TOI

M en ἐπιγράφ- ὦ, fut. ἐπιγράψ-ω. ||

Subdivision dans un code , χεφάλαι-ον, ou (τό). || 3 Distinction honorifique, riun- TUX-0V προςταγόρευμα, προςαγορεύματεος (τό).

Ι 4 Acte, pièce authentique, μαρτύρι-ον, ον (τύ); σύγγραμμα, συγγράμματ-ος (τό). || 9 Droit, δίκαιτον. ον (τό). || 6 Degré de fin de l’or ou de l’argent, &ët-a, ας (ἡ).

Titre légal, δόχιμ-ον, ov (τό). A titre de roi, ἅτε βασιλεὺς ὦν. A titre de présent, ἐν δωρεᾶς τάξει. À litre de parenté, d'amitié, sous prétexte de, ἐπὶ προφάσει, avec le gén. des mots correspondants. À juste titre, δικαίως, χατὰ τὴν ἀξίαν. À titre onéreux, ἐπαχθῶς.

A titre gracieux , χαριέντως. À titre d'oifice, εχ τῶν προςηχόντων.

Titrer, v. tr., εἰς ἀξίωμα καθιστάναι, καθίστημι, fut. καταστήστω, ACC.— Ἐ' ὁ τ", ée,

. passé et adj., &étwuatix-0ç, ἡ, Ov.

itubation, ἢ. [., ταλάντευσ-ις, ews (ἡ).

Titulaire, adj., ὄνομα ἔχ-ων, ouoa, ον; gén.

Tmèse, n. f., τμῆσ-ἰς, εὡς (À).

Toast ἊΣ m., φιλοτησί-α, ας (À); πρόποσ-ις,.

Toaster, v. intr., φιλοτησίαν προπίν-ειν, προπίν-ω,, fut. προπί-ομαι.

Tocsin, n. m., χώδ-ων, ὠνος (δ). Sonner le tocsin, τῷ χώδωνι σημαίν-ειν, σημαίν-ω, fut. σημαν-ῶ.

Toge, ἢ. f., τήδενν-ος, ou (ἢ); τήδενν-α, ἧς (ἡ); τηδενν-ίς, ίδος (ἢ).

Toi, voy. Tu.

Toile, n. f., Av-ov, ou (τό). De toile, λίνειος, α, ον. Qui fait de la toile, λινουργ-ός, 06, 6v. Faire de la toile, λινουργ-εῖν, λιvoupy-Éw , ὦ, fut. λινουργήστω. Toile cirée, χηρωτ-ὴ ὀθόν-η, ἧς (ñ). Les deux mots se déclinent. Toile d’araignée, ἀράχνιτον, ou (τό). Toile, rideau de théâtre, χατάδλημα, χαταθλήματ-ος (τό); αὐλαί-α, ac (ἢ); αὖhat-0v , ou (τό).

Toilerie , ἢ. f. 1 Marchandise de toile, ὀθόν-η, ἧς (à). || 2 Commerce de toile, ô8oνῶν ἐμπορί-α, ας (ἡ).

Toilette, n. ἐπ] Nappe de toile, λίνει-ον TERUXGAUUUX , περιχαλύμματ - 06 (TO). Les deux mots se déclinent. | 2 Habillement, parure, χοσμήματ-α, wv (τά). || 3 Action de se parer, χαλλωπισμ-ός, où (à). |] 4 Meuble de toilette, xouuuwrtix-à τράπεζτ-α, Ὡς (ἡ). Les deux mots se déclinent. Cabinet de toilette, χομμωτιχ-ὸν οἰκημάτι-ον, ou (τό).

Les deux mots se déclinent. Faire sa toilette, χαλλωπίζ-εσθαι, καλλωπίζ-ομαι, fut. χαλλωπίσ-ομαι.

Toilier, ἢ. m. 1 Qui fabrique de la toile, λινοποι-ός, où (6). || 2 Qui vend de la toile, ὀθονιοπώλ-ης, ou (0).

Toise, n.f., ὀργνυι-ά, ἄς (à). A la toise, κατ᾽ ὀργυιάν.

Toiser, Υ. tr. 1 Mesurer à la toise, xar’ ὀργυιὰν μετρ-εῖν, μετρ-έω, à, fut. μετρήσ-ω, 800, 2 Examiner attentivement, üraδλέπ-ειν, διαδλέπ-ω, fut. διαδλέψ-ω πρός, acc. || 3 Considérer avec dédain, ὑπερορ-ᾶν,

ὑπερορ-άω, ὥ, fut. ὑπερόψ-ομαι. acc. ou gén.

