ARM

Argentin, ine, adj., ἀργυρώδ-ης, Ὡς, ες.

Argile, n.f., χεραμ-ίς, ίδος (ἢ); πηλ-ὸς, οὗ (6); ἄργιλ-ος,, οὐ (6). D'argile, χεραμιχ-ός͵ ñ, Ov.

Argileux, euse, adj., χεραμωτ-ός, ἡ, ὄν.

Argonaute, n.m., ἀργοναύτ-ης,, ov (6).

Arguer, v.tr., firer une conséquence, συμ.περαίν-ειν, συμπεραίν- ὦ, fut. συμπεραν-ὦ, acc.

Argument, n. m. 1 Raisonnement, ou)λογισμ-ός, où (6); ἐπιχείρημα, ἐπιχειρήματος (τό). || 2 Motif, preure, τεχμήρι-ον, ou (τό). |] 3 Sujet qu’on traite, ὑπόθεσο-ις, eus (ὃ). re

Argumentateur, n.m., qui aime à discuter, ἐριστ-ἧς, où (δ); διαλεχτιχ-ός, où (6).

Argumentation, n.f., ἐπιχείρησ-ις, suc (ὃ); διαλεχτιχ-ή, ἧς (À). ἐς :

Argumenter, v.tr., ἐπιχειρ-εἴν, ἐπιχειρ-έω, ὦ, fut. ἐπιχειρήσ-ω.

Argus, ἢ. ἢ. | Nom d'homme, ἜἌργοος, οὐ (6). || 2 Gardien vigilant, πρόσχοπεοος, οὐ (6).

Argutie, n. f., σόφισμα, σοφίσματ-ος (τό).

Aride, adj., ξηρ-ός, &, 6 (comp. ξηρ-ότερος, sup. ξηρ- ὁτατος). Quand il s’agit du style,

Aridité, n.f., ξηρότης, ξηρότητ-ος (À); ἰσχνότῆς; ἰσχνότητ-ος (à).

Ariette, n.f., petit air, ἀσμάτι-ον, ou (τό).

Aristarque, ἢ. m. 1 Nom d'homme, Aptσταρχ-ος, οὐ (δ). [| 2 Critique habile, χριτιχώτατ-ος, OU (6). "

Aristocrate, ἢ. m., ἀριστοχρατιχ-ός, où (ὁ).

Aristocratie, ἢ. f., ἀριστοχρατί-α, ας (À).

Arithméticien, n. m., ἀριθυητιχ-ός, où (6).

Arithmétique, adj., ἀριθμητικ -ός, à, ὄν.

L'arithmétique, science, àagôunrix-n, ἧς (À) (sous-ent. τέχνη).

Armateur, ἢ. m., ναύχληρ-ος, ou (δ). Le métier d'armateur, ναυχληρί-α, ας (ἡ).

Arme, n.f., ὅπλ-ον, οὐ (ro). || Armes.

L Escrime , παλαιστριχ-ἤ, ἧς (ἡ). [| 2 Armoiries, παράσημα, ων (τά). :

Armée, n. f., στρατι-ά, ἄς (ἢ). Corps d'armée, στράτευμα, στρατεύματ-ος (τό). Général d'armée, στρατηγ-ός, où (6).

Armement, ἢ. m., rnapacxev-ñ, ἧς (ἡ). Armement maritime, στόλ-ος,, οὐ (6).

Armer, v. tr. 1 Revétir d'armes, ὁπλίζ-ειν, ὁπλίζ-, fut. ὁπλίσ-ω, acc. || 2 Faire prendre les armes, ἐξοπλίζ-ειν, ἐξοπλίζ- ὦ, fut.

ἐξοπλίσ-ω, acc. Ι 3 Mettre enétat de défense, φράσσ-ειν, φράσσ-ω, fut. φράξ-ω, acc. || 4 Équiper , en parlant d'un vaisseau, παρὰ σχευάζ-ειν, παρασχευάζ-ω, fut. παρασχευάσw, ACC. — s’Armer, Y. pr. 1 Prendre les armes, ὁπλίζ- εσθαι, ὁπλίζ-ομαι, fut. ὁπλισθήσομαι. || 2? Se garantir, ἑαυτὸν σχεπάζεειν, σχεπάζ-ω, fut. σχεπάσ-ω. S'armer de courage, de constance, Sapb-etv, Ξαῤῥ-έω, &, fut. Sagῥήσ-ω; εὐθυμ.- εἴν, εὐθυμ-έω,, ὥ, fut. 29 μήσ-ω. --- Asné, ée, part. passé et adj., ἔνοπλ-ος, 06, OV. &oldat pesamment armé, ὁπλίτ-ης, οὐ (δ). À main armée, μεθ᾽ ὅπλων.