ας (ἡ).

Prophétique, adj., προφητιχεός, #, ὄν; μαντιχ-ός, ἡ, OV.

Prophétiquement, adv., προφητιχῶς, μαντιχῶς.

Prophétiser, v. tr., προφητεύ-ειν, προφηςτεύ-ω, fut. προφητεύσ-ω,, acc. ; μαντεύεσθαι, μαντεύ-ομαι, fut. μαντεύσ-ομαι, acc.

Propice, adj. En parlant de la divinité, a-oc, oc, ον. En parlant des hommes et des choses, εὐμεν-ἧἥς, ἧς, ἐς (COMP. εὐμενéotepoc, Sup. εὐμεν-έστατος). En parlant de l'occasion, εὔκαιρτ-ος, 05, ον.

Propitiation, n. f., {\uou-6c, où (ὁ).

Propitiatoire, adj., ἱλαστήρι-ος, ος, ον.

Proportion, n. f. 1 Rapport harmonieux, συμμετρί-α, ας (ñ). Belle proportion, eüapμονί-α, ας (ἢ); Gpuovi-«, ac (f): [2 Dimension, μέτρ-ον, ou (to). Proportion mathématique, ἀναλογί-α, ας (ἢ). A proportion, loc. adv., κατὰ λόγον, ἀνὰ λόγον. À proportion de, ἀνὰ λόγον, gén.; πρός, gén. À proportion égale, ἀπὸ τοῦ ἴσου, ἐξ ἴσου. Dans une juste proportion, συμμέτρως. Proportion gardée, χατ᾽ ἀναλογίαν.

Proportionnalité, n.f., &vxloyi-a, ας (ἢ)

Proportionnel, elle, adj., ἀνάλογτος, oc,

Proportionnellement, adv., xur’ ἀναλογίαν, κατὰ λόγον.

Proportionnément, adv., κατὰ λόγον.

Proportionner, v.tr., mettre en rapport, συμμετρ-εῖν, συμμετρτέω, ὦ, fut. συμμετρήσ- ὦ, ACC. — FProportionné, ces part. passé et adj., ἀνάλογτ-ος, ©, nv; σύμμετρ-ος, O6, OY.

Propos, n. m. 1 Discours, \6y-0c, οὐ (ὁ).

12 Résolution, yvou-n, ns (ἢ); βουλ-ἤ, ἧς (à). De propos délibéré, ëx προδουλ-ἧς. A uel propos, πρός τί; ἐπί τί; τίνος ἕνεχα :

À propos de rien, πρὸς οὐδέν. À propos, loc. adv., en temps et lieu, ἐν χαιρῷ. Il est à propos de, πρέπει, προζήχει. À propos, ah! j'oubliais, νῦν δὴ μέμνημαι. Mal à pro- 05; ἀπρεπῶς, ἀτόπως, παρὰ καιρόν. Qui se ait à propos, καίριτ-ος, ος, ον, Hors de pro. pos, ἄτοπ-ος, 06, ον. À tout propos, πάνrote, ἑχάστοτε. L’à propos, le moment favorable, χαιρ-ός, où (6); εὐκαιρί-α,, ας (à).

Proposable, adj., ἀπόδεχτ-ος, oc, ον.

Proposer, v. tr., προτιθέναι, προτίθημι, fut. προθήσ-ω, 800. — se Proposer,

FRO

w. pr., avoir l'intention de, usAÂ-euv, |

μέλλ-ω, fut. μελλήσ-τ-ω.

Proposition, n. f. 1 Chose mise en avant, πρόθεσ-ις, ewç (ñ). || 2 Énoncé d’un jugement , λόγ-ος, ou (6); ϑέσ-ις, εως (À).

Propre, adj. 1 Particulier, personnel, ἴδιτος, α, ον. || 2 Qui appartient exclusivement, κύρι-ος, « , ον. Le mot propre, χυρίτ-α λέξ-ις, ews (ñ). Les deux mots se déclinent.

