BLE

le nom de la chose à l'acc. et celui de la personne au dat.

Blanc, blanche, adj. 1 De couleur blanche, λευχ-ός, ἡ, Ov (COMP. λευχ-ότερος, SUP. ÀEUXότατος. || 2 Pâle, ὠχρ-ός, ά, ὄν. En parlant des cheveux, πολι-ός, ά, 6v. SALUT propre, χαθαρ-ός, &, 6v (comp. καθαρ-ώτερος, 500. χαθαρ-ώτατος).

lanc, n. m. 1 Couleur blanche, λευχ-όν, où (τό). || 2 Partie blanche de l’œuf, de l'œil, elc., λευχ-τόν, où (τό); λεύχωμα, λευχώματος (τό). || 3 Fard, ψίμμνθ-ος, ον (ὁ). | But où l’on vise, oxom-65, où (ὁ).

Blanc-bec, n. m., voy. Bec.

Blanchâtre, adj., ὑπόλευχ-ος, oc, ον.

Blanchement, adv., καθαρῶς.

Blancheur, n. f. 1 Couleur blanche, Xevχότης, λευκότητ-ος (à). || 2 Pureté, propreté, χαθαρότης, καθαρότητ-ος (À). υ

Blanchiment, n. m., λευκοασμεός, où (6).

Blanchir, v.tr. 1 Donner la couleur blanche, λευχ-οῦν, λευχ-όω, ὦ, fut. evxwo-w, acc. || 2 Polir, rendre luisant, λοαμπρύν-ειν, λαμπρύν-ω,, fut. λαμπρυν-ῶ, acc. || 3 Laver, πλύν-ειν, πλύν-ω, fut. πλυν-ῶ .-- Hlanchir, v.intr. 1 Devenir blanc, λευκὸς γίγν-εσθαι, γίγντομαι, fut. γενήστομαι. En parlant des cheveux, πολιτοῦσθαι, πολι-όομαι, oùuau, fut. πολιωθήσ-ομαι. Ϊ 2 Etre inférieur, ἔλασσον ἔχ-ειν, ἔχ-ω, fut. Ét-w. Locution : Ne faire que blanchir, c.-à-d. ne pas réussir, οὐδὲν προχόπτ-ειν, προχόπτ-ω; ut. προχόψ-ω.

Blanchissage, ἢ. m., πλύσ-ις, εὡς (ὃ).

Bianchisseur, n. m., πλυντ-ήρ, πλυντῆρ-ος (ὁ). Blanchisseuse, ἢ. f., πλύντρι-α, ας (ἢ). Blanc-seing, ἢ. m., plein pouvoir, χείρ,

Blaser, v. tr., user par la satiété, κόρον ἐπάγ -εἰν, énay-w, fut. ἐπάξ- , dat. — se Flaser, Y. pr. 1 En parlant d’une personne, τὰς αἰσθήσεις ἀμιλύν-εσθαι, ἀμόλύνομαι, fut. ἀμόλυνθήσ-ομαι. || 2 En parlant des sens, ἀμόλύν-εσθαι, ἀμιολύν-ομαι, fut, ἀμιλυνθήσ-ομαι. — Mlasé, ée, part. passé et adj., διάκορ-ος, 06, ον; ἀσώδ-ης, ἧς, ες.

Blason,-n. m. 1 Science des armoiries, γεγεαλογιχ-ἤ, ἧς (ἢ), sous-ent. τέχνη, || 2 Les armoiries elles-mêmes, ἐπίσημ-α, ὧν (τά).

Blasphémateur, ἢ. m., βλάςφημτοος, οὐ (ὁ).

Blasphématoire, adj., βλάςφημτ-ος, ος, ον.

Blasphème, ἢ. m., βλαςφημί-α, ας (à).

Blasphémer, v. tr. οἱ intr., βλαςφημτ-εῖν, βλαςφημ-έω, ©, fut. βλαςφημήσ-ω, acc.

Blatier, n.m., marchand de blé, πνροπώλns, ou (6); σιτοπώλ-ης, ou (6).

Blé, n. m., σΐτ-ος, ον (6).

Blôme, adj., ὠχρ-ός, 4, 6v (comp. ὠχρ-ότερος; SUP. ὠχρ-ότατος).

Blémir, v. intr., ὠχρι-ῷν, ὠχρι-άω, &, fut.

Blesser, v. tr. 1 Faire une blessure, τιτρώσχ-ειν, τιτρώσχ-ω,, fut. τιτρώστ-ω, acc.

