BLA

Biographe, n.m., βίον συγγράψ-ας, αντος (ὃ)

Biographie, n. f., βί-ος, ov (ὁ).

Bipédal, ale, adj., long de deux pieds, àtποδιαΐτ-ος, α, Ov.

Bipède, a. et adj., δίπ-εους, ous, ouv, gén.

Bique, n. f., chèvre, αἴξ, αἶγ-ός (ὃ).

Biquet, n. m., chevreau, ἔριφ-ος, ον (δὴ.

Biquette, n.f., petite chere, χίμαιρτ-α, ας (ñ).

Birème, n. m., vaisseau à deux rangs de rames, διήρ-ης, εος, ous (ὃ).

Bis, adv., πάλιν.

Bis, bise, adj., φαι-ός, &, 6v.

Bisaïeul, n. m., πρόπαππ-ος, ov (δ). Disaïeule, ἢ. f., πρόμαμμ-α, nc (ἢ).

Bisaigué, voy: Besaiguë.

Bisbille, n. f., ép-1c, ιδος (ἢ). |

Biscornu, ue, adj. 1 Mal fait, διάστροφ-ος, 05, ον. || 2 Etrange, ἄτοπ-ος, ος, ον.

Biscuit, n. m. 1 Gâteau, μελίτωμα, μελιτώματος (τό); πεμμάτι-ον, cu (τό). | 2 Pain de marine, διπυρίτ-ης, οὐ (6).

Bise, n. f., 1 βορέ-ας, ou (ὁ). || 2 L'hiver, χειμ-ών, ὥνος (6).

Biset, n. m., φάσσ-α, Ὡς (ὃ).

Bison, n. m., οὖρ-ος, ον (6).

Bissac, ἢ. m., πήρ-α, ας (ἢ).

Bissexte, ἢ. m., jour intercalaire, ἐμδόλιμτος ἡμέρ-α, ας (ἢ). Les deux mots se déclient.

Bissextil, ile, adj., ἐμδολιμαῖτος, α, ον.

Bistouri, n. m., σμιλίτον, οὐ (τό).

Bitume, n. m., ἄσφαλτ-ος, ou (ἢ).

Bitumineux, euse, adj., ἀσφαλτώδ - Ὡς, ἧς; ες. : |

Bivac ou Bivouac, n.m., ἐπαυλισμ.-ὄς.

où (ὁ). ;

Bivaguer ou Bivouaquer, v. intr., διαιθρίζ-ειν, διαιθρίζ-ω, fut. διαιθρίστ-ω.

Bivoie, n.f., rencontre de deux chemins, ἄμφοδ-ος, ou (ὃ).

Bizarre, adj. 1 Singulier, étrange, παράδοξ-ος, 05, ον (COMpP. παραδοξ-ότερος, Sup παραδοξ-ότατος); ἄτοπ-ος, 06, 0y (Comp ἀτοπ-ώτερος, SUP. ἀτοπ-ώτατος). || 2 De forme diverse et extraordinaire, ποιχίλτος, ἢ ον. || 3 Fantasque, capricieux, δύςχολχολ-ώτατος).

Bizarrement, adv., παραδόξως.

Bizarrerie, n. f. 1 Etrangeté, παράδοξτον, οὐ (τό). || 2 Bigarrure, ποιχιλί-α, ac (ἡ). || 3 Caractère fantasque, δυςκολί-α, ας (ἡ). ἢ 4 Fantaisie bizarre, φαντασί-α, ας (ἢ).

Blafard, arde, adj., ὠχρ-ός, &, 6 (comp.

ὠχρ-ότερος, SUP. ὠχρ-ότατος).

Blaireau, n. m., τρόχ-ος, ov (6).

Blimable, adj., ἐπίψογ-ος, ος, ον (comp.

ἐπιψογ-ώτερος, SUP. ἐπιψογ-ώτατος): LEUTTός, À, όν (COMP. μεμπτ-ότερος, 500. μεμπτ- OTATOc).

Blâme, n. m., Ψόγ-ος, ov (6).

Blâmer, v. tr., ψέγ-ειν, Léy-w, fut. ψέξ-ω 800.; μέμφ-εσθαι, μέμφτ-ομαι, fut. μέμψεομαι,