REL

χῶς. Relativement à, τὸ κατά, acc.; τὸ πρός,

Relaver, v.tr., πάλιν λού-ειν, λούτ-ω, fut.

λούσ-ω, acc. ;

Relaxation, n. f. 1 Etat d’une chose qui n'est pas tendue comme à l'ordinaire, ἀτονί-α, ας (ἢ); ἄνεσ-ις, eu (ñ). [| 2 Diminution d'une peine, μείωσ-ις, ews (à). {| 3 Mise en liberté, ἀπόλυσ-ις, ews (ὃ)

Relaxer, v. tr. ἰ Terme de médecine, reldcher, ἀνιέναι, ἀνίημι, fut. ἀνήσ-ω,, acc. || 2 Mettre en liberté, ἀφιέναι, ἀφίημι, fut.

Relayer, Υ. tr., occuper, faire mouvoir les uns après les autres, ἀμείθ-ειν, ἀμείότω, fut. ἀμείψ-ω, acc. || Verbe intr., changer de chevaux, ἵππους ἀμείό-εσθαι, ἀμείό-ουαι, fut. ἀμείψ-ομαι. — se Helayer ; Υ. Pr.

travailler, agir alternativement, ἀλλήλους ἐχδιοδέχ - εσθαι, ἐχδιαδέχ -ομαι, fut. ἐχδιαδέξεομαι. L’adjectif s'accorde avec le complément du verbe ἐχδιαδέχεσθαι.

Relégation, n.f., bannissement, ἐξορισμεός, οὐ (6); ἀποπομπ-ῆ,, ἧς (À).

Reléguer, v. tr., ἐξορίζ-ειν, ἐξορίζ-ω, fut.

ἐξορίστω, aCC.; ἀποπέμπ-ειν, ἀποπέμπτ-ω, fut. ἀποπέμψ-ω, acc. --- MRelégué, ée; part. passé el adj , ἐξόριστ-ος, 06, ον; ἀπόπεμπτ-ος; 06, OV.

Relent, n. m., goût de moisi, εὐρώς, eùρῶτ-ος (ὁ). Sentir le relent, εὐρωτιᾷν, εὐρωτιτάω, ©, fut. εὐρωτιάσ-ω.

Relevailles, n. f. pl., καθαρισμ-ός, où (5).

Relevé, ἢ. m. Relevé de compte, ἀπολογισμ-ός, où (6).

Relevée, n. f., temps de l’après-dinée, den, Ὡς (À); δειλιντὸς χρόν-ος,, οὐ (6). Les deux mots se déclinent.

Relèvement, n.m. 1 Action, de relever, ἐπανόρθωσ-ις, εως (ἡ). [| 2 Enumération exacte, διαρίθμησ-ις, εως (À). || 3 Action de déterminer la position d’un objet, terme de mathématiques, διαγραφ-ἥ, ἧς (ἢ); ὕποyoap-n, ἧς (ἢ).

Relever, v.tr. | Redresser, remettre debout, ἐπανορθ-οῦν, ἐπανορθ-όω, &, ful.

ἐπανορθώσ-ω, acc. || 2 Rétablir, ἀνασχευάζeuv, ἀνασχευάζ-ι,, fut. ἀνασχευάσ-ω, acc. || 3 Ramasser une chose qui est par terre, ἀναλαμδάν-ειν, ἀναλαμδάν-ω, fut. ἀναλήψ-ομαι, acc. || 4 Rebétir, ἀνονκχίζ-ειν, ἀνοιχίζ-ω, fut. ävotxio-w, acc. || 5 Ranimer, ἀνεγείρ-ειν, ἀνεγείρ-ω, fut. ἀνεγερ-ῶ, acc. || 6 Redresser, tenir droit, ἀνυψ -οὖν, ävub-6w, &, fut.

ἀνυψώστω, acc. || 7 Rehausser, amplifier, αὐξάν-ειν, αὐξάν-ω, fut. αὐξήσ-ω, acc. ; μεγαλύν-ειν, μεγαλύν-ω, fut. μεγαλυν-ὦ, ace. || 8 Rendre plus piquant , rehausser le goût, χαταρτύ-ειν, χαταρτύ-ω, fut. χαταρτύσ-ω, 806. ; δριμύτερτ-ον ποι-εῖν, ποιτέω, ὥ, fut.

ποιήσ-ὠ, acc. L’adjectif s'accorde avec le complément de ποιεῖν. || 9 Remplacer, auet6-etv, ἀμείδ-ω, fut. ἀμείψτ-ω,. acc.

10 Reprendre, réprimer, ἐλέγχ-ειν, ἐλέγχ-ω, fut. ἐλέγξεω. acc. || 11 Déterminer, terme

de mathématiques, διαγράφ-ειν, διαγράφτ-ω, διαγράψ-ω, acc. || 12 Délier, dégager, ἀφιέναι, ἀφίημι, fut. ἀφήσ-ω, acc. || Verbe intr. 1 Être le vassal, ὑπήχοτος, oc, ον εἶναι.

εἰμί, fut. ἔσομαι. gén. ou dat. || 2 Sortir de, en parlant d’une maladie, ἀναχομίζ-εσθαι, ἀναχομίζ-ομαι, fut. ἀναχομισθήσ-ομαι.

Relief, n. m. 1 Ouvrage de sculpture re levé en bosse, ἐχτύπωμα, ἐχτυπώματ-ος (τό), ἀναγλυφ-ή, ἧς (ñ). [| 2 Partie saillante, ἐξοχ-ἤ, ἧς (ἢ); προδολ-ή, ἧς (à). || 3 Eclat, ἐχπρέπει-α, ας (ἢ); λαμπρότης, λαμπρότητ-ος (ὃ). Au pluriel, restes d’un repas, λείψαν-α, ὧν (τά): ἀνάλεχτ-α, ων (τά).

Reliage, n. m., σύναψ-ις, eux (ἡ).

Relier, v. tr. 1 Lier une seconde fois, πάλιν ὃ-εῖν, δ-έω, fut. δήσ-ω, acc. || 2 Coudre les feuillets d’un livre et y mettre une couverlure, συνὸδ-εῖν, συνδ-έω, fut. συνδήσ-ω, acc.

Relieur, n. m., βιθλιοδέτ-ης, ov (δ). Grec moderne.

Religieusement, adv. 1 Avec religion, εὐσεθῶς, ϑεοσεθῶς. || ? Avec soin, avec scru-

eligieux, euse, adj. 1 Qui appartient à la religion, ἵἱερ-ός, &, όν; ὅσι-ος, α, ον; ϑεῖτος, α, ον. Acte religieux, ἱερουργί-α, ας (ἢ). Cérémonie religieuse, τελετ-ή, ἧς (ἢ). || 2 Pieux, qui vit suivant la religion, evσεθ-ής, ἧς, ἐς; ϑεοσεδ-ής, ἧς, ἔς. | 3 Scrupuleux, ὅσιτος, α, ον. || 4 Monastique, μοναχιχ-ός, ἡ, ὄν. Religieux, n. m., μοναχoc, οὐ (δ). Religieuse, n. f., μονάστρι-α, ας (ἣ).

Religion, n. f. 1 Croyance religieuse, τὰ

περὶ τὸν Θεόν, en parlant des peuples qui croient à l'unité de Dieu; τὰ περὶ τοὺς Ξεούς, en parlant des païens. Le premier article se décline. La religion chrétienne, τοῦ Χριστοῦ μαθήματ-α, wv (τά). || 2 Piété, edσεύει-α, ας (ἡ); ϑεοσέδει-α, ας (ἡ). || 3 Vie religieuse, μοναχιχ-ὴ δίαιτ-α, ns (ἢ). Les deux mots se déclinent.

Reliquaire, n.m., λειψανοθήχτη,, ἧς

Reliquat, n.m., λεῖμμα, λείμιματτ-ος

Relique, n. f., λείψαν-ον, ou (τό).

Relire, v. tr., δεύτερον ἀναγιγνώσχ-ειν, ἄναγιγνώσχ-ω, fut. ἀναγνώστομαι, acc.

Reliure, n.f., βιόλιοδέσιμ-ον, ou (τό). Grec moderne.

Relouer, v. tr., πάλιν μισθ-οῦν, μισθ-όω, ©, fut. μισθώσ-ω. acc.

Reluire, v. intr., ἀπολάμπ-ειν, ἀπολάμπ-ω, fut. ἀπολάμψ-ω.

Reluisant, ante, adj., στιλπν-ός, ἡ, 6v; λαμπρ-ός, &, όν (COMP. λαμπρ-ότερος, SUP.

Reluquer, v.tr., regarder avec convoitise, ἐποφθαλμίζ-ειν, ἐποφθαλμίζ-ω, fut. ἐποφθαλuic-w, dat.

Remâcher, v. tr., &vouzxs-Goôar, ἀναμασάομαι, ὥμαι, fut. ἀναμασήσ-ομαι.

(ro).

Remaçonner, v. tr., ἀνοιχοδομ.-εἶν, ἀνοιχο-

δου-έω, ©, fut. ἀνοιχοδομήστ-ω, acc.

Dict.françc.-grec.

Remaniement, n. m. 1 Action de manier une seconde fois, δεύτερ-ος μεταχειρισμ.-ός, où (6). Les deux mots se déclinent. || 2 Correction d'un ouvrage , émicxev-n, ἧς (À); ἐπανόρθωσ-ις, ewc (à). |] 3 Refonte, change ment, μεταποίησ-ις, ewc (Ὁ); μετάπλασ-ις, eus (ἢ); ἐπεξεργασί-α, ας (à).

Remanier, v.tr. 1 Manier une seconde fois, πάλιν μεταχειρίζ-ειν, μεταχειρίζ-, fut. μεταχειρίσ-ω, acc. || 2 Raccommoder, corriger, ἀνασχευάζ-ειν, ἀνασχευάζ-ω, fut. ἀνασχευάστ-τω, ACC. ; ἐπανορθ-οῦν, ἐπανορθ-όω, ὥ, fut. ἐπανορθώσ-ω, acc. || 3 Refondre, changer, μεταποι-εῖν, μεταποι-έω, ὦ, fut.

μεταποιήστω, ACC.; μεταπλάσσ-ειν, μεταπλάσσ-ω, fut. μεταπλάσ-ω, acc.

Remarier, v. t., πάλιν ἐχδιδόναι, ἐχδίδωμι, fut. ἐχδώσ-ω, ACC. --- se Femarier, y.

pr., deutepoyau-eiv, δευτερογαμ-έω, ©, fut δευτερογαμήσ-ω. — Femarié, ée, Part.

passé et adj., δευτερόγαμ-ος, ος, ον.

Remarquable, adj. ! Digne de remarque, ἀξιόλογ-ος, ος; ον. | 2 Distingué, περίδλεπτ- 06, 96, OV; ἐπιφαν-ἧς, ἧς, ἔς.

Remarque, n.f. 1 Action de remarquer, χατανόησ-ις, εως (ἢ); αἴσθησ-ις, εως (à). | 2 Note, observation, σημείωσ-ις, εωὡς (ἢ); σχόλι-ον, ou (τό).

Remarquer, v. tr. 1 Marquer une second2 fois, πάλιν σημει-οῦν. σηυει-όω, ©, fut.

σημειώσ-ὠ, acc. || 2 Observer, τηρ-εἶν, τηρ-έω, ©, fut. τηρήσ-ω, acc.; ϑεωρ-εῖν, ϑεωρ-έω, ©, fut. ϑεωρήσ-ω. acc. || 3 Porter son attention vers, τὸν νοῦν προξέχεειν, προςέχ-ω, fut. προςέξ-ω, dat. || 4 S’apercevoir, αἰσθάν-εσθαι, αἰσθάντ-ομαι, fut. αἰσθήσομαι, ϑέη.; χατανο-εἶῖν. χατανο-έω, ὥ, fut.

χατανοήσ-ω, acc. Faire remarquer, ἀναμιυγήσγεειν, ἀναμιμνήσχτω, fut. ἀναμνήστ-ω, acc. Se faire remarquer, περίδλεττττ-ος γίγνεσθαι, γίγντομαι, fut. γενήστομαι; διαφέρ-ειν

Remballer, v. tr., πάλιν συσχευάζ -ειν,

Rembarquement, n. m. 1 Action de rembarquer , τὸ πάλιν ἐμδιδάζ-ειν, ἐμξιδάζ-ω, fut. ἐμδιδάσ-ω,, avec l’acc. de l'objet. L'article se décline. || 2 Action de se rembarquer , δεύτερ-ος στόλ-ος, ον (δ). Les deux mots se déclinent.

Rembarquer, v. tr. 1 Placer de nouveau sur un navire, πάλιν εἰς ναῦν εἰςδιθάζ-ειν.

εἰςδιδάζ-ω, fut. εἰςδιδάσ-ω. acc. || 4 Engager de nouveau dans une affaire, πάλιν ἐμδάλλ-ειν, ἐμδάλλ-ω, fut. ἐμδαλ-ὦ, acc. — se RBembarquers V. Pr., πάλιν εἰς ναῦν ἐμδαίν-ειν, éuôaiv-w, fut. ἐμδήσ-ομαι.

Rembarrer, v.tr., repousser vigoureusement, σφόδρα περιωθ-εῖν, περιωθ-έω, ὥ, fut, περιωθήσ-ω, ACC.

Rembiai, ἢ. m. 1 Action de remblayer, ἀπόχωσ-ις, ews (ἢ). || 2 Terre rapportée, χῶμα. χώματ-ος (τό).

Remblayer, Υ. tr., χωννύναι, χώννυμι, fut.

χώστω, acc.

Remboîtement, ἢ. ηἸ., χαταρτισμ-ός, où (ὁ).

Remboîïter, v.tr., καταρτίζ-ειν, χαταρτίζ-ω, fut. χαταρτίσ-ω, acc.

Rembourrement, ἢ. m., ἐπιπλήρωστις,

Rembourrer, v. tr., ἐπιπληρ-οῦν, ëntπληρ-όω, ©, fut. ἐπιπληρώσ-ω, acc.

Remboursable, adj., ἀποδόσιμ-ος, oc, ον.

Remboursement, n.m., ἀπότισ-ις, εως {ÿ) ; ἀπόδοσ-ις. εως (À).

Rembourser, Υ, tr., ἀποτίν-ειν, ἀποτίν-ω, fut. ἀποτίσ-ω, acc.; ἀποδιδόναι, ἀποδίδωμι, fut. ἀποδώσ-ω, acc.

Rembrunir, v. tr.; &mavp-oùv, ἀμαυρ-όω, ©, fut. ἀμουρώσ-ω, acc.

Rembrunissement, ἢ. m., ἀμαύρωστις, εως (ñ).

Rembuchement, ἢ. m., rentrée du cerf au bois, ἐχ νέου ὑπόδυσ-ις, ewc (ñ).

se Rembucher, v. pr., rentrer au bois, πάλιν εἰς τὸ δάσος εἰςδύ-εσθαι, εἰςδύ-ομαι, fut. εἰςδύσ-τομαι.

Remède, n.m. 1 Ce qui sert à guérir, ἴαμα, ἰάμιατ-ος (τό). || 2 Lavement, χλυστήρ, χλυστῆρ-ος (ὁ). || 3 Soulagement à un mal, ἐπιχούρημα, ἐπιχουρήματε-ος (TO).

Remédier, v.intr., ἀχ-εῖσθαι, ἀχ-έομαι, οὔμαι, fut. ἀχέστ-ομαι, acc.; βοηθ-εῖν, βοηθέω, ὦ, fut. βοηθήστω, dat.

Reméêler, v.tr., πάλιν μιγνύναι, μίγνυμι, fut. μίξ-ω, ace.

Remembrance, n. f., souvenir, ὑπόμνησ-οις, εως (ἢ).

Remémoratif, ive, adj., ὑπομνηστιχ-ός,

Remémorer, v.tr., ὑπομιμνήσχ-ειν, ὑπο-

τυνήσχτω,, fut. brouvho-w, avec l’acc. de ἷ personne et le gén. de la chose. — se HRemémorer, N. Pr., εἰς μνήμην ἀναλαμιδάν-ειν, ἀναλαμδάν-ω, fut. ἀναλήψτ-ομαι,

Remener, v. tr., ἐπανάγ-ειν, ἐπανάγ-ω, fut.

ἐπανάξ- , ACC.

Remercier, v. tr. 1 Témoiïgner sa reconnaissance, χάριν ὁμολογ-εῖν, ὁμολογ-έω, ©, fut. ὁμολογήσ-ω, dat. || 2 Ne pas accepter, παραιτ-εῖσθαι, παραιτ-έομαι, οὔμαι, fut.

παραιτήστ-ομαι, acc. || 3 Congédier poliment, ἀφιέναι, ἀφίημι, fut. ἀφήσ-ω, ace.

Remerciment ou Remerciement, n. m., χάρε-ις, ιτος (ὃ).

Réméré, n.m., rachat d'immeuble, ἀπολύτρωσ-ις, εως (ἢ).

Remettre, v. tr. 1 Replacer, πάλιν τιθέναι, τίθημι, fut. Sfo-w, acc. || 2 Rétablir, ἀποχαθιστάναι, ἀποχαθίστημι, fut. ἀποχαταστήσ-ω, acc. || 3 Rendre, restituer, ἀποδιδόναι, ἀποδίδωμι, fut. ἀποδώσ-ω, acc. || & Livrer, παραδιδόναι, παραδίδωμι, ful.

παραδώσ-ω, acc. || ὃ Confier aux soins, à la prudence de, ἐπιτρέπ-ειν, ἐπιτρέπ-ω, fut.

ἐπιτρέψ-ω, ACC. ; πιστεύ-ειν, πιστεύ-ὠ, fut.

πιστεύσ-ω, acc. || 6 Pardonner, συγγιγνώσχεἰν, GUyytyvocx-w, fut. συγγνώστ-ομαι, acc. || 7 Différer, ἀνατιθέναι, ἀνατίθημι, fui. ἀνα-

ἀναθολ-ὥ, acc. || ὃ Réconcilier, συναλλάσσse Remettre, V.pr. 1 Se replacer, πάλιν χαθίστ-ασθαι, καθίστ-αμαι, fut. χαταστήσομαι. Se remettre à cheval, πάλιν ἐφ᾽ ἵππον ἀναδαίν-ειν, ἀναθαίντω, ful. ἀναθήσ-ομαι.

Se remettre en mer, πάλιν ἀποπλ-εῖν, ἄποπλέ-ω, fut. ἀποπλεύστ-ομαι. Se remettre à l'étude, τῇ μελέτῃ πάλιν τὸν νοῦν προςέχ-ειν, προςέχ-ω, fut. προςέξ-ω. || 2 Se rétablir, reprendre des forces, ἑαυτὸν ἀναλαμιδάν-ειν, ἀναλαμδάν-ω, fut. ἀναλήψε-ομαι. || 3 Se confier, ἑαυτὸν παραδιδόναι, παραδίδωμι, fut.

παραδώσ-ω. S'en remettre ἃ, ἐπιτρέπ-ειν, ἐπιτρέπ-ω, fut. ἐπιτρέψ-ω, avec l'acc. de la chose et le dat. de la personne. Se remettre une chose, une personne, s’en souvenir, εἰς τὴν μνήμην ἀναλαμόάν-ειν, ἀναλαμιάν-ω, fut. ἀναλήψ-ομαι, ace.

Remeubler , v.tr., πάλιν χατασχευάζ-ειν, χατασχευνάζ-ω, fut. κατασχευάσ-ω, ACC.

Réminiscence, n. f., ὑπόμνησ-ις, εως (ἡ); ὑπόμνημα, ὑπομνήματ-ος (τό).

Remise, n. f. 1 Action de rendre, ἀπόδοσο-ις,

εως (ἡ). [] 2? Action de livrer, παράδοσ-ις, εως (ἢ). LE Don, abandon, ἄφεσ-ις, εως (ἡ).

[| 4 Délai, renvoi, ἀνάθεσ-ις, εως (ἢ); ἀναθολ-ή, ἧς (ἡ). [| ὃ Rabaïs sur le prix, τῆς τιμῆς ὕφεσ-ις, ews (ὃ). || 6 Emplacement couvert pour les voitures, παράθεσ-ις, eue (à). [| 7 Endroit où se posent les perdrix, στάσ-ις, eux (ñ). || ὃ Taillis où se réfugie le gibier, δάσ-ος, Eos, auç (τό).

Remise, n.m., voiture de louage, μισθωτ-ὸν ὄχημα, ὀχήματ-ος (τό). Les deux mots se déclinent.

Remiser, v. tr., placer sous la remise, ἐν ταστήσ-ω, 800.

Rémissible, adj., συγγνωστ-ός, ἡ, 6v.

Rémission, n.f. 1 Pardon, cvyyvwu-r, Ὡς (à). || 2 Diminution d'intensité, ἀναχούφίσ-ις, EU (À).

Rémittent, ente, adj., παραχμάζ - ων, ουσα, ον.

Remmailloter, v. tr., πάλιν σπαργοαν-οῦν, σπαργαν-όω, ὥ, fut. σπαργανώσ-ω, acc.

Remmancher, v. tr., 1467 πάλιν xaraσχευάζ-ειν, κατασχευάζ-ω, fut. κατασχευάσ-, acc.

Remmener, v.tr., πάλιν ἀπονάγ-ειν, ἀπανάγ-ω, fut. ἀπανάξ-, acc.

Rémolade ou Rémoulade, n. f., sauce piquante, δριμ-ὺ ἔμδαμμα,, ἐμδάμματ-ος (τό)

Remole, η. f. Voy. Remous.

