‹ Dictionnaire français-grecChapitre 86 sur 547 · CHI · texte numérisé non relu

CHI

veux, xou-&v, Goo, &v. [| 2 Qui a rapport aux cheveux, τριχώδ-ης, Ὡς, ες.

Chevelure, n.f., xôu-n, ns (ὃ).

Chevet, ἢ. m., ὑπαυχένι-ον, ov (τό) ; ὑποχεφάλαιον, ον (τό).

Cheveu, n. m., σρίξ, τριχ-ός (ἢ).

Gheville, n. f., πάσσαλ-ος, ον (ὁ). Cheville de violon, χόλλαδ-ος, οὐ (6). Cheville du pied, σφῦρ-ον, ou (τό). Cheville, mot superflu, nüpepy-ov, οὐ (τό).

Gheviller, v.tr., πασσαλεύ-ειν, πασσαλεύ-ω, fut. πασσαλεύσ-ω, acc. .

Ghèvre, n.f. 1 αἴξ, αἰγ-ός (à); χίμσιρ-α, ας (à). [| ? Machine à lever les fardeaux, γεράνι-ον, ou (té). Prendre la chèvre, se fdcher, δυςχεραίν-ειν, δυςχεραίν-ω, fut. duç-

hevreau, ἢ. m., ἔριφ-ος, ou (6).

nn Apr ἢ. M., περικλύμεν-ον, ον (té).

Chevrette, n. f., χίμαρ-ος, ou (6).

Chevreuil, n. m., δόρξ, δορχ-ός (à). La femelle, qui se nomme chevreite, δορχτάς, dôoc (ñ).

Chevrier, n. m., αἰπόλ-ος, ou (ὁ).

Chevron, ἢ. m., δοχ-ίς, ίδος (ἡ).

Ghevrotant, ante, adj., τρομερ-ός, ά, όν.

Ghevroter, v.intr. 1 Mettre bas, en parlant de la chèvre, τίχτ-ειν, téxt-w, fut. τέξομαι. || 2 Chanter d’une voix cassée, γραῖχὸν ἄἀδ-ειν, &d-w, fut. ἄστ-ομαι.

Ghevrotin, ἢ. m., peau de chevreau, ἐρίφει -ον δέρμα, δέρματ-ος (τό). Les deux mots se déclinent.

Chez, prép., sans mouvement, παρά, dat. ; avec mouvement, παρά, aCC.; πρός, acc.; εἰς, acc. Chez soi, à La maison, sans mouvement, οἴκοι; avec mouvement, οἴχαδε. De chez, ἀπό, παρά, gén. De chez soi, οἴκοθεν.

Chicane, ἢ. f. 1 Procédure subtile, στροφἡ, ἧς (M); σόφισμα, σοφίσματ-ος (to). Î 2 Ruse, τέχν-ἡ, nç (ñ). || 3 Querelle, φιλονειχί-α, ας (À).

Chicaner, v. intr. 1 En matière de procès, φαντήσ-ω. || 2 Disputer, φιλονεικ-εἶν, φιλο-

Ghicanerie, ἢ. f., στροφ-ἤ, ἧς (ἡ).

Ghicaneur, euse, adj., φιλόδιχ -ος, ou (ὁ et à).

Chicanier, ère, adj., μιχρολόγ-ος, ou (ὁ et ἢ).

Chiche, adj., φειδωλ-ός, ñ, 6v (comp. φειδωλ-ότερος, SUP. φειδωλ-ότατος).

Chichement, adv., φειδωλῶς.

Chicorée, y. Î., xtywpt-ov, ou (τό).

Chicot, n.m. 1 Tige de chou, καυλ-ός, où (ὁ). || 2 Morceau de dent, χλάσμια, κλάσματος (τό).

Ghien, ἢ. m., Chienne, n.f., κύων, κυν-ός (ὁ et ἡ). De chien, xuvix-65, ἡ, év.

Chiendent, n. m., ἄγρωστ-ις, εως (ὃ).

Chiffon, n. m., γρύτ-η, ἧς (ἢ); éx-06, εος, ους (τό).

Page 1