18 Net, par opposition à sale, χαθαρ-ός, à, Ov; φαιδρ-ός, &, 6v. || 4 Bon à, convenable

our, ἐπιτήδει-ος, α, ον, dat., OU πρός, acc.

ropre, n. m., caractère essentiel, ἴδιτον, a (té).

Proprement, adv. 1 Particulièrement, ἰδίως. || 2 Précisément, σαφῶς. || 3 Exclusivement, χυρίως. || 4 Avec propreté, χαθαρῶς. || 5 Avec soin, χοσμίως.

Propret, ette, adj., χαθάρυλλ-ος, ος, ον.

Propreté, n. f., xafapornc, χαθαρότητ-ος (à).

Propréteur, n. m., ἀντιστράτηγτ-ος, ου (6).

Propriétaire, n. m., deonot-nc, ou (δ); χύpe ον (6). Propriétaire, ἢ. f., χυρί-α, ας (ñ).

Propriété, n.f. 1 Droit de possession, δεσποτεί-α, ας (à). Il 2 Possession, χτῆμα, χτήματο-ος (té). || ὁ Qualité particulière, ἴδιτον, ου (τό) ; δύναμις, εως (à). |] 4 Valeur, sens des mots, χυριολογί-α, ας (À).

Propylée, n. m., προπύλαι-ον, ou (τό).

Prorata (au), loc. adv., en proportion de, χατὰ λόγον, gén.

Prorogatif, ive, adj., ἀναδόλιμ-ος, ος, ον.

Prorogation, n.f., ἀναδολ-ή, ἧς (ἡ).

Proroger, v. tr., ἀναδάλλ-ειν, ἀναδάλλ-ω, fut. ἀναδαλ-ὥ, acc.

Prosaique, adj., πεζ-ός, ἡ, 6v.

Prosaiquement, adv., πεζολογιχῶς.

Prosaïser, v.intr., πεζολογ-εῖν, πεζολογ-έω, &, fut. πεζολογήσ-ω.

Prosateur, n.m., πεζολόγ-ος, ου (6).

Proscénium, ἢ. m., avant-scène, προσχή- VL-0Y, OÙ (τό).

Proscripteur, n.m., προγράφ-ων, οντος (6).

Proscription, n. f. 1 Condamiation à mort, mpoyoap-h, ἧς (ἢ). [| 2 Abolition, ἀχύρωσ-ις, εως (À).

Proscrire, v.tr. 1 Condarmner à mort, προ-

[2 Abolir, &xvp-obv, ἀχυρ-όω, &, fut. ἀχυρώσ-ω, ACC. — Proscrit, ite, part. passé et adj. 1 Condamné à mort, φυγ-άς, doc (ὁ). || 2 Aboli, ἄθετ-ος, oc, ον.

Prose, n.f., πεζ-ὸς λόγ-ος, ov (δ). Les deux mots se déclinent. En prose, χαταλογάδην, πεζῇ.

Prosecteur, n. m., anatomiste, ἄνατοuix-0c, où (6).

Prosélyte, ἢ. m., προςήλντ-ος, οὐ (6).

Prosélytisme, n. m., oxovd-, ἧς (ἡἣ).

Prosodie, n. f., προςῳδί-α, ας (ἡ).

Prosodique, adj., προςῳδιχ-ός, ἡ, 6v.

Prosopopée, n. f., προςωποποιΐ-α,, ας (ἢ).

Prospectus, ἢ. m., πρόγραμμα, προγράυ.μᾶτ-ος (τό).

PRO

Prospère, adj., edruy-ñc, ἧς, ἔς.

Prospérer, v.intr., εὐτυχ-εῖν, εὐτυχ-έω, &, fut. eûtuyño-w; εὖ ou χαλῶς πράσσ-ειν, πράσσ-ω, fut. πράξ-.

Prospérité, n. f., εὐτυχί-α, ας (ἢ).

Prosternation, n. f., προςχύνησ-ις, εως (à).

Prosternement, n.m., προςχύνημα, npocχυνήματ - 06 (τό).

se Prosterner, v. pr., προςχυν-εῖν, προς-

Prosthèse, n.f., addition, πρόςθεσ - 15, εως (ñ).