Remontage, n. m., émoxeu-", ἧς (ὃ).

Remonte, n.f., fourniture de chevaux à des cavaliers, ἵππων χορηγί-α, ας (ἢ). Chevaux de remonte, ἀναπληρωματιχ-οὶ ἵππ-οι, ὧν (oi). Les deux mots se déclinent.

Remonter, v.intr. 1 Monter de nouveau, πάλιν ἀναδαίν-ειν, àvabaiv-w, fut. ἀναδήσομαι. || 2 Refluer vers la source, ἀναῤῥ-εἴν, ἀναῤῥ-έω, ©, fut. ἀναῤῥεύσ-ω. Faire remon-

ter, ἀναφέρ-ειν, ἀναφέρ-ω, fut. ἀνοίσ-ω, acc. {| Verbe tr. 1 Gravir de nouveau, πάλιν

acc. || 2 Aller contre le courant, ἀναπὰ-εῖν, ἀναπλέ-ω, fut. ἀναπλεύσ-ομαι, acc. || ὃ Équiper de nouveau, πάλιν κατασχευάζ-ειν, xaτασχευάζ-ω, fut. χατασχευάσ-ω, acc. || 4 Donner de nouveaux chevaux à la cavalerie, ἄλλους ἵππους τοῖς ἱππεῦσι πάλιν χορηγ-εῖν, χορηγ-τέω, ὦ, fut. χορηγήσ-ω. || 8 Raccommoder, réparer, ἀνασχευάζ-ειν, ἀνασχευάζ- ὦ, ful. ἀνασχευάσ-ω, acc. || 6 Ajuster une horloge, une lyre, àvapu6tεἰν, ἀναρμόζ-ω, fut. ἀναρμόστ-ω, acc.

Remontrance, n. f., νουθεσί-α, ας (ἡ).

Remontrer, v. tr., παραιν-εἶν, παραιν-έω, ©, fut. παραινέσ-ω, acc.

Rémora, n. m., obstacle, empêchement, χώλυμα, χωλύματ-ος (τό).

Remordre, v. tr. et intr., ἀναδάχν-ειν, ἀναδάχν-ω. fut. ἀναδήξ-ομα:.

Remords, n.m., δῆξ-ις, εὡς (*).

Remorque, n.f. 1 Action de remorquer, τὸ ῥυμουλχ-εῖν. L'article se décline. || 2 Câble qui sert à remorquer, Ébux, ῥύματ-ος (τό).

Remorquer, v. tr., ῥυμουλχ-εῖν, ῥυμουλχ-έω, ὦ, fut. ῥυμουλχήσ-ω, acc.

Remorqueur, ἢ. m., ῥυμουλχοῦσ-α ναῦς, νε-ώς (ñ). Les deux mots se déclinent; ῥυμουλχ-οῦν πλοῖ-ον, ou (τό). Les deux mots se déclinent.

Remoucher, v.tr., πάλιν μύσσ-ειν, μύσσ-ω, fut. μύξ-ὠ. acc.

Rémoudre, v. tr., πάλιν &xov-&v, &xov-dw,

Remoudre, v. tr., πάλιν &h-etv, ἀλ-έω, ὥ, fut. ἀλέσ-ω. acc.

Remouiller, v. tr., &vuGpéy-ev, ἀναδρέχ-ω, fut. ἀναδρέξ- , acc.

Rémouleur, n.m., ἀχον-ῶν, ὥντος (6), avec l'acc. de l'objet.

Remourir, v.intr.,r&hvy ϑνήσχ-ειν, ϑνήσχ-ω, fut. ϑαν-οῦμαι.

Remous, n.m., tournoiement de l’eau, div-n, nc (ἡ). Ν ἰ

Rempaillage, n. m., ἀχύρων δενυτέρ - α mdox-, ἧς (ἢ). Les deux derniers mots se déclinent.

Rempailler, v. tr., ἄχυρα πάλιν πλοχίζ-ειν, πλοχίζ-ω, fut. πλοχίσ-ω.

Rempailleur, n. m., ἀχύρων πλοχ-εύς, ἕως (δ). Rempailleuse, ἢ. f., ἄχυρα πλοχίζουσ-α, ns (ἢ). ὶ 1

Rempaqueter, v. tr., πάλιν συσχενάζοειν, συσχευάγ-ω, fut. συσχευάσ-ω, acc.

se Remparer, v.pr., se garantir comme d'un rempart, ὀχύρωμα προδάλλ-ειν, προδάλλ-ω, fut. προδαλ-ὦ, dat.

Rempart, η. m., τεῖχ-ος, εος, ους (τό); ὀχύρωμα, ὀχυρώματ-ος (τό). à

Remplaçant, n. m., ἀμοιό-ός, où (ὁ); διάδοχ-ος, ον (6).

Remplacement, n. m. 1 Substitution, en parlant des choses, ἀνταλλαγ - ἡ, ἧς (à); μεταλλαγ-ή, ἧς (ἢ). En parlant des personnes,

ἀντιχατάστασ-ις, εως (À). || 2 Succession, διάδεξ-ις, εὡς (ἢ). En remplacement de, ἀντί, gén. ; ἐν τάξει, gén.

Remplacer, v.tr. 1 Succéder, δέχ-εσθαι, δέχ-ομαι, fut. déé-ouar, acc.; ἐπιλαμιόάν-ειν, ἐπιλαμδάν-ω, fut. ἐπιλήψ-ομαι, acc. || 2 Occuper la place, ἐν τάξει εἶναι, εἰμί, fut.

ἔσ-ομαι, gén. || 3 Tenir lieu, εἶναι, εἰμί, fut. ἔστομαι ἀντί, gén. || 4 Substituer, ἄντιχαθιστάναι, ἀντιχαθίστημι, fut. ἀντικαταστήσ-ω, ACC.

Remplier, v.tr., χροχ-οῦν, xpox-6w, &, fut.

χροχώστ-ω, ACC.

Rempli, ἢ. m., xo6x-n, ἧς (ἡ).

Remplir, v.tr. 1 Emplir de nouveau, àvaπληρ-οῦν, ἀναπληρ-όω, ©, fut. ἀναπληρώσ-ω, acc. || 2? Emplir, rendre plein, πληρ-οῦν, πληρ-όω, ©, fut. πληρώστ-ω acc.; ἐμπιμπλάναι, éuriurinut, fut. ἐμπλήσ-ω, acc.; μεστὸ" Tot-elv, ποι-τέω, &, fut. ποιήσ-ω. L'adjecti s'accorde avec le complément de ποιεῖν. | 3 Accomplir, πληρτοῦν, πληρ-όω, &, ἔα, πληρώσ-ω, ACC.; ἀποτελ-εῖν, ἀποτελ-έω, ©, fut. ἀποτελέσ-ω, acc. || 4 Occuper, exercer, éniteh-eiv, ἐπιτελ-τέω, ©, fut. ἐπιτελέστω.

800. — se Remplir, N.pr., devenir plein, ἢ μεστ-ὸὃς γίγν-εσθαι, yiyv-ouou, fut. γενήστομαι, gén. ; γέμ-ειν, γέμ-ω., fut. yeu-&, gén. Locutions diverses : Être rempli de joie, ὕπερ: Ce ὑπερχαίρ-ω, fut. ὑπερχαρήστομαι.

tre rempli d'orgueil, ἀναφυσ-ᾶσθαι, ἀναφυσ-άομαι, ὥμαι, fut. ἀναφυσήσ-ομαι. Etre rempli de crainte, περιδείδ-ειν, mepideid-w , fut. περιδείστω. Remplir sa promesse, τὴν δώσ-ω.

Remplissage, n. m. 1 Action de remplir, ἀναπλήρωσ-ις, ews (À). [| 2? Ce qui sert à remplir, ἀναπλήρωμα, ἀναπληρώματ-ος (τό).

[1 3 Chose inutile, πάρεργ-ον,, οὐ (τό).

Remplisseuse, n.f., ouvrière en dentelles, χεντοῦσ-α, ἧς (à).

Remploi, ἢ. m., ἀντιχατάστασ-ις, εως (ἡ).

Remployer, v. tr., employer de nouveau, πάλιν χρ-ῆσθαι, χρ-άομαι, ὥμαι, fut. χρήσομαι, dat.

Remplumer, v. ἰγ., regarnir de plumes, πάλιν ἀναπτερ-οῦν, ἀναπτερ-όω, ὦ, fut. ἀναπτερώσ-ω, ACC.— se Femplemer, \. Pr.

1. Se regarnir de plumes, πάλιν ἀναπτεροὔσθαι, ἀναπτερ-όομαι, οὔμαι, fut. ἀναπτερωθήστομαι. || 2 Se rétablir dans ses affaires, βέλτιον πράσσ-ειν, πράσσ-ω, fut.

πράξ-τω. || 3 Reprendre de l’embonpoint, τὴν ἕξιν ἀναλαμιάν-ειν, àvalau6av-w, fut.

Rempocher, v. tr:, πάλιν τῷ μαρσύπῳ χρύπτ-ειν, χρύπτ-ω, fut. χρύψ-ω, acc.

Rempoissonnement, ἢ. m., ἰχθυοτροφείο.

δευτέρ-α μέστωσ-ις, ewç (ἢ). Les deux der niers mots se déclinent. |

Rempoissonner, v. tr., ἰχθυοτροφεῖον πάλιν uect-obv, μεστ-όω, ὦ, fut. μεστώσ-ω.

Remporter, v.tr. 1 Emporter de nouveau, πάλιν ἀποφέρ-ειν, ἀποφέρτω, fut. ἀποίστω,

acc. {| 2 Gagner, obtenir, àrozée-coûu, || Renardière, n.f., trou de renard, ἄλωπε-

ἀποφέρτομαι, fut. ἀποίστομαι. acc. Remporter la victoire, vx-&v, vx-cuw, ὥ, ful. νιχήσ-ω. ACC.

Remprisonner, v. tr., πάλιν δεσμεύ-ειν, δεσμεύ-ω, fut. δεσμεύσ-ω, acc.

Remprunter, v. tr., πάλιν ἀργύριον δανείζ-εσθαι, δονείζ-ομαι, fut. δανείστομαι.

Remuage, n. ΠΊ., &varivno-1:, εὡς (ἡ).

Remuant, ante, adj. | Mobile, ἀχατάστατ-ος, ος, ον. || 2 Actif, πραγματιχτός, ñ, όν.

Remue-ménage, Π. m., tapay-n, ἧς (ὃ).

Remuement ou Remüment, n. m., χίνησ-ις, εως (ἡ).

Remuer, v. tr. 1 Mettre en mouvement, χιν-εἴν, χιν-έω, ©, fut. χινήστ-ω. aCC.; cei-euv, set-w , fut. ceis-w, acc. Remuer la queue, τὴν οὐρὰν σαίν-ειν, caiv-w, fut. cav-&. || 2 Exciter, émouvoir, ἐγείρ-ειν, ἐγείρ-ω, fut. ÊYEL-® , ACC. — se Hemrvuer, V. Pr., OU Remuer, v.intr. 1 Bouger, se mouvoir, χιν-εἴσθαι, χιν-τέομαι, obuar, fut. χινηθήσομαι. || 2 Se donner du mouvement, faire des efforts, σπουδαίως ἔχ-ειν, ἔχ-ω, fut. ἕξτω περί, gén. — Hemué, ée, l'art. passé εἰ adj., χινητ-ός, ἡ, 6v. Qui n’est pas remué, qu'on ne peul pas reinuer, ἀχίνηττος, ñ, ον.

Locutions diverses : Remuer ciel et terre, πάντα λίθον χιν-εἴν, χιντέω, &, fut. χινήστ-ω. Remuer sans cesse, ἀστατ-εῖν, ἀστατ-έω. ὥ, fut. ἀστατήστω. Ne remuez pas, μὴ πόδα χινῇῆς, ἡσυχῆ. Remuer la bile, mettre en colère , yo)-obv, χολτόω, &, fut. χολώστω,

Remueuse, ἢ. f., berceuse, τροφ-ός, où (ἢ).

Remugle, n. m., odeur de moisi, εὐρώς, εὐρῶττος (ὁ).

Rémunérateur, n. m., ἀντιδωρούμεν-ος, ou (ὁ).

Rémunération, n.f., ἀντίδοσ-ις, eus (ἢ); ὀἀντοπόδοσ-ις, εωὡς (ὃ).

Rémunératoire,adj.,&vranodotix-6c, ἢ, όν.

Rémunérer, v.tr., ἀνταποδιδόναι, ἀνταποδίδωμι, fut. ἀνταποδώσ-ω, acc.

Renâcler, v.intr., μυχθίζ-ειν, μυχθίζ-ω, fut. υυχθίσ-ω.

Renaissance, n.f. 1 Nouvelle naissance, παλιγγενεσί-α,, ας (ἢ). [| 2 Renouvellement, ἀναχαίνισ-ις, εως (ἡ).

Renaïissant, ante, adj., πάλιν γιγνόμεντος, Ἢ) OV.

Renaïître, v.intr. 1 Naître une seconde fois, πάλιν γίγν-εσθαι, γίγν-ομαι, fut. γενήστομοαι. || 2? Repousser, en parlant des végétaux, ἀναδλαστάν-ειν, ἀναθλαστάν-ω, fut.

Renard, n. m., ἀλώπηξ, ἀλώπεχ-ος (6), au propre et au figuré. Agir en renard, ἀλωπεχίζ-ειν, ἀλωπεχίζ-ω, fut. ἀλωπεκχίστ-ω.

Renarde, n.f., ἀλωπεχτ-ίς, ίδος (ἡ).

Renardeau, n. m., ἀλωπέχιτον, ον (τό).

Renardier, ἢ. m., chasseur de renards,

Rencaissage, n.m., τὸ πάλιν ἐμδάλλειν εἰς χίστας. L'article se décline.

Rencaisser, v. tr., εἰς χίστας πάλιν ἐμ- 6άλλ-ειν, ἐμδάλλ-ω, ut. ἐμδαλ-ῶ, acc.

Renchérir, v.tr. 1 Augmenter le prix, ἐπιτιμ-ᾶν, ἐπιτιμάω, ©, fut. ἐπιτιμήσεω, || 2 Offrir un prix plus élevé, τῇ τιμῇ ὕπερδόλλ-ειν, ὑπερθόάλλ-ω,, fut. ὑπερδαλ-ὥ, acc.

I Verbe intr. 1 Devenir plus cher, ἐπιτιμ-ᾶσθαι, ἐπιτιμ-ἄομαι, ὥμαι, fut. ἐπιτιμηθήστομαι. || 2 Dire, faire plus qu'un

᾿ autre, ὑπερδάλλ-ειν, ὑπερδάλλ-ω, fut. ὑπερ-

θαλ-ὦ, ACC. — Henchéré, ie, part. passé et adj., difficile, dédaigneux, ἀκχιζόμεν-ος, ἢ. ον. Faire le renchéri, ἀχχίζ-τεσθαι, &xχίζ-ομαι, fut. ἀχχίστ-ομαι.

Renchérissement, ἢ. m., ἐπιτίμηστ-ις, εως (ñ).

Rencogner, v.tr., εἰς γωνίαν ὠθ-εἴν, ὠθ-έω, ὦ. fut. ὡθήσ-ω, acc.

Rencontre, n.f. 1 Occasion qui fait trouver, περίπτωμα, περιπτώματεος (τό). || 2 Choc, conflit, concours, σύγκρουσ-ις, εως (ἡ); σύμπτωσ-ις, εὡς (ἢ) ; συνδρου.-ἤ, ἧς (].

3 Combat singulier, μονομαχί-α, ας (ὃ).

4 Conjonction de deux astres, σύνοδ-ος, ov (à). || 5 Rapprochement de deux personnes, συνάντησ-ις, εως (ἢ! ; ἀπάντησ-ις, ἑως (ἢ). Locutions diverses : Aller à la rencontre, ἀντίον εἶναι. εἶμι, fut. εἶμι, gén.

Faire rencontre, ἐντυγχάν-ειν, ἐντυγχάν-ω, fut. ἐντεύξτομαι, dat. Avoir une rencontre, Par rencontre, ἀπὸ τύχης, τύχῃ.

Rencontrer, v.tr. 1 Trouver sur son passage, ἐπιτυγχάν-ειν, ἐπιτυγχάν-ω, fuit. ἐπιτεύξεομαι, dat. || 2 Trouver, espiox-eu, ebpiox-w, fut. εὑρήστω, acc. || ὃ Deviner, εἰχάζ-ειν, εἰχάζ-ω, fut. εἰχάστω, acc. Qui rencontre bien, εὔστοχτος, oc, ον. Talent de bien rencontrer, εὐστοχί-α, ας (ὃ). —se Rencontrer, V. pr. 1 Se trouver ensemble, συντυγχάν-ειν, συντυγχάν-ω, fut.

συντεύξεομαι, dat. || 2 Avoir les mêmes idées , ὄμοφρον - εἶν, ὁμοφρον-έω, ©, fut.

ὁμοφρονήσ-ω, dat. || 3 S’offrir par hasard, παραπίπτ-ειν, παραπίπτ-ω, fut. παραπεσοὐμαι. Ce qui se rencontre par hasard, xços- TITT-0V, OYTOG TO); τυχ-όν, όντος (T6). | se rencontre que..., τοῦτο συμιδαίνει, avec l'infinitif.

se Rendetter, v. pr., πάλιν ἀργύριον δανείζ-εσθαι, δανείζ-ομαι, fut. δανείστομαι.

Rendez-vous, ἢ. m. | Convention de se rencontrer au même lieu, à la même heure, συνόδου ὁμολογί-α, ας (ἡ). [| 2 Lieu du rendez-vous, cuyxeiuev-06 tom-06, οὐ (6). Les deux mots se déclinent || 3 Lieu ordinaire de réunion, cuvayuy-h, ἧς (ἡ). Heure du rendez-vous, συγχειμέν-η ὥρ-α, ας (ἢ). Les deux mots se déclinent.

Rendormir, v.tr., πάλιν κοιμτ-ᾷν, χοιμ-άω, ὦ, fut, χοιμήσ-τω, ACC. —se Αξοιεεῖ ον") δ"

Υ. pr., πάλιν εἰς ὕπνον ἐμπίπτ-ειν, ἐμπίπτ-ω, fut. ἐμπεσ-οῦμαι.

Rendoubler, v.tr., ἀναπληρ-οῦν, ἀναπληρόω, ©, fut ἀναπληρώσ-ω, acc.

Rendre, v. tr. | Restituer, ἀποδιδόναι, ἀποδίδωμι, fut. ἀποδώσ-ω. || 2 Remettre à son adresse, παραδιδόναι, παραδίδωμι, fut.

παραδώσ-ω, acc. || 3 Voiturer, porter, condure, ἐπάγ-ειν, ἐπάγ-ω, fut. ἐπάξ-{, acc.; χομίζ-ειν, χομίζ- ὦ, fut. xouio-w, acc. |] 4 Produire, rapporter, ἀποφέρ-ειν, ἀποφέρ-ω, fut. ἀποίσ-ω, acc. || 5 Rejeter, renvoyer au dehors, ἐχχρίν-ειν, Exxpiv-w, fut.

ἐχχριν-ὦ, acc. || 6 Exhaler, ἀποπν-εῖν, ἀποπνέ-τω, fut. ἀποπνεύσ-ω, acc. || 7 Livrer, παραδιδόναι, παραδίδωμι, fut. παραδώσ-ω, acc. || ὃ Représenter, παραδειχνύναι, παραδείχνυμι, fut. παραδείξ-ὠ, acc. || 9 Traduire, μεταφράζ-ειν, μεταφράζ-ω, fut. μεταφράσ-ω, 800.; μεταγράφ-ειν, μεταγράφ-ω, fut. μεταγράψ-ω, acc. || 10 Faire devenir, ποι-εῖν, ποι-έω, ©, fut. ποιήσ-ω,, ACC. ; τιθέναι, τίθημι, fut. ϑήσ-ω, acc. || 11 Exprimer, onμαίν-ειν, onuaiv-w, fut. σημαν-ὦ, acc. — se Hendre, Υ. pr. 1 Aller, ἔρχ-εσθαι, ἔρχ-ομαι, fut. ἐλεύσ-ομαι. || 2 Aboutir, ἐχδιδόναι, ἐχδίδωμι, fut. ἐκδώσ-ω. |] 3 Se montrer, ἑαυτὸν παρέχ-ειν, παρέχ-ω, fut. παρἔξτω, acc. || 4 Succomber, ἀπαγορεύ-ειν, ἀπαγορεύ-ω, fut. ἀπερ-ῶ, dat. || ὃ Céder, ὑπείχ-ειν, ὑπείχ-ω, fut. dreté-w, dat. |] 6 Acquiescer, ὑπαχού-ειν, ὑπαχού-ω, fut.

ὑπαχούσ-ομαι, dat.; χαρίζ-εσθαι, χαρίζ-ομαι, fut. χαρίσ-ομαι, dat. || ce γίγν-εσθαι, γίγντ-ομαι, fut. γενήσ-ομαι. ---- Fender, ue, part. passé et adj. 1 Restitué, ἀπόδοτ-ος,

ος, ον. || 2 Imité, représenté, εἰχασμέν-ος, n, ον. || 3 Harassé, ἀποχαυ.-ὦν, οὔσα, 6v;

χατάχοπ-ος, oc, ον. Locutions diverses :

Rendre la justice, δικάζ-ειν, δικάζ-ω, fut. διχάσ-ω. Rendre à chacun ce qui lui est dû, τὸ πρέπον ἑχάστῳ ἀπονέμ-ειν. ἀπονέμ-ω, [υἱ. ἀπονεμ-ῶ. Rendre la pareille, τοῖς ἴσοις ἀμείδ-εσθαι, ἀμείδ6-ομαι, fut. ἀμείψ -ομαι.