— H'oisé, ée, part. passé et adj., mesuré à la toise , χατ᾽ ὀργυιὰν μετρητ-ός, ñ, 6v.

Toisé, ἢ. m. 1 Mesurage à la toise, χατ᾽ ὀργυιὰν ἐχμέτρησ-ις, εὡως (à). || 2 Art de mesurer les solides , στερεομετρί-α, ας (ὃ).

Toiseur, n. m., μετρητ-ής, où (6).

Toison, n. f., μαλλ-ός, où (ὁ). La toison d'or, χρυσόμαλλ -ον δέρας, dépar-oc (τό).

Les deux mots se déclinent.

Toit, n. m., τέγ-ος, eoc, ους (τό); otéy-n, Ὡς (ἢ). Qui est sous le toit, ὑπόστεγ-ος, oc, ον. Qui n’a point de toit, ἄστεγ-ος, ος, ον; ἀστεγ-ής, ἧς, ἔς. Qui habite sous le même toit, ὁμόστεγ-ος, oc, ον. Crier sur les toits, διαθρυλλ-εῖν, διαθρυλλ-έω, ὥ, fut. διαθρυλλήσ-ω, 800.

Toiture, n.f., ὀροφ-ἥ, ἧς (ἡ).

Tolérable, adj., ἀνεχτ-ός, ή, 6v.

Tolérance, n.f., ἐπιείχει-α, ας (ἢ).

Tolérant, ante, adj., ἐπίιειχ - ἧς, ἧς, ἔς (COMp. ἐπιειχτέστερος, SUP. ἐπιειχ-έστατος.

Tolérer, v. tr., ὑποφέρ-ειν, ὑποφέρ-ω,, fut.

ὑποίσ-ω, ACC.; χαρτερ-εῖν, χαρτερ-έω, ὥ, fut. χαρτερήσ-ω,, acc.

Tomaison, ἢ. f., indication du tome, τοῦ τόμον ἀριθμοῦ σημεῖτον, ou (τό).

Tomate, n. ἴ., στρύχν-η, nc (ἢ). Sauce to-

mate, ἀπὸ τῆς στρύχνης ἔμόαμμα, ἐμόάμ.- ||

ombant, ante, adj., χαμαιφερ-ἧς, ἧς, éc.

Tombe, n. f., τύμό-ος, ον à: τάφ-ος, au (6).

Tombeau, n. m., tÜu6-oc, ou (6). Mettre au tombeau, ϑάπτ-ειν, ϑάπτ-ω, fut. ϑάψ-ω, acc. Dans le sens de fin, destruction, φθορ-ά, ἂς (ἢ. ;

Tombée, n.f. 1 Déclin du jour , τοῦ ἡλίου χαταφορ-ά, ἂς (ñ). [| 2 Approche de la nuit, &xpoyuyt-a, ας (à). À la tombée de la nuit, UT τῇ νυχτί.

Tombelier, ἢ. m. qui conduit un tombereau, ἁμαξ-εύς, ἕως (6).

Tomber, v.intr. 1 Étre entraîné de haut en bas, πίπτ-ειν, πίπτ-ω; fut. πεσ-οῦμαι. || 2 Fondre sur, προςπίπτ-ειν, προςπίπτ-ω, fut. προςπεσ-οῦμαι, dat. ; ἐφορμ-ᾶν, ἐφορμ.άω, ὦ, fut. ἐφορμήσ-ω, dat., Ou πρός, acc.

| 3 Arriver, ἐπιτυγχάν-ειν, ἐπιτυγχάν-ω, fut. ἐπιτεύξ-ομαι; συμδαίν-ειν, συμόαίν-ω, fut. cuuéño-oua. || 4 Dépérir, diminuer, se perdre, φθίν-ειν, φθίν-ω, sans futur; μειοὔσθαι, μει-όομαι, οὔμαι, μειωθήσ- ομαι. || o Languir, cesser, οὗ προχωρ-εῖν. προχωρέω, ὥ, fut. προχωρήσ-ω. || 6 Couler, en parlant des larmes, ÿ-£iv, pé-w, fut. ῥυήσouai. || 7 Se jeter dans, en parlant d’un fleuve, εἰςδάλλ-ειν, εἰςδάλλ-ω, fut. eicéa-&. Locutions diverses : Tomber malade, vocεἰν, vos-éw, ©, fut. νοσήσ-ω. Tomber du haut mal, ἐπιληπτίζ-εσθαι, ἐπιληπτίζ-ομαι, fut. ἐπιληπτίσ-ομαι; πτωματίζ-εσθαι, πτωματίζεομαι, fut. πτωματίσ-ομαι. Tomber de