Prostituer, v. tr. 1 Livrer à l’impudicité, προαγωγεύ-ειν, προαγωγεύ-ω,, ful. προαγωγεύσ-ω, acc. || 2 Dégrader, avilir, ἀτιμ.- οὖν, ἀτιμτόω, ©, fut. ἀτιμώσ-ω, ACC.; χαταισχύν-ειν, καταισχύν-ω, fut. καταισχυν-ὥ, acc. Prostituée, n. f., πόρν-η, ἧς (ἡ).

Prostitution, n.f., προαγωγεί-α, ας (ἡ).

An M n. ἢ, abattement, ἀδυναμί-α, ας (ἢ).

Protase, n. f., exposition d’un poëme, d’un drame, πρότασ-ις, εὡς (ἣ).

Protecteur, n. m., προστάτ-ης, ou (5). Protectrice, ἢ. f., προστάτο-ις, ιδος (ἢ).

Protection, n.f., προστατεί-α, ας (ἢ); ἐπιυέλει-α. ας (ñ).

Protectorat, n. m., προστατεί-α, ας (ἡ,

Protéger, v.tr. 1 Prendre soin, προσται εἰν, προστατ-έω, ὦ, fut. προστατήσ-ω, gén.

2 S’intéresser, σπουδάζ-ειν, σπουδάζ-ι, fut. σπουδάσ-ω περί, acc.

Protestant, ante, adj., διαμαρτυρούμεν-ος, Ἢ; OV.

Protestantisme, n. m., τῶν διαμαρτυρουμένων δόγματ-α, wv (τά).

Protestation, n.f. 1 Déclaration publique de sa volonté, διαμαρτυρί-α, ας (à). || ? Promesse POSiive, πίστωμα, πιστώματ-ος (τό) ὑπόσχεσ-ις, EwG (ὃ).

Protester, v.tr. 1 Déclarer publiquement, διαμαρτυρ-εἴσθαι, διαμαρτυρ-έομαι, οὔμαι, fut. διαμαρτυρήσ-ομαι. || 2 Assurer positivement, βεθαι-οῦν, βεθαι-όω, &, fut. βε- Gaws-w. Protester contre, διαμαρτυρ-εῖν, διαμαρτυρ-τέω, &, fut. διαμαρτυρήσ-ω πρός, acc.

Protêt, n. m., διαμαρτυρί-α, ας (ἢ)

Prothèse, n.f., πρόθεσ-:ς, εως (ἢ)

Protocole, ἢ. m. 1 Formulaire, χαν-ών, όνος (6). || 2 Préambule, προοίμ.-ον, ου (τό).

Protonotaire, n.m., πρῶτ-ος γραμματ-εύς, έως (6). Les deux mots se déclinent.

Prototype, n. m., πρωτότυπ-ον, ou (τό).

Protubérance, n. f., ὄγχτος, ov (6).

Protuteur, n.m., ἀντεπίτροπ-ος, ov (6).

Prou, adv., assez, beaucoup, πολύ.

Proue, n.f., πρώρ-α, ας (ἢ). Du côté de la proue, πρώραθεν.

Prouesse, n.f. 1 Action de preux, ἀρίστευμα, ἀριστεύματ-ος (TO); χαλ-ὸν ÉpY-0, ou (to). Les deux mots se déclinent. || 2 Va leur, ἀνδρεί-α, ας (ὃ).

Prouver, v.tr. 1 Démontrer, ἀποδειχνύνοα,

406 PRU

ἀποδείχνυμι, fut. ἀποδείξ- ὦ, acc. || 2 Rendre évident, gaven-dv ποι- εἶν, ποισέω, &, fut.

ποιήσ-ω. L'adjectif s'accorde avec le complément de ποιεῖν. — Prouvé, ée, part.

passé et adj., ἀπόδειχτ-ος, ος, ον; ἐλεγχτ-ός, ΝΣ Ὅν:

Provéditeur, n. m., ἐπίσχοπ-ος, ov (6).