Renure honneur, rendre des honneurs, τιμ-ᾷν, τιμτάω, ὥ, fut. τιμήστω, acc. Rendre service, rendre des services , εὐεργετ-εῖν, εὐεργετ-τέω, ὦ, fut. εὐεργετήσ-ω, acc. Rendre la parole, dégager d’un serment, τῶν 6pχων ἀπολύ-ειν, ἀπολύ-ω, fut. ἀπολύσ-ω, acc.

Bendre les armes, τὰ ὅπλα παραδιδόναι, παραδίδωμι, fut. παραδώσ-ω. Rendre l’âme, τὴν ψυχὴν ἀφιέναι, ἀφίημι, fut. ἀφήστ-ω.

Rendre un son, ψοφ-εῖν, ψοφ-έω, &, fut.

Ψοφήσ-ω. Rendre réponse, ἀποχρίν-εσθαι, ἀποχρίντομαι, fut. ἀποχριν-οῦμαι. Rendre un oracle, χρήζ-ειν, χρήζ-ω, fut. χρήσ-ω.

Rendre ses devoirs, ϑεραπεύ-ειν, ϑεραπεύ-ω, fut. ϑεραπεύσ-ω, acc. Rendre les derniers devoirs, τὰ νομιζόμενα mot-eiv, ποι-έω, ©, fut. xotñs-w, dat. Rendre visite, ἀσπάζεσθαι, ἀσπάζ-ομαι, fut. ἀσπάσ-ομαι. Rendre compte, εὐθύνας διδόναι, δίδωμι, fut. δώσ-ω, dat. Rendre raison, expliquer , λόγον διδόναι, δίδωμι, fut. δώσ-ω, gén. Rendre té-

moignage, μαρτύρ-εσθαι, μαρτύρ-ομχι, fut.

uaprup -οὔμαι. Rendre ia liberté, ἐλευθερ-οῦν, ἐλευθερ-όω, &, fut. ἐλευθερώστ-ω, acc. Rendre gorge, ἐμ-εῖν, ἐμ-έω, ©, fut, ἐμήσ-ω. Rendre la main, lâcher ta bride, τὰς ἡνίας χαλ-ᾷν, χαλ-άω, ©, fut. χαλάσ-ω.

Renduire, v.tr., πάλιν ἀλείφ-ειν, ἀλείφ-ω, fut. ἀλείψτω, acc.

Rendurcir, v.tr., πάλιν ἐπισχληρ-οῦν, ἐπισχληρ-όω, ©, fut. ἐπισχληρώσ-ω, acc.

Rêne, n. f., ἡνί-α, ας (ὃ).

Renégat, ἢ. m., ἀποστάτ-ης, ον (6). Renégate, n.f., ἀποστάτ-ις, 100c (ἢ).

Rénette, n.f., instrument pour couper l’ongle du cheval, xox-is, ίδος (ἡ).

Rénetter, v. tr., couper le sabot du cheval, ἐξονυχίζ-ειν, ἐξονυχίζ-ω, fut. ἐξονυχίστ-ω, acc.

Renfaîtage, n.m., raccommodage d’un toit, στέγης ἐπισχευ-ἤ, ἧς (ἡ).

Renfaîter, v.tr., raccommoder un toit, στέγην ἐπισχευάζ-ειν, ἐπισχευάζ-ω, fut. ἐπισχευάσ-ω.

Renfermé, n.m., mauvaise odeur, τάγγ-ος, eos, ους (té). Sentir le renfermé, ταγγίζεειν, ταγγίζ-ω, fut. ταγγίσ-ω.

Renfermer, v.tr. 1 Enfermer de nouveau, αὖθις ἐγχλεί-ειν, Éyrhet-w, fut. ἐγχλείσ-ω, acc. || 2 Enfermer, εἴργ-ειν, εἴργ-ω, fut.

εἴρξ-, acc. || 3 Concentrer, cacher en soi.

même, ἀποχρύπτ-εσθαι, ἀποκχρύπτ-ομαι, fut.

ἀποχρύψεομαι, acc. | 4 Restreindre, meotορίζ-ειν, περιορίζ-ω, fut. περιορίσ-ω, acc. || Ὁ Contenir, περιέχ-ειν, περιέχ-ω, fut. περιἔξ-ω,, 806. --- Henfermé, ce, part. passé et adj., χατάχλειστ-ος, ος, ον.

Renflement, n. m., ἀνοίδησ-ις, εὡως (ἡ). En architecture, ὄγχτος, ou (6); x6Àx-05, ou (6).

Renfler, v.intr., ἀνοιδ-εἴν, ἀνοιδ-έω, &, fut. ἀνοιδήσ-ω. — Henflé,s ée, part. passé et adj., ὀγχώδ-ης, Ὡς, ες. Faire renfler, ἐξογχτ-οῦν, ἐξογχ-όω, ὦ, fut. ἐξογκώσ-ω, acc.

Ne να n. M., Creux, Eis04-1, ἧς (ñ).

Renfoncer, v. tr., πάλιν ἐμπηγνύναι, ἐμπήγνυμι, fut. ἐμπήξ-ω, aCC.— MRenfoncé, ée) part. passé et adj., χοῖλ-ος, ἡ, ον. Avoir les yeux renfoncés, χοιλοφθαλμι-ᾷν,, κοιλοφθαλ-

Renforcement, n.m., ἀνάῤῥωσ-ις, ewc (ἡ).

Renforcer, v.tr. 1 Rendre plus fort, ἐπιῤ-

ῥωννύναι , ἐπιῤῥώννυμι, fut. ἐπιῤῥώσ-ω, ace.

2 Augmenter, αὐξάν-ειν, αὐξάν-ὠ, fut.

αὐξήσ-ω, ACC.

Renfort, n. m., augmentation de force, ἐπίῤῥωσ-ις, εως (à); αὔξησ-ις, ewc (ñ).

se Renfrogner, v. pr., συνοφρυ-οὔσθαι, συνοφρυ-όομαι, οὔμαι, fut. συνοφρνωθήσομαι. — Henfrogné, ée, part. passé et adj.. σχυθρωπ-ός, ἡ, 6v. ᾿

Rengagement, n.m. | Action de mettre de nouveau en gage, τὸ πάλιν ἐνεχυράζ-ειν,.

L’artiele se décline. || 2 Action de prendre de nouveaux engagements, τὸ πάλιν ὕποσχέσεις ποιεῖσθαι. L'article se décline. ||

3 Action de s’enrôler de nouveau, τὸ πάλιν πρὸς τὴν στρατείαν ἀπογράφ-εσθαι. L'article se décline.

Rengager, v.tr. 1 Mettre de nouveau en gage, πάλιν ἐνεχυράζ-ειν, Éveyupét-w, fut.

νεχυράστω, acc. || 2 Impliquer de nouveau, πάλιν ἐμπλέχ-ειν, ἐμπλέχτ-ω, fut. ἐμ.πλέξ-ω, acc. || 3 Enrôler de nouveau, πάλιν χαταγράφ-ειν, χαταγράφ-ω, fut. χαταγράψεω,

Rengaïner, v.tr. | Remettre dans la gaîne, 112 Rabattre de son arrogance, τῆς ὕδρεως

se Rengorger, v. pr. 1 Redresser le cou fièrement, διαυχενίζ-εσθαι, διαυχενίζτομαι, fut. διαυχενίσ-ομαι. || 2 Faire l'important, ὀγχ-οῦσθαι, ὀγχ-όομαι, οὔμαι, fut. ὀγκώσομαι.

Rengraisser, v.tr., πάλιν σιτεύ-ειν, σιτεύ-ω, fut. σιτεύσ-ω, acc. || Verbe intr., πάλιν λιπαίν-εσθαι, λιπαίν-ομαι, fut. λιπανθήσ-ομαι.

Rengrènement, n. m., δευτέρ-α τύπωσ-ις, eux (ἣ). Les deux mots se déclinent.

Rengréner, v. tr., placer de nouveau la monnaie sous le coin, πάλιν ἐχτυπ-οῦν, ἐχτυπ-όω, ©, fut. ἐχτυπώσ-ω, ACC.

Renhardir, v. tr., ἀναθαῤῥύν-ειν, ἀναθαῤῥύν-ω, fut. ἀναθαῤῥυν-ῶ, acc. — se Fenhardir, V. pr., ἀναθαῤῥ-εῖν, ἀναθαῤῥ-έω, ὦ, fut. ἀναθαῤῥήσ-ω.

Reniable, adj., ἀρνήσιμτος, ος, ον.

Reniement, n. m., ἐξάρνησ-ις, ewc (ἡ). Reniement par serment, ἀπώμοσ-ις, εως (ἡ).

Renier, v. tr., ἀπαρν-εῖσθαι, ἀπαρν-έομαι, οὔμαι, fut. ἀπαρνήστ-ομαι. Renier par serment, ἀπουνύναι, ἀπόμνυμι, fut. ἀπομ-οῦμαι.

— Benié, ée, part. passé οἱ adj., ἀπ-

WULOGHLÉV-06, ἡ; OV.

Reniflement, ἢ. m., τὸ τῇ ῥινὶ ἀναπνεῖν.

L'article se décline.

Renifler, v.intr., τῇ ῥινὶ ἀναπν-εῖν, ἀναπν-έω, fut. ἀναπνεύσ-ω.

Reniflerie, n.f., τὸ τῇ ῥινὶ ἀναπνεῖν. L'article se décline.

Renifleur, ἢ. m., τῇ ῥινὶ ἀναπνέ-ων, ovtoc (ὁ). Renifleuse, n. f., τῇ ῥινὶ ἀναπνέουσ-α, ἧς (ἣ)-

Reniveler, v. tr., πάλιν ὁμαλίζ-ειν, ὅμαλίζ-ὦ, fut. ὁμαλίστω, acc.

Renne, n. m., ἱππέλαφ-ος, ou (6).

Renoircir, v. tr. πάλιν μελαίν-ειν, μελαίν-ω, fut. μελαν-ὦὥ, acc.

Renom, n.m., δόξ-α, ἧς (À); φήμ-η, nc (ἢ); ὄνομα, ὀνόματ-ος (τό). Bon renom, εὐδοξί-α, ας (ὃ). Avoir un bon renom, εὐδοχιμ-εῖν, εὖδοχιμ-έω, ὥ, fut. εὐδοχιμήσ-ω. Qui ἃ un bon renom, εὔδοξ-ος, ος, ον; εὐδόχιμ-ος, ος, Ov.

Mauvais renom, χαχοδοξί-α, ας (ñ). Qui a un mauvais renom, αχόδοξ-ος, ος, Ov.

Renommée, n. f. réputation, renom, δόξ-α, nc (à); φήμ ἡ, ἧς (ὃ) ; ὄνομα, ὀνόnt (τό). La Renommée, divinité, Φήμ-η, ns M}.

Renommer, v. tr. 1 Nommer de nouveau,

REN πᾶλιν ἀναχαλ-εῖν, ἀναχαλ-έω, ©, fut. &vaxa- Xéo-w, acc. || 2 Réélire, πάλιν ἀναδειχνύ-

ναι, ἀναδείχνυμι, fut. &vadeté-w, ace. — Fienommé, ée, part. passé et adj., πολυθρύλλητ-ος, ος, ον; περιδόητ-ος, 06, OV; εὐχλε-ἧς, ἧς, ἐς; εὔδοξ-ος, oc, ον. Être renommé, εὐδοχιμεεῖν, εὐδοχιμτέω, ὥ, fut.

Renonce, n.f., absence d’une couleur aw jeu de cartes, ἔλλειψε-ις, εὡως (ἡ).

Renoncement, n.m., ἄφεσ-ις, ewcç (ἢ); ὁλιγώρησ-ις, eus (à). Renoncement à soi-même, ἑαυτοῦ χαταφρόνησ-ις, εως (ἡ).

Renoncer, v. tr., renier, désavouer, ἀπαγορεύ-ειν, ἀπαγορεύ-ω, fut. àmEp-&, acc.

Renoncer sa foi, apostasier, τῆς πίστεως ἀποστατ-εῖν, ἀποστατ-έω, ᾧ, ful. ἀποστοατήσ-ω. || Verbe intr. 1 Se désister, ἀφίστασθαι, ἀφίστ-αμαι, fut. ἀποστήσ-ομαι, gén.

Il 2 Ne plus songer à, ὀλιγωρ-εῖν, ὀλεγωρ-έω, ὦ, fut. ὀλιγωρήστ-ω, acc.

Renonciation, n. f., ἄφεσ-ις, εως (ὃ).

Renoncule, n. f., βατράχιτον, ou (τό).

Renouement ou Renoûment, ἢ. m., rétablissement , renouvellement , ἀποχατάστασ-ις, εὡς (ὃ); ἀναχαίνισ-ις, εὡς (À).

Renouer, v.tr. 1 Nouer de nouveau, πάλιν ἀνάπτ-ειν, ἀνάπτ-ω, fut. ἀνάψτ-ω, acc. || 2 Renouveler, ἀνανε-οὖν, ἀνανε-όω, ὦ, fut.

ἀνανεώστ-ω, acc.; ἀποχαθιστάναι, ἀποχαῦίστημι, fut. ἀποχαταστήσ-ω, ACC.; ἀναχαινίζ-ειν, ἀνοαχαινίζτω, fut. ἀναχαινίστω. |} à Reprendre, ἀναλαμιθάν-ειν, ἀναλαμδάν-ω, fut. ἀναλήψ-ομαι, acc.

Renoueur, n. m., qui remet les membres disioqués, &pÜpeu6o)-&v, obvros (6), avee l’acc. de l'objet. Renoueuse, ἢ. f., ἀρθρεμδολοῦσ-α, Ὡς (ἢ), avec l’acc. de l’objet.

Renouveau, n.m., printemps, ἔαρ, ἔαρος ou ἡρ-ος(τό).

Renouveler, v. tr. 1 Rendre nouveau, dvave-obv, ἀνανε-όω, ὦ, fut. ἀνανεώσ-ω, 800. ; ἀνακαινίζ-ειν, ἀναχαινίζ-ω, fut. ἀνα χαινίσ-ω, acc. || ? Reprendre, recomnnencer, ἐπαναλαμδάν-ειν, ἐπαναλαμιδάν-ω, fut.

ἐπανολήψε-ομαι, acc.

Renouvellement, n.m. 1 Action de renouveler, ἀνανέωσ-ις, εὡως (ἡ); ἀνακαίνισ-ις, Etc (ἢ). |] 2 Accroissement, ἐπίδοσ-ις, εως (ἣ).

Rénovation, n. f., ἀναχαίνισ-ις, εὡως (ἡ).

Renseignement, ἢ. m., δήλωσ-ις, wc (ὃ); σημεῖτον, où (τό).

Renseigner, v. tr., ἀποδιδάσχ-ειν, ἀποδιδάσχ-ω,, fut. ἀποδιδάξ-ὦ, ace.

Rensemencer, v.tr., αὖθις κατασπείρ-ειν, χατασπείρ-ω, fnt. κατασπερ-ῶ, ACC.

Rentamer, v. tr. 1 Entamer de nouveau, πάλιν HALVOTOU-ELV, χαινοτομ-τέω, ὦ, fut.

χαινοτομήσ-ω, acc. || 2 Reprendre, recommencer, ἐπαναλαμιδάν-ειν, ἐπαναλαμόάν-ω, fut. ἐπαναλήψ-ομαι, acc.

Rentasser, v. tr., πάλιν ἐπισωρεύ-ειν, ἐπισωρεύ-ω, fut. ἐπισωρεύσ-ω, acc.

Rente, n. f., πρόςοδ-ος, ou (à); πόρ-ος, ou (6).

Renter, v. tr., assigner une rente, πρός-

οδον ἀπονέμειν, ἀπονέμ-ω, fut. ἀπονεμ-ῶ, dat.— Benté, ée, part. passé el adj., προςόδους ἔχ-ων, ουσα, ον.

Renterrer, v. tr., πάλιν ϑάπτ-ειν, Ξάπτ-ω, fut. ϑάψ-ω.

Rentier, ἢ. m., ἐνιαυσίαν πρότοδον χαρπούμεν-ος, ou (6). Rentière, ἢ. f., ἐνιαυσίαν πρόςοδον χαρπουμέν-η, ἧς (À).

Rentoilage, n. m., πηνίου ἀλλαγ-ἤ, ἧς (ἢ).

Rentoïler, v.tr., πηνίον ἀλλάσσ-ειν, ἀλλάσσ-ω, fut. ἀλλάξ-, gén.

Rentraire, v. tr. rejoindre par la couture deux morceaux d'étoffe, ῥυτίζ-ειν, ῥυτίζ-ω, fut. futio-w, acc.

“πο, n.f., ῥύτισμα, ῥυτίσματ-ος TO).

Rentrant, adj. m. Angle rentrant, celui dont l'ouverture est en dehors, εἰςέχουσ-α Ywνί-α, ας (ἢ). Les deux mots se déclinent.

Rentrayeur, n.m., ῥυτίζ- ὧν, ovros (δ). Rentrayeuse, ἢ. f., ῥυτίζουσ-α, ns (à).

Rentrée, ἢ. ἢ 1 Reprise des fonctions, ἀποχατάστασ-ις, ewc (ὃ). || ? Retour, ἐπἀνοδ-ος, ou (ñ). || 3 Revenu. πρόςοδ-ος ; ou (ἢ). || 4 Enlèvement des récoltes, χαρπολογί-α, ἃς (ἡ).

Rentrer, ν. intr., entrer de nouveau, αὖθις εἰςέρχ-εσθαι, εἰςέρχ-ομαι, fut. εἰςελεύστ-ομαι. En parlant de l'argent, des revenus, εἰςοδιάζ-εσθαι, εἰςοδιάζ-ομαι, fut. εἰςοδιάστομαι. || Verbe tr., porter ou reporter dans, εἰςχομίζ-ειν, elcxouit-w, fut. sicxouio-w, acc.

Locutions diverses : Rentrer en campagne, en parlant d’une armée, ἀναστρατεύ-εσθαι, ἀναστρατεύ-ομαι, fut. ἀναστρατεύσ -ομαι.

Rentrer dans son lit, en parlant d’un fleuve, ἀναχωρ-εῖν, ἀναχωρ-έω, ©, fut. ἀναχωρήσ-ω.

Rentrer dans ses droits, τῶν διχαίων πάλιν τυγχάν-ειν, τυγχάν-ω, fut. τεύξ-οομαι. Rentrer dans son bon sens, ἀναφρον-εῖν, ἀναφρον-έω, ©, fut. ἀναφρονήσ-ω.

Renvahir, v.tr., πάλιν εἰςδάλλ-ειν, εἰςδάλλ-ω, fut. εἰςδαλ-ῶ, acc.

Renvelopper, v. tr., πάλιν σχεπάζ-ειν, σχεπάζ-ω, fut. σχεπάσ-ω, acc.

Renvenimer, v.tr., πάλιν ἰὸν ἐμδάλλ-ειν, ἐμδάλλ-ω, fut. ἐμδαλ-ῶ, dat.

Renverse (ἃ la), loc. adv., se traduit par Padjectif ÿrrt-oc, α, ον, qui s'accorde avec le sujet du verbe. Tomber à la renverse, ὑπτιάζ-ειν, ὑπτιάζ-ω, fut. ὑπτιάσ-ω.

Renversement, n. m. 1 Action de renverser, ἀνατροπ-ή, ἧς (ἡ). || 2 Ruine, χατά- Avo-16 , εως (ὃ) ; χαταστροφ-ἤ, ἧς (ἡ).

Renverser, v.tr. 1 Faire tomber par terre, χαταστρέφ-ειν, χαταστρέφ- ὦ, fut. xataστρέψ-ω, acc. || 2 Abattre, détruire, χαθαιρ-εῖν. χαθα!ιρ-έω, &, fut. χαθαιρήσ-ω, ace. ! 3 Répandre, en parlant d’un liquide, προχ-εῖν, προχέ-ω, fut. προχεύσ-ω, acc. |] se Benterser. Y. pr., tomber à la renverse, ὑπτιάζ-ειν, ὑπτιάζ-ω, fut. ὑπτιάσ-ω.

Renvoi, n.m. 1 Action de faire revenir sur ses pas, ävarour-ñ, ἧς (ἢ). || ? Congé, ἀπαλλαγ-ἥ, ἧς (à). | 3 Remise d’une cause,

ἀναγωγ-ἥ, ἧς (à). || 4 Adresse d’une demande à une autre personne, ἐπιτροπ-ῆ, ἧς (ἡ). ᾿ Ὁ Ajournement, ἀναδολ- ἡ, ἧς (à).

| 6 Signe qui renvoie à une note, οίο., σημεῖ-ον, ou (τό). || 7 Aigreur de l’estomac, ἔρενγμα, ἐρεύγματ-ος (τό).

Renvoyer, v.tr. 1 Envoyer de nouveau, πάλιν πέμπ-ειν, πέμπω, fut. πέμψτ-ω, acc.