Ϊ 2 Faire mal dans le sens physique, ἀλγεῖν ποι-εἴν, ποιτέω, ©, fut. ποιήσ-ω. || 3 En-

dommager, βλάπτ-ειν, βλάπτε-ω, fut. βλάψτ-ω, acc. || 4 Offenser, προςχρού-ειν, προςχρού-ω, fut. προςχρούσ-ω, dat. — se Blesser, \.

r., S’offenser, ἄχθ-εσθαι, ἄχθ-ομαι, fut.

ἀχθήσ-ομαι. — Hlessé, ὅδ. part. passé et n., πληγ-είς, etou, έν, et l'endroit de la blessure à l’acc. Un blessé, τραυματίτ-οςς, av (6). Qui n’est pas blessé, ἄτρωττ-ος, ος, ον.

Blessure, n. f., 1 τραῦμα, τραύματ-ος (té); πληγ-ή, ἧς (ἡ). 2 Tort ou dommage, βλάθδ-

Blette, n.f., plante, βλίτ-ον, ov (τό).

Blette, adj. fém., en parlant des poires, πε- He a, ον (comp. de πέπων); σαπρτός,

, Ov.

Bleu, eue, adj., χυάνε-ος, α, ον. Le bleu, La couleur bleue, χυάνε-ον, où (τό).

Bleuâtre, adj., xvavoad-ñc, ἧς, éc.

Bleuir, v. tr., rendre bleu, γλαυχ- οὖν, γλαυχτόω, ὦ, fut. Yhavxwo-w, acc. || Verbe intr., devenir bleu, χυανίζ-ειν, χυανίζ-ω, fut. χυανίσ-ω.

Bloc, ἢ. m. | Morceuu de pierre ou de marbre, oxip-oc, ou (6). || 2 Amas, tas, σωρ-ός, où (δ). En bloc, συλλήθδην.

Blocus, ἢ. m., πολιορχί-α, ας (ἣ). Faire le blocus, πολιορχ-εἶν, πολιορχ-έω, ©, fut. πολιορχήσ-ω, acc.

Blond, onde, adj., ξανθ-ός, ἢ, ὄν (comp.

ξανθ-ότερος, Sup. ξανθ-ότατος).

Blondin, ἢ. m., ξανθοχόμ-ης, ὧν (6).

Blondir, v. intr., ξανθίζ-εσθαι, ξανθίζε-ομαι, fut. ξανθισθήσ-ομαι.

Bloquer, v. {r., πολιορχ-εἶῖν, πολιορχ-έω, &, fut. rokopxño-w, acc.

se Blottir, v. pr., ὑποπτήσσ-ειν, ὑποπτήσοσw, fut. ὑποπτήξ-ω.

Blouse, n. f. 1 Trou dans le billard, ϑυλάae ou (τό). || 2 Vêtement, χντώνι-ον, ov

Blouser, v.tr., pousser dans la blouse, εἰς τὸ ϑυλάχιον ἐμόάλλ-ειν, ἐμδάλλ-ω, fut. ἐμθαλ-ῶ. — se Hlouser, Υ. Pr., Se {romper, σφάλλ-εσθαι, σφάλλε-ομιαι, fut. σφαλήσομαι.

Bluet, n.m., χύανε-ος, ou (6).

Bluette, n.f. 1 Étincelle, σπινθ-ήρ, ñp-0c fi [2 Ouvrage frivole, παίγνι-ον, ov (τό).

Bluteau, ἢ. m., tamis à passer la farine, ἀλευρότησ-:ς, εὡς (À).

Bluter, v.tr., passer au bluteau, διοσήθuv, διασήθ-ω, fut. διασήστ-ω.

Blutoir, n. m., voy. Bluteau.

Bobine, ἢ. f., ätpaxt-oc, ou (6).

Bocage, n.m., véu-06, ouc (τό) ; ὕλ-η, Ὡς (ἢ).

Bocager, ère, adj., ὑλόδι-ος, ος, ον; ὕλονόμ-ος, 06, Ov.

Bocal, n. m., ποτήρι-ον, ou (τό).

Bœuf, n. m., βοῦς, Bo-6ç (6).

Boire, v.tr., niv-euv, πίν-ω, fut. πίομαι, acc. Boire un affront, ὕόριν χαταπέπτ-ειν, χαταπέπτ-ω, fut. χαταπέψ-ω.

Boire, ἢ. m., la boisson, πότ-ος; ou (6).

Bois, n. m. | Partie dure des arbres, ξύλον. ou (τό). || 2 Réunion d'arbres, νέμεος,

. Bondir, v. tr., πηδ-ᾷν, πηδ-άω, ὥ, fut. πη-