Provenance, n.f. 1 Action de provenir, ἔχγον-ον, ou (τό). || 2 Ce qui provient, φυόμεντον, ou (τό); ἐχχομιζόμιεν-ον, ov (τό).

Provenant, ante, adj., ἐχγιγνόμεν-ος, n, ον.

Provende, n.f., σιτίτ-α, ων (τά).

Provenir, v.intr., γίγν-εσθαι, γίγντ-ομαι, fut. γενήσ-ομαι èx, gén.

Proverbe, n.m., παροιμί-α, ας (ἢ). Passé en proverbe, ϑρυλλούμεντος, ἡ, ον.

Proverbial, 816, adj., παροιμιαχτός, ή, 6v.

Proverbialement, adv., παροιμιαχῶς, χατὰ τὸ ϑρυλλούμενον.

Providence, η. f., πρόνοι-α, ας (ἡ). La divine providence, τοῦ Θεοῦ πρόνοι-α, ας (ἢ), ou simplement Θε-ός, 09 (ὁ).

Provignement, n. m., μόσχευσ-ις, ews (ἡ).

Provigner, v. tr., μοσχεύ-ειν, μοσχεύ-ω, fut. μοσχεύσ-ω, acc. || Verbe intr., multiplier, πλχηθύν-ειν. πληθύν-ω, fut. πληθυν-ῶ.

Provin,n.m.,u6cyeuua, μοσχεύματ-ος (τό).

Province, ἢ. f. χώρ-α, ας (ἢ) ; νομ-ός, où (6); ἐπαρχί-α,, ας (ὃ).

Provincial, 8416, adj. 1 Qui concerne la province, ἐπαρχιχτός, ἢ, 0v. || 2 Qui sent la province, χωριτιχ-ός, ἡ, Ov.

Proviseur, ἢ. m., γυμνασίαρχ-ος, ou (6).

Provision, n.f. 1 Ce qu’on amasse, περιouoi-a, ας (à). [| 2 Au plur,, vivres, σιτί-α, ων (τά). Provision de voyage, égoût-&, ων (τά). Par provision, loc. adv., provisoirement, προςχαίρω:, μεταξύ.

Provisionnel, elle, adj., προηγούμεν-ος, Ἢ ; OV.

Provisionnellement, adv., προηγουμένως.

Provisoire, adj. 1 Rendu par provision, en parlant d’un jugement, προηγούμεν-ος, n.

ον. || 2 Temporaire, πρόςχαιρ-ος, nc, ον.

Provisoirement, adv., προςχαίρως, μεταξύ.

Provisorat, ἢ. m., γυμνασιαρχί-α, ας (ὃ).

Provocateur, trice, adj., en parlant des

ersonnes, προχαλούμεντος, ἡ, ον. En parant des choses, προχλητιχ-ός, ñ, όν; προςἄγωγτος, ος, ον.

Provocatien, n.f., πρόχλησεις, ewc (À); ἔχχλησ-ις, eus (ἢ).

Provoquer, v.tr., ἐχχαλ-εῖν, ἐκχαλ-έω, ὥ, fut. ἐχχαλέσ-ω, acc.

Proximité, n. f., ἐγγύτης, ἐγγύτητ-ος (ὃ).

À proximité, πλησίον, gén.

Prude, adj., ϑρυπτιχ-ός, ἡ, 6v. Une prude, ἀχχιζομιέν-, ns (ñ).

Prudemment, adv., φρονίμως.

Prudence, n.f., φρόνησ-ις, ews (à). Manque de prudence, ἀφροσύν-η, ac (ὃ).

Prudent, ente, adj., φρόνιμ-ος, ος, ον σοφ-ός, n , OV (COMP. σοφ-ώτερος, SUP. σοφ- Tutos).

PUB Pruderie, n.f., ἀχχισμ-ός, où (6).

| Prud’homme, n.m. | Homme d'honneur,

χαλ-ὸς χἀγαθ-ός (6). Les deux mots se dé-

clinent. || 2 Expérimenté, ἔμπειρτ-ος, οὐ (6).

Prud'hommie, n.f., καλοχαγαθί-α,, ας(ἣ).

Prune, n.f., χοχχύμηλτον, ov (τό).

Pruneau, ξηρ-ὸν χοχχύμηλτον, ou (ré). Les deux mots se déclinent.

Prunelaie, n. f., plant de pruniers, xoxxv- Un}-WY, ὥνος fo):

Prunelle, n.f. 1 Petite prune sauvage, ἀγριοχοχχύμηλτ-ον, ou (τό). || 2 Pupille de l'œil, γόρ-η, ns (ὃ); ἡλήντη, ns (ἢ).

Pruneilier, n. m., ἀγρί-α κοχχυμηλέ-α, ας (ὃ). Les deux mots se Técfinent.

Prunier, ἢ. m., χοχχυμηλέ-α, ας (ἢ).

Prurigineux, euse, adj., qui démange, χνησμώδ-ης, NS, ες.

Prurit, ἢ. m., χνησμ-ός, où (6).

Prytane, ἢ. m., magistrat athénien, πρύταν-ις, εως (0).

Prytanée, n. m., lycée, collège, πρυτα- VEL-0Y , OU (τό).

Psallette, n.f., ψαλτικ-ὃν σχολεῖ-ον, ou (τό). Les deux mots se déclinent.

Psalmiste, n.m., Ψψαλμῳδ-ός, où (δ).

Psalmodie, n. f., Ψαλμῳδί-α, ἂς (à).

Psalmodier, v.intr., ψαλμῳδ-εῖν, Ψψαλμυῳδέω, ὦ, fut. ψαλμῳδήσ-ω.

Psaltérion, ἢ. m., Ψψαλτήριτ-ον, ou (τό).

Psaume, n.m., Ψαλμ-ός, où (6).

Psautier, ἢ. m., Ψψαλτήρι-ον, ou (τό).

Pseudonyme, adj., Leudwvug-06, 06, ον,

Psore, ἢ. f., gale, ψώρ-α.. ας (ἢ).

Psorique, 86]., galeux, ψωριχτός, ἡ, ὄν.

Psyché, n. ἴ., grande glace , μέγα χάτοπτρ-ον, ον (τό). Les deux mots se déclinent.

Psychologie, n.f., ψυχολογί-α, ας (ἢ).

Psychologique, adj., Ψψυχολογιχ-ός, ἡ, όν.

Psychologiste ou Psychologue, ἢ. m., περὶ τῆς ψυχῆς διαλεγόμεν-ος, a (6).

Psylle, n.m., charlatan qui apprivoïse Les serpents, ψυλλ-εύς, éwc (ὁ).

Ptyalisme, ἢ. m., crachement continuel, πτυαλισμ-ός, où (6).

Puant, ante, adj. 1 Qui pue, δυςώδ-ης, ἧς, ec. || 2 Vaniteux, xevodoË-0c, oc, ον.

Puanteur, n.f., mauvaise odeur, δυςωδί-α,

Pubère, adj., qui est dans l’âge de puberté, ἔφηδ-ος, 06, ον.

Puberté, n. f., état nubile, ἐφηδεί-α, ας (À). Entrer dans la puberté, ἐφηό-ᾶν, ἐφηθ-άω, &, fut. égn6ño-w. Etre dans l’âge de puberté, ἐφηδεύ-ειν, ἐφηδεύ-ω, fut. ἐφηθεύσ-ω.

Pubescent, ente, adj., terme de botanique, τριχωτ-ός, ἡ, Ov.

Pubis, n.m., terme d'anatomie, os, ἐφηδεῖτον, ou (τό).

Public, ique, adj. 1 Qui appartient à tout un peuple, δημόσιτος, α, ον. La chose publique, l'intérêt public, δημόσιτον, ου (τό), Les revenus publies, les affaires publiques, δημόσι-α, ὧν (τά); xotv-&, ὧν (τά). Fonction publique, λειτουργί-α, ας (ἢ). Fonctionnaire