COL

φύ-οραι, fut. προςφύσ ομαι, dat. || 2 S’aprer à un objet, dans un sens figuré, ντέχ-εσθαι, ἀντέχ-ομαι, fut. ἀνθέξτ-ομαι,

gén. — Colté, ée, part. passé et adj., 40)- Ant-6c, ἡ. όν.

Collerette, n. f., περιώμι-ον, ou (τό).

Collet, n. πη. 1 Partie de l'habillement, περιτραχήλι-ον, ou (τό). || 2 Piége, ray-ic, ίδος (ἡ).

se Colleter, v. pr., συμπαλαί-ειν, συμπαλαί-ω, fut. συμπαλαίσ-ω, dat.

Colleur, n. m., x0))nt-ñc, οὔ (6).

Collier, ἢ. πη. | δέραι-ον, οὐ (τό). || 2 Marque naturelle autour du cou, χύκλ-ος, ov (6).

Colline, n. f., λόφ-ος, ov (6).

Collision, n. f., σύγχρουσ-ις, εως (ἡ).

Colloque, n. m., ἔντευξοις, eus (ὃ); διάλογπος, ou (δ).

Colloquer, v.tr., χαθιστάναι, χαθίστημι, χαταστήσ-ω, ACC.

Collyre, n. m., χολλύρι-ον, οὐ (τό).

Colombe, n. f., περιστερ-ά, ἂς (ἡ).

mel Π. M., περιστεροτροφεῖτον, OÙ (TO).

Colon, n. m., ἔποιχ-ος, οὐ (6).

Colonel, n. m., χιλίαρχ-ος, ou (6).

Colonial, ale, ἠέ, ἀποίχι-ος, ος, OV.

Colonie, n. f., ἀποιχί-α, ας (ὃ).

Colonisation, n.f., ἐποίχισ-ις, εὡς (ἡ).

Coloniser, v. tr., ἐποιχίζ-ει», ἐποιχίζ-ω, fut.

Colonnade, n. f., περιστύλι-ον, οὐ (té).

Colonne, n. f. ! χίων, κίον-ος (ἢ); στῦλτος, ov (ὁ). " 2 Soutien, ἔρεισμα, ἐρείσματ-ος (τό). || 3 Corps de troupes, τάξεις, εως (ἡ). || 4 Partie d’une page d'impression, d’un livre, etc., ἐπιγραφ-, ἧς (à). Colonne vertébrale, ῥάχοις, ιδος (ἢ). Les colonnes d'Hercule, Ἣ ράχλει-οι στῆλ-αι, ὧν (ai). Les deux mots se déclinent.

Colophane, n. f., xo)ovavi-o, ας (ἡ).

Coloquinte, n. f., χολοχυνθ-ίς, ίδος (ἡ).

Golorer, v. tr., χρώζ-ειν, yowt-w, fut.

χρώσ-ω, acc. Au figuré, présenter sous un jour favorable, παραχαλύπτ - εἰν, παραχαλύπτ- ὦ, fut. παραχαλύψ -w, acc. — Coloré, ée, part. passé et adj., rouge, vermeil, épulo-0c, &, όν.

Colorier, v. tr., χρωματίζ-ει), χρωματίζτ-ω, fut. χρωματίσ-τω, acc.

Coloris , n. m., χρῶμα, χρώματ-ος (τό). En parlant du style, ἐνάργει-α, ας (ὃ).

Goloriste, n. m., χρωματογράφ-ος, ou (δὴ.

Colossal, 416, adj., x0)05014-66, ἡ, 6v.

Golosse, n. m., χολοσσ-ός, οὔ (6).

Colportage, ἢ. m., μετάπρασ-ις, εὡς (ὃ).

Co ps de nouvelles, σπερμολογί -α, ας (A).

Colporter, v. tr., μεταπιπράσχ-ειν, μεταπιπράσχ-ω, fut. μεταπεράσ-ω, acc.

-Colporteur, n.m., μεταπράτ-ης, ov (6). Col-

τ βοὴ de nouvelles, σπερμολόγ-ος, οὐ (6).

olure, ἢ. m., cercle dé la sphère, x6)ovç- 0, ou (ὁ).

Colza, n. m., ῥάφαν-ος, ον (6).

Combat, n. m., μάχ-η, ἧς (ἡ). Combat sur terre , πεζομαχί-«, ας (ἢ). Combat sur mer, ναυμαχί-α, ας (ἡ). Combat à cheval, irrouχί-α, ἃς (À). Combat singulier, uovouayt-a, ας (ὃ). Dans le sens de lutte, effort, ἀγών, ἀγῶν-ος (ὁ).

Gombattant, n. M., μαχητ-ἧς, οὗ (6); ἀγωνιστ-ἧς, οὐ (0).

Combattre, v.intr., μάχ-εσθαι, μάχ-ομαι, fut. μαχήστ-ομαι, μαχέστ-ομαι OÙ μαχ-οῦμαι.

Combattre dans les jeux, ἀγωνίζ-εσῆαι, ἀγωνίζεομαι, fut. ἀγωνίστ-ομαι. Ϊ Verbe tr., προςμάχ-εσθαι, προςμάχ-ομαι, lut. προςμαχ-οῦμαι, dat. Combattre la volonté des dieux, 3:ομαχ-εῖν, ϑεομχχ-έω, &, fut. ϑεομαχήστ-ω.

Gombien, adv. 1 Quand il signifie à quel point, avec un sens dubitalif ou interrogatif, πόσον. Devant un verbe de prix, πόσου.

Devant un comparatif, πόσῳ. Po Quand il exprime la quantité, le nombre, πόσ-ος, ἡ, οὐ; au plur., πόσ-οι, αι, α΄, s'accordant avec le nom. || 3 Dans un sens exclamatif, ὡς, ὅσου; 66-06, Ἢ, οὐ; ὅσ-οι, α!, α, en accor(l avec le nom.

Combinaison, n. f., συναρμογ-ή, ἧς (à); σύνταγμα, συντάγματεος (τό).

Combiner, v.t{r., συναρμόζ-ειν, συναρμόζ-ω, fut. συναρμόσ-ω, acc.; συυτάσσ-ειν, ouvτάσσ-ω, fut. συντάξ-εω, acc.

Gomble, n.m. 1 Excédant d’une mesure, ἐπίμετρ-ον, NU (τό). | 2 Faite d’un édifice, ὄροφ-ος, οὐ (ὁ). De fond en comble, ἄρδην.

ἴ 3 Le plus haut degré, ἄχρτον, οὐ (τό); ἔσχατ-ον, οὐ (τό). On tourne mieux par les ad}. ἄκρ-ος, 4, οὐ; ἔσχατ-ος, ἡ. 0V, EN ACcord avec le nom. Au comble du bonheur, πανόλβι-ος, ος, οὐ. Au combie du malheur, πονάθλι-ος, α, οὐ. Pour comble de malheur, πρὸς τοῖς ἄλλοις χαχοῖς.

Gomble, adj., ἀνάπλε-ὡς, ὡς, wv.

Gombler, v.tr., au propre, ἀνατληρτ-οὖν, ἀναπληρ-όω, ©, fut. ἀναπληρώστω, acc. ; au figuré, ἐχτελ-εῖν, ἐχτελ-έω, ©, fut. ἐχτελέσ-

u), ACC.

Gombustible, adj., xabaiu-06, 06, ον.

Combustion, ἢ. f., σύγχαυσ-ις, eux (ὃ).

Dans le sens spécial de désordre, confusion, ταραχ-ἤ, ἧς (À); ϑόρυδ-ος, ον (ὃ).

Gomédie, n. f., χωμῳδί-α, ας (À).

Comédien, n. m. 1 Acteur qui joue la comédie, χωμῳδ-ός, οὗ (6). Ι 4 Acteur en général, drozxcit-#c, où (6). Comédienne, ὑποκχρινομέν-η, ἧς (ὃ).

Comestible, adj., ἐδώδιμεος, ος οὐ. Comestibles, n. m. pl., ἐδώδιμα, wv (τά); σιτί-α, ων (τά).

Comète, n.f., κομήτ-ης, ou (6).

Comices, n. m. pl., ἀρχαιρέσι-α, ων (τά).

Comique, adj. 1 Qui appartient à la comédie, xwu:4-0c, ἡ, 6v. |] 2 Risible, γελοῖτος, &, οὐ (COMP. γελοι-ότερος, 500. γελοιὁτατος).

Comiquement, adv., κωυιχῶς, γελοίως

Comité, n. m., συμδούλι-ον, ou (τό).

petit comité, σὺν ὀλίγοις,

Commandant, ἢ. m., &py-wv, οντος (6).

Commandant d'armée, στρατηγ-ός, où (ὁ); ἡγεμών, 6vos (ὁ). Commandant de cavalerie, ἵππαρχ -ος, ou (δ). Commandant de flotte, ναύαρχ-ος, ou (6).

Commande, n.f., πρόςταγμα, προςτάγματος (τό). Au figuré : de commande, feint, simulé, προςποίητ-ος, 06, ον.

Commandement, ἢ. m. 1 Ordre, évroi-, ἧς (ἢ). ||? Pouvoir, ἀρχ-ή, ἧς (A).

Commander), v. intr., ἄρχ-ειν, ἄρχτ-ω, fut.

ἄρξ-ω, sans cemplément. || Verbe tr. 1 ἄρχειν, ἄρχ-ὦ, fut. ἀρξ-ω, gén. ou dat. || 2 Ordonner, χελεύ-ειν, χελεύ-ω, fut. χελεύστ-ω, 800. L 3 Dominer sur, ἐπιχεῖσθαι, ἐπίχ-ειμαι, fut. ἐπιχείσ-ουμαι, dat.

Comme, adv. 1 Ainsi que, ὡς, ὥςπερ, χαθάπερ. Comme l’on dit, ὥς φασι. Comme on l'espère, χατὰ τὴν ἐλπίδα. Comme on peut, κατὰ τὴν δύναμιν. || 2 De la même manière que, οἷον; ἴσον avec le dat.; ἐν μέρει avec le gén. || 3 En qualité de, ἅτε avec le même cas que devant. || 4 Lorsque, ὅτε, ὡς, ἐπεί, ἐπειδή avec l’ind. || 5 Conjonction, vu que , ἐπειδή avec l’ind. Comme 5 ὡςεί, οἱονεί, ὥςπερ ἂν et avec l’ind. ou "opt.

Commémoratif, ive, adj., ἀναμνηστιχ-ός, Ti OV.

Commémoration, n.f., ἀνάμνησ-ις, εως (à).

Commençant, ante, adj., πρωτόπειρ-ος, οὐ (ὁ et ἡ).

Commencement, n. m., ἀρχ-ή, ἧς (ἡ).

Commencer, v. tr. οἱ intr., ἄρχ-ειν, ἄρχ-ω, fut. &pë-w, gén. Commencer par, ἄρχ-εσθαι, . ἄρχτ-ομαι, fut. ἄρξ-ομαι.

Commensal, ale, ἢ. m. et f., σύνδειπν-ος, ou (ὁ et à).

Comment, adv. 1 Interrogatif et dubitatif, πῶς. || 2 Sans interrogation ni doute, ὅπως.

Commentaire, ἢ. m. 1 Explication, ἐξήγηστις, eus (ἢ); ὑπόμνημα, ὑπομνήματ-ος (τό). || 2 Interprétation maligne, χαχολογίa, ἂς (ἢ). || 3 Au plur., mémoires, docuἐπ νὴ historiques, ἀπομνημονεύματ-α, ων (τά).

Commentateur, ἢ. m., ἐξηγητ-ἧς, où (6).

Commenter, v. tr. 1 Expliquer, ἐξηγεἶσθαι, ἐξηγ-έομαι, οὔμαι, fut. ἐξηγήσ-ομαι.

2 Interpréter malignement, παρεξηγεἰσθαι, παρεξηγ-έομαι, οὔμαι, fut. παρεξηγήστομαι.

Commérage, n. m., γυναιχεῖτος ϑρύλλο-ος, οὐ (6). Les deux mots se déclinent.

Commerçant, ante, adj., ἐμποριχ-ός, ἡ, όν.

Un commerçant, ἔμπορ-ος, ov (ὁ).

Commerce, ἢ. m. 1 Négoce, éunopt-2, ας (ἢ) αἱ 2 Société, χοινωνί-α, ας (ἢ); ὁμιλί-α, ας (ἢ).

Commercer, v.intr., ἐμπορεύ-εσθαι, ἐμπορεύ-ουαι, fut. ἐμνπορεύσ-ομαι.

Commercial, 816, adj., ἐμποριχ-ός, ἡ, ὄν.

Commère, n. f. 1 Marraine, ἀνάδοχ-ος, ov (ἡ). ᾿ς Femme bavarde, γύναι-ον, ου (roi.

11 3 Femme rusée, mavoupy-0oc, οὐ (à).

Po ταν απππβπαο. 5. σιμπηκαπηση,α: -αττσημο--α--ς:υσ-- τα τσ -! απ σμπστπστης. α.τπς πα. τα απηα, αι, αιαανακπασασαα,κακαμμαππσιας τισιν

Commettre, v. tr. 1 Faire, ôo-äv, δρ-άω, & , fut. δράσ-ω, acc. ; πράσσ-ειν, πράσσ-ω, fut. πράξ -w, acc. Commettre une faute, ἁμαρτάν-ειν, ἁμαρτάν-ω, fut. ἀμαρτήσ-ομαι; πλημμελ-εῖν, πλημμελ-τέω, ὥ, fut. πλημαιελήσ-ω. || 2 Confier, πιστεύ-ειν, πιστεύ-ω, fut. πιστεύσ-ω, acc. || 3 Préposer ἃ, ἐπιτάσοα-ειν, ἐπιτάσσ-ω, fut ἐπιτάξ -ω, acc.

de la personne et le nom de la chose ἃ l’ace. avec πρός. || 4 Compromettre, mettre en péril, εἰς χίνδυνον ἄγ-ειν, &y-w, fut. &ë-w, acc. || 5 Brouiller, εἰς ἔριδα συμθάλ)εἰν, συμδάλλ-ω, fut. cuu6x)-@ , ace. — se Commettre, V.pr., se compromettre, περὶ τιμῆς χινδυνεύ-ειν, χινδυνεύτ-ω, fut. χινδυνεύσ-ω.

Comminatoire, adj., menaçant, ἀπειλητιχ-

Commis, ἢ. m., 1 Préposé, ἐπιστάτ -ἡς, ov (δ). {{ 2 Qui travaille en sous-ordre , ὑπ; ρέτ-ης,, ου (6) ; ὑπουργ-ός, où (6). || 3 Scribe, γραμματ-εύς, έως (6).

Commisération, ἢ. f., ἔλε-ος, ou (6); συμπάθει-α, ας (ñ).

Commissaire, n.m. 1 Chargé d’une commission, d’une fonction publique, ἐπιμελητ-ῆς, où (6); ἐπίτροπ-ος, ou (#). Commissaire de police, ἀστυνόμ.-ος, ou (6); ἀγορανόμ-ος, ou (δ). Commissaire de vivres, σιτάρχ-ς, οὐ (6). Commissaire-priseur, ἐπιτιμητ-ἧς, οὔ (6); λαφυροπώλ-ης, ou (δ), Commissaire de marine, νεωρ-ός, où (6). || 2 Juge extraordinaire, ἐξαίσιτ-ος διχαστἧς, où (6). Les deux mots se déclinent. || 3 Membre d’un comité , σύμιδουλ-ο:, οὐ (ὃ).

Commissariat, ἢ. m., ἐπιστατεί-α, ας (ὃ); ἐπιτροπ-ή, ἧς (À).

Commission, ἢ. f. 1 Charge, ἐπιτροπ-ῆ, ἧς (à). || 2 Message, ἐντολ-, ἧς (à). ||

Courtage de marchandises, πραγματείa, ac (ñ). || ὁ Diplôme, δίπλωμα, διπλώματος (τό). || 5 Réunion de commissaires, συμιθούλι-ον, ou (τό).

Commissionnaire, n. m. 1 Messager, ἄγγελ-ος, où (6). [| 2 Qui porte des fardeaux, pootny-6c, où (6). 3 Courtier, &yopact-hc, où (δ); npayuareut-fs, où (6).

Commissionner, v. tr. τάσσ-ειν, τάσσ-ω, fut. τάξ-ω, acc. et le nom de la chose au dat. avec ἐπί. — Commissionné, ἐδ.

part. passé et adj., προςτεταγμέν-ος, ἡ, ον, ἐπί dat.

Gommode, adj. 1 Propre à, ἐπιτήδει-τος, ος et α, ον (COMpP. ἐπιτηδει -ότερος, Sup.

ἐπιτηδει-ότατος). 2 Opportun , χαίριτος,

α, ον. || 3 Facile, indulgent, εὔκολ -ος, ς, ον (COMP. εὐχολ-ώτερος, SUP. εὐχολὠτατος). || 4 Relâché, ἀνειμέντος, ἡ, ον;

μαλαχ-ός, ἡ, Ov.

Fr n. f., meuble, σγευοθήχ-η, ns Commodément, adv., εὐμαρῶς. Commodité, n. f. 1 Situation commode, εὐμάρει-α, ας (ñ). || 2? Opportunité , xaupἧς, οὔ (δ). || 3 Aises de la vie, εὐπορί-

α, ας (δ). Au pluriel, les privés d’une maison , ἀφοῦ-ος, οὐ (ὃ).

Commotion, ἢ. ἴ., au propre, κίνησ-ις, eus (Al. Au figuré, ταραχ-η, ἧς (À).

Commuer, v. tr., μεταδάλλ-ειν, μεταδάλλw, fut. μεταδαλ-ὦ., acc.

Commun, une, adj. ! Général, qui est du droit de chacun, χοιν - ός, ñ, ὅν (comp.

χοιν-ότερος, SUP. χοιν-ότατος). | ᾧ Public, δημόσιτος, αν, ον. Le commun des hommes, πολλ-οί, ὧν (oi). Sens commun, νοῦς, gén.

νοῦ (6). Lieu commun, κοιν-ὸς τόπ-ος. ou (6). Les deux mots se déclinent. En commun, xowÿ, κοινῶς. Homme du commun, τυχww, ὄντος (ὁ). || 3 Abondant, ἄφθον-ος, ος, ον (ΟΡ. ἀφθον-ώτερος, Sup. ἀφθον-ώτατος).

4 Facile à trouver , εὐπόριστ-ος, ος, ον.

à Répandu parmi le peuple, περιφόρητ- 06, 05, OV.

| 6 Trivial, sans noblesse, &yopat-oc, oc, ον; εὐτελ-ἧς, ἧς, és. || 1 Qui est des deux genres, terme de grammaire, ἐπίχοιν-ος, 06, ον.

Communal, ale, adj., δημόσιτος, 05 Ou α, ον.

Communauté, ἢ. f., χοινωνί-α, ας (ἡ); xouv-0v, où (to). || 2 Couvent, κοινόδι-ον, ou (τό). Grec moderne.

Commune, n. f., δῆμεος, οὐ (6).

Communément, adv., τὰ πολλά.

Communicable, adj. διαδόσιμ-ος, ος, ον.

Communicatif, ive, ad). LOUWYNTLX-65, ñ, ὄν.

Communication, n. f. 1 Action de communiquer, κοινιυνί-α, ας (ἡ). || 2 Conférence, pourparler, ἔντευξ-ις, ews (ἡ); ὁμιλί-α, ας (ἢ). || 3 Contagion, διάδοσο-ις, eux (ὃ). [| 4 Passage, δίοῦδ-ος, ov (ἢ).

Communier, v. tr., donner la communion, τῶν ἁγίων δώρων μεταδιδόναι, μεταδίδωμι, fut. μεταδώσ-ω,, dat. || Verbe intr., la recevoir, τῶν ἁγίων δώρων μεταλαμόάνeu, μεταλαμιάν-ω, fut. μεταλήψτομαι.

Communion, n. f. 1 Réception du corps de Jésus-Christ, τῶν ἁγίων δώρων μετάληψ- . eu (ἡ). [| 2 Communauté de culte, τῶν ἱερῶν χοινωνί-α, ἂς (ὃ). ,

Communiquer, v. tr. 1 Faire part de, χοιν-οῦν, χοιντόω, ὦ, fut. χοινώστ-ω, acc.

ἀναδιδόναι, ἀναδίδωμι!,, fut. ἀναδώσ-ω,, acc. || 2 Faire naître, ἐμποι- εἴν, ἐμποιέω, &, fut. ἐμπονήσ-ω. || Verbe intr. 1 Avoir des rapports avec, χοινων-εῖν, χοινωυ-έω, &, fut. χοινωνήσ-ω, dat. || ? Avoir un passage commun, δίοδον ἔχ-ειν, ἔχ- ὦ, fut.

ἕξ-ω. — se Communiquer, \. pr. l En

arlant de la chaleur, du froid, de l’odeur,

e la maladie, etc., διαδίδ-οσθαι, διαδίδou, fut. διαδοθήσ-ομαι. || ? Découvrir ses pensées, τὰς διανοίας φανερὰς ποὶι-εῖν, ποιéw , ὥ, fut. ποιήσ-ὦ.

Commutation, n. f., μεταδολ-ή, ἧς (À).

Du“: n. f., πυχνότης, πυχότητ-ος (ἡ).

Compacte, adj., πυχν-ός, ἦ, 6v (comp.

. πυχν-ότερος, SUP. πυχν-ότατος).

Compagne, n. f. 1 Amie, φίλ-η, ns (À); ὁμήλιξ, ὁμήλικεος (ἡ). [| 2 Épouse, σύζυγ- 05, ον (ἣ). || 3 Qui fait ou partage une chose avec un autre, κοινων-ός, où (ἡ). {| 4 Suivante, ἀκόλουθ-ος, ou (à).

Compagnie, n.f. 1 Société, ὁμιλί-α, ας (Â); συνουσί-α, ας (à). La bonne compagnie, χαλοχάἀγαθοί, ὧν (ot). Homme de bonne compagnie, εὐτράπελ-ος ἀνήρ, ἀνδρ-ός(ὁ). Les deux mots se déclinent. De compagnie, ensemble, ἅμα, ὁμοῦ, χοινῇ. [| ? Réunion, assemblée, σύνοδ-ος, ou (à). || 3 Société de marchands, ovuéolaï-ov, ou (τό). | 4 Groupe de soldats, λόχ-ος, o (ὁ). Compagnie de perdrix, περδίκων ἀγέλ-η, ns (à).

Compagnon, ἢ. m. 1 Ami, φίλ-ος, οὐ (6); étaip-oc, ou (6). [| 2 Qui fait ou qui partage une chose avec un autre, κοινων- 66, où (6). Compagnon d’études, συμμαθητ-ἧς, où (δ). Compagnon de table, cuvτράπεζ-ος, où (δ). Compagnon d'armes, συσπτρατιώτ- Ὡς, οὐ (δ). Compagnon d’esclavage, σύνδουλ-ος, οὐ (6). Compagnon de travail, ouvepy-6ç, où (6). || 3 Suivant, ἀχόλουθ-ος, ou (6). || 4 Ouvrier, χειρώναξ,

PA à nue (6).

Ἐν dm νὴ n. M., χειρωναξί-α, ἃς

Comparable, adj. 1 Qu'on peut comparer, ἐοιχ-ώς, Via, ός, dat; παραδλητ-ός, ἡ, όν, dat. ||? égal, équivalent, ἀντάξι-ος, ος, ον; ὅμοι-ος, &, ον.

Comparaison, ἢ. f., σύγχρισ-ις, εὡς (ὃ); παραδολ-ή, ἧς (ἢ). En comparaison de, πρός, παρά, ACC.

CGomparaïtre, v.intr., ὑπαχού-ειν, ὑπακούw, fut. ὑπαχούστ-ομαι.

Comparatif, ive, adj, συγχριτιχ-ός, ἡ, ὄν.

Le comparatif, terme de grammaire, συγχριτιχ-ός, οὗ (6).

Comparativement, adv., παραδλήδην, συγ:

Comparer, v. tr., συγχρίν-ειν, συγχρίν-ω, fut. ouyxpuy-& , acc. ; παραδάλλ-ειν, παρα- 6άλλ-ω, fut. παραθαλ-ῶ, acc.

Comparse, n. m., figurant, personnage muet, ἄφωντ-ον πρόζωπ-ον, où (τό). Les deux mots se déclinent.

Compartiment, ἢ. m., uep-fc, ίδος (ἡ).

Comparution, ἢ. f., ἀπάντησ-ις, euws (à).

Compas, n. m., διαδήτ-ης, οὐ (ὁ).

Compasser, v. tr. 1 Mesurer au compas, διαμετρ-εῖν, διαμετρέω, ὥ, fut. διαμετρήσ- W, ACC.; περιγράφ-ειν, περιγράφ-ω, fut.

περιγράψ-ω, 806. || 2? Exécuter avec poids el mesure, ἐξακριδ-οῦν, ἐξαχριό-όω, &, fut.

ἐξαχριθώσ-ω, ACC. — Compassé, ὅθ, part. passé et adj., ἀπηχριδωμιέν-ος, Ἢ, ον; ἀκριό-ἧς, ἧς, ἔς; περίεργ-ος, ος, ον.

Compassion, n. f., ἔλε-ος, ov (6); οἴχτ-ος, ov (ὁ). Digne de compassion, οἰχτρτός, &, όν (COMP. οἰχτρ-ότερος, SUP. οἰχτρ-ότχτος où οἴκτ-ιστοςῚ

Compatibilité, n. f., εὐάρμοστ-ον, ov (τό)

Compatible, adj., εὐάρμοστ-ος, ος, ον.

Compatir, v.intr. | Etre sensible à, συμ.πάσχ-ειν, συμπάσχ-ω, fut. συμπείστομαι, ἀαΐ.; συμπαθ-εῖν, συμπαθ-έω, &, fut. cup παθήσ-ω, dat. || 2 Pardonner, συγγινώσνειν, συγγινώσχ-ω, fut. συγγνώστ-ομαι, dat.

Compatissant, ante, ad]., ἐλεήμτων, ὧν, ον.

Gompatriote, n. m., δημότ-ης, ou (6); πολίτ-ης, ον (6).

Compensation, n. f. 1 Balance, ἀμοιδ-ἢ, ἧς (ñ)- || 2? Dédommagement, ἐπανόρθωσte, εὡς (À).

Compenser, v. tr. 1 Balancer, àvrauet6εἰν, àvrauet6-w , fut. ἀνταμείψτω,, acc. || 2 Dédommager , ἐπανορθ-οῦν, ἐπανορθ-όω, ὦ, fut. ἐπανορθώσ-ω, ace.

Compère, n. m. 1 Parrain, συνανάδοχοος, οὐ (ὁ). || 2? Qui est d'intelligence, συμ.πράχτωρ, συμπράχτορε-ος (6).

Compétence, ἢ. f., καθῆχτον, οντος (τό); ἐξουσί-α, ας (ὃ).

Compétent, ente, adj., χαθήχτων, ουσα, ον. Être compétent, ἐξουσίαν ἔχ-ειν, ἔχ- ω, fut. ἕξω avec περί suivi du gén.

Compétiteur, n. m., ἀντίπαλ-ος, ou (6).

Compilateur ,n. m., ἀναλεγόμεν-ος, ov (6); συλλογ-εύς, έως (6).

Compilation, ἢ. ἴ., ἀνάλεχτα, wv (τά); σύλλογ-ος, ou (6).

Gompiler, v. tr., ἀναλέγ - εσθαι, àvahéyouat, fut. ἀναλέξ-ομαι, Acc.; συλλέγ-ειν, συλλέγ-ω, fut. συλλέξ-ω, acc.

Gomplainte, ἢ. f. 1 Plainte en justice, δίχ-η, ἧς (à); γραφ-ή, ἧς (ἢ). [| 2 Chant

laintif, povwôt-a, ας (ἡ).

omplaire, v. intr., ἀρέσχ-ειν, ἀρέσχε-ω, fut. épéc-w,acc. ou dat. — se Complaire, Υ. pr., ἥδε-σθαι, ἥδτομαι, fut. ἡσθήστ-ομα!.

Le verbe qui suit se met au participe.

Complaisamment, adv., φιλοφρόνως.

Complaisance, ἢ. f., φιλοφροσύν-ἡ, Ὡς (à); εὔνοι-α, ας (À).

Complaisant, ante, adj., φιλόφρ-ων, wv, ον

(cOMp. φίλοφρον -έστερος, Sup. φιλοφρον-.

ἐστατος)ὴ. Un complaisant, c’est-à-dire un

serÉ χόλαξ, χόλαχ-ος (ὃ).

omplément, ἢ. m., πλήρωμα, πληρώμοτος (τό).

Complémentaire, adj., συμπληρωτιχ -ὄς, ἢ, ὄν.

Complet, ète, adj., πλήρ-ης, ἧς, ες (comp.

πληρ-έστερος, SUP. πληρ-έστατος) ; ἐντελ-ἧς, ἧς, ἐς (COMP. ἐντελ-έστερος, Sup. ἐντελ-έστατος); ὅλ-ος, Ἢ, OY.

Complétement, adv., τελείως, ὅλως.

Compléter, v. tr., συμπληρτοῦν, συμπληρόω, &, fut. συμπληρώσ-ω, acc.

Complétif, ive, adj., συμπληρωτιχ-ός, ἢ, όν.

Complexe, adj., σύνθετ-ος, oc, ον.

Complexion, n.f., ἕξεις, εως (ὃ).

Complication, n. f., συμπλοχ-ή, ἧς (ὃ).

Complice, adj. etn. m.etf., cuvairt-0c , α, οὐ; χοινων-ός, 06, OV.

Complicité, n. f., κοινωνί-α, ας (ἡ).

Compliment, ἢ. m. | Paroles civiles et obligeantes , ἀσπασμε-ός, où (ὁ); χαιρετισμός, où (ὁ). || 2 Eloge, ἔπαιν-ος, ou (6). ᾿ 3 Flatterie, ϑεράπευμα, ϑεραπεύματ-ος (τό).

Complimenter, v. tr. 1 Haranguer, προςαγορεύ-ειν, προςαγορεύ-ω, fut. προςαγορεύσω, acc. || 2 Féliciter, συγχαίρ-ειν, συγχαίρw, fut. συγχαρήσ-ομαι, dat.

Complimenteur, ἢ. Π]., χόλαξ, κόλαχ-ος (6).

Compliquer, v tr., συμπλέχ-ειν, συμπλέκω, fut. συμπλέξ-, acc. — Compliqué,ée, part. passé et adj., περίπλοχ-ος, 05, ον.

Complot, ἢ. m., σύστασ-ις, ews (ñ); ouvur μοσί-α, ας (ὃ).

Comploter, v.tr., συνίστασθαι, συνίσταμαι, fut. συστήσομαι.

Gomponction, n. f., χατάνυξοις, εὡς (ἢ).

Comporter, v. tr., permettre, souffrir, en

arlant des choses, ἐνδέχ-εσθαι, ἐνδέχτ-ομαι, ut. évdéE-ouat, 800. —— se Comporter, V. pr., se conduire, προςφέρ-εσθαι, mpocgép-ouat, fut. προςενεχθήστομαι.

Composé, n. m., assemblage, σύνθεττ-ον, ou (τό); μίγμα, μίγματ-ος (τό).

Composer, v. tr. 1 Former un tout de diverses parties, συντιθέναι, συντίθημι, fut.

συνθήσ-ω, acc. || 2? Déguiser, πλάσσ-ειν, πλάσσ-ὠ fut. πλάσ-ω, acc. || 3 Créer, inventer, συγγράφ -εἰν, cuyypäp-w, fut.

συγγράψ-τω; ποι -εῖν, ποι-έω, &, fut.

ποιήσ-ω. || 4 Assembler des caractères d'imprimerie , γράμματα συνάπτ-ειν, συνἄπτ- ὦ, fut. συνάψ- . || 5 Capituler, ὁμολογ-εἴν, ὁμολογ-έω, ©, fut. ὁμολογήσ-ω, — se Composer, Υ. Pr., prendre un faux air, cynuaronor-sicûa, σχηματοποιéouat , οὔμαι, fut. σχηματοποιήστ-ομαι. — Composé, ὅδ. part. passé οἱ adj., 1 Formé de diverses parties, σύνθετ-ος, Ἢ, ον. || 2 Feint, déguisé, προςποιητ-ός, ñ, 6v

Compositeur, n. m. | Musicien, μελοποιός, où (6). || 2 Compositeur d'imprimerie, τὰ γράμματα συνάπτ-ων, OVTOG (δ.

Composition, n.f. 1 Assemblage, σύνθεστις, ewc (ἢ). || 2 Mélange de diverses substances , σύγχραμα, συγχράματ-ος (τό). |] 3 Travail littéraire, συγγραφ-ή, ἧς (à).

Il 4 Production de l’esprit, σύγγραμμα, συγγράμματο-ος (τό). || 5 Plan d’un ouvrage, οἰχονομί-α, ας (ἢ). || 6 Travail d'un musicien, μελοποιΐ-α, ac (ñ). || 7 Travail du compositeur d'imprimerie, τῶν γραμμάτων συνάφει-α, ας (à). || ὃ Devoir d’un écolier, ἄσχησ-"ς, eus (À); ϑέμα, ϑέματ-ος (té). || 9 Traité, capitulation, ὁμολογί-α, ας (ὃ).

Être de bonne composition, εὐκόλως ἔχ-ειν,

Compote, n. f., γλυχ-ὺ ἔδεσμα, ἐδέσματos (to). Les deux mots se déclinent.

Compréhensible, adj., vont-6ç, %, όν; XATAÏNTT-0C, ἡ, OV.

Compréhension, ἢ. f. χατάληψοις, ewc (ἢ).

Comprendre, v.tr., 1 Concevoir, xataλαμόάν-ειν, χαταλαμόόν- ὦ, fut. χαταλήψομαι, acc. || 2? Contenir, embrasser,

περιλαμδάν-ειν, περιλαμδάν-ω, fut. περιλήψομαι, ACC.

Compresse, n. f., περίπλασμα, περιπλάσματ-ος εἰ

Compressible, adj., πιεστ-ός, ἡ, ὄν.

Compression, ἢ. f., πίεσ-ις, ews (ἡ).

Comprimer, v. tr., χαταπιέζ-ειν, καταπιέζw, fut. χαταπιέσ-ω, acc.

Compromettre, v. tr., mettre en danger, εἰς χίνδυνον ἄγ-ειν, &y-w, fut. ἀξ- ὦ, acc.

— se Comprornetlre,s διαχινδυνεύ-ειν, διαχινδυνεύ-ω, fut. διαχιυδυνεύσ- ὦ, acc.

Compromis, ἢ. m., convention de recourir à des arbitres, ἐπιτροπ-, ἧς (ὃ).

Comptabilité, n. f. 1 Obligation de rendre compte, ὑπεύθυν-ον, ou (τό). ls Les comptes eux-mêmes, εὐθῦν-αι, ὧν (ai); λογιστιχ-όν, où (τό). || État de comptable, λογιστικ-ἤ, ἧς (ὃ), Sous-ent. τέχνη.

Gomptable, adj., ὑπεύθυν-ος, oc, ον. Pris substantivement, un comptable, λογιστ-ής,

Comptant, adj. m., παρ-όν, ὄντος. Se construit d'ordinaire avec le mot argent, ἀργύρι-ον, ou (té).

Compte, n. m. 1 Calcul, supputation, λογισμ.-ός, où (6). || 2. Estime, considération, À6y-05, ou (6). Tenir compte, ἐν λόγῳ τιθέναι, τίθημι, fut. Sho-w, acc. Ne pas tenir compte, οὐδένα λόγον ποι-εἴσθαι, ποιéouat, οὔμαι, fut. ποιήσ-ομαι, gén. || 3 Etat d’une gestion , ἀπολογισμ-ός, οὐ (δ). Rendre compte, λόγον διδόναι, δίδωμι, fut. δώσ-ω,

én. || 4 Profit, κέρδ-ος, κέρδ-εος, ους (τό). rouver son compte, χερδαίν-ειν, χερδαίνw, fut. χερδαν-ῶ ἐχ ou ἐξ avec le gén.

Compte-rendu, ἢ. m., explication, analyse, ἐξήγησ-ις, τως (À); ἀνάλυσ-ις, ews (À). Acompte, n.m., χρέους μέρ-ος, εος, ους (τό).

A compte, loc. adv., εἰς λογαριασμόν. A mon compte, ὡς ἐμοί (avec ou sans doxet).

A bon compte, à bon marché, εὐώνως. Au bout du compte, τέλος, τελευταῖον. À ce compte, ainst, οὕτω γε, εἰ οὕτως ἔχει.

Compter, v. tr. 1 Nombrer, ἀριθμ-εῖν, ἀριθμ-έω, ©, fut. ἀριθμήσ-ω, acc. ||? Faire un comple, λογίζ-εσθα!, λογίζ -ομαι, fut.

λογίστομαι, acc. Ne compter pour rien, suivi d'un complément, ὀλιγωρ - εἶν, ὀλιγωρ-έω, ὦ, fut. ὀλιγωρήσ-ω, gén. À compter de, ἀπό, gén. | 3 Faire nombre, ἐν λόγῳ εἶναι, εἰμί, fut. ἔσομαι. || 4 Avoir confiance,

πιστεύ-ειν, πιστεύτω, fut. πιστεύσ-ω. À pas comptés , μεγαλοπρεπῶς, σοδαρῶς. Tout compté, πάντων ϑεωρουμένων.

Comptoir, n. m. ἰ Table d’un marchand, ‘10 ns (ἡ). || 2 Entrepôt , ἐμπόρι-ον, οὐ (té).

Compulser, v. tr., ἀνελίσσ - εἰν, àvehioo- w, fut. ἀνελίξ-ω, acc.

Concasser, v. tr., συγχόπτ-ειν, τυγχόπτw, fut. συγχόψ-ω, acc.; συντρίδ-ειν, συν-

Tei6-w, fut. συντρίψ-ω, acc.

Concave, adj., χοῖλ-ος, Ἢ, ὃν.

Concavité, ἢ. f. 1 État de ce qui est con-

cave, κοιλότης, κοιλότητ-ος (ἢ). [| ? Enfoncement, cavité, χοιλ-άς, ἄδος (ὃ); κοϊλον, OU (τό).

Concéder, v. tr., συγχωρ-εῖν, συγχωρ-έω, ©, fut. συγχωρήσ-ω, acc.

Concentration, n. f., oucto-ñ, ἧς (À).

Concentrer, v. tr. | Réunir au centre, συστέλλ-ειν, συστέλλ-ω, fut. συστελ-ὦ, acc.

123 Rassembler , εἰς ταὐτὸ συνάγ-ειν, συνάγω, fut. συνάξεω,, aCC.; πυχν-οῦν, πυχν-όω, ὦ, fut. πνχνώσ-ω, acc. || 3 Renfermer dans SON CŒUT, καταπέπτ-ειν, χαταπέπτ-ω, [ut.

χαταπέψ-ω, ACC. — Concentrée, ὅδ part. passé et adj., dissimulé, impénétrable, oteyav-6ç, ἢ, 6v.

Concentrique, adj., ὁμόκεντρ-ος, 05, ον.

Conception, n.f. | Fécondation, σύλληψις, εὡς (ñ). |] 2 Intelligence, σύνεσ-ις, ἑως (ἡ). [| 3 Produit de l'esprit, ἔννοι-α, as

: Concernant, prép., περί, gËén.; κατά, acc.

Concerner, v.tr., χαθήχ-ειν, xabñx-w, fut.

χαθήξ-υ εἰς, ace. Ce verbe s'exprime souvent par une préposition, de la manière suivante : Ce qui concerne la philosophie, τὸ ou τὰ περὶ τὴν φιλοσοφίαν. Pour ce qui me concerne, τὸ χατ᾽ ἐμέ.

Concert, n. m. ἰ Réunion musicale, unuσιχ-ὸν ἀχρόαμα, ἀχροάματ-ος (τό). Les deux mots se déclinent. LR de voix, συμφωνί-α, ας (ὃ). Concert d'instruments, ouvauλί-α, ας (ἡ). | 2 Accord, harmonie, ouuφωνί-α, ας (à). De concert, loc. adv., êx συμφώνου.

Concertant, ante, 46]., σύμφων-ος, ος, ον.

Concerter, v. tr. | Répéter un air de musique, προμελετ-ᾷν, προμελετ-άω, &, fut.

προμελετήστω, acc. || 2 Faire un concert, συμφων-εῖν, συμφων-έω, ©, fut. συμφωνήστ-ω.

| 3 Méditer, βουλεύ-εσθαι, βουλεύ-ομαι, fut. βουλεύστ-ομαι, acc. — se Concerter, Υ. pr., συμόουλεύ -εσθαι, συμιουλεύ-ομαι, fut. συμδουλεύσ -ομαι περί, gÊn. --- C'onucerté, ée, part. passé et adj. 1 Affecté, étudié, περίεργ-ος, 06, ον. || 2 Fixe, ῥητ- 06, ñ, ὄν.

Concerto, ἢ. m., συμφωνί-α, ας (ἡ).

Concession, n.f. 1 Action de concéder, συγχώρησ-ις, εὡς (ὃ). |] 2 Chose concédée, συγχώρημα, συγχωρήματ-ος (τό).

Concessionnaire, ἢ. m., λαδ-ών, όντος (ὁ).

Concetti, n. m. plur., ornements de mauvais goût dans le style, χομψεύματ-α, wv

Concevable, adj., χαταληπτ-ός, ἡ, όν.

Concevoir, Υ. tr. 1 Dans le sens physique, συλλαμόάν-ειν, συλλαμόδάν-ω, fut. συλλήψομαι, acc. || 2 Dans le sens moral, créer, imaginer, évvo-eiv, Évvo-éw, &, fut. ἐννοήσw, acc. || 3 Comprendre, xaralau6dv-euv, χαταλαμόάν-ω, fut, χαταλήψτ-ομαι, acc. — Conçu, ue, part. passé pris dans le sens de exprimé d’une certaine manière, ἔχ-ειν, ἔχω, fut. É£-w avec un adverbe, ou γράφεσθαι, γράφ-ομαι, fut. ypapño-ouar, em-

ployés comme il suit : La loi est ainsi conçue, οὕτως ἔχει ὁ νόμος. La formule du serment est conçue en ces termes ; οὕτως ἐν τῷ 6pxu γέγραπται.

Concierge, n.m., οἰχοφύλαξ, οἰχοφύλαχ-ος (6); πυλωρ-ός, où (6).

Conciergerie, n. f., φυλαχ-ή, ἧς (ἡ).

Concile, n.m., σύνοδ-ος, ou (ἡ).

Conciliable, adj., εὐσυνάλλαχτ-ος, 06, ον; εὐάρμοστ-ος, 06, Ον.

Conciliabule, n. m., συμδούλι-ον, ον (τό).

Conciliation, n. f., συναλλαγ-ή, ἧς (ἢ).

Concilier, v. tr., συναλλάσοσ-ειν, συναλλάσοσw, fut. συναλλάξ-, acc.

Concis, ise, adj., σύντομ-ος, 05, ον (comp.

GUVTOU-UTELOS, SUP. συντομ-ώτατος).

Concision, n. f., συντομί-α, ας (f). Avec COncisiOn, συντόμως.

Concitoyen, ἢ. m., δημότ-ης, οὐ (6).

Conclave, n. m., σύνοδ-ος, οὐ (À).

Concluant, ante, adj., ἐλεγχτιχτός, ñ, 6v.

£onclure, v.tr. 1 Tirer des conclusions, περαίν-ειν, περαίντω, fut. xepav-w, acc. || 2 Terminer, συμπεραίν-ειν, συμπεραίντ-ω, fut. συμπεραν-ῶ, acc.; ἀποτελ-εῖν, ἀποτελέω, ὥ, fut. ἀποτελέσ-ω, acc. | 3 Arrêter, décider une transaction quelconque, un traité, un mariage, etc., ποι-εἴσθαι, ποιéoucr, οὔμαι, fut. ποιτήστ-ομαι, acc.

Conclusion, n.f. 1 Déduction d’un raisonnement, συμπέρασμα, συμπεράσματ-ος ya [2 Fin du discours, ἐπίλογτ-ος, ou (6).

Décision d’une affaire, διάπραξοις, eus (ἡ). || ὁ Résultat final, dénoûment, τέλεος, τέλ-εος, ους (τό).

Concombre, n.m., σιχύ-α, ας (ἢ).

Concomitance, n. f., ἀχολουθί-α, ας (ἢ).

Concomitant, ante, adj., συναχόλουθε-ος, 95, ον.

Concordance, n. f., συμφωνί-α, ας (ἡ).

Concordat, n. m., cuvbñx-n, ns (ἡ).

Concorde, n. f., ὁμόνοι-α, ac (f).

Concorder, v.intr., συμφων-εῖν, συμφων-έω, &, fut. συμφωνήσ-ω, dat.

Concourir, v. intr. 1 Contribuer à, cuvegyεἴν, συνεργέω, ©, fut. συνεργήσ-ω πρός, εἰς, ἐπί, acc. Ἶ 2 Étre en concurrence, ἀγωνίζ- Se rencontrer au même point, συντρέχ-ειν, συντρέχ-ω, fut. συνθρέξτομαι Où συνδραμοὔμαι, dat.

Concours, n.m. 1 Coopération, συνεργί-α, ας (ἢ). || 2 Affluence, συνδρομ-ή, ἧς (ἡ). | 3 Lutte, rivalité, ἀγών, ἀγῶν-ος (6).

4 Rencontre, σύγχλρουσ-ις, εως (ἡ). |] ὃ Réunion, rapprochement, σύστασ-ις, εως (ñ).

Concret, ête, adj, σύμπηκτ-ος, O6, OV.

Concrétion, n.f. 1 Action de s’épaissir, cûpané-, eus (ἡ. [| 2 Chose concrète, πῆγμα, πήγματ-ος (τό).

Concubinage, n. f., παλλαχεί-α, ας (À).

Concubine, n. f., παλλαχ-ἤ, ἧς (ἡ).

Concupiscence, n. f., ὄρεξοις, ews (ἢ).

Concupiscible, adj., ὀρεχτιχεός, ἡ, ὄν.

Concurremment, adv., ὁμοῦ. Concurrem-

Penn)

| ment avec, loc. prép., σύν, dat. En concur-

| rence, ἀντιπάλως.

Concurrence, n. f., ζήλωσ-ις, εως (ἢ) ; ἀντίπαλτὸν, OU (τό). Jusqu'à concurrence de, loc. Prép., μέχρι, gén.

Concurrent, ente, n. m. et f., ἀντίπαλεος,

Concussion, ἢ. f., αἰσχροχέρδει-α, ας (ἢ).

Concussionnaire, n. M., αἰσχροχερδτής, éoc, os (6).

Condamnable, adj. 1 Digne de condammation, χαταγνωστέ-ος, α, ον. || 2 Bldmable, ἐπίψογ-ος, 95, ον (COMp. ἐπιψογ-ώτερος, SUD.

ἐπιψογ-ώτατος) ; μεμπτ-ός, M, Ov.

Condamnation, n. f., χατάγνωσ-ις, eux (ἢ).

Condamner, v.tr. 1 Prononcer un jugement contre, χγαταγινώσχεειν, χκαταγινώσχοω, fut. χαταγνώσ -ομαι, gén. || 2 Réduire, astreindre, ἀναγχάζ-ειν, ἀναγχάζ-ω, fut.

ἀναγχάσ-ω, acc. || 3 Vouer, προςνέμεειν, προςνέμ-ω, fut. προςνεμ-ὦ, acc. || 4 Bldmer,

pee péu?-oua, fut. μέμψ-ομαι, dat.

nterdire, ἀπαγορεύ-ειν, ἀπαγορεύτ-ω, fut.

ἀπερ-ὦ (irrég.), acc. || 6 Fermer, murer, ἐπιφράσσ-ειν, ἐπιφράσσ-ω, fut. ἐπιφράξ-ω, acc. — se Condammner, Υ. ὉΓ., S'AVOUEr coupable, τὸ ἔγχλημα ὁμολογ-εῖν, ὁμολογ-έω, &, fut. ὁμολογήστ-ω. — Condamné, ée à, art. passé et adj., χατάδιχτος, ος, ον, gén.

e condamné, ἁλούς, ἁλόντος (ὁ).

Condensation, n. f., πύχνωσ-ις, εὡς (ὃ).

Condenser, v.tr., πυχν-οῦν, πυχνότω, ©, fut. πυχνώσ-ω, acc.

Condescendance, n. f., ὕπειξ-ις, εὡως (ἢ).

Condescendant, ante, adj., ὑπειχτιχτός, ἤ, OV.

Condescendre, v. intr., ὑπείχ-ειν, ὑπείχτω,

Condiment, n. m., assaisonnement, ἄρτυμα, ἀρτύματ-ος (τό).

Condisciple, n. m., συμμαθητο-ής, où (6).

Condition, n.f. 1 Etat d’une personne ou d’une chose, τάξοις, εὡως (ἢ); μέρτος, εος, ους (τό). || 2 Profession, ἐπιτήδευμα, ἐπιτηδεύματ-ος (τό); βί-ος, ov (ὁ). || 3 Domesticité, ὑπηρεσί-α, ας (ἢ). || 4 Noblesse, εὖγένει-α, ας (à). || 5 Clause d’un traité, ὁμολογί-α, ας (ἢ). À condition que, ἐφ᾽ ᾧ τε, ἰπάϊο. ou inf. À ces conditions, ἐπὶ τούτοις. À cette condition, ἐπὶ λόγῳ τοιούτῳ.

Conditionner, v.tr., εὐτρεπίζ-ειν, εὐτρεπίζ-ω, fut. εὐτρεπίσ-ω, 800. --- Conditionné, ée, part. passé et adj., qui a les qualités requises, ἐπιτήδει-ος, ος et «, ον. Ironiquement, très-grand, excessif, BÉYIST-05, ἡ, ον; ἄμετρ-ος, ος, OV; περισσ-ός, À, OV.

Conditionnel, elle, adj., ὑποθετιχτ-ός, ἡ, ὄν, Le conditionnel, mode verbal, droñzrurÀ ἔγχλιστ-ις, ews (ὃ). Les deux mots se déclinent.

Conditionnellement, adv., ὑποθετιχῶς.

Conditionner, v.tr., χατασχευάζ-ειν, χατασχευάζ-ω, fut. χατασχευάσ-ω

Condoléance, n. f., παραμυθί-α, ας (ὃ).

.… 1 ad ἂς ἀφυφ

is a. À LÉ υδκδῥόνι...-.

Londottieri, n.m.pl., soldats mercenaires, μισθοφόρ-οι, ων (οἷ).

Conducteur, n. m., ἡγεμών, ἡγεμόν-ος (6); ὁδηγ-ός, où (δ). Conductrice, 6ôny-65, où (ἢ).

Conduire, v.tr. | Guider, mener, ἄγ-ειν, &y-w, fut. &ë-w, acc. || 2 Faire aller devant soi, προάγ-ειν, προάγ-ω, fut. rooGE-w, 800.

] 3 Être en tête, diriger, δγ-εἶσθαι, ñyομαι, οὔμαι, fut, ἡγήσ-ομαι, gén. Conduire de l'eau, ὕδωρ ὀχετεύ-ειν, ὀχετεύ-ω, fut. ὀχετεύσ-ω. Mure des affaires, une maison, un poëme, πράγματα, olxov, δρᾶμα χαλῶς olxovou.-ety, οἰχονομ-έω, ὦ, fut. οἰκονομήσ-ω. Le chemin conduit à la ville, ἡ ὁδὸς πρὸς τὴν πόλιν φέρει. || 4 Faire escorte, παραπέμπειν, παραπέμπ-ω, fut. παραπέμψ-ω, acc. — se Conduire, \.pr., se comporter, πρὸςφέρτ-εσθαι, προςφέρ-ομαι, fut. προςενεχθήσομαι; ἑαυτὸν παρέχ-ειν, παρέχ-ω, fut. πα-

£&-0. | Conduit, n.m. 1 Canal, αὐλών, αὐλῶν-ος (δ) [} 2 Passage souterrain, brovou-#, ἧς (ἡ). Conduite, n. f. 1 Action de conduire, ἀγωγ-ή, ἧς (à). || 2 Direction, ἐπιστασί-α, ας (ἢ). || 3 Surveillance, ἐπιμέλει-α, ας (À). || 4 Façon d'agir, &ywy-ñ, ἧς (ὃ); βί-ος; ov (6). || 5 Prudence, εὐθουλί-α, ας (ἡ). || 6 Plan d'un poëme, etc., οἰκονομί-α, ας (δ).

Conduite d’eau, ὑδραγωγί-α, ας (ἡ).

Cône, n. m., χῶν-ος, ον (6).

Confection, n. f., χατασχευ-ἤ, ἧς (À).

Confectionner, v. tr., χατασχευάζ-ειν, χατασχενάζ-ω, fut. κατασχευάσ-ω, 800.

Confédération, n. f., σύστασ-ις, εως (À).

se Confédérer, v. pr., συνίστ-ασθαι, cuviotaux, fut. ουστήσ-ομαι. — Confédéré, ée, art. passé et adj., σύμμαχ-ος, ος, ον.

onférence, n.f. 1 Rencontre, colloque, ἔντευξοις, ewc (ἡ); συνουσί-α, ας (à). || 2 Conversation familière, ὁμαλί-α, ας (à).

Conférer, v. tr. 1 Donner, accorder, ἀπο- 2 Comparer, συμιδάλλ-ειν, συυδάλλο-ω, fut.

συμδαλ-ῶ, acc. || Verbe intr., délibérer, διαλέγ-εσθαι, διαλέγ-ομαι, fut. διαλέξ-ομαι.

Confesse, ἢ. f., usité seulement dans la locution : Aller à confesse, ἐξομολογ - εἶσθαι, ἐξομολογ-έομαι, οὔμαι, fut. ἐξομολογήστ-ομαι. Confesser, v. tr. 1 Avouer, ὁμιολογ-εἴν, ὁμο-

λογ-έω, ὦ, fut, éuohoyño-w, ΕΟ 2 Déclarer hautement, διαμαρτυρ-εῖν, διαμαρτυρéw, ὥ, fut. διαμαρτυρήσ-ω, acc. || 3 En-

tendre en confession, ἐξουμιολογουμένον &xpoἄσθαι, ἀκρο-άομαι, ὥμαι, fut. ἀκροάστ-ομαι.

- se Confesser, 0. pr., ἐξομολογ-εῖσθαι, ἐξομολογ-έομαι, οὔμαι, fut. ἐξομολογήστ-ομαι. Confesseur, n. m. 1 Qui entend en confession, τῶν ἐξομολογουμένων ἀχροατ-ἤς, OÙ (6). || 2 Qui proclame la foi chrétienne, . martyr, péprup, péprup-0s (6).

Confession, ἢ. f., ἐξομολόγησο-ις, εως (ἡ).

Confessionnal, ἢ. m., ἱερ-ὸν διχαστήριτ-ον, ov (τό). Les deux mots se déclinent.

Confiance, n.f. | Ferme espoir, πίστεις, ewç (ñ). Digne de confiance, ἀξιόπιστ-ος,

ος) ον. Homme de confiance, ἀνὴρ πιστ-ός, où (6). || 2. Sécurité, assurance, ϑάρσος, ϑάρσο-εος, ous (τό).

Confiant, ante, adj. | Qui s’abandonne avec confiance, mnioteutix-66, ἡ, όν. || 2 Hardi, assuré, ϑαῤῥαλέ-ος, α, ον (comp.

ϑαῤῥαλε-ὦτερος, SUP. ϑαῤῥαλε-ὦτατος).

Gonfidemment, adv., en confidence, ἐν ἀποῤῥήτῳ.

Confidence, n.f. 1 Part d’un secret, ἀπόῤδηττον, ou (té). [| 2 Confiance, nict-u, εως (ὃ).

Confident, n.m., συνειδ-ώς, ότος (6). (οηῇdente, ἢ. f., συνειδ-υΐα, ας (ἡ).

Confidentiel, elle, adj., ἀπόῤῥητ-ος, ος, ον.

Confidentiellement, adv., ἐν ἀποῤῥήτῳ.

Confer, ν. tr., πιστεύ-ειν, πιστεύ-ω, fut. πεστεύσ-ω, ACC. — se Confier’, V. PT., AUOT confiance, πιστεύ-ειν, πιστεύ-ω, fut. πιστεύσ-ω, dat.

Configuration, n. f., μορφ-ἤ, ἧς (ἡ).

Confiner, v. tr., reléguer, ἀποπέμπ-ειν, ἀποπέμπ-ω, fut. ἀποπέμψ-ω, acc. || Verbe intr., toucher aux frontières, être limitrophe, μεθορίζ-ειν, μεθορίζτω, fut. μεθορίστω, dat. — se Confiner, Υ. Pr., ἀποχωρ-εῖν, ἀποχωρτέω, ὥ, fut. ἀποχωρήσ-ω εἰς, acc.

Confins, n.m. pl., limites, μεϑόρι-α, ὧν (τά).

Confire, v. tr., ἡδύν-ειν, ἡδύν-ω, fut. ἡδυν-ῶ,

— Confit, ile, part. passé et adj., ἧδυντ- 06, ἢ, OV.

Confirmatif, ive, adj., βεδαιωτιχεός, ἡ, 6v.

Confirmation, n.f. 1 Affermissement, Geθαίωσ-ις, ewç (ὃ). || 2 Assurance, πίστωσts, ἕως (ἢ). 3. Sacrement de l'Église, ἁγί-α μύρωσ-ις, εὡς (ἡ). Les deux mots se déclinent.

Confirmer, v tr. 1 Affermir, rendre plus durable, βεδαι-οῦν, βεδαι-όω, &, fut. βεθαιώσ-ω, acc. || 2 Rendre plus certain πιστ-οὖν, πιστ-όω, &, fut. πιστώσ-ω, acc. (l 3 Donner le sacrement de confirmation,

Confiscable, adj., δημεύσει ἔνοχ-ος, ος, ον.

Confiscation,n.f., δήμευσ-ις, εως (%).

Confiseur, n. m., ἡδυντήρ, Aduytñp-0ç (ὃ).

Confiseuse, n. f., ἡδύντειρ-α, ας (ἢ).

Confisquer, v. tr., δημεύ-ειν, δημεύτω, fut.

δημεύσ-ω, acc.

Conflagration, n.f., χατάφλεξοις, eus (À).

Conflit, n. m., σύγχρουσοεις, εως (à).

Confluent, n. m., συῤῥο-ἤ, ἧς (ἡ).

Confondre, v. tr. 1 Méler, brouiller, σνγγεἶν, συγχ-εέω, ©, fut. συγχεύσ-ω, acc. || 2 Troubler, déconcerter, tap4oc-ew, ταράσσ-ω, fut. ταράξ-ι, acc. |] 3 Se méprendre sur, οὐκ ὀρθῶς διαχρίν-ειν, διαχρίν-ω, fut.

διαχριν-ῶ, acc. || 4 Étonner, stupéfier, èxπλήσσ-ειν, ἐχπλήσσ-ω, fut. ἐχπλήξτω, acc.

I 5 Couvrir de honte, χαταισχύν-ειν, καὶ ταισχύν-ω, fut. χαταισχυν-ῶ, acc.

Conformation, n. f., μορφ-ἤ, ἧς (ὃ).

Conforme, auj., σύμφων-ος, 06, ον; ὅμοι-ος, &, Ov.

δή CON

Conformément, adv., συμφώνως. Conformément à, κατά, ace.; ὁμολογουμένως, dat.

Conformer, v.tr., προςαρμόζ-ειν, προςαρμόζ-ω, fut roosupuéo-w.—#e Conformer, Υ. pr., obéir, ὑπείκ-ειν, ὑπείχτω, fut. ὑπείξω, dat. — Conforsné,ée, part. passé et adj., ἐσχηματισμέν-ος, ἡ, ον. Bien conformé, εὔμορφ-ος, ος, ον. Mal conformé, διάστροφος, ος, Ov.

Conformité, n.f., ὁμοιότης, ὁμοιότητ-ος (ἡ).

Confortatif, ive, ati. ῥωτιχ-ός, ἡ, όν.

Confortation, n.f., ῥῶσ-ις, εως (ἡ).

Conforter, v.tr., ῥωννύναι, ῥώννυμι, fut.

ἑώστ-ω, ace.

Confraternité, n. f., ἑταιρί-α, ας (ἡ).

Confrère, n.m., ἑταῖρ-ος, ov (6).

Confrérie, n.f., φρατρί-α, ας (ἡ).

Confrontation, η. ἴ., σύγχρισ-ις, ewç (à).

Confronter, v.tr., συγκρίν-ειν, συγχρίντω, fut. συγχριν-ῶ, acc.

Confus, use, adj. 1 Mêlé, συγχεχυμέν-ος, ἡ,

δ 2 Honteux, αἰσχυνόμεν-ος, ἢ, ον.

Confusément, adv. | Péle-méle, συγχεχυμένως. || 2 Obscurément, ἀδήλως.

Confusion, n.f. 1 Mélange confus, σύγχνυοσις,εως (ñ). [| 2 Honte, αἰσχύν-ἡ, ἧς (À).

ongé, n. ἢ). | Permission, acte de partir, sl εως (À). | 2 Vacance, σχολ-ἤ, ἧς (A).

Congédier, v.tr., ἀφιέναι, ἀφίημι, fut.

Congélation, n. f., χρυστάλλωσ-ις, εως (ἢ).

Congeler, v.tr., χρυσταλλ-οῦν, χρυσταλλ-

Congénère, adj., qui appartient à un même genre, GuyYyEv-fc, ἧς, ἔς.

Congestion, n. f., συνάθροισ-ις, εὡως (ἡ).

Conglobation, n. f., accumulation de preuves, terme de rhétorique, συνείλησοις, εως (À).

Conglomérer, v. tr., συνειλ-εῖν, συνειλ-έω, &, lut. συνειλύσ-ω, acc.

Conglutination, n.f., συγχόλλησ-ις, εως (ὃ).

Conglutiner, v.tr., συγχολλ-ᾷν, σνγκολλάω, ὥ, fut. συγκολλύσ-ω, acc.

Congratulation, n. f., δεξίωσε-ις, eux (ὃ).

Congratuler, v.tr., συγχαίρ-ειν, συγχαίρ-ω, fut. συγχαιρήσ-ω, dat.

Congrégation, n. f., φρατρί-α, ἂς (ἡ).

Congrès, ἢ. m., σύνοδ-ος, o (à).

Congru, ue, adj., ἱχαν-ός, ἡ, ὄν.

Congrument, adv., ἱχανῶς, ἀχριθῶς.

Conique, adj., χωνικ-ός, ἡ, 67.

Conjectural, ale, adj., στοχαστιχ-ός, ἡ, 6v.

Conjecture, n. f., στοχασμ-ός, où (6); ὑπόλυηψ-ις, εὡς (ὃ) ; τεχμήρι-ον, ον (τό).

Conjecturer, v.tr., ὑπολαμδάν-ειν, ὑπολαμθάν-ω, fut. ὑπολήψ-ομαι, acc.: τεχμαίρ-εσθαι, τεχμαίρ-ομαι, fut. τεχμαρ-οὔμαι, acc.

Conjoindre, v.tr., συζευγνύναι, συζεύγνυμι, fut. συζεύξ-τω, acc. Les conjoints, les deux épout, σύζυγ-ες Où σύζυγ-ο., ων (of).

Conjointement, adv., ἅμα. Il est ordinairement suivi du dauf.

Conjonctif, ive, adj., συνδετικ —-6c, ἡ, 6v.

Conjonction, n.f. 1 Union, σύζευξοις, eux (à). || 2 Partie du discours, συνδεσμ-ός, où (δ). || 3 Rencontre de deux astres, σύν οὗ-ος, OÙ (ὃ).

Conjoncture, n. f., περίστασ-ις, eux (ἡ):

cUugop-d, ἂς (À); καιρ-ός, οὗ (6).

Conjugaison, n. f. | Action de conjuguer.

χλίσ-ις, εως (ἡ). [| 2 Forme de la conjugaison, συζυγί-α, ας (ὃ).

Conjugal, ale, adj., γαμιχ-ός, ἡ, 6v.

Conjugalement, adv., γαμιχῶς.

Conjuguer, v. tr., χλίν-ειν, χλίντω,, fut.

Conjurateur, n. m. | Conspirateur, στασιαστ-ἧς, οὔ (6). || 2 Qui prétend chasser les démons, étopaiot-ñc, où (6).

Conjuration, n.f. 1 Complot, συνωμοσί-α, ας D): σύστασ-ις, εὡως (ἡ). || 2 Exorcisme, ἐξορχισμ-ός, où (6).

Conjurer, v. tr. 1 Comploter, συνομνύναι, συνόμνυμι, fut. συνομ-οῦμαι. || 2? Supplier, ἱχετεύ-ειν, ἰχετεύτω, ful. ἱχετεύσ-ω, acc:

δ-εῖσθαι, δ-έομαι, fut. δεήσ-ομαι, gén. || 3 Exorciser, ἐπορχίζ-ειν, ἐπορχίζτω, fut.

ἐπορχίσ-ω, acc. || 4 Détourner, àrorpér-er, ἀποτρέπ-ω, fut. ἀποτρέψ-ω, acc.

Connaissable, adj., γνωστ-ός, ὅς et ἡ, 6v.

Conaaïissance, n. f. 1 Notion, γνῶσ-ις, sw; (ἢ). [| 2 Usage des sens, αἴσθησ-ις, εως (ὃ) Perdre connaissance, λειποψυχ-εῖν, λεῖποψυχ-έω, &, fut. λειποψυχήσ- ὦ, acc. Re.

prendre connaissance, ἑαυτὸν ἀναλαμδάν-ειν, ἀναλαμδάν-ω, fut. ἀναλήψτομαι. || ὃ Familiarité, intimité, συνήθει - α, ας (ὃ). || 4 Droit de connaître et de juger, χρίσ-ις, ewç (ñ). Connaissances, ἢ. f. pl. 1 Instruction, μαθήματ-α, wv (τά); παιδεί-α, ας (ἢ).

3 Les personnes avec qui l’on est en rayp-

ΟΥ̓, γνώριμ-οι, ων (ot); cuvfb-euc, ων (oi).

onnaisseur, euse, n. ΠΊ. οἱ Ê., ἐπιστήμwv, 0vos (ὁ et ἡ), gén. ou acc. avec περί.

Connaître, v.tr. 1 Avotr l’idée, la notion, γινώσχεειν, γινώσχ-ω, fut. γνώστομαι, ACC. ; εἰδέναι, οἶδα, fut. εἴσ-ομαι, gén. (irrég.). || 2 Savoir à fond, ἐπίστ-ασθαι, ἐπίστ-αμαι, fut. ἐπιστήσ-ομαι, acc.; ἀκριθ-οὔν, ἀκριθ-όω, &, fut. ἀκριθώσ-ὦ, acc. || 3 Discerner, διακρίν-ειν, διαχρίντω, fut. διαχριντῶ, acc. || Verbe intr., dans le sens judiciaire : Connaître d'un crime