RAM

εὐωνοτερος γίγν-εσθαι, γίγν-ομαι, fut γενήσουαι.

Ramener, v. tr. 1 Amener de nouveau, ἐπανάγ-ειν, ἐπανάγ-ω, fut. ἐπανάξ-ω, acc.

Il 2 Calmer, πραΐν-ειν, πραύν-ὠ, fut.

rpaüv-&, acc. Ramener à la raison, σωφρονίζ-ειν, σωφρονίζ-ω, fut. σωφρονίσ-ω, acc.

Ramer, v. tr., soutenir les rameaux, χάμαξι στηρίζ-ειν ᾿ A τ τ fut. στηρίξ-ω, acc. || Verbe intr. | Faire agir la rame, ἐρέσσ-ειν, ἐρέσσ-ω, fut. ἐρέστω. || 2 Se donner de la peine, molvrpayuov-etv, πολυπραγμον -ἔω, &, fut. πολυπραγμονήσ-ω.

Ramereau,n m., jeune ramier, φάττι-ον, ou (to). :

Rameur, n. m., épér-ns, ou (6). Banc de rameurs, ζυγ-όν, où (τό).

Rameux, euse, adj., χλαδώδ-ης, Ὡς, ες.

Ramier, n. m., φάττ-α, nc (ὃ).

Ramification, n. f. 1 Production de rameaux, χλάδων βλάστησ-ις, ewç (#). ||] 2 Division d'un service , diaipso-1c, εὡς (ñ). || 3 Extension d'un complot, διάδοσ-ις, εως (ἢ)

se Ramifier, v. pr. En parlant des arbres, εἰς χλάδους βλαστάν-ειν, Bhactév-w , fut.

βλαστήσ-ω. En parlant d’une science, διαιρεἶσθαι, διαιρ-έομαι, οὔμαι, fut. διαιρεθήσομαι. En parlant d’un complot, διαδίδ-οσθαι, διαδίδ-ομαι, fut. διαδοθήστομαι.

Ramilles, ἢ. f., petites branches, φρύγαν-α, ὧν (τά).

Ramoitir, v. tr., rendre moîte, διαίν-ειν, διαίν- ὦ, fut. διαν- ὦ, acc.; ὑγραίν -εἰν,

-ὑγραίν-ω, fut. ὑγραν-ῶ. --- se Famoitir, V. pr., ὑγραίν-εσθαι, ὑγραίν-ομαι, fut. ὑγρανοὔμαι. — Hamoiti, ie, part. passé et adj., ὑγρ-ός, ά, ὄν.

Ramollir, v. tr. 1 Rendre mou, μαλάσοeuv, μαλάσσ-ω, fut. μαλάξ-, acc. || 2 Rendre plus doux, ñuep-oùv, ἡμερ-όω, ©, fut. fue-

ώσ-ω. || 3 Enerver, μαλακίζ-ειν, μαλαχίζο-ω, ut. μαλαχίσ-ω. — se Hëarnoïlir ; Y. Pr., πραότερος γίγν-εσθαι, γίγν-ομαι, fut. γενήσομα!.--- Hamoïli, ie, part. passé et adj., πραὕτερ-ος, Œ, OV.

Ramolissant, ante, adj., μαλαχτιχ -ὄς, ἡ, Ov.

Ramon, n. m., balai, x6on0p-ov, ou (té).

Ramonage, ἢ. Mm., τῶν χαπνοδοχείων χάθαρσ-ις, εως (ὃ).

Ramoner, v. tr., ἐχχαθαίρ-ειν, ἐκχκαθαίρ-ω, fut. ἐχχαθαρ-ὦ, acc. ; Éxxop-Eiv, ἐχχορ-έω, ὦ, fut. ἐχχορήσ-ω,, acc.

Ramoneur, ἢ. m., τὰ χαπνοδοχεῖα ἐχχαθαίρ-ων, οντος (6).

Rampant, ante, adj. 1 Qui rase la terre.

En parlant des animaux, épnet-65, ἡ, ὄν.

En parlant des plantes, χαμα!ιρεπ-ῆς, ἧς; ἔς. | ui s'abaisse, obséquieux , ταπει- VOPO-WV, WV, OV; χαμαιπεῖ- ἧς, ἧς, ἔς.

Style rampant, bas et ρίαί, ταπεινὴ λέξεις, εως (ὃ).

Rampe, n. f. 1 Balustrade d’un escalier, δρύφραχτ-ον, ou (τό). || 2 Terrain en pente,