CIR CIT

après , ὄπισθεν, ὀπίσω, ἐν τοῖς ἑξῆς. Cicontre, παρὰ τούτῳ, πλησίον. Ci-dessous, χάτω. Ci-dessus, ἐπάνω. Ci-devant, προτοῦ, πρότερον, τὸ πρίν. Ci-joint, ci-jointe, προς-

᾿ γρτημέν-ος, ἡ, ον. Ci gît, ὧδε χεῖται.

Gible, n. f., σχοπ-ός, où (6).

Ciboire, n. m., χιδώρι-ον, ov (té).

Giboule, n. f., γήθυ-ον, οὐ (té).

Cicatrice, n. f., οὐλ-ή, ἧς (ἡ).

Cicatrisation, ἢ. f., ἀπούλωσ-ις, εως (ὃ).

Gicatriser, ἢ. ἴ., ἐπουλ-οῦν, ἐπουλ-όω, ©, fut. ἐπουλώσ-ω, acc.

Gicerone, n. m., ξεναγωγ-ός, où (6).

Cidre, n. m., σίχερα, σίχερ-ος (τό).

Giel , ἢ. m. 1 Espace céleste, voûte azurée, οὐραν-ός, où (ὁ). ! 2 Air, atmosphère,

Circonscrire, v. tr. περιγράφ-ειν, περιγράφω, fut. περιγράψτω. — Circonscrit,ite, part. passé et adj., περίγραπτ-ος, ος, οὐ.

Circonspect, ecte, ad]., περισχεπτο-ός, ἡ, όν.

Circonspection, n. f., περίσχεν -ις, eux (ἡ).

Circonstance, n. ἴ., περίστασ-ις, εως (à); συμόεδηχ-ός, ότος (τό). Les circonstances, χαιρ-οί, ὧν (οἷ).

Circonstancier, v. tr., ἐχδιηγ- εἶσθαι, ἐχδιηγ-έομαι, οὔμαι; fut. ἐχδιηγήστ-ομαι.

Circonvallation, n. f., περιτειχισμ-ός, où (6).

Circonvenir, v. tr., περικαταλαμθάν-ει, περιχαταλαμιόάν-ω, fut. περικαταλήψ-ομαι,

ἀήρ, &ép-oc (ὁ). || 3 Dieu, la Providence, || acc. : E-05, où (6). Circonvention, n. f., περιχατάληψ-ις, eu Cierge, ἢ. m., xn9-6:, où (6). (à).

Cigale, n. f., τέττιξ, τέττιγ-ος (6).

Gigogne, n. f., πελαργ-ός, où (6).

Cigué, n. f., xwvet-ov, o (τό).

Cil, ἢ. m., Bhspao-is, ίδος (ἡ).

Cilice, n. m., χιλίκι-ον, οὐ (τό).

Cillement, ἢ. m., mouvement des cils, σχαρδομυγμ-ός, οὗ (ὁ).

Ciller, v.tr., σχαρδαμύσσ-ειν, σχαρδαμύσοω, fut. σχαρδαμύξ-. Sans ciller les yeux, ἀσχαρδαμυχτί.

Gime , n. f., κορυφ-ἤ, ἧς (f).

Giment, ἢ. m., ψαμμωτ-όν, où (τό). Au fi-

uré, δεσμ-ός, où (6).

Cimenter, v. tr., ouvê-eiv, συνδ-έω, ©, fut. συνδήστ-ω, acc.

Cimeterre, n. m., ἀχινάχ-ης, ov (6).

Cimetière, n. m., χοιμητήρι-ον,ον (τό)

Gimier, n.m., x&v-oc, ον (6).

Cinabre, n.m., couleur rouge, κιννάθαροι, εως (to).

Ginéraire, adj., ἔντεφρ-ος, ος, ον.

Cingler, v. tr., frapper, παί-ειν, παί-ω, fut. παίσ-ω. acc. || Verbe intr., naviguer, πλ-εῖν, πλέ-ω, fut. πλεύσ-ομοαι et πλευσοὔμαι.

Cinq, adj. num., πέντε.

Cinquantaine, n.f., πεντηχοντ-άς, άδος (ὃ)

Cinquante, adj. num., πεντήχοντα.

Cinquantième, adj., πεντηχοστ-ός, ñ, 6v

Ginquième, adj., πέμπτ-ος, ἡ, ον.

Cinquièmement, adv., πέμπτ-ον.

Cintre, n.m., ἀψ-ίς, ἴδος (ἡ).

Cintrer, v. tr., ἀψιδ-οῦν, ἀἁψιδ-όω, ©, fut.

ἀψιδώστ-ω,, ace.

Cippe, n. m., colonne, στήλ-ἡ, ἧς (ἡ).

Cirage, ἢ. m. 1 Action de cirer, ἄλειψ- He (à). [| 2? Cire, ἄλειμμα, ἀλείμματ-ος (To).

Circoncire, v. tr., περιτέμν-ειν, περιτέμνw, fut. περιτεμ-ὥ,, acc.

Circoncision, ἢ. ἴ., περιτομ-ή, ἧς (à).

Circonférence, ἢ. f., περίδολ-ος, ου (6); περιφέρει-α, ας [ἡ].

Circonflexe, adj., περισπωμέν-ος, ἡ, ον. :

Circonlocution, n. f., περίφρασ-ις, εὡς (ἢ) auteur, μαρτυρί-α, ας (ἣ).

Circonscription, n. ἴ., περιγραφ-ή, ἧς (ἢ). || Gité, n. f. 1 Ville, πόλοις, εως, (ἢ); &ot-v

με: Jranç -gree. 4

Circonvoisin, ine, adj., περίοιχτος, 04, ον.

Circonvolution , n. f., περιέλιξοις, εως (à). Circuit, n. m., περίδολ-ος, ov (6).

Circulaire, adj., χυχλιχ-ός, ἡ, ὄν.

Circulairement, adv., χυχληδόν, κύχλῳ.

Circulation, n. f., περίοδ-ος, οὐ (à). La circulation du sang, τοῦ αἵματος χυχλοφορία, ἂς (ñ). La circulation de l'argent, τῶν

Circuler, v. intr. 1 Se mouvoir circulairement, περιχωρ-εἶν, περιχωρ-τέω, ὦ, fut.

περιχωρήσ-ω. Ϊ 2 Aller et venir, περιπατεἴν, περιπατ-έω, ὦ, fut. περιπατήσ-ω. || 3 Se propager, se répandre, διασπείρεσθαι, διασπείρ-ομαι, fut. διασπαρήσ-ομαι.

Cire, n. f., xnp-65, où (6).

Girer, v. tr., χηρτοῦν, χηρ-όω, ὦ, fut.

χηρώστ-ω. -- Ciré, ée, part. passé et adj., XNPWT-05, 1, OV.

Girier, ἢ. m. 1 Qui travaille la cire, x»ροπλάστ-ης, ou (6). [| 2 Qui la vend, xnpoπώλ-ης, OU (6).

Ciron, n. m., ἄχαρ-ος, ou (6).

Cirque, ἢ. m., irnôdoo!:-05, ou (6); στάδιον, OU (to).

Gisailles, n. f. piur., gros ciseaux, μεγάλἡ Ψαλ-ίς, ίδος (à). Les deux mots se déclinent. Ciseau, n. m. 1 Outil pour travailler le bois, χοπ-εύς, έως: (6). || 2 Instrument de sculpteur, γλυφεῖτον, οὐ (τό]. Ciseaux, ἢ.

m. pl., instrument tranchant à double lame, ψαλ-ίς, toc (ἡ).

Ciseler, v. tr., γλύφ-ειν, γλύφ-ω, fut. γλύψω. — ŒCiselé,;ée, part. passé et adj.

YAUTT-66, ἡ, Ov.

Ciseleur, ἢ. m., γλυπτήρ, γλυπτῆρ-ος, (6):

Ciselure, n. f., γλυφ-ή, ἧς (ñ); γλύμμα, γλύμματ-ος (τό). :

Citadelle, n. f., ἀχρόπολ-ις, eus (ὃ).

Gitadin, n.m., ἀστ-ός, où (6). Citadine, n. f., ἀστ-ἥ, ἧς Vo: J Citation, n. f. 1 Assignation judiciaire, χλῆσ-ις, εὡς (ἡ). [| 2 Passage allégqué d’un

-----.-.----:Ἤἔἄ ————@—— er oo