BRE

Brasserie, n. f., ζυθοποιῖϊχ-ὃν Épyaothpt-ov, οὐ (τό). Les deux mots se déclinent.

Brasseur, ἢ. m., ζυθοποι-ός, où (6).

Brassière, ἢ. f., petite camisole d'enfant, χιτωνίσχ-ος, ou (6).

Bravache, n. m., ἀλαζών, ἀλαζόν-ος (6).

Brave, adj. 1 Courageux, ἀνδρεῖτος, α, ον (comp. ἀνδρει-ότερος, sup. ἀνδρειτ-ότατος) ; ἀγαθ-ός, ἢ, 6v (comp. βελτί-ων, sup. βέλτtotoc). || 2 Honnête, vertueux, χρηστ-ὸς; ἤ, όν:; γενναῖτος, α, ον. || 3 Richement paré, εὔστολτ-ος, 06, OV.

Bravement, adv., ἀνδρείως, ἐπιτηδείως.

Braver, v. tr. 1 Défier, προχαλ-εῖσθαι, προχαλ-έομαι, οὔμαι, fut. προχαλέσ-ομαι, acc.

|| ὁ Mépriser, χαταφρον-εῖν. χαταφρον-έω, ὦ, fut. καταφρονήτ-ω, gén. || 3 Résister à, ἀπταντ-ἄν, ἀπαντ-άω, ὦ, fut. ἀπαντήσ-ω, dat.

Braverie, n. f., parure, στολισμ.-ός, οὐ (ὁ).

Bravo, n. m., χρότ-ος, ou (6). || Bravol interj., εὖγε.

Bravoure, n. f., ἀνδρεί-α, ας (ἡ).

Brebis, n. f., οἷς, gen. οἰ-ός, dat. oi-t, acc. οἷν. Plur. nom. oï-ec, gén. oi-&v, dat. οἰ-σί; πρόδατ-ον, OU (τό).

Brèche, n. f. 1 Fente ou cassure quelconque, ῥῆγμα, ῥήγματτ-ος (τό). || 2 Tort, dommage, βλάδ-η, ns (ὃ).

Brèche-dent, n.m. ou f., νωδ-ός, où (ὁ et ἡ).

Bréchet, n. m., partie antérieure de la poitrine, Swçaë, Ξώραχτος (ὁ).

Bredouillement, n.m., βατταρισμεός, où (6).

Bredouiller, v. intr., βατταρίζ-ειν, βαττα-

(ζ-ω, fut. βατταρίσ-ω.

Bredouilleur, n. m., Barrapior-ñc, où (6).

Bref, brève, adj., βραχούς, εἴα, à (comp.

βραχ-ὕτερος, Sup. βραχ-ὕτατος).

Bref, adv., 1 Brièvement, συντόυως. || ? En un MOt, ὡς συντέμνοντι εἰπεῖν.

Bref, π. m., lettre d’un pape, παππιχ-ὴ ἐπιστολ-ἤ, ἧς (à). Les deux mots se déclinent.

Brelan, n. m. 1 Jeu de hasard, χυδεί-α, ac (ὃ). || 2 Lieu où l’on joue, χυδευτήρι-ον, ou (té).

Brelander, v. intr., χυδεύ-ειν, χυδεύ-ω, fut. χνδεύσ-ω.

Brelandier, ἢ. m., χυδευτ-ής, où (6).

Breloques, n. f. pl., κρέμιδαλ-α, ων (ré).

Brème, ἢ. f., poisson, χυπρῖν-ος, οὐ ὃ).

Brésiller, v. tr., briser, mettre en morσθαι, συντρίθ-ειν, ouvrpi6-w, fut. ou:τρίψ-ω, acc.

Bretelle, ἢ. f., ἱμάς, ἱμάντ-ος (ὁ).

Brette, n. f., épée, ξιφίδι-ον, ou (τό).

Bretteur, n. m., φιλόμαχ-ος, ou (6).

Breuil, n. m., taullis, δρυμ-ός, où (6).

Breuvage, n. m., πότ-ος, ou (ὁ) ; πόμα, πόuat-06 (τό).

Brevet, n. m., δίπλωμα, διπλώματ-ος (τό).

Breveter, v.tr., διπλώματος ἀξι-οὔν, ἀξι-όω, ὦ, lut. ἀξιώσ-ω, 800. --- Brevceté, ée, part. passé et 86]., δίπλωμα ἔχ-ων, ουσα, ον.

oo nd sat is mtmmmesictiemlemiminsamsesresher sement RS ΟΝ ΟἹ α

BRI δῦ

Bribe, n. f. 1 Morceau de pain, πύρν-ος, ov (6). ᾿ 2 Restes, λείψαν-α, ὧν (τά).

Bricole, n.f. 1 Courroie, ἱμάς, ἱμάντε-ος (δ).

2 Bond d’une balle, ἀνάχρουσ-ις, εως

3 Tromperie, ἀπάτ-η, ns (*). De bricole, indirectement, σκολιῶς.

Bride, n. f., ἡνί-α, ας ln); χαλιν-ός, où (6).

Brider, v. tr., χαλιν-οῦν, χαλιν-όω, ὥ, fut.

Bridon, n. m., χαλιν-ός, où (δ).

Brièévement, adv., βραχέως, συντόμως, διὰ βραχέων.

Brièveté, n. f., βραχύτης, βραχύτητος (ἡ).

Brigade, n. f., λόχ-ος, ou (6).

Brigadier, n. m., λοχαγ-ός, où (ὁ).

Brigand, τι. m., λῃστ-ής, où (ὁ).

Brigandage, n. m., λῃστεί-α, ας (ἢ).

Brigander, v.intr., λῃστεύ-ειν, λῃστεύτ-ω, fut. λῃστεύσ-ω.

Brigue, n.f. 1 Intrigue, παραγγελί-α (4) 9 Parti, faction, στάσεις, ewc (h).

Briguer, v.tr. 1 Solliciter, παραγγέλλοειν, παραγγέλλ- ὦ, fut. παραγγελ- ὦ, acc. || 2 Chercher, capter, ϑηρεύ-ειν, ϑηρεύτ-ω, fut. ϑηρεύσ-ω, 800.

Brillamment, adv., λαμπρῶς.

Brillant, ante, adj., λαμπρ-ός, &, ὄν (comp.

λαμπρ-ότερος, SUP. λαμπρ-ότατος).

Brillant, n. m. 1 Éclat, λαμπρότης, λαμπρότητ-ος (ñ); αὐγ-ἤ, ἧς (ἡ). | 2 Pierre précieuse, λίθ-ος, ou (à). Les faux brillants du style, τῆς λέξεως χρώματ-α, ων (ti).

Brillanté, ée, part. passé et adj , χεχρω- GLLÉV-0c, Ἢ, ον.

Briller, v. intr., λάμπ-ειν, λάμπ-ω, fut. λάμψ-ω.

Brimborion, n. m., παιγνίδι-α, wv (τά),

Brin, n. m., χάρφ-ος, eoc, ous (τό).

Brioche, n. f., πέμμα, πέμματ-ος (τό).

Brique, n. f., πλίνθ-ος, ou (ἢ).

Briquet, n. m. 1 Instrument pour produire du feu, πυρίτ-ης, ou (6); πυρεῖτον, ou (τό).

|| ἃ Petit sabre, χοπ-ίς, ίδος (ἢ).

Briquetage, n. m., ouvrage de brique, πλινθεί-α, ας (ἡ).

Briqueterie, ἢ. f., lieu où se fait la brique, πλινθεῖ-ον, ον (τό).

Bris, n. m., fracture, διάῤδηξ-οις, εως (ὃ).

Brisants, ἢ. m. pl., écueils, σκόπελτοι, ὧν (oi).

Brise, n. f., αὔρ-α ou αὖρ-α, ας (À).

Brisées, n. f. pl., traces, tyv-n, ὧν (τά).

Brisement, n. m. 1 Choc des flots, ῥαχί-α, ας (ὃ); ῥῆξ-ις, ewc (à). [| 2 Contrition, σύντριψ-ις, EWG (ἡ).

Briser, v.tr., χατχχλ-ᾶν, χαταχλ-άω, &, fut. χαταχλάσ -ω, 800. ; συντρίδ - εἰν, cuvτρί6-ω, fut. συντρίψ-ω, ace. Briser un discours, l’interrompre, λόγον διοαχόπτ -euv, διαχόπτ-ω, fut. διαχόψ-ω. Brisons là, ἅλις.

— se Briser, N.Pr., OU Æriser, V.intr., se dit de la mer qui bat le rivage, ῥήγντυσθαι, δήγντυμαι, fut. ῥήξτ-ομαι. — Ærisé, ée,

Briseur, ἢ. m., χατάχτ-ης, ον (ὁ).