[| 2? Faire reporter, ἀναπέμπ-ειν, ἀναπέμπ-ω, fut. ἀναπέμψ-ω, acc. || 3 Répercuter, ἀντηχ-εῖν, ἀντηχ-έω, ©, fut. ἀντηχήσ-ὦ, acc. || 4 Congédier, ἀποπέμπ-ειν, ἀποπέμπ-ω, fut. ἀποπέμψ-ω, acc. |j 5 Licencier, διαφιέναι, διαφίημι, fut. διαφήσ-ω, acc. |] 6 Adresser à Quelqu'un, προςτρέπ-ειν, προςτρέπ-ω, fut. προςτρέψ-ω. | T Soumettre ἃ un juge,

νάγ-ειν, ἀνάγ- ὦ, lut. ἀνάξ-ω, acc. || 8 Faire confronter le passage d’un livre, ὑποδει- 9 Absoudre. ἀπολύ-ειν, ἀπολύ-ω, fut. ἀπολύσ-ω, aec. || 10 se remettre, ἀναδάλλ-Ξιν, ἀναδάλλ-ω, fut. ἀναδαλ-ῶ, acc.

Réordination, n. f., δευτέρ-α χειροτονί-α, ας (ñ). Les deux mots se déclinent.

Réordonner, v.tr., πάλιν χειροτον-εἶν, χειpotov-éw , ὦ, fut. χειροτονήσ-ω, acc.

Réorganisation, n. f., δευτέρα διοίχησ-ις, eus (ñ). Les deux mots se déclinent,

Réorganiser, v. tr., πάλιν διοιχ-έω, &, fut.

διοιχήστ-ω, ACC.

Réouverture, n. f., δευτέρ-α ἄνοιξο-ις, eux (ὃ). Les deux mots se déclinent.

Repaire, ἢ. m., φωλε-ός, où (6). Au pluriel, φωλε-ά, ὧν (τά). Repaire de voleurs, λῃστή- Ot-0v , ou (τό).

Repaître, v.tr. 1 Donner à manger, σιτίζ-ειν, σιτίζ-ω, fut. σιτίσ-ω, acc. || ? Rassasier, χορευννύναι, χορέννυμι, fut. xopéc-w, acc. Au figuré, βουχολ-εῖν, βουχολ-έω, ὦ, fut. βουχολήστω, acc. — se Repaître, v. pr., manger, en parlant des hommes, èuφορ-εἶσθαι, ἐμφορ-έομαι, οὔμαι, fut. ἐμφορηθήστομαι, gên.; en parlant des animaux, βόσχ-εσθαι, βόσχ-ομαι, fut. βοσχήσ-ομαι.

Au figuré, τρέφ-εσθαι, τρέφ-ομαι, fut. τραφήσ-ομαι; βουχολ -εἴσθαι, βουχολ -έομαις, οὔμα!, fut. βουχολήστ-ομαι. — Hepes. τε»

part. passé et adj., χατάχορ-ος, ος, ον.

épandre, v. tr. 1 EÉpancher, verser,

ἐπιχ-εῖν, ἐπιχέ-ω, fut. ἐπιχεύσ-ω, acc. {|

2 Départir, distribuer, àänovéu-euwv, ἀπο-

véu-w, fut. ἀπονεμ-ῶ, acc. l 3 Disséminer,

διασπείρ-ειν, διασπείρ-ω, fut. διασπερ-ῶ, acc.; διαδιδόναι, διαδίδωμι, fut. διαδώσ-ω, acc. — se Répandre, Υ. Pr., Se divulguer, διέρχ-εσθαι, διέρχ-ομαι, fut. διελεύσομαι. -- Fépandu, ue, part. passé et adj.

L Disséminé, en parlant d’un bruit, d’une nouvelle, διατεθρυλλημέν-ος, ἡ, ον. [| 2 Qui vit beaucoup dans le monde, πολλοῖς μεθομιλ-ῶν, οὔσα, οὖν. Locutions diverses : Répandre des larmes, δαχρύ-ειν, δαχρύτ-ω, fut.

δαχρύσ-ω. Répandre une douce odeur, γλυχὺ ἀπόζ-ειν, ἀπόζ-ω, fut. ἀποζήσ-ω. Répandre de la lumière, ἀναλάμπ-ειν, ἀναλάμπεω, fut.

ἀναλόμψ-ω. Répandre la terreur, φόθον ἐμ.- 6G)).-Etv, ἐμδάλλ)-ω,, fut. ἐμιδαλ-ὦ. C'est un bruit répandu, τοῦτο ϑρυλλεῖται. Se répandre en paroles, μαχροὺς λόγους ἐπιτείν-ειν, ἐπιτξίντ-ω, fut. ἐπιτεν-ῶ. Se répandre cn invectives, πολλῇ λοιδορίᾳ yp-Aobat, χρ-άομαι, ὥμαι, fut. χρήστομαι. Se répandre en menüces, πολλὰ ἀπειλ-εῖν, ἀπειλ-έω, ©, ful.

Réparable, adj., ἐπανορθωτ-ός, ñ, 6v.

Reparaître, v.intr., πάλιν φαίν-εσθαι, φαίνομαι, fut. φαν-ουμαι Où φανήστομαι.

Réparateur, ἢ. m., ἐπανορθωτ-ἧς, où (6).

Réparateur, trice ; adj., ἐπανοφρθωτιχ-ός,

Réparation, n.f. 1 Action de rectifier, ἐπανόῤθωσ-ις, εως (ἢ). [| 2 Action de refaire, ἐπισχευ-ἡ, ἧς (ἡ). Réparation d'une faute, ἁμαρτήματος ἀνάληψοις, ews (ὃ). Procès en réparation, βλάθης dix-n, Ὡς (à). Réparation d'honneur, παραίτησ-ις, εως (ἡ).

Réparer, v.tr. 1 Rectifier, ἐπανορθ-οῦν, ἐπανορθ-όω, &, fut. ἐπανορθώσ-ω, acc. || 2 16faire, dvacneudat-euv, ἀνοασχευάζ-ω, fut. ἀνασχευάσ-ω, 800. Réparer ses forces, τὴν ἰσχὺν ἀναλοαμιδάν-ειν, ἀναλαμδόν-ω, fut. ἀναλήψουμαι.

Reparler, v.intr., πάλιν λέγ-ειν, λέγ-ω, fut. λέξ-.

Repartie, n.f., ἀνταπόχρισ-ις, εως (ἢ).

Repartir, v.intr. 1 Partir de nouveau, πάλιν ἀποίγ-εσθαι, ἀποίχ-τομαι. fut. ἀποιχήσ -ομαι. [ 2. Répliquer, ἀπονρίν - εσθαι, ἀποχρίντ-ομαι, fut. ἀποχριν-οῦμαι.

Répartir, v.tr., distribuer, dvuvép-euv, διανέμ-ω, fut. dtaveu.-&, 8006. — Féparti, ie, part. passé et adj., διαιρετ-ός, ἡ, 6v.

Répartiteur, n. m., druvou-eûs, έως (ὁ).

Répartition, n. f., διανομ-ή, ἧς (ὃ); διάδοσ-ις, εως (ἡ).

Repas, n.m. 1 Nourriture, τροφ- ἢ, ἧς (ἡ); σῖτ-ος, OU (6). [| 2 Diner, δεῖπντ-ον, ov (τό).

[13 Festin, εἰλαπίν- ἡ, Ὡς (ὃ).

Repassage, ἢ. m. | Action d'aiguiser, ϑῆξοις, εὡς (ἡ). [| 2? Action de passer un fer chaud sur le linge, ὁμολισμ.-ός, où (6).

Repasser, v.intr. 1 Passer de nouveau, πάλιν ποαρέρχ-εσθαι, napépy-opat, fut. παρελεύσ-ομαι. || 2 Revenir, retourner, ἐπανέρχτεσθαι, énavépy-ouar , fut. ἐπανελεύσομαι. || Verbetr.1 Aiguiser, Shy-ev, ϑήγ-ω, fut. Sé-w, acc. || 2 Rendre uni avec un fer chaud, ὁμαλίζ-ειν, ὁμαλίζ-ω, fut. ὁμαλίσ-ω, acc. || 3 Se remettre en mémoire, ἀναλ)αμ.θάν-ειν, ἀναλαμδάν-ω, fut. ἀναλήψε-ομαι.

Repasseuse, n. ἴ., λεάντειρ-α, ας (ἢ).

Repaver, v.tr., αὖθις στρωννύναι, στρώννυμι, fut. στρώσ-ω, acc.

Repayer, ν. tr., αὖθις ἐχτίν-ειν, Éxtiv-w, fut. ἐχτίσ-ω, ACC.

Repêcher, v.t{r., ëx τοῦ ὕδατος πάλιν ἐξέλχ-ειν, ἐξέλχ-ω, fut. ἐξέλξ-ω, acc.

Repeigner, v.tr., πάλιν χτενίζ-ειν, χτενίζ-ω, fut. χτενίσ-ω, acc.

Repeindre, v. tr., πάλιν ypép-euv, γράφτω.

fut. γράψ-ω, ace.

Repeint, n. m., endroit d’un tableau où l’on a appliqué de nouvelles couleurs, δευτέρ-α βαφ-ῆ, ἧς (ἢ). Les deux mots se déclinent.

Rependre, v.tr., πάλιν χρεμαννύναι, κρεμάννυμι, fut. χρεμιάσ-ω, acc.

Repenser, v. intr., πάλιν σχέπτ - εσθαι, σχέπττομαι, fut. σχέψ-ομαι.

Repentance, n. ἴ., μεταμέλει-α,, ας (ὃ).

Repentant, ante, adj., μεταμελόμεν-ος, ἡ, OV.

se Repentir, v. pr., μεταμέλ-εσθαι, μεταμέλεομαι, fut. μεταμελήσ -ομαι. On traduit mieux par l’unipersonnel μεταμέλ-ει, μεταμελήσ-ει, avec Île dat. du pronom personnel et le participe aoriste du verbe qui suit. Ex.: Je me repens d’avoir gardé le silence, μεταμέλει μοι σιγήσαντι.

Repentir, ἢ. m., μετάνοι-α, ας (ἡ); μεταμέλει-α, ας (ñ).

Repercer, v tr., πάλιν τρυπ-ᾶν, τρυπ-άω, & , fut. τρυπήσ-ω, ace.

Répercussif , ive, adj., ἀποχρουστιχ-ός, Ἢ ,χ, Ov.

Répercussion, ἢ. f., ἀπόχρουσ -τς, eus (ἢ).

S'il s'agit de la lumière, du son, ἀντανάχλασ-ις, εως (ἢ); ἀνταπόδοτ-ις, eux (ἢ).

Répercuter, v.tr., ἀποχρού-ειν, ἀποχρούτ-ω, fut. ἀποχρούσ-ω. acc. S'il s’agit de la lumière, du son, ἀνταναχλ-ᾶν, ἀντανοιχλ-άω,, &, fut. ἀνταναχλάσ-ω; ἀνταποδιδόναι, ἀντἀποδίδωμι, fut. ἀνταποδώσ-ω, ace.

Reperdre, v.tr., πάλιν ἀποδάλλεειν, ἀπο- 6άλλ-ω, fut. ἀποδαλ-ῶ, acc.

Repère, n.m., marque, σημεῖτον, ον (té).

Repérer, v.ir., marquer, cnuaiv-ev, oxμαίν-ω, fut. σημαν-ῶ, acc.

Répertoire, ἢ. m., χατάλογ-ος, οὐ (6).

Repeser, v. tr., πάλιν σταθμιίζ-ειν, σταθμίζ-ω, fut. σταθμίσ-ω, acc.

Répétailler, v. tr., παλιλλογ-εῖν, παλιλλογέω, ὦ, fut. παλιλλογήστ-ω.

Répéter, v.tr. 1 lievenir sur les mêmes choses, ἀνοχυχλ-εῖν, ἀναχυχλ-τέω, ὥ, fu.

ἀναχυχλήσ-ω, acc. || 2 Faire de nouveau, δεύτερον ποι-εῖν, ποιτέω, ὦ, Îul. ποιήστ-ω, acc. || 3 Redire ce qu’on a déjà dit, ταυτο- Aoy-etv, ταυτολογ-έω, ©, fut. ταυτολογήσ- ὦ [[| 4 Réciter, καταλέγ-ειν, χαταλέγ-ω, fut, χαταλέξεω, acc. || ὃ Réfléchir, répercuter, ἀνταποδιδόναι, ἀνταποδίδωμι, ful. ἀνταποδώστ-ω, acc. || 6 Donner des répétitions à des élèves, ὑποδιδάσκχ-ειν, ὑποδιδάσχεω, fut. ὑποδιδάξ-, acc. Répéler une pièce, δρᾶμα διδάσχ-ειν, διδάσχ-ω, ful. διδάξ-ὦ.

Répétiteur, n. m., ὑποδιδάσχαλ-ος, ον (6).

Répétition, n. f. 1 Redite, παλιλλογί-α, ας (ἡ). || 2 Réitération, dsurépwo-ts , ews (ἢ).

3 Leçon particulière, τὸ ὑποδιδάσχειν.

L'article se décline. || 4 Réclamation, ἀπαίæno-15, ewç (ἡ). Montre à répétition, xpouματικ-ὃν ὡρολόγι-ον, ou (τό). Les deux mots se déclinent. ᾿

Repétrir, v.tr., πάλιν μάσσfut. μάξ-ω, acc.

Repeuplement, ἢ. m., ἀναπλήρωμα,, &vaπληρώματ-ος (τό).

Repeupler, v.tr., πάλιν οἰχίζ-ειν, οἰχίζ-ω, fut. οἰχίσ-ω, acc.

Repiquer, v.tr., πάλιν χεντ-εῖν, χεντ-έω, ὦ, fut. χεντήσ-ω, 800.

Répit, n. m. 1 Relâche, ἀναψυχ-ή, ἧς (à).

1 2 Délai, àv260)-h, ἧς (ñ).

Replacer, v. tr., πάλιν χαθιστάναι, χαθiotnu, fut. χαταστήσ-ω, acc.

Replanter, v.tr., ἀναφυτεύ-ειν, ἀναφυτεύ-ω,

Replâätrage, n.m. 1 Réparation faite avec du plâtre, τὸ πάλιν γυψοῦν. L'article se décline. || 2 Mauvais prétexte, κχαχ-ὴ πρόφασ-ις, ews (ñ). Les deux mots se déclinent.

3 Réconculiation peu sincère, Yevd-eis διαλλαγ-αί, ὧν (ai). Les deux mots se déclinent.

Replâtrer, v. tr., πάλιν γυψ-οῦν, yuŸ-6w, &, fut. γυψώσ-ω, acc.

Replet, ète, adj., εὔσαρχ-ος, ος, ον

Réplétion, n. f., εὐσαρχί-α, ας (ἡ).

Repleuvoir, v. unipers. Il repleut, πάλιν ὕει.

Repli,n. m., πτυχ-ἤ, ἧς (ἢ). Repli d’un serpent, ἑλιγμ-ός, où (6); σπεῖρ-α. ας (ἡ).

Replier, v. tr. | Plier de nouveau, πάλιν πτύσσ-ειν, πτύσσ-ω, fut. πτύξ-ω, acc. || 2 Ramener sur soi en pliant, συμιπτύσσ-ειν, συμπτύσσ-ω, fut. συμπτύξ-ω, acc. || 3 Courber, ἐπιχάμπτ-ειν, ἐπιχάμπτ-ω, fut. ἐπιχάμψ -ωὦ, ACC. — se FHeplier: Υ. ὉΓ., ἀναχάμπτ-εσθαι, ἀναχάμπτ-ομαι, fut. ἀναχαμφθήσ-ομαι.

Réplique, n. f. 1 Réponse, ἀπόχρισ-ις, εως (ἢ). [| 2 Plaidoyer contradictoire, ἀντιλοyi-a, ac (ὃ). Demeurer sans réplique, οὐδὲν ἀποχρίν-εσθαι, ἀποχρίν-ομαι, αἱ. ἀποχρινοὔμαι. Qui est sans réplique, en parlant des

ersonnes, ἀναπόχριτ-ος, 05, οὐ; en parlant

es choses, δυςαπόχριτ-ος, 05, ον. Sans ré- ᾿ς ue, loc. adv., δυςταποχρίτως.

épliquer, v. tr., ἀποχρίν-εσθαι, ἀποχρίνομαι, lut. ἀποχριν-οῦμαι, acc; ὑπολαμιδάν-ειν,

Replonger, vw. tr., πάλιν βαπτίζ-ειν, βαπτίζ-ω, fut. βαπτίσ-ω, acc. || Verbe intr., πάλιν χολυμό-ᾶν, χολυμό-άω, &, fut. χολυμδήσ-ω.

Repolir, v.tr., πάλιν λεαίν-ειν, λεαίν-ω, fut. λεαν-ῶὥ. acc.

Répondant, n.m. | Qui donne caution, éyyunt-ñc, où (δ). | 2 Qui répond dans un examen, ἀποχρινόμεν-ος, οὐ (6). || 3 Qui répond à la messe, ἀμειδόμεντ-ος, ou (ὃ).

Répondre, v.tr.etintr. 1 Faire une réponse, ἀποχρίν-εσθαι, ἀποχρίντομαι, fut.

ἀποχριν-οῦμαι, acc. || 2 Répliquer contradictoirement, ἀντιλέγ-ειν, àvruéy-w, fut.

ἀντιλέξτω. || 3 Réfuter, ἐξελέγχ-ειν, ἐξελέγχ-ω, fut. ἐξελέγξ-, acc. || 4 Rendre un oracle, χρήζ-ειν, χρήζεω, fut. χρήσ-ω, acc.

a 5 Ὀ΄΄““΄““΄“΄΄΄΄“΄ρ6ὖ6Ὃᾧ{Ὃ60880ᾳᾶᾳῖ«Φ0ὋἘ00ᾧἔ..0--΄ὖῸᾷ4....΄-΄΄ᾷ΄΄ΦῤΦ0ορ7΄ᾧὦὃ.ἅᾳὩ--π:2ε:ι....- -.ςὸᾺΆήωὼΓττἼ το βχηἁὕοἦἅΥύ καα::»------- - - ἰ πππππ πῆ πῆμ PQ QU

|| ὃ Payer de retour, ἀμεί6- εσθαι, ἀμείδομαι, fut. ἀμείψτ-ομαι. || G Étre conforme à, ἁρμόζ-ειν, ἁρμόζ-ω, fut. ἁρμόσ-ω, dat.; συμ.φων-εῖν, συμφων-έω, ὦ, fut. συμφωνήστ-ω, dat. || 7 Être garant, ἐγγυ-ᾶσθαι, ἐγγυ-άομαι, ὥμαι, fut. ἐγγνήσ-ομαι.

Répons, n. ΠΊ,, paroles en réponse dans l'office de l'Eglise, àävrigwv-ov, ον (ré):

Réponse, n.f., ἀπόχρισ-ις, eu (ἡ); ἄμειψοις, εως (ñ). Réponse contradictoire, ἀντιλογίτα,

Report, ἢ. m., ἀναφορ-ά, ἂς (ἡ).

Reporter, v.tr., ἀναχομίζ-ειν, ἀναχομίζ-ω.

fut. ἀναχομίσ-ω, acc.

Repos, n.m. | Absence de mouvement, ἀχινησί-α, ας (ñ); ἡσυχί-α, ας (ἡ). [| 2 Cessation de travail, ἀνάπανσ-ις, ews (ὃ); ἀνάπαυλ-α, nc (ἢ). || 3 Calme, absence de tourment, hovyi-u, ας (ἢ). || 4 Sommeit, ὕπν-ος, ou (6). || 5 Pause, παῦλ-α, ἧς (ñi.

Locutions diverses : Être en repos, ἀχινήτως ἔχ-ειν, ἔχ-ω,, fut. ἕξτω. Prendre du repos, ἀναπαύ-εσθαι, ἀναπαύτομαι,, fut. ἀναπαύσ-ουμαι. Lieu de repos, ἀναπαυστήρι-ον, ov (τό). Lit de repos, ἀναχλισμ-ός, 05 (δ) Repos, en musique, διαστολ-ή, ἧς (ñ).

Reposer, v.ir. 1 Mettre dans une situation tranquille, γαταγλίν-ειν, χαταχλίν-ω, fut. χαταχλιν-ῶ, acc. || ? Calmer, χαταχοιυαἱζ-ειν, χαταχοιμίζ-ω, ul. χαταχοιμίσ-ω, acc.

I Verbe intr. 1 Être déposé, placé dans un endroit, χεῖσθαι, χεῖμαι, fut. χείστομαι. || 2 Dépendre de, àvar-ei50ar, ἀνάχ-ειμαι, fut.

ἀναγείσ-ομαι. || 3 Dormir, ἀναπαύ-εσθαι, ἀναπαύτ-ομαι, fut. ἀναπαύστ-ομαι. || 4 Etre = jachère, en parlant des champs, ἀργ- εῖν, ἀργ-έω, ©, fut. ἀργήσ-ω. || 5 Se rasseoir, en pari d'un liquide, ὑφίστεασθαι, ὑφίστ-οαμαι, ut. ὑποστήστομαι. — se Fieposer, \. Pr.

1 Prendre du repos, παύτεσθαι, παύτ-ομαι, fut. παύσ-ομαι. || 2 Se fier à, ϑαῤῥ-εῖν, ϑαῤῥ-έω, ©, fut. Safño-w, dat. || 3 S’en remettre à, ἐπιτρέπ-ειν, ἐπιτρέπ-ω, fut. ἐπιτρέψ-ω, avec l'acc. de la chose et le dat. de la personne. — Heposé, ée, part. passé el adj., calme, fsuy-06, oc, ον. À lête reposée, ἡσύχως, σχολῇ.

Reposoir, ἢ. M., ἀναπανυστήρι-ον, ou (τό).

Repoussant, ante, adj., δειν-ὄς, %, όν (cOMp. δειν-ότερος, SUP. detv-6Tatos).

Reroussement, ἢ. m., λάχτισμα, λαχτίσματ-ος (τό).

Repousser, Υ. Ὁ. 1 Faire reculer, ἀπωῦ- εἶν, ἀπωθ-έω, ὦ, fut. ἀπωθήσ-ω, acc. || 2 Eloigner, ἀπελαύν-ειν, ἀπελαύν-ω, fut. ἀπελάσ-ω.

[| Verbe intr., pousser de nouveau, en parlant des plantes, ἀνοδ)λαστάν-ειν, ἀναό)αotév-w, fut. ἀναδλαστήσ-ω.

Repoussoir, ἢ. m. | Cheville, σφήν, cgnv-6s (ὁ). || 2 Ombres ou parties vigoureuses placées sur le devant d’un tableau pour faire paraître les autres plus éloignées , ἐνεργέ- GTE0-0c χρωματισμ.-ός, où (δ). Les deux mots se déclinent.

Répréhensible, adj., peurrt-66, ἤ, 6v.

Répréhension, n.f., μέμψ-ις, eux (ὃ).

Reprendre, v. tr. | Prendre de nouveau, recouvrer, recommencer , ἀναλαμιδάν-ειν, ἀναλαμδάν-ω, fut. ἀναλήψεομαι, acc. || 2 Réprimander , ἐπιτιμ-ᾷν, ἐπιτιμτάω, ὥ, fut.

ἐπιτιμήσ-ω, dat. || 3 Trouver à redire, μέμῳεσθαι, uéup-ouat, fut. μέμψτομαι, acc.; ψέγ-ειν, Véy-w, fut. Yék-w, acc. || Verbe intr. 1 Répondre, ὑπολαμόάν-ειν, ὑπολαμ.- 6&v-w, fut. ὑπολήψ-ομαι. || 2 Recommencer, πάλιν γίγν-εσθαι, γίγντομαι, fut. γενήστομαι. || 3 Recouvrer des forces, ἑαυτὸν ἀναλαμ.θάν-ειν, ἀναλαμθδάν-ω, fut. ἀναλήψτομαι. || 4 Reprendre racine, “πάλιν ῥιζ-οῦν, ῥιζτόω, &, fut. ῥιζώσ-ω. || 5 Redevenir en vogue, se Reprendre, Υ. ὉΓ.. TEvENiT SUT CE QUE l'on a dit, ἀνατίθ-εσθαι, ἀνατίθ-εμαι, fut.

Représailles, n. f. pl., ἀμοιό-αί, ὧν (ai).

User de représailles, ἴσα ἴσοις ἀμείό-εσθαι, ἀμείδ-ομαι, fut. ἀμείψτομαι. Par représailles, ἀμοιθῶν δίχην.

Représentant, n.m., διάδοχ-ος, ον (ὃ) ; ἐπίτροπ-ος, ou (ὁ).

Représentation, n. f. 1 Exposition, exhibition, napäcrao-tic, ewc (ñ): ἐπίδειξ-ις, εως (à). Représentation par la peinture, διαμόρφωσ-ις, ewc (ἣ) ; εἰκονογραφί-α, ας (ἢ).

Représentation par la sculpture, πλάσ-ις, εως (ἡ). Représentation par la gravure, ἐχτύπωσ-ις, eu (ἢ). || 2? Image, εἰκών, εἰκόν-ος (ñ); εἰκόνισμα, εἰχονίσματ-ος (τό). Représentation dramatique, δράματος διδασχαλί-α, ας (ñ). || 3 État que tient une personne distinguée, παράστασ-ις, ewc (à). || 4 Bonne mine , figure imposante, σεν ΠΕ ΕΣ ἐν ας (à). [ 5 Action de prendre la place, de faire valoir les droits d’un autre, διαδοχ-ῇ, ἧς (ἢ). [| 6 Remontrance, νουθέτησ-ις, ewc (À) ; μέμψεις, εως (ὃ).

Représenter, v. tr. 1 Présenter de nouveau, πάλιν προςφέρ-ειν, rpocpép-w, fut.

moocoio-w, acc. || 2 Montrer, placer sous les yeux, πρὸ ὀφθαλμῶν καθιστάναι, xabίστημι, fut. xatactho-w, acc. Représenter par la peinture, ypég-ev, γράφτω, fut.

γράψ-ω, acc. Représenter par la sculpture, πλάσσ-ειν, πλάσσ-ω, fut. πλάσ-ὠ, acc. Représenter par le ciseau et le burin, γλύφ-ειν, γλύφ-ω, fut. YAUY-w , ACC.; ἐχτυπ-οῦν, ἐχτυπ-όω, &, fut. ἐχτυπώσ-ω, acc. Représenter par des paroles, des images, ὑποτυπ-οῦν, ὑποτυπ-όω, &, fut. ὑποτυπώσ-ω, acc. || 3 Donner une pièce au théâtre, δρᾶμα εἰςἄγ-ειν, εἰςάγ-ω, fut. εἰςάξ-ω. || 4 Imiter un personnage, ὑποχρίν-εσθαι, ὑποχρίν-ομαι, fut. ὑποχριν-ούῦμαι, acc. || 5 Tenir la place de, τάξιν παρέχ-ειν, παρέχ-ω, fut. παρέξ-ω, gén.

! 6 Faire des observations, des remontrances, ὑπομιμνήσχ-ειν, ὑπομιμνήσχε-ω, fut.

ὑπομνήσ-ὦ, avec l’acc. de la personne et celui de la chose. || Verbe intr., faire les

honneurs de sa place, σεμνοπροςωπ-εῖν, σεμνοπροςωπ-έω, ὦ, fu. σεμνοπροςωπήστ-ω.

Répressif, ive, adj., χαθεχτιχ-ός, ἡ, 6v, χολαστιχ-ός, ἡ, OV.

Répression, n.f., χόλασ-ις, εως (ὃ) ; χώλυσ-ις, Eux (ἣ).

Réprimable, adj., χκολαστέ-ος, α, ον.

Réprimande, n.f., ἐπιτίμηστ-ις, εως (ñ).

Réprimander, v.tr., ἐπιτιμ-ἄν, émiru-du, ©, fut. ἐπιτιμήσ-ω, dat.

Réprimer, v. tr., χατέχ-ειν, uatéy-w, fut.

χαθέξ-ὦ, acc. ; χολάζ-ειν, χολάζ-ω, fut. xoλάσ-ω, ACC. ; καταπαύ-ειν, χαταπαύ-ω, fut.

XOTATAUG-W, ACC.

Reprise, n. f. 1 Continuation d'une chose interrompue, ἐπανάληψοις,, ews (À). [| 2 Réparation, Émoxev-f, ἧς (ñ).

Repriser, v.tr., ἐπισχευάζ-ειν, Émioxevdt-w, fut. ἐπισχευάσ-ω. 800.

Réprobateur, trice, adj., ἀποδοχιμάζ-ων, ουσα, ον, avec l’acc. de l'objet.

Réprobation, n.f. 1 Jugement de Dieu contre les pécheurs, ἀποδοχιμασί-α, ας (ὃ).

|| 2 Blâme sévère, μέμψοις, εως (à).

Reprochable, adj., μεμπτεός, ñ, όν; ἐπί- Ψογτ-ος, 06, ον.

Reproche, n.m., μέμψεις, εως (À); ἔγχλημα, ἐγχλήματ-ος (τό).

Reprocher, v. tr., μέμφ-εσθαι, μέμφεομαι, fut. μέμψ-ομαι, acc.; ὀνειδίζ-ειν, ὀνειδίζε-ω, fut. ὀνειδίστω.. acc.

Reproducteur, trice, adj., ἀναγενν-ῶν, 6%, ὦν.

Reproductibilité, n. f., τὸ ἀναγεννᾶσθαι.

L'article se décline.

Reproductible, adj., ἀναγεννηθησόμιεν-ος, n, ov.

Reproduction, n. f., ἀναγέννησ-ις, ewc (ὃ); παλιγγενεσί-α, ας (ὃ). Reproduction par limitation, ἀπομίμησε-ις. eu (ἡ).

Reproduire, v.tr. 1 Multiplier, àvayevwv-ä&v, ἀναγενν-άω, ©, fut. ἀναγεννήσ-ω, ace. |] 4 Présenter, proposer de nouveau, πᾶλιν προφέρ-ειν, προφέρ-ω, fut. προοίσ-ω, acc. ἢ 3 Représenter par l’imitation, ἀπομιμ.εἶσθαι, ἀπομιμ-έομαι, où, fut. ἀπομιμήστομαι. || 4 Réfléchir, en parlant d'un miroir , ἀνταποδιδόναι, ἀνταποδίδωμι, fut.

ἀνταποδώσ-ω, 800. — se Heproduire, V. pr., arriver de nouveau, πάλιν συμ- Gaiv-euv, cuuéaiv-w, fut. συμδήσ-ομαι. — Heproduit, ite, part. passé et adj., παλιγγεν-ἧς, ἧς, ἔς.

Reprouver, v.tr., prouver de nouveau, πάλιν ἀποδεικνύναι, ἀποδείκνυμι, fut. ἀποδείξ- ὦ, acc.

Réprouver, v. tr. 1 Rejeler, ἀποδοχιμάζ- [2 Damner, καταχρίν-ειν, κατακχρίν-ω, fut.

χαταχριν-ὦ, ACC. — éprouvé, ée, part.

passé et adi. 1 Repoussé, ἀποδόκιμτος, oc, ον. || 2 Damné, maudit, χατάρατ-ος, aç, ον.

Reps, n. m., étoffe de soie, σηρικ-ὸν ὕφασμα, ὑφάσματ-ος (τό). Les deux mots se déclinent.

Reptile, ἢ. m., ἑρπετ-όν, où (té).

REQ

Républicain, aine, adj., δημοχρατιχ-ός, ἢ, ὄν.

Républicanisme, Π. m., φιλοδημί-α, ας (ἡ).

République, ἢ. f., δημοχρατί-α, ας (à); πολιτεί-α, ας (à). République des lettres, τῶν γραμμάτων χοινωνί-α, ας (À).

Répudiation, n. f., τῆς γυναιχ-ὸς ἀποπομπ-ή, ἧς (À).

Répudier, v. tr. 1 Renvoyer sa femme pour cause légale, τὴν γυναῖχα ἀποπέμπ-ειν, ἀποπέμπ-ω,, fut. ἀποπέμψ-ω. || 3 Repousser, ἀπωθ-εῖν, ἀπωθ-έω, ©, fut. ἀπωθήσ-ω, acc.

| 3 Renier, ἀπαρν-εἴσθαι, ἀπαρν-έομαι, - οὔμαι, fut. ἀπαρνήσ-ομαι, acc.

Répugnance, n. f. 1 Aversion, ἀντιπάθει-α, ac (ἡ). || 2 Dégoût, &o-n, Ὡς (ἡ). || 3 Dégoût pour le manger, ἀνορεξί-α,, ας (ἡ). Avec répugnance, ἀντιπαθῶς, ἀηδῶς.

Répugnant, ante, adj. 1 Contraire, opposé, évavti-oc, α΄, ον. || 2 Qui déplait, ἀηδ-ής, Ὧρ; Ἐξ: ᾿ Répugner, v. intr. 1 Étre contraire à, ἐναντίος εἶναι, eiut, fut. ἔστ-ομαι. || 2 Déplaire, δυςχεραίν-εσθαι, δυςχεραίν-ομαι, fut. δυςχερανθήσ-ομαι.

Repulluler, v.intr., πάλιν βρύ-ειν, βρύ-ω, Répulsif, ive, adj., ἀντίτυπ-ος, ος, ον.

Répulsion, n.f., ἀναχοπ-ή. ἧς (ἢ) ; ἄντιχοπ-ή, ἧς (ἡ).

Repurger, v.tr., πάλιν χαθαίρ-ειν, χαθαίρ-ω, fut. χαθαρ-ὦ.

Réputation, n [., δόξ-α, ns (ἢ); ὄνομα, ὀνόματ-ος (τό). Avoir une bonne réputation, χαλῶς ἀχού-ειν, ἀχού-ω, ut. ἀχούσ-ομαι.

Avoir une mauvaise réputation, χαχῶς ἀχούεἰν, ἀχού-ω, fut. ἀχούσ-ομαι. Qui ἃ une bonne réputation, εὔδοξ-ος, oc, ον. Qui ἃ une mauvaise réputation, χαχόδοξ-ος, 06, ον.

Réputer, v. tr., vouit-euv, vouit-w, fut. voμίστω, 800.

Requérable, adj., ἀπαιτητέ-τος, α, ον.

Requérant, ante, adj., ἀπαιτ-τῶν, οὖσα, οὔν.

Requérir, v. tr., ἀπαιτ-εῖν, ἀπαιττέω, &, fut. ἀπαιτήσ-ω,, ACC.— Fequis, ise. part.

τὴν adj. 1 Réclamé, αἰτητ-ός, ἡ, ὁν. || Nécessaire pour , ἵχαντός, ἡ, 6v. Requis par les lois, ἔννομ-ος, oc, ον.

Requête, n. f. 1 Demande, αἴτησ-ις, eus (ἢ). || 2 Placet, γραμματεῖ-ον, ον (τό).

3 Supplique, ἱχετεί-α, ας (ἢ). || 4 Air de chasse pour rappeler les chiens, àvaxknτήριτον ἅσμα, ἄσματ-ος (τό). Les deux mots se déclinent.

Requêter, v. tr., quêter de nouveau, terme de chasse, πάλιν ἰχνεύ-ειν, ἰχνεύτω, fut.

ἰχνεύσ-ω,, 8060. ; Requiem, ἢ. m., prière pour les morts, περὶ ἀναπούσεως τῶν ἀποθανόντων προςευχ-ἤ, ἧς (ἢ). Ne Requin, ἢ. m., χαρχαρί-ας, ον (6).

se Requinquer, v. pr., χαλλωπίζ --σθαι, χαλλωπίζ-ομαι, fut. χαλλωπίστομαι.

Réquisition, n. f. 1 Demande, αἴτησο-ις,

εως (À). || 2 Obligation imposée, ἐπίταγμα, ἐπιτάγματ-ος (τό).

Réquisitoire, n.m., ἔγγραφ-ος ἐξαίτησοις, eux (ὃ). Les deux mots se déclinent.

Rescif, voy. Récif.

Rescindant, n.m., demande d'annulation, ἀχυρ-οῦν, obvros (τό), avec l’acc. de l’objet.

Rescinder, v. tr., annuler, &xvo-oùv, ἀχυρόω, &, fut. ἀχυρώσ-ω, acc.

Rescision, n.f., annulation, äxÿpwo-tc, εως (À).

Rescisoire, n. m., motif d'annulation, ἀντιχείμεν-ον, OÙ (τό).

Rescription,n f., mandat, ἔνταλμα, ἐντάλματ-ος (τό) ; Évrod-n, ἧς (ὃ).

Rescrit,n. m., réponse des empereurs ro mains aux gouverneurs, ἀντιγραφ-ἥ, ἧς (À).

Réseau, ἢ. m., διχτύδι-ον, οὐ (τό).

Réséda, n. m., oivévô-n, ἧς (À).

Réservation, n. f., droit de conférer certaines fonctions, ἐπιφύλαξο-ις, eus (ὃ).

Réserve, n.f. 1 Action d’excepter, ἐξαίρεσ-ις, εως (À). [| 2 Action de mettre de côté, ἀπόθεσ-ις, εως (à). || 3 Chose réservée , ἀποχείμεν-ον, ou (té). || 4 Parc, enclos réservé, παράδεισ-ος, ον (ὁ). || ὃ Retenue, discrétion, εὐχοσμί-α, ας (ὃ); εὐλάθει-τ-α, ας (ὃ). Locutions diverses: Mettre en réserve, tenir en réserve, ἀποτιθέναι, ἀποτίθημι, fut. ἀποθήσ-ω, ace. Mis en réserve, ἀπόθετ- 06, 05, ον. Corps de réserve, ἐπιτεταγμέν-οι, ὧν (ot). Avec réserve, εὐλαδῶς, περιεσχεμuévws. Montrer de la réserve, μέτρια φροὺεἶν, opov-éw, ὥ, fui. coovñc-w. Sans ré- : serve, loc. adv.!l 14£#tourdie, ἀπερισχέπτως, ἀφυλάχτως, προπετῶς. || 2 Sans ménagement, ἀφειδῶς, ἀμέτρως. || 3 Sans arrièrepensée, ἁπλῶς, φανερῶς. À la réserve de, πλήν, GÉN.; χωρίς, gén.

Réserver, v. tr. 1 Mettre de côté. ἀποτιέναι, ἀποτίθημι, fut. ἀποθήσ-ω. || 2 Garder, φυλάσσ-ειν, φυλάσσ-ω, fut. φυλάξ-, acc. — Réservé, ée, part. passé et adj. | Mis de côté, ἀπόθετ-ος, 06, ον. || 2 Circonspect, discret, εὐλαδ-ἧς, ἧς, ἐς; μέτρι-ος, α, ον.

tre réservé, “εὐλαό-εἴσθαι, εὐλαό -έομαι,

οὔμαι, fut. εὐλαδήσ-ομαι; μετριάζ-ειν, μετριάζ-ω, fut. μετριάσ -ω. Faire le réservé, ϑρύπτ-εσθαι, ϑρύπτ-ομαι, fut. ϑρύψοεομαι.

Réservoir, n. m., δοχεῖτον, ov (τό). Réservoir d’eau, ὑδροθήχ-η, ἧς (à). Réservoir pour les poissons , vivier, ἰχθυοτροφεῖ-ον, ον (τό).

Résidence, ἢ. f. 1 Action de résider, διατριθ-ἤ, ἧς (ἢ). |] 2? Demeure, οἴχησ-ις, εως

Résident, n. m., envoyé, ambassadeur, agent, πρεσθ-εύς, έως (0).

Résider, v. intr., ἐνοιχ-εῖν, ἐνοιχτέω, ©, fut. ἐνοιχήστω. Au figuré, être situé dans, εἶναι, εἰμί, fut. ἔσ -ομαι ἐν dat.; χεῖσθαι, xeuut, fut. χείστομαι ἐν, dat.

Résidu, ἢ. m., λοιπ-όν, où (té). Terme de chimie , ὑπόστημα, ὑποστήματ-ος (τό).

Résignant, ἢ. m., qui se démet, παρὰχωρ-ῶν, οὔντος (6).

Résignataire, n. m., celui à qui on cède une place, δεχόμεν-ος, ον (6).

Résigner, v. tr., se démettre, ἀποχηρύσσειν, ἀποχηρύσσ-ω, fut. ἀποχηρύξ-, acc. , παραχωρ-εῖν, παραχωρ-έω, ὦ, fut. παρα- XWPN5-w, gén. — se Hésigner.: Υ. Pr.

1 Avoir de la résignation, ὑποχαρτερ-εῖν, ὑποχαρτερτέω, ὥ, fut. ὑποχαρτερήσ-ω. || 2 Supporter, ὑπομένειν, ὑπομέν-ω, fut. ὑποψεντω, ACC.; OUYYWP-ELV, συγχωρτέω, ©, fut. συγχωρήσ-ω, dat. — Hésigné, ée, part. passé et adj., prêt à supporter, ὑπομενετιχ-ός, ἡ, Ov.

Résiliation, ἢ. f., ἀχύρωσ-ις, εως (ἢ).

Résilier, v.tr., ἀχυρ-οῦν, ἀχυρ-όω,, &, fut.

ἀχυρώσ-ω. ACC. — Mésilié, ée, part.

passé οἱ adj., ἄχυρ-ος, 05, ον.

Résille , n. f., χεχρύφαλ-ος, ov (6).

Résine, ἢ. f., fnriv-n, Ὡς (ἢ). Enduire de résine, ῥητιντοῦν, ῥητιντόω, &, fut. ῥητινώστω, acc.

Résineux, euse, adj., ῥητινώδ-ης, nc, ες.

Résipiscence, n. f., μετάνοι-α, ας (ἡ). Venir à résipiscence, &vappov-eiv, ἀναφρον-έω, &, fut. ἀναφρο"ήσ-ω.

Résistance, n. f. 1 Qualité des corps solides, ἀντιτυπί-α, ας (ἡ) ; ἀντικοπ-ή,, ἧς (à). Avoir de la résistance, être dur, résistant, ἀντιτυπ-εῖν, ἀντιτυπ-έω, ὦ, fut. ἀντιτυπήσ-ω. || 2 Opposition, ἐναντίωσ-ις, εως (ἢ) ; ἐναντίωμα, ἐναντιώματος (τό). Opposer de la résistance, ἐναντιτ-οὔσθαι, ἐναντι-όομαι, οὔμαι, fut. ἐναντιώσ-ομαι, dat. || 3 Défense contre l'attaque, ἄμυν-α, nc (ὃ); ἀντιμάχήσ-ις, eus (ἣ). Sans résistance, ἀμαχεί, ἀμαχητί.

Résistant, ante, adj., dur, solide, ἄντιτύπ-ἧς, ἧς; ἔς.

Résister, v. intr. 1 Être résistant, ἀντιτυπ-εῖν, ἀντιτυπ-έω, ©, fut. ἀντιτυπήσ-ω, dat. || 2. S’opposer, ἀντέχ-ειν, ἀντέχ-ω,, fut. ἀνθέξεω, dat.; ἀνθίστ-ασθαι, ἀνθίστ-αμαι, fut. ἀντιστήστομαι, dat. || 3 Se défendre, ἀντιμάχ-εσθαι, ἀντιμάχτομαι, fut. ἀντιμαχέσ-ομαι, dat. || 4 Ne pas obéir, ἀπειθ-εῖν, ἀπειθ-έω, ©, fut. ἀπειθήσ-ω, dat. ἠ ὃ Endurer, xuptep-eiy , καρτερ-έω, ὥ, fut. χαρτερήστ-ω, ACC.

Résoluble, adj., διαλυτ-ός, ñ, όν.

Résolument, adv. 1 Solidement, firement, βεδαίως. || 2 Hardiment, tolunpüic.

Résolutif, ive, adj., ἀναλυτιχ-ός, ἡ, 6v.

Un résolutif, &væhurix-dv φάρμακχ-ον, ou (τό). Les deux mots se déclinent.

Résolution, ἢ. f 1 Décomposition, ἀνάλυσ-ις, εὡς (ñ). [| 2 Cassation, διάλυσ-εις, εως (ñ); ἀχύρωσ-ις, εὡς (ὃ). || 3 Décision d’une question, d’une difficulté, λύσ-ις, εως (ἢ); διάλυσε-ις, ews (ἢ). || 4 Dessein que l’on forme, προαίρεσ-ις, εως (ἧ). || Ὁ Fermeté , εὐστάθει.-α, ας (à). | 6 Hardiesse, τόλμ-α, ns (ἢ). Qui a de la résolution, εὔτολμτος, ος, ον. Avec résolution, εὐτόλμως.

eng

Résolutoire, adj., ce qui entraîne la cassation, διαλυτιχ-τ-ός, ἢ, Ov.

Résolvant, ante, adj., διχλυτιχ-ός, #, ὄν.

Un résolvant, n.m., διαλυτιχ-όν, où (τό).

Résonnance, n. f., prolongation de la durée du son, ἀντήχγησ-ις, εὡς (ὃ) ; ἄντιφώνησ-ις, ES (À

Résonnant, ante, adj., ἀντηχ-ῶν, οὖσα, OÙV; ἀντίφων-ος, 05, Ov.

Résonnement, n. m., ἀντήχησ-ις, εως (ὃ):

ἀντιφώνησ-ις, Eu (ὃ).

Résonner, v.intr., ἀντιφων-εῖν, ἀντιφωνέω, ὦ, fut. ἀντιφωνήσ-ω.

Résorption, n. l., ἀναῤῥόφησ-ις, εως (f).

Résoudre, v. tr. 1 Dissoudre, ἀναλύτειν, ἀναλύ-ω, fut. ἀναλύσ-ω, acc. || 2 Annuler, διαλύ-ειν, διαλύπω, fut. διαλύστ-ω, ace. ; ἀχυρ-οῦν, ἀχυρ-όω, ©, fut. ἀχυρώστ-ω, acc.

|| ὃ Expliquer, éclaircir, φανερὸν ποι-εῖν, ποι -έω, ὦ, fut. ποιήσ-ω. L'adjectif s'accorde avec le -complément de ποιεῖν. || 4 Arrêter dans son esprit , προαιρ -εἴσθαι, προαιρ-έομαι, οὔμαι, fut. προαιρήστομαι. — se Hésoudre, Υ. pr. 1 Étre dissous, διαλύ-εσθαι, διαλύ-ομαι, fut. διαλυθήστ-ομαι. 2 Se déterminer ἃ, βουλεύτ-εσθαι, βουλεύouat, fut. βουλεύστομαι. — Résolu, ue, part. passé et adj. 1 Qu'on peut résoudre, λυτ-ός, ἡ, 6v. Facile à résoudre, εὔλυττος, oc, oc. Difficile à résoudre, àdalut-0c, oc, ον. || 2 Qui a pris une résolution, ἑἕτοῖυ.- 05, ἢ, ον. |] 3 Déterminé, hardi, tokunp-6<, &, OV; εὔτολμεος, 06, ον.

Respect, ἢ. m. 1 Vénération, déférence, τιμ-ή, ἧς (à); σεδασμ-ός, où (6); αἰδ-ώς, όος, οὖς (ἢ). || Au pluriel, devoirs qu’on rend à quelqu'un, Scpanei-a, ας (ñ); ἀσπασμ.-ός, où (δ). Respect humain, δυςwni-0, ας (ἣ).- Porte-respect, marque de dignité, παράσημ.-ον, ou (ro). Sauf votre respect, ἀπείη τοῦ λόγον φθόνος. Avec respect, αἰδεσίμως.

Respectable, adj., αἰδέσιμεος, ος, OV; αἰ-

Respecter, v. tr. 1 Honorer, vénérer, τιρ-ἄν, τιμ-άω, ©, fut. τιμήστ-ω, acC.; διὰ τιμῆς ἄγ-ειν, ἄγ-ω, fut. ἄξ-ω, 800.; αἰδ-εῖσθαι, αἰδἔέομαι, où, fut. αἰδέστ-ομαι, acc. ||? Épargner, ne point endommager , φείδ-εσθαι, φείδ-ομαι, fut. φείστομαι, gén. Ne point respecter, ἀφειδ-εῖν, ἀφειδ-έω, ©, fut. ἀφειδήσ-ω, gén. Fespecté, ἐφ. lart. passé et adj., ἔντιμτος, oc, ον; εὐδόχιμεος, 06, ον.

Respectif, ive, adj., ἴδιτος, α΄. οὐ: οἰχεῖτος, ος Ou α, ον. Avec l'idée de réciprocité, 6, à τὸ πρὸς ἀλλήλ-ους, ας, α. L'article se décline.

Respectivement, adv., «al ἕχαστον, ἐν υέρει.

Respectueusement, adv., αἰδημόνως, μετ᾽ αἰδοῦς, σεδαστιχῶς.

Respectueux, euse, adj., αἰδήμτων, ὧν, ον.

Respirable, adj., εἰςπν-εἴσθαι δυνάμεν-ος, Ἢ) OV.

Respiration, n.f., ἀναπνο-ή, ἧς (à); ἀνάπνευσ-ις, εὡως (à). Respiration courte, ἄσθμα, ἄσθματ -ος (té). Respiration pénible, δύςπνοι-α,, ας (À).

Respirer, v.intr. 1 Aspirer l'air, ἀναπνεἰν, ἀναπνέ-ω, fut. ἀναπνεύσ-ω. || 2 Vivre, πν-εῖν, πνέ-ω, fut. πνεύστω. || 3 Prendre du relâche, ἀναπν-εῖν, ἀναπνέ-ω, fut. &vaπνεύσ-ω. Verbe tr. 1 Aspirer, humer en respirant, eiçnv-elv, eicrvé-w , fut. eicἀναπνεύσ-ω, acc. || 2 Exhaler, πν-εῖν, πνέ-ω, fut. πνεύσ-ω, acc.

Resplendir, v.intr., μαρμαίρ-ειν, μαρμαίρ-ω, fut. pappap-@; στίλό-ειν, oTiÀ6-w, fut.

στίλψΨ -ω; ἀστράπτ - εἰν, ἀστράπτ-, fut.

Resplendissant, ante, adj., λαμπρ-ός, ά, όν (COMP. λαμπρ-ότε UP. λαμπρ-ότατος).

De odissementit M., @ÉYY-0c, εος, ouc (té).

Responsabilité, n.f., ὑπεύθυν-ον, ov (té).

Responsable, adj. ts, L ον.

Responsif, ive, adj., ἀποχριτιχ-ὸς, ἡ, 6v.

Ressac, n. m., βιαί-α ἐπιστροφ-ή, ἧς (ἡ).

Les deux mots se déclinent.

Ressaigner, v. tr., πάλιν φλεδοτομ.-εἶν, φλε- 6orau.-£w, ὥ, fut. φλεδοτομήσ- ὦ, ace.

Ressaisir, v. tr., πάλιν ἀναλαμόάν-ειν, ἀναλαμόάν-ω, fut. ἀναλήψε-ουαι, ace.

Ressasser, v.tr. 1 Sasser de nouveau, σήθεἰν, σήθ-ω, fut. σήσ-ω, acc. || 2? Examiner avec soin, διεξετάζ-ειν. διεξετάζ-ω, fut. διεξετάσ-, acc. || 3 Répéter jusqu’à satiété, τὸ αὐτὸ ἀεὶ ἀδ-ειν, àd-w, fut. Xo-opLu.

Ressaut, ἢ. m., saillie, ètoy-n, ἧς (À); 2 ἧς (à); πρόθλημα,, προόδλήματ-ος τό

Ressauter , v. intr. 1 Sauter de nouveau, πάλιν ἅλλ-εσθαι, ἅλλ-ομαι, fut. ἁλ-οῦμαι. || 2 Εἴγο en ressaut, ἐξέχ-ειν, ἐξέχτ-ω, fut.

Ressécher, Υ. ἴν., πάλιν ξηραίν-ειν, ξηραίντ-ω, fut. ξηοαν-ὥὦ,, acc.

Ressemblance , ἢ. f., ὁμοιότ-ης, ὁμοιότητος (ὃ).

Ressemblant, ante, adj., ὅμοι-ος, α΄, ον.

Ressembler, v. intr., ὁμοι-οὔσθα:, ὅμοιόομαι, οὔμαι, fut. ὁμοιωθήστ-ομαι, dat.

Ressemelage, n. m., τὸ χασσύ-ειν. L'article se décline.

Ressemeler, v. tr., χασσύ-ειν, χασσύ-ω, fut. χασσύσ-ω, 800.

Ressemer, v. tr., πάλιν σπείρ-ειν, σπείρ-ω, fut. σπερ-ῶ,, acc.

Ressentiment, n. m. 1 Léger renouvellement de douleur, προτέρας ὀδύνης ὑπόuwno-tc, εὡς (à). || 2 Souvenir d’une injure, μνησιχαχί-ο,, ας (ἢ). Avoir du ressentiment, χοτίζ-ειν, χοτίζ-ω, fut. xotic-w, dat. Conserver du ressentiment, μνησιχαχ-εῖν, μνησιχαχέω, ©, fut. μνησιχαχήσ-ω, dat.

Ressentir, v. tr. 1 Eprouver, πάσχ-ειν͵, πάσχ-ω, fut. πείστομαι, acc. || 2 Avoir du ressentiment , ὑνησιχαχτεῖν, μνησιχαχ-έω͵

ὦ, fut. μνησιχαχήσ-ω. — se Htessentir, v. pr. 1 Éprouver quelques restes d’un mal antérieur, ὕστερον αὖ πάσχ-ειν, πάσχ-ω, fut. πείσ-τομαι, acc. || 2 Eprouver les conséquences fâcheuses , xax@s ἀπολαύ -ειν, ἀπολαύ -w, fut. ἀπολαύσ - ομαι, gén. — EHessenti, ie, vivement rendu, se dit des formes, des traits, ἰσχυρῶς διαγεγραμ.μέν-ος, ἡ. ον.

Resserrement, ἢ. m. | Action de serrer davantage, στένωσ-ις, ews (ñ): ouotod-", ἧς (à). [| 2 Etat de ce qui est rétréci, oté- VOUQ , στενώματ-ος (τό).

Resserrer, v. tr. 1 Serrer davantage, ἐπισφίγγ-ειν, ἐπισφίγγτω, fut. ἐπισφίγξ-ω, acc. Resserrer les nœuds de l'amitié, τὴν οἰχειότητα βεδαι-οῦν, βεδαι-όω, ©, fut. Beδαιώσ-ω. | 2 Réduire, abréger, συστέλλειν, συστέλλ-ω, fut. συστελ-ὦ,, ACC.; συντέμν-ειν, συντέμν -ω, fut. συντεμ-ὦ, acc. || 3 Constiper, στεγν-οῦν, στεγντόω, ©, fut.

στεγνώσ-ω, acc. || 4 Renfermer dans un plus petit espace, otev-obv, otev-6w, &, fut. στενώσ-ω. acc. || 5 Serrer ou enfermer, en parlant des choses, xarrndeiειν, χαταχλεί-ω, fut. καταχλείστ-ω,, ace. — Besserré, ée, part. passé ct adj. 1 Abrégé, σύντομ-ος, 06, ον. |] ? Constipé, στεγν-ός, Ἴ Ov. À

Ressort, ἢ. m. 1 Elasticité, edtovi-a, ας (ἡ) ; cuvrovi-a, ας (à). || 2 Morceau de métal qui donne le mouvement à une machine, ἐλατ-ἤρ, ἦρος (δ); ἔλαστρ-ον, ou (τό). || 3 Mobile principal d’une affaire, vevo-0v, ov (to). || 4 Moyen pour faire réussir un dessein, unyx-n, ἧς (à); μηχάνημα, unχανήματ-ος (to). || ὃ Etendue d'une juridiction, δικαιοδοσί-α, ας (ἢ). Cela n'est pas de mon ressort, τοῦτό μο! οὐ προτήχει.

Ressortir, v.intr.1 Sortir de nouveau, δεύτερον ἐξέρχ-εσθαι, ἐξέρχ-ομαι, fut. ἐξελεύσομαι. || 2 Etre saillant, ἐκφαίν - εσθαι, ἐχφαίν-ομαι, fut. ἐχφανήστομαι, || 3 Appartenir à une juridiction, πρὸς δικαστήριον ἀνήχ-ειν, ἀνήχτω, fut. ἀνήξο-ω.

Ressortissant, ante, adj., appartenant à une juridiction, πρὸς δικαστήριον ἀνήχεων, ουσα, ον.

Ressouder, v. tr., πάλιν χολλ-ᾶν, χολλ-άω,

Ressource, n. f., 1 Moyen ἀ᾽ ραϊδίοποο, πόρ-ος, οὐ (6). [| 2? Aide, assistance, βοῆθημα, βοηθήματ-ος (τό). || 3 Refuge, xataovy-n, ἧς (ὃ). || 4 Invention, subtilité, 68-66, où (ἢ); unxav-A, ἧς (ὃ).

se Ressouvenir, v. pr., ἀναμιμνήσχτ-εσθαι, ἀναμιμνήσχτομαι, fut. ἀναμνήσ-ομαι.

Ressouvenir, ἢ. m., idée que l’on conserve d'une chose , ἀνάμνησ-ις, εως (ñ).

Ressuage, n.m., δευτέρ-α ἵδρωσ-ις, ews (ὃ), Les deux mots se déclinent.

Ressuer, v. intr., πάλιν idp-oùv, ἱδρ-τόω, ὦ, fut. ipwo-w.

Ressui. ἢ. m, lieu où le gibier se réfugie

après la pluie ou la rosée, χαταφυγ - ή, ἧς (ñ). .

Ressusciter, v. tr., ἀναδιώσχ-εσθαι, ἀναδιώσχεομαι, fut. ἀναξδιώσ-ομαι, acc. || Verbe intr., revenir à la vie, ἀναθδι-οῦν, ἀναθι-όω, à, fut. ἀναδιώσ-ω; ἀναζ-ἣν, ἀναζ-άω, &, fut. ἀναζήσ-ω.

se Ressuyer, v. intr., devenir sec, ξηραίνεσθαι, ξηραίν-ομαι,, fut. ξηρανθήσ-ομαι.

Restant, ante, δ()., λοιπ-ός, , όν; λειπόμεν-ος, Ἢ OV.

Restant, n. m., ce qui reste, λοιπ-όν, où (τό); λείψαν-ον, ou (τό).

Restaurant, ante, adj., ἀναληπτιχ-ός, ἡ, 6v. | Restaurant, n. m. 1 Aliment, remède qui répare les forces, ἀναληπτιχ-όν, où (té). || 2 Établissement d'un restaurateur, ὀψο-

πωλεῖ-ον, OU (τό).

Restaurateur, n. m. 1 Celui qui rétablit, énioxevact-ñc, οὔ (ὁ). || 2 Traiteur, ὀψοπώλ-ης, ou (6). Restauratrice, ἢ. f., celle

ui rétablit, ἐπισχενάζουσ-α, ας (ὃ), avec acc. de l’objet.

Restauration, ἢ. f. 1 Réparation, ἐπισχευ-ἡ, ἧς (à). [| 2 Rétablissement, àvéστασ-ις, εως (ὃ).

Restaurer, v. tr. 1 Réparer, ἐπισχευάζοειν.

ἐπισχενάζ-ω, fut. ἐπισχευάσ-ω, acc. || 2? Rétablir , ἐπανορθ-οὔν, ἐπανορθ-όω, ὦ, fut.

ἐπανορθώσ-ω, acc. || 3 Rendre les forces, ἀναζωπυρ-εῖν, ἀναζωπυρ-έω, ὦ, fut. ἀναζωπυρήστ-ω,, ACC. --- Ftestauré, ée, Pari.

assé et adj., réparé, ἐπισχευαστ-ός, ἡ, 6v.

este, ἢ. m. 1 Ce qui demeure d'un tout, λοιπ-όν, où (té). || 2 Reliefs, débris, λείψαν-ον, ou (τό). Être en reste, devoir encore, ἐλλείτ - εἰν, ἐλλείπ- ὦ, fut. ἐλλείψεω. Porter en reste, λοιπογραφ-εῖν, λοιπογραφéw , &, fut. λοιπογραφήσ-ὦ. Jouer de son reste , τὸ ὑπάρχον ἀναῤῥίπτ-ειν, ἀναῤῥίπτ-ω, fut. Dane Le reste, quand il peut se tourner par les autres, se traduit par λοιπεοοί, at, &; ὄἄλλ-οι, αι, α, précédé de l’article et s’accordant avec le nom. De reste, loc. adv., πλεῖον τοῦ δέοντος. Être de reste, περισσεύειν, περισσεύ-ω, fut. περισσεύσ-ω. Ce qu'on ἃ de reste. περιουσί-α, ας (ὃ). Au reste, du reste, τὸ λοιπόν, τἄλλα, τὰ δ᾽ ἄλλα.

Rester, v. intr. 1 Étre en reste, λείπ-εσθαι, λείπτ-ομαι, fut. λειφθήσ-ομαι. || 2? Etre en plus, περιεῖναι, περίειμι, ful. περιέσ-ομαι. || 3 Demeurer, μέν-ειν, μέν-ω,, fut. μεν-ῶ.

En rester, en rester là, ἀποπαύ-εσθαι, ἀποπαύ-ομαι, fut. ἀποπαύσ-ομαι; λήγτειν, λήγιω, fut. λήξοω.

Restituable, adj., ἀποδόσιμ-ος, ος, ον.

Restituer, v. tr. 1 Rendre, ἀποδιδόναι, ἀποδίδωμι, fut. ἀποδώσ-ω, acc. || 2 Rétablir, remettre à sa place, ἀντικαθιστάναι, ἀντιχαθίστημι, fut. ἀντιχαταστήσ-ὠ, acc.

Restituer un texte, un auteur, διορθ-οῦν, διορθ-όω, &, fut. διορθώσ-ω,, acc.

Restitution, ἢ. f. 1 Action de rendre, ἀπόδοσ-ις, εως (ñ). || 2 Rétablissement,

RET

ἀποχατάστασ-ις, εὡς (à). Restitution d’un texte, d’un auteur, διόρθωσ-ις, εως (ὃ).

Restreindre, v. tr., 1 Resserrer, συνάγ-Ξιν, συνάγ-ω, fut. cuvaé-w, acc. || 2 Réduire, limiter, συστέλλ-ειν. συστέλλ-ω,, fut. συστελ-ῶ,, 800. -- se Restreindre;, Υ. |N., réduire sa dépense, μετρίως δαπαν -ἂν, δαπαν-ἄω, ©, fut. δαπανήσ-ω, ace. — Hestreint, einte, part. passé et adj.

1 Borné, neptôptot-05, oc, ον; περίγραπτ-ος, 06, ον. || 2 Réduit dans sa dépense, ὀλιγοδάπαν-ος, ος, ον.

Restrictif, ive, adj., υνστέλλτων͵, ουσὰ, OV; περιγρόφ-ων. ουσα, OV.

Restriction, n. ‘., περιορισμτ-ός, où (6); περιγραφ-ἥ, ἧς (ἢ); συστολ-ἤ, ἧς (ἢ). Avec restrielion, συνεσταλμένως. Sans restriction, ἁπλῶς.

Restringent, ente, adj., σταλτιχ-ός, ñ, 6v; στυπτιχ-ός, ἡ. OV.

Résultant , ante ,adj., προερχόυεν-ος, Ἢ, ον

| Résultante, n. f., force qui résulte de la composition de plusieurs autres, συναγομέν-ἡ δύναμις, ewç (ἢ). Les deux mots se déclinent.

Résultat, n. m. ! Somme d’une addition, χεφάλαι-ον, οὐ té). [| 2 Conséquence, ἀπόόασ-ις, euwc (ὃ). Bon résultat, εὐτύχημα,

| εὐτυχήματ-ος (τό). Avoir un bon résullat,

| χαλῶς ἀποθαίγ-ειν, ano6aiv-w, fut: ἀπο-

| βθήστομαι. Mauvais résultat, ἀτύχημα, ἀτυ-

| χήματ-ος (ré). Avoir un mauvais résultat, χαχῶς ἀποθαίν-ειν, ἀποθαίν- ὦ, fut. ἀποδήστ-ομαι. Qui est sans résullat, μάταιτος, αι, ον. Sans résultat, μάτην.

Résulter, v. intr., ἀποδαίν-ειν, ἀποθαίν-ω, fut. ἀποδήσ-ομαι; ἐχόαίν-ειν, ἐχθαίντ-ω, fut. ἐχδήσ-ομαι.

Résumer, v. tr., ἀναχεφαλαι-οῦν, ἀναχεφαλαιτόω, &, fut. ἀναχεφαλαιώσ - ὦ, ace. — se Hésuiner, V.PT., λόγον συντέμν-ειν, GUY τέμν-ω, fut. συντεμτῶ. — Frésuné. ée, part. passé et adj., ἀναχεφαλαιωτιχ-ός, ἤ, όν. Résumé, n. πη. 1 Abrégé, ἐπιτομ-ή, ἧς (ἡ). [1.2 Idée générale et sommaire, χεφά- Xat-ov, ου (τό). En résumé, loc. adv., ἐν χεφαλαίῳ, ὡς συνελόντι εἰπεῖν, ὡς συντόμως εἰπεῖν.

Résurrection, n.f., ἔγερσ-ις, ewc (ἢ); ἀναδίωσ-ις, εως (ὃ).

Retable, n. m., ornement contre lequel est appuyé l'autel, καλλώπισμαι,, καλλωπίσματ-

Rétablir, v. tr., ἀποχαθιστάναι, ἀποχαθίστημι, fut. ἀποχαταστήσ-ω, 800. ; ἐπανορθοὖν. ἐπανορθ-όω, ὦ, fut. ἐπανερθώσ-ω. Rétablir un roi, ἐπὶ τὴν βασιλεία, χατάγ-ειν, χατάγ-ω,, fut. χατάξ-, acc. Rétablir les affaires de l’État, τὴν πολιτείαν ἐπανορθοὖν, ἐπανορθ-όω, ὦ, fut. ἐπανορθώσ-ω. Rétablir le combat, τὴν μάχην ἀνανε-οῦν, ἀναγε-όω, ὥ, fut. ἀνανεώσ-ω. Rétablir un usage, une coutume, ἔθος ἀναχαινίζ-ειν, ἀνακαινίζ-ω, fut. ἀναχαινίσ-ω. Rétablir la sauté, ἐξυγιάζ-ειν, ἐξυγιάζ-ω,, ful. ἐξυγιάστω, avec

RET

l’ace. de la personne. Rétablir sa santé, se rétablir, ἀναῤῥαΐζ-ειν, ἀναῤῥαΐζ-ὦ, fut. ἀναῤῥαΐσ-ω.

Rétablissement, ἀποχατάστασ-ις, εως (ὃ); ἐπανόρθωσ-ις, ewc (ñ). Rétablissement de la santé, ἀνάῤῥωσ-ις, εως (ñ).

Retaper, v.tr., ἐπισχευάζ-ειν, ἐχισχευάζ-ω, fut. ἐπισχευάσ-ω,, acc.

Retard, n. m. 1 Délai, ἀναδολ-ή, ἧς (ἡ). | 2 Temporisation, διαμέλλησ-ις, ewc (ἡ). || 3 Prolongation de séjour, διατριδ-ή, el 4 Arrivée tardive, dotépno-ts, €

Retardataire, adj., ὑστερ-ῶν, οὖσα, οὖν.

Retardation, ἢ. f., διαβμέλλησ-ις, εὡς (À); ὑστέρησ-ις, εως (ἣ).

Retardatrice, ἢ. f., force qui retarde le mouvement d'un corps, ÜoTEpntix-À δύvau-te, wc (à). Les deux mots se déclinent.

Retardement, n.m. 1 Délai, remise, ἀνα- 60À-%, ἧς (à). |} 2 Action de retarder, διαμέλλησ-ις, εὡς (ὃ).

Retarder, v. tr. 1 Différer, ἀναδάλλο-ειν, ἀναθάλλ-ω, fut. ἀναδαλ-ὦ, acc. || 2? Mettre de la lenteur, βραδύν-ειν, βραδύν-ω, fut. Fe δυν - ὦ, acc. ; διαμέλλ -εἰν, διαμέλλ- ὦ, fut. διαμελλήσ-ω, ace. || Verbe intr., ὕστερ- εἶν, ὑστερ-έω, &, fut. ὑστερήστ-ω.

Reteindre, v. tr., πάλιν βάπτ-ειν, βάπτ-ω, fut. βάψ-ω, acc.

Retendre, v. tr., πάλιν τείν-ειν, τείν-ω, fut. τεν-ῶὥ, 800.

Retenir, v. tr. 1 Garder par devers soi ce qui est à un autre, χατέχ-ειν, χατέχ-ω, fut.

χαθέξ-εω, τε! 2 Conserver, διαφυλάττ-ειν, dtayuhatt-w, fut. διαφυλάξ-, ace. || 3 Conserver dans la mémoire , διὰ μνήμης ἔχ-ειν, Ey-w, fut. Éé-w, acc. || 4 Prélever, déduire, ὑφαιρ-εῖν, ὑφαιρ-έω, ὦ, fut. ὑφαιρήσ-ω, acc.

| ὃ. S'assurer d'avance, προλαμιδάν - εἰν,

. προλαμθάν-ω, fut. προλήψτομαι, acc. || 6 Arrêter, faire demeurer, χατέχ-ειν, κατέχ-ω, fut. χαθέξ-ω, acc. — se Hietenir, Υ. pr.

1 S’empêcher de tomber, ἔχ-εσθαι, ἔχ-ομαι, fut. σχήσ-ομαι. || 2 Se contenir, ἐγχρατ-εῖν, ἐγχρατ-έω, ©, fut. éyxpatho-w. || 3 S’abstemir, ἀπέχ-εσθαι, ἀπέχ-ομαι, fut. ἀφέξεομαι, gén. — Ζεοῖφθυιεε . ue, part. passe et adj.

modéré, sage, σώφρ-ων, wv, ον (COMP. cwφρον-έστερος, SUP. σωφρον-έστατος) ; περίσχεπι-ος, NC, OV; εὐλαύ-ἤς, ἧς, ἔς.

Rétention, ἢ. f., action de retenir, χαx ἧς (ἢ). Rétention d’urine, δυςουρί-α, ας (ñ).

Retentir, v. tr., ἀντηχ-εῖν, ἀντηχτέω, ©, fut. ἀντηχήσ-ω. Faire retentir, χατηχ-εῖν, χατηχ-έω, ὦ, fut. κατηχήσ-ω, acc.

Retentissant, ante , adj., χατηχ-ής, ἧς, ἔς.

Retentissement, n.m., ἀντήχησ-ις, εως (À).

Retentissement de la trompette, χλαγγ-ή, ἧς (ἢ).

HEC , ἢ. f. 1 Circonspection , περίσχεψο-ις, εως (ñ); εὐλάδει-α, ας (à). Avec

retenue, εὐλαδῶς, περιεσκεμμένως. || 2 Modération, éyrpater-a, ας (ἡ). || 3 Action ae retenir sur un traitement, χατάσχεσο-ις, εως (ñ). || 4 Punition d’un écolier, χόλασ-ις, εως (À).

Retersage, ἢ. m., δευτέρ-α ἐργασί-α, ας (à), Les deux mots se déclinent.

Reterser, v. tr., donner un second labour à la terre, πάλιν ἐργάζ-εσθαι, ἐργάζ-ομαι, fut. ἐργάσ-ομαι, acc.

Rétiaire, ἢ. m., espèce de gladiateur, διχτυοθόλε-ος, ou (ὁ).

Réticence, ἢ. f. 1 Omission volontaire d’une chose à dire, ὑποσιώπησ -ις. εως (ἡ). Faire des réticences, ὑποσιωπ-ᾶν, ὕποσιωπ-άω, ὦ, fut. ὑποσιωπήσ -w, acc. || 2 La chose omise , παραλειπόμεν-ον, οὐ (τό).

Réticulaire, adj., qui ressemble à un ré- Seau , διχτυοειδ-ἧς, ἧς, ἔς.

Réticulé, ée, marqué de nervures croi- 5665 en réseau, διχκτυωτ-ός, ἡ, Ov.

Rétif, ive, adj. 1 Qui s’arrête ou qui recule au lieu d'avancer, en parlant des chevaux, des mulets, etc., σχληρόστομ-ος, oc, ον; ἀπειθ-ἧς, ἧς, ἐς. || 2 Difficile à persuader, δυςπειθ-ἧς, ἡ, ἔς. Faire le rétif, δυστομ-εῖν, δυστομέω, &, fut. δυστομήσ-ω.

Rétine, n.f., δικτυοειδ-ὴς χιττ-ών, ὥνος (6) Les deux mots se déclinent.

Retiration, n. f., action d'imprimer le verso d’une feuille de papier, ὀπισθοτυπί-α, ας (ὃ). Grec moderne.

Retirement, n.m., contraction, συστολ-ή, ἧς (ἢ).

Retirer, v.tr. 1 Tirer de nouveau. ἀνέλχetv, ἀνέλχ-ω, fut. ἀνέλξ-, acc. || 2 Tirer en arrière, ἀνασπ-ᾶν, ἀνασπ-άω, ὦ, fut. &voσπάσ-ω, acc. || ὃ Tirer dehors, ἐχσπ-ᾶν, ἐχσπ-άω, ©, fut. ἐκσπάσ-ω, ACC.; ἐξέλχ-ειν, ἐξέλχ -w, fut. ἐξέλξ-ω, acc. || 4 Reprendre, récupérer, ἀναλαμιδάν-ειν, ἀναλαμδάν-ω, fut.

ἀναλήψ-ομαι, acc. |] 5 Cesser d'accorder, ἄφαιρ - εἶν, ἀφαιρ-τέω, &, fut. ἀφαιρήστ-ω, εξ ἢ 6 Recueillir, percevoir, λαμιδάν-ειν,

λαμόάν-ω, fut. λήψ-ομαι, acc; ἀποφέρ-εσθαι, ἀποφέρ-ομαι, fut. ἀποίσ-ομαι, acc. 7 Donner un asile, εἰςδέχ-εσθαι, εἰςδέχ-ομαι, fut. εἰςδέξτομαι, ACC. — se Retirer, \. Dr.

L Se réfugier, καταφεύγ-ειν, χαταφεύγ-ω, fut, καταφεύξ-ομαι. || 2 Reculer, ἀναχωρ-εῖν,

ἀναχωρ-έω, ©, fut. ἀναχωρήσ-ω. || 3 Faire

place, ὑποχωρ-εῖν, ὑποχωρ-έω, ὦ, fut. ὑποχωρήσ-ω. || 4 Faire retraite, en parlant des troupes, &vaywp-eiv, àvaywp-éw, ὦ, fut.

ἀναχωρήσ-ω. || 5 S'en aller, ἀπέρχ-εσθαι, ἀπέρχ-ομαι, fut. ἀπελεύσ-ομαι. || 6 Quitter le service militaire , ἀποστρατεύ -εσθαι, ἀποστρατεύ-ομαι, fut. ἀποστρατεύσ-ομαι.

[| 7 Quitter les affaires, τῶν πραγμάτων

ἀφίστ-ασθαι, ἀφίστ-ταμαι, fut. ἀποστήσ-

ομαι. || 8 Se raccourcir, se contracter, συστέλλ-εσθαι, συστέλλ-ομαι, fut. συσταλήσ ομαι. --- Hetiré,éz, part. passé et adj.

1 Qui n’exerce plus, τῶν. πραγμάτων ἐξ-

418 RET

EoTnx-wc , Via, 65. || 2 Solitaire, peu fréquenté , ἔρημτος, 05 OU Ἢ; Ov.

Retoiser, v. tr., ἀναμετρ-εῖν, ἀναμετρ-έω, &, fut. ἀναμετρήσ-ω,, acc.

Retombée, n. f., portion de voûte ou d’arcade, ϑόλ-ος, ον (6).

Retomber, v.intr., πάλιν χαταπίπτο-ειν, χαταπίπτ-ω, fut. χαταπεσ-οῦμαι.

Retondre, v.tr., πάλιν χείρ-ειν, χείρ-ω, fut. χερ-ῶ, 800.

Retordement, n. m., δευτέρ-α otoo2-#, ἧς (à). Les deux mots se déclinent.

Retordeur, ἢ. m., πάλιν στρέφ-ων, ovtos (6), avec l’acc. de l’objet.

Retordre, v. tr., πάλιν στρέφ-ειν, στρέφ-ω, fut. otpéÿ-w, acc. Donner du fil à retordre, susciter des embarras, πράγματα παρέχetv, παρέχ-ω, fut. παρέξ-, dat.

Rétorquer, v. tr., Gvriotpép-etv, ἄντι -

Retors, orse, adj. 1 Qui a été retordu, ἐστραμμέν-ος, Ἢ, ον. Fil retors, τολύπ- ἡ; ἧς (ἡ). [| 2 Fin, artificieux, στροφοαῖ-ος, α, ον.

Rétorsion, ἢ. f., ἀντιστροφ-ἤ, ἧς (ἡ).

Retorte, n.f., cornue, vase à bec recourbé, QUGLE, au61x-0c (à).

Retouche, n. f., correction d’un tableau, ἐπιδιόρθωσ-ις, εωὡς ().

Retoucher, v. tr. | Toucher de nouveau, πάλιν ἅπτ-εσθαι, ἅπτ-ομαι, fut. ἅψτομαι, gén. || 3 Corriger, redresser, ἐπιδιορθ-οῦν, ἐπιδιορθ-όω, ὦ, fut. ἐπιδιορθώσ-ω, acc.

Retour, n. m. 1 Action de revenir, de retourner, ἐπάνοδ-ος, ou (ἡ). || 2 Vicissitude, μεταθολ ή, ἧς (ἡ). || 3 Ruse, oxpog-, ἧς (ἡ.

11 4 Supplément de prix dans un échange,

ἐπιχαταλλαγ-ή, ἧς (ἡ). || ὃ Reconnaissance, ἀντίδοσ -τς, εως (ἡ). || 6 Encoignure d’un bâtiment, ἀγχκ-ών, ὥνος (δ). Locutions diverses : Etre sur son retour, ἐπανιέναι μέλλειν, μέλλ-ω, fut. μελλήστ-ω. Retour sur soimême. 1 Action de revenir, étavaotsop-#, ἧς (ἢ; ἐπανάκαμψο-ις, ewc (à). [| 2 Réflexion, τῆς ψυχῆς σύλλογ-ος, ou (ὁ). Retour par mer, ἀνάπλ-ους, ou (6); xataywy-n, ἧς (ἡ).

Qui est de retour, ὑπότροπ-ος, ος, ον. Avoir un retour périodique, περιοδίζ-ευν, περιοδίζ-ω, fut. περιοδίσ-ω. Au retour du printemps, πρὸς τὸ ἔαρ. Retour à la santé, ἀνάῤῥωσ-ις, ewc (ἢ). Retour d’une âme à Dieu, μετάνοι-α.. ας (à). Retour de l’âge, παραχμ-ή, ἧς (ἢ). Être sur le retour, commencer à vieillir, παραχμάζ-ειν, ποραχμάζ -ω΄, fut.

παραχμάσ-ω. Retour à la vie, ἀναθίωσ-ις, εως (ñ). Sans retour, εἰς ἀεί, εἰς αἰωνα. En retour, en échange , ἀλλάξ, ἐναλλάξ. En retour de, ἀντί, gén.

Retourner, v.tr. 1 Tourner dans un autre SENS , μεταστρέφ-ειν, μεταστρέφ-ω, fut. μεταστρέψ-ω, acc. || 2? Remuer, en parlart d’un terrain, ἀνασχάπτ-ειν, ἀνασχάπτ-ω, fut. ἀνασχάψ-ω, acc. || Verbe intr., aller de nouveau dans un lieu, ἐπανέρχ-εσθαι, ἐπανἔρχ-ομαι, fut. ἐπανελεύσ-ομαι. Retourner à Dieu, petavo-etv, μετανο-έω, &, fut. με-

RET

TAVOŸT-W. — se Belourner, \. pr. | Se tourner dans un autre sens, ἀναστρέφεσθαι, ἀναστρέφ-ομαι, fut. ἀναστρέψ-ομαι.

112 User de tous les moyens , ἐπὶ πᾶν ἔρχεσθαι. ἔρχτομαι, fut. ἐλεύστομαι ; πάντα χινεἶν, χιντέω, ὥ, fut. χινήσ-ω. || 3 S'en aller, ἀναχωρ - εἶν, ἀναχωρ-έω, ὦ, fut. ἀναχωρήσ-ω.

Retracer, v. tr. 1 Tracer de nouveau, πάλιν διαγράφ-ειν, διαγράφ-ω, fut. διαγράψτ-ω, acc. || 2 Renouveler la mémoire , μνήμην ἀνανε-οῦν, &vave-6w, ὥ, fut. ἀνανεώσ-ω, gén.

[| 3 Représenter par le dessin, γραφῇ ἄπειχονίζ-ειν, ἀπειχονίζ-ω, fut. ἀπεικονίσ-ω, acc.

|[4. Décrire, ἀναγράφ-ειν, ἀναγράφ-ω, fut.

ἀναγράψ-ω, acc. [[ὃ Raconter, διηγ-εῖσθαι, διηγτέομαι, οὔμαι, fut. διηγήστομαι, acc.

Rétractation, n.f., παλιλλογί-α, ac (f); rahvwèt-a, ας (ἡ).

Rétracter, ν. tr., μετατιθέναι, μετατίθημι, [α!. μεταθήστ-ω,, 00. — se Fétracter, V. pr., παλιλλογ-εῖν, παλιλλογ-τέω, ὥ,, fut.

παλιλλογήσ - ©; παλινῳὸ - εἴν, παλινῳὴ -έω, &, fut. παλινῳδήσ-ω. Qui se rétracie, παλίλλογ-ος, 06, ον.

Rétractile, adj., qui a la faculté de rentrer en dedans, στολτέτος, &, ον.

Rétractilité, n. f., συσταλτιχ-όν, où (τό).

Rétraction, n. f., raccourcissement, ouστολ-ἡ, ἧς (À).

Retraire, v. {γ., retirer, ἀπολαμδᾶν-ειν, ἀπολαμθάν- ὦ, fut. ἀπολήψ -ομαᾶι, 800. — Etetrait, aite, part. passé et adj., se dit des grains qui contiennent peu de farine, χεν-ός, ἡ, OV.

Retrait, n. m., lieu d’aisances, ἀφοδευτήρι-ον, OU (τό).

Retraite, ἢ. f. 1 Action de se retirer, &vaχώρησ-ις, sws (ἢ). |] 2 Marche de troupes qui se retirent, broywpno-tc, ews (ἢ). || 3 Signal pour se retirer, ἀναχλητυχτόν, οὔ (τό. || 4 Heure de se retirer, se dit des villes, des gens de guerre, ἀναπαυτήριτον, ov (τό). || 5 Abandon des affaires, ἀναχώpns-tç, εὡς (à). || 6 Vie retirée des affaires, du monde, χαθ᾽ ἡσυχίαν daywy-ñ, ἧς (ἡ); ἡσυχί-α, Ὡς (ἡ). || T Vie sohtaire, ἐρημί-α, ας (ἢ). || ὃ Lieu où l’on se retire, ἀναχώρημα, ἀναχωρήματ-ος (τό). || 9 Lieu de refuge, χαταφυγ-ή, ἧς (ὃ). || 10 Emploi tranquille après un long service, ἀπραyuooüv-n, ἧς (à). [| 11 Pension apres un long service, σύνταξις, ewc (à). Locutions diverses : Battre, sonner la retraite, τὸ ἀναχλητικὸν σημαίν-ειν, σημαίν-ω, fut. σημαν-ὥ. Battre en retraite. 1 Se retirer, ἀναχωρ - εἶν, ἀναχωρ-έω, ©, fut. ἀναχωρήσ-τω. || 2? Céder, ὑφιέναι, ὑφίημι, fut.

ὑφήσ-ω. Vivre dans la retraite, ἐν ἡσυχίοι, ἐν ἐρημία διάγ-ειν, διάγτ-ω, fut. διάξ -ὠ.

Donner une retraite. 1 Recevoir dans sa maison, εἰς τὴν οἰχίαν εἰςδέχ-εσθαι, εἰςδέχομαι, fut. εἰςδέξ -ομαι, acc. || 2 Accorder une pension, σύνταξιν προςνέμ. -εἰν, προς-

RET

Retraité, ὅθ, adj., σύνταξιν χαρπούμεν-ος, Ἢ, ον.

Retranchement, n.m. 1 Suppression parhielle, ὑφαίρεσ-ις, εως (à) ; ὑποτομ-ἥ, ἧς (À)

112 Suppression totale, ἀφανισυ.-ός, où (6); ἀφαίρεσ-ις, ewc (ñ). || 3 Abolition, κατάλυσ-ις, ewc (ñ). || 4 Enceinte murée, ἄποτείχισμα, ἀποτειχίσματ-ος (τό). || à Palissade, χάραξ, χάραχ-ος (δ). Forcer quelqu'un dans ses retranchements, au propre, χατὰ χράτος τὰ ἀποτειχίσματα αἷρ-εῖν, αἱρ-έω, ©, fut. αἱρήστω; au figuré, réfuter tous les raisonnements, διεξελέγχ-ειν, διεξελέγχ-ω, fut. διεξελέγξ-ω, acc.

Retrancher, v.tr. 1 Enlever, ügmp-eiv, ὑφαιρ-έω, &, fut. ὑφαιρήσ-ω, acc. || 2 Oter entierement, supprimer, ἀφανίζ-ειν, ἀφα- V-w, fut. &oavio-w. || 3 Effacer avec la plume, ἐξαλείφ-ειν, ἐξαλείφ-ω, fut. ἐξαλείψ-ω, acc. || 4 Fortifier par des retranchements, ἀποτειχίζ-ειν, ἀποτειχίζ-ω, fut. ἀποτειχίσ-ω. Camp retranché, ἐρυμν-ὸν στρατόπεδ-ον, ou (to). Les deux mots se déclinent.

Retravailler, v. tr., πάλιν ἐργάζ-εσθαι, ἐργάζ-ομαι, fut. ἐργάσ-ομαι.

Rétrécir, v.tr. 1 Rendre plus étroit, στενοὖν, στεν-όω, ὦ, fut. στενώσ-ω, acc. || 2? Resserrer, rapetisser, συστέλλ-ειν, συστέλλ-ω, fut. συστελ-ὥ, acc. — Bétrécei. ie, part.

passé et adj., σύστεν-ος, oc, ον.

Rétrécissement, n.m. 1 Action de rétréir, στένωσ-ις, ewc (ñ); συστολ-ή,, ἧς (ἡ). || 2 État d’une chose rétrécie, στένωμα,, στενώματ-ος (τό).

Retremper, v. tr. 1 Tremper de nouveau, Εν τον, βάπτ-ω, ful. βάψ-ω, acc. || 2 Redonner de la force, de l'énergie,

ἐπιῤῥωννύναι, ἐπιῤῥώννυμι, fut. ἐπιῤῥώσ-ω, acc.

Rétribuer, v. tr., μισθοδοτ-εῖν, μισθοδοτ-έω, ὦ, fut. μισθοδοτήσ-ω, acc.

Rétribution, ἢ. f., μισθ-ός, où (6); &vridoc-t6, εωὡς (ἡ).

Rétroactif, ive, adj., εἰς τὸ πάροιθεν ἰσχύ- &Y, ουσᾶ, ον.

Rétroaction, n.f., τὸ εἰς τὸ πάροιθεν ἰσχύειν. Le premier article se décline.

Rétrocéder, v.tr., ἀντιπαραχωρ-εῖν, ἀντιπαάραχωρ-έω, ©, fut. ἀντιπαραχωρήσ-ω.

Rétrocession, n. f., ἀντιπαραχώρησ-ις, εως (ἢ).

Rétrogradation, n.f., παλινδρομί-α, ας (ἡ).

Rétrograde, adj., ὀπισθοδάμ-ων, wv, ον.

Eu parlant des astres, παλίνδρομ-ος, ος, ον.

Marche rétrograde, ἐπάνοδ-ος, ον (ἡ) ; ἀναποδισμ-ός, οὗ (6).

Rétrograder, v. intr., ἀναποδίζ-ειν, ἀναποδίζ- ο΄. fut. ἀναποδίστω. En parlant des astres, παλινδρομ-εῖν, παλινδρομτέω, ὥ, fut.

Retroussement, ἢ. m., ἀναστολ-ή, ἧς (ἡ).

Retrousser, v. tr., ἀναστέλλ-ειν, ἀναστέλλ-ω, fut. ἀναστελ-ῶ, 800. — Retroussé, ée.

ge passé et adj., relevé du bout, se dit

u nez, ἀνάσιμ-ος, OC, Ov.

Retroussis, ἢ. m., ἀνεστραμμέν-ον, ou (τό).

Retrouver, v. tr. | Trouver de nouveau, πάλιν εὑρίσχ-ειν, edpiox-w, fut. εὑρήσ-ω, acc. || 2 Reconnaître, ἀναγνωρίζ-ειν, ἀναγνωρίζτω, fut. &vayvwpio-w, acc. — se Retrouver, V.ÿpr. 1 Revenir, πάλιν ἔρχ-εσθαι, ἔρχ-τομαι, fut. ἐλεύσ -ομαι. || 2 ΒΟΥΘΉΪΟΥ, τὰ πάντα εὖ διαγιγνώσχ-ειν, διαγιγνώσχτ-ω, fut. διαγνώστομαι.

Rets, ἢ. m., δίχτυτον, ou (τό... Au figuré, piége, πάγ-η, Ὡς (ñ).

Réunion, n.f. 1 Rapprochement des parties divisées, σύναψ-ις, wc (ἢ) ; σύζευξοις, εως (à). || 2 Action de rassembler ce qui est épars, συλλογ-ή, ἧς (ἢ). || 3 Assemblée de personnes, σύνοδ-ος, ov (à). Réunion solennelle, générale, πανήγυρ-ις, εως (ἡ). |] 4 Réconciliation, συναλλαγ-ή, ἧς (à).

Réunir, v.tr. | Rapprocher de nouveau, συνάπτ-ειν, συνάπιτο-ω, fut. συνάψ-ω, ace. ; συνάγ-ειν, συνάγτω, fut. cuvéé-w, ace. || 2 Rassembler ce qui était épars, συλλέγειν, συλλέγτω, fut. συλλέξ-ω, acc.; συναθροίζ-ειν, συναθροίζτω, fut. συναθροίσ-ω, acc. || 3 Appeler à une réunion, συγχαλ-εῖν, συγχαλ-έω, ὦ, fut. συγκαλέσ-ω, acc. || 4 Réconcilier, συναλλάττ-ειν, συναλλάττο-ω, fut συναλλάξ-ω, ACC. — se FBéunir, Υ. Pr.

1 Se rapprocher, se rejoindre, συνίστ-ασθαι, συνίστο-αμαι, fut. συστήσ-ομαι, dat. || 2 Se concerter, s'entendre, ὁμιολογ-εῖν, ôuo)0yéw, ©, fut. ὁμολογήσ-, dat.

Réussir, v. intr. | Avoir une heureuse issue, χαλῶς ἀποθαίν-ειν, ἀποθαίν-ω, fut.

ἀποδήσ -ομαι. En parlant d'une pièce de théâtre, ἀρέσχ-ειν, ἀρέσχ-ω, fut. ἀρέσ-ω. 2 Avoir un bon succès, en parlant des personnes, ἐπιτυγχάν-ειν, ἐπιτυγχάν-ω, fut. ἐπιτεύξ-ομαι. Qui réussit, ἐπιτυχ-ής, ἧς, éc.

Qui ne réussit pas, ἀνεπιτυχ-ἧς, ἧς, ἐς. Ne point réussir, ἀτυχ-εῖν, ἀτυχ-έω, ©, fut.

ἀτυχήσ-ω. || Verbe tr., terme de peinture, exécuter heureusement, ἀκριθ-οῦν, ἀχριδ-όω, &, fut. ἀχκριδώσ-ω, acc. — méussi, ie, part. passé et adj., ἠχοιδωμέν-ος, ἡ, ον.

Réussite, n.f., εὐπραγί-α, ας (ἢ); ἐπιτυχί-α, ας (ἣ).

Revaloir, v.tr., rendre la pareille, ἂνταμείό-εσθαι, ἀνταμείδ-ομαι, fut. ἀνταμείψομαι.

Revanche, n.f. En général, ἀμοιδ-ή, ἧς (ἢ).

En bien, ἀντίδοσ-ις, εως (ἢ). En mal, ἐχδί- #n6-16, εως (ἢ). Prendre sa revanche, en bien, ἀντευεργετ-εῖν, ἀντενεργετ-έω, ©, fut.

ävrevepyetho-w. Prendre sa revanche, en mal, ἀνταδιχ-εἴν, ἀνταδιχτέω, &, fut. &vrαδιχήσ-ω. En revanche, ἀντί, gén.

Revancher, v. tr., ὑπερμάχ-εσθαι, ὑπερμάχομαι, fut. ὑπερμαχήστ-ομαι, gén.

Revancheur, n.m., champion, ὑπέρμαχοος, οὐ (6).

Rêvasser, v. intr., ὀνειροπολ-εῖν, ὀνειροπολ-έω, ©, fut. ὀνειροπολήσ-ω.

Révasserie, n. f., ὀνειροπολί-α, ἂς (ἡ).

Rêvasseur, ἢ. m., ὀνειροπόλ-ος, ou (ὃ).

Rêve, n. m., ὄνειρ-ος, ou (6); ἐνύπνι-ον, ou (τό) Au figuré, idée chimérique, φάντασμα, φαντάσματε-ος (τό). En rêve, ὄναρ.

Revêche , adj., πιχρ-ός, ά, 6v (comp. πιχρότερος, SUP. πικρ-ότατος); χαλεπ-ός, À, OV

(comp. χαλεπ- ώτερος, SUP. χαλεπ - ὠτατοζ).

Réveil, n.m , ἔγερσ-ις, ewc (ñ). Au figuré, désillusion, τῆς φαντασίος λύσ-ις, εως (à).

Réveille-matin, n.m., ἐγερτιχ-ὃν ὡρολόγιον, οὐ (τό). Les deux mots se déclinent.

Réveiller, v.tr. ! Tirer du sommeil, ἐγείρeuv, ἐγείρτω, fut. ἐγερτῶ, acc. || 2 Exciter, ranimer , ἀναζωπυρ-εῖν, ἀναζωπυρ-έω, ὥ, fut. ἀναζωπυρήσ- ὦ, acc.; χιν-εῖν, χιν-έω, ὥ,, fut. χινήσ-ω, 8060. — se Féveiller, Y.

pr. 1 Sortir du sommeil, ἐγείρ-εσθαι, ἐγείρομαι, fut. ἐγερθήσ-ομαι. || 2 Se ranimer, ἐξίστ-ασθαι, ἐξίστ-αμαι, fut. ÉxoTho-opau.

Réveillon, ἢ. m., ὄρθρι-ον δεῖπν-ον, ου (τό). Les deux mots se déclinent.

Révélateur, n. m., ἐνδείχτ-ης, ov (6). Révélatrice, n. f., évôetéao-x, ἧς (ἢ), avec l’acc. de l’objet.

Révélation, n. f. 1 Action de révéler, δήλωσε-ις, ewc (ñ); ἀναχάλυψ-ις, ewc (ἢ). {| 2 Dénonciation, ἔνδειξοις, εως (À); μήνυσ-ις, ewc (ñ). [| 3 Chose révélée, Évderyux, ἐνδείγματ-ος (τό) : μήνυμα, μηνύματ-ος (τό).

Révéler, νυ. ἵν. 1 Découvrir, faire connaître, δηλ-οῦν, δηλτόω, ©, fut. δηλώσ-ω, acc. || 2 Dénoncer, ἐνδεικνύναι, ἐνδείχνυμι, fut. ἐνδείξ- ὦ, ace.; μιηνύ-ειν, μηνύ-ω,, fut. υμηνύσ-ω, ACC.

Revenant, ante, adj., agréable, ἡδ-ύς, εἴα, ὕ (COMpP. ἡδί-ων, SUP. ἥδ-ιστος).

Revenant, n.m., fantôme, φάσμα, φάσματoc (τό); μορμολυχεῖ-ον, ou (τό).

Revenant-bon, n.m., gain, profit, κέρδ-ος, εος, OU (τό).

Revendeur, n. m., ἀναπράτ-ης, ou (6). Revendeuse, ἢ. f., χαπηλ-ίς, {doc (ἡ).

Revendication, n.f., énairno-1c, ewc (ὃ).

Revendiquer, v. tr., ἀπαιτ-εῖν, ἀπαιτ-έω, ὦ, fut. ἀπαιτήστ-ω,, acc.

Revendre, v. tr., &vaninpéox-etv, ἀναπιπράσχτ-ω, fut. ἀναπεράσ -w, 800. — 4ὲ6vendu, ue, part. passé et adj., παλίμ.- TOAT-0C, ος, OV.

Revenir, v.intr. 1 Venir au lieu d’où l’on était parti, ἀνέρχ-εσθαι, ἀνέρχ-ομαι, fut.

ἀνελεύσ-ομαι; ἀπονοστ-εῖν, ἀπονοστ-έω, ὥ, fut. ἀπονοστήσ-ω. || 2 Se remettre, ἑαυτὸν ἀναλαμιόν-ειν, ἀναλαμδάν-ω, fut. ἀναλήψομαι. || 3 Avoir lieu pour la seconde fois, πάλιν συμθαίν-ειν, συμθοίντω, fut. συμδήσ-ομαι. || 4 Se désister, ἀφίστ-ασθαι, ἀφίστ-ανκαι, fut. ἀποστήσ-ομαι. || 5 Se reproduire, repousser, ἀναφύ-εσθαι, ἀναφύ-ομαι, fut. ἀναφύσ-ομαι. || 6 Etre rapporte, redit, ἐξαγγέλλ-εσθαι, ἐξαγγέλλ-ομαι, fut. ἐξαγγελθήσ-ομαι. || 7 Appartenir, étre dû, προςήκειν, προςτήχτ-ω, fut. προςήξ-υ, dat. || 8 Coûter, πωλ-εἴσθαι, πωλ-έομα!:ι, οὔμαι, fut. πωληϑήσ-ομαι ; εἶναι, εἰμί, fut. ἔστ-ομαι. || 9 Plaire, ἀρέσχ-ειν, ἀρέσχτ-ω, fut. ἀρέσ-ω. || 10 Cau-

ser des rapports, en parlant des aliments, ἐπιπολάζ-ειν, ἐπιπολάζ-ω, fut. ἐπιπολάσ-ω.

Locutions diverses : Revenir sur ses pas, ἀναποδίζ-ειν, ἀναποδίζ-ω,, fut. ἀναποδίσ-ω.

Revenir en son bon sens, ἀναφρον-εῖν, ἄναpgov-éw, &, fut. ἀναφρονήσ -ω. Que vous en revient-il? τί πλέον ἐστί σοι; Faire revenir d’une opinion, μεταπείθ-ειν, μεταπείθ-ω,

fut. uetoneic-w, acc. Revenir de sa colère,

τῆς ὀργῆς παύ-εσθαι, παύ-ομαι, fut. παύσομαι.

Revente, n. f., ἀνάπρασ-ις, ews (ὃ).

Revenu, ἢ. m., πρόςοδ-ος, ou (ὃ).

Rêver, v.tr., ὀνειροπολ-εῖν, ὀνειροπολ-έω, ὥ, fut. ὀνειροπολήσ-ω, acc. Au figuré, 1 Réfléchir, σχέπτ-εσθαι, σχέπτεομαι, fut. σχέψομαι περί, gén. || 2 Etre distrait, φαντασίοχοπ - εἶν, φαντασιοχοπ-ἔέω, ὥ,, fut.

φαντασιοχοπήσ-ω. || 3 Étre en délire, παραλέγ-ειν, παραλέγ-ω, fut. mapahéé-w. |] 4 Dire des choses extravagantes, ληρ-εῖν, ληρ-έω, ὦ, fut. Anpño-w. || ὃ Désirer vivement, ἄγαν ἐπιθυμ-εῖν, ἐπιθυμτέω. ©, fut.

ἐπιθυμήσ-ω, gén.

Réverbération, n.f., évravéxhac-1e, εως (ñ).

Réverbère, n.m. 1 Miroir réflecteur, &vrαναχλαστιχ-ὸν χάτοπτρ-ον, où (τό). Les deux mots se déclinent. || 2 Lanterne powr éclairer les rues, les places, φαν-ός, où (6); Avyvi-ov, ou (τό).

Réverbérer, v. tr., ävravax)-Gv, &vravaχλ-άω, ὦ, fut. ἀνταναχλάσ-ω, 800.

Reverdir, v. tr., repeindre en vert, πράσινον χρῶμα πάλιν ἐντρίό-ειν, ἐντρίό-ω,, fut.

ἐντρίψ-ω, dat. || Verbe intr., redevenir vert, ἀνοαθάλλεειν, ἀναθάλλ-ω, fut. ἀναθαὰλ -ὦ ou ἀναθαλλήσ-ω.

Révéremment, adv., αἰδημόνως.

Révérence, n. f. 1 Respect, αἰδ-ώς, οὖς (ἢ).

|| 2 Salutation, προςκύνησ-ις, εως (à). Faire la révérence, προςχυν-εῖν, προςχυν-έω, , fut. προςχυνήσ-ω. || 3 Titre donné à unreligieux, αἰδεσιμότης, αἰδεσιμότητ-ος (ἡ).

Révérencielle, adj. f., usité dans cette locution : Crainte, soumission révérencielle, σεθασμ.ός, où (6).

Révérencieusement, adv., οἰδημόνως.

Révérencieux, euse, adj., αἰδήμτων, ὧν, ον (COMpP. αἰδημον- ἔστερος, SUD. αἰδήημονέστατος).

Révérend, ende, adj., αἰδέσιμεος, 05, ον.

Révérendissime, adj., πολυσέδαστο-ος, ος.

Révérer, v.tr., αἰδ-εῖσθαι, αἰδτέομαι, οὔμαι, fut. aidéo-ouu:, acc. — “Ζξ τόν"ό. ce; part.

passé et adj., σεθαστ-ός, ἡ, όν.

Réverie, n.f. 1 Etat de l’esprit occupe d'idées vagues, φροντ-ίς, ίδος (à). || 2 Idée chimérique, X%p-0c, ov (6). |

Revers, ἢ. m. 1 Côté opposé à celui qu'ox regarde, évavri-a, ας (ἢ). À revers, ὄπισῆςξ devant une consonne; ὄπισθεν devant une voyelle. ||? Disgrâce, accident, vcruymue, δυςτυχήματ-ος (τό). Éprouver des revers, ἀτυχ-εῖν, ἀτυχτέω, ©, fut. ἀτυχήσ-ω.

Reversement, n. m., transbordement, μεταγωγ-ή, ἧς (ἡ).

Reverser, v. tr. 1 Verser de nouveau, pere, uetayé-w, fut. μεταχεύσ-ω, acc. ||

Transborder, μεταδιδάζ-ειν, μεταθιδάζ-ω, fut. μεταδιδάσ-ὦ, acc. || 3 Reporter d’un compte sur un autre, ἀναφέρ-ειν, ἀναφέρ-ω; fut. &voio-w, acc.

Réversibilité, n. f., τὸ δύνασθαι ἀντιστρέφεσθαι. L'article se décline.

Réversible, adj., διαδόσιμ-ος, 06, ον.

Réversion, n. Ὁ διάδοσ-ις, εως (ὃ).

Revêtement, n. m., περίδλημα, περιδλήματ-ος (τό).

Revêtir, v. tr., ἀμφιεννύναι, ἀμφιέννυμι, fut. ἀμφιέσ-ω, acc.; περιδύ-ειν, περιδύτω, fut.

περιδύσ-ω, acc. Au figuré, investir d’un emploi, d’une charge, χαθιστάναι, χαθίστημι, fut. χαταστήσ-ω, acc.

Réveur, euse, adj., φροντιστιχ-ός, , ὄν.

Rêveur, n. m., visionnaire, ὀνειροπόλτ-ος, ou (ὃ).

Revider, νυ. tr., πάλιν ἐχχεν-οῦν, ἐχχεν-όω, fut. ἐχχενώσ-ω,, ace.

Revirement, n m. 1 Action de tourner un vaisseau d’un autre côté, ἀνάχρουσ-ις, ewc (à). || 2 Changement, μεταδολ-ῆ,, ἧς (ἡ). evirer, v.tr. 1 Tourner un vaisseau d’un autre côté, ἀναχρού-ειν, àvaxpot-w, fut.

ἀναχρούσ-ω, acc. || 2 Changer d'opinion, μεθίστ-ασθαι, μεθίστ-αμαι, fut. μεταστήσομαι.

Réviser, v. tr., ἐξετάζ-ειν, ἐξετάζ- ὦ, fut. ἐξετάστ-ω, ACC.

Réviseur, n.m., ἐξετάζ-ων, οντος (δ), avec l'ace. de l'objet.

Révision, n.f., ἐξέτασ-ις, wc (ἢ). Conseil de révision, ἐξεταστιχ -ὃν διχαστήρι- ον, ou (τό). Les deux mots se déclinent.

Révivification, n.f., ἀναμιόρφωσ-ις, ewc (À).

Révivifier, v. tr. 1 Redonner la vie, àvaθιώσχ-εσθαι, ἀναδιώσχ-ομαι, fut ἀναδιώσομαι, acc.; ἀναζωνπυρ-εῖν, ἀναζωπυρ-έω, ὥ, fut. ἀναζωπυρήσ-ω, acc. || 2 Redonner la première forme, ἀναμιορφ-οῦν, ἀναμορφ-όω, &, fut. ἀναμορφώσ-ω, acc.

Revivre, v.intr., ἀναζ-ῆν, ἀναζ-άω, &, fut.

ἀναζήσ-ω. Faire revivre, 1 Rendre les forces, l'espoir, ἐπιῤῥωννύναι, ἐπιῤῥώννυμι, fut.

ἐπιῤῥώσ-ω, acc. || 2 Renouveler, &vave-oùv, ἀνανε-όω, & , fut. ἀνανεώσ-ω, acc. || 3 Rétablir , ἀποχαθιστάναι, ἀποχαϑίστημι, fut.

ἀποχαταστήσ-ω, ACC.

Révocable, adj., εὐμετάθετ-ος, oc, ον.

Révocation, n. f. 1 Destitution, χατάπαυσ-ις, εωὡς (à). || 2 Annulation, ἀκύρωσε-ις, εως (ὃ).

Révocatoire, adj., ἀναχλητιχ-ός, ἡ, 6v.

Revoir, v. tr. 1 Voir de nouveau, πάλιν 6p-&v , 60-%w, ©, fut. ὄψ -ομαι, acc. || Examiner de nouveau, πάλιν ἐπισχοτ-εῖν, ἐπισχοπ-έω, ©, fut. ἐπισχοπήσ-ω, acc. En parlant d’un écrit, ἐπιδιασχευάζ-ειν, ἐπιδιασχευαζ-ω, fut. ἐπιδιασχευάσ-, acc.