BRO

Brisure, ἢ. f., χάταγμα, κατάγματ-ος (τό).

Broc, n. m., οἰνοφόρ-ον, ον (τό).

Brocanter, ν. intr., παντοπωλ-εῖν, παντοπωλ-έω, ὦ, fut. παντοπωλήσ-ω.

Brocanteur, ἢ. m., παντοπώλ-ης, ou (6).

Brocard, n. m., plaisanterie, σχῶμμα, σχώμματ-ος (τό); χλενασμ-ός, οὗ (6).

Brocarder, v.tr. 1 Broder une étoffe en or, en argent, χρυσὸν, ἄργυρον ἐσθῆτ! ἐνυφαίν-ειν, ἐνυφαίν-ω, fut. ἐνυφαν-ῶ. || 2 Plaisanter, σκώπτ-ειν, σχκώπτοω, fut. σχώψεω, 800.: χλευάζ-ειν, χλευάζ-ω, fut. χλευάσ-ω, acc.

Brocart, n. m., étoffe brochée, διηθισμέν-ον, διάργυρ-ον ou διάχρυσ-ον ὕφασμα, ὑφάσματ-ος (τό). Les deux mots se déclinent.

Broche, n. f., ὀθελ-ός, où (ὁ). Espèce d’agrafe, περόν-η, Ὡς (À).

Brocher, v. tr. 1 Passer des fils dans une étoffe, ἐνυφαίν-ειν, ἐνυφαίν-ω, fut. ἐνυφαν-ῶ, acc. || 2 Assembler, plier les feuilles d’un livre, συῤῥάπτ-ειν, συῤῥάπτε-ω, [αἱ συῤῥάψτ-ω, acc. || 3 Négliger, αὐτοσχεδιάζ-ειν, αὐτοσχεδιάζ- ὦ, fut. αὐτοσχεδιάσ-ω, acc. Locution :

Brochant sur le tout, c.-à-d. de plus, καὶ προςέτι, ἔτι δὲ μᾶλλον.

Brochet, n. m., ἴσοξ, ἴσοχτ-ος (6); λύχτος,

Brochette, n. f., ὀδελίσχ-ος, ou (6).

Brocheur, euse, n. m. et f., τὰ βιθλία ῥάπτ-ων, ουσα. On dit au masculin συῤῥαφεύς, έως (6).

Brochure, n.f. 1 Action de brocher, συῤbap-ñ, ἧς (ἡ). [| 2 Livre broché, βιδλιάρι-ον, οὐ (τό).

Brocoli, n. m., espèce de chou, κυμάτι-ον, ou (to).

Brodequin, ἢ. m., x60oov-oc, ou (6).

Broder, v.tr. 1 Travailler à l’aiguille, ποιχίλλ-ειν, ποιχίλλ-οω, fut. ποιχιλ-ῶ, acc. || 2 Ajouter, amplifier, ἐπιχοόσμ. - εἴν, ἐπιχοσμ-έω, ὦ, fut. ἐπικοσμήσ-τω,, ACC.

Broderie, n. f. 1 Ouvrage fait en brodant, ποίχιλμα, ποιχίλματ-ος (té). || 2 Amplifica- 110N, ἐπιχόσυτημα, ἐπιχοσυήματ-ος (τό).

Erodeur, euse, ἢ. m.etf., ποιχιλτ-ύς, où (ὁ); ποιχίλτρ'ι-α, ας (ἡ).

Broiement, n. m., σύντριψ-ις, ewc (ὃ).

Broncher, v. intr. 1 Faire un faux pas, πταί-ειν, πταί-ω, fut. πταίσ-ω. || 2 Hésiter, ὀχυ-εἴν, ὀχν-έω, ©, fut. ὀχνήσ-ω.

Bronches, n. f. pl., vaisseaux du poumon, βρόγχι-α, ων (τά).

Bronze, n. m., χαλχ-ός, où (6).

Bronzer, v. tr., ya)x-oùv, χαλχ-όω, ©, fut. |

χαλχώσ-ω, ACC. — Hronzé, ée, part. passé et adj., χαλχοειδ-ῆής, ἧς, ἐς. Broquette, ἡ. f., petit clou, ἡλίσκ-ος, ου (6). Brosse, ἢ. f., Ψψήχτρ-α, ας 1).

Brosser, v. tr., Ψήχ-ειν, ψήχεω, fut. Ψήξ-ω, acc.

Brou, ἢ. m., enveloppe de la noix, τοῦ xaρύου χελύφ-η, ἧς (À); κέλυφ-ος, oc, ouc (τό). Brouet, n. m., ζωμ-ός, où 6).

Brouette, ἢ. f., μονόχυχλ-ον ἁμάξι-ον, ou (τό;. Les deux mots se déclinent.