SUB

avec l’acc. de l’objet. Pris adjectivement, |

διαφθαρτιχ -ός, ἡ, Ov.

Subrécargue, n. m., ναντιχ-ὃς ἐπίτροπ-ος, ou (6). Les deux mots se déclinent.

Subrécot, n. m. 1 Surplus de dépense, énidoua, ἐπιδόματ -ος (τό). || 2 Demande imprévue, ἀνέλπιστ-ος αἴτησ -ις, εὡς (ἡ).

Les deux mots se déclinent.

Subreptice , adj., xhonat-oc, α, ον.

subrepticement, adv., χλέόδην, δόλῳ.

Subreption, n.f., κλοπ-ή, ἧς (ἡ).

Subroger, v. tr., ὑποχαθιστάναι, Üno χαθίστημι, fut. ὑποχαταστήσ- ὧ. acc. — Subrogé ,ée, part. passé οἱ, adj., ὑποχατάστοατ-ος, 06, ον. Subrogé-tuteur, συνεπίτροπ-ος, OU (6).

Subséquemment, adv., ἑπομένως, μετέπειτα, μετὰ ταῦτα.

Subséquent, ente , adj., ἑπόμεν-ος, ἡ, ον; ὕστερ-ος, α, Ov.

Subside, n. m., eicpop-&, ἂς (ὃ).

Subsidiaire, adj., ouvepyntix-6ç, %, 6v.

Subsidiairement , adv., παρέργως, ἐν παρεργῳ.

Subsistance, n.f., τροφ-ἤ, ἧς (ñ); βί-ος, ov (6). Subsistances, ἢ. f. pl., oët-0c, ou (ὁ).

Subsister , v. intr. 1 Continuer d’être, ὑπάρχ-ειν, ὑπάρχ-ω, fut. ὑπάρξ-ω. || 2 Etre en vigueur , κύρι-ος, α΄, ον εἶναι, εἰμί, fut. ἔσ-ομαι; κρατ-εῖν, χραττέω, &, fut. χρατήσ-ω. || 3 Vivre, s’entretenir, ζ- Ἦν, ζ-άω, ὦ, fut. ζήσ- ὦ ou βιώσ-ομαι; βιοτεύ-ειν, βιοτεύ-ω,, fut. βιοτεύσ-ω.

Substance, n.f. 1 Étre, ce qui subsiste par soi-même, ὄν, ὄντος (τό). || 2 Fond, essence d’une chose, οὐσί-α, ας (). || 3 Chose, en général, χρῆμα, χρήματ -ος (τό). || 4 Partie essentielle d’un discours, d’une affaire, χεφόλαι- ον, ou (τό) ; ὑπόστασ-ις, ewç (ὃ). En substance, loc. adv., en gros, en abrégé, ἐν χεφολαίῳ, ἐπὶ χεφαλαίων.

Substantiel, elle, adj. 1 Nourrissant, τρόφιμ-ος, 06, οὐ. |] 2 Plein de faits, de force, évepy-nc, ἧς, ἐς. || 3 Qui concerne la substance , οὐσιώδ-ης, Ὡς, ες.

Substantiellement , adv., οὐσιώδως.

Substantif, ἢ. m., ὄνομα, ὀνόματ-ος (τό).

Substantivement, adv., ἐν ὀνόματος μέρει.

Substituer, v. tr., ὑποχαθιστάναι, ὑποχαθίστημι, fut. ὑποχαταστήσ-ω, 800. — Substitué, ée, part. passé et adj., ὕὗποχατάστατ-ος, O6, OV.

Substitut, n. m., &uo:6-6ç, où (6); διάδοχoc, ou (6).

Substitution, ἢ. f., ὑποχατάστασ-ις, εως

Subterfuge, n. m., πρόφασ-ις, εως (ἡ).

User de subterfuges, προφάσεις πλάσσ-ειν,

Subtil, ile, adj. 1 Délié, fin, menu, λεπτὀτατος). || 2 Vif, pénétrant, en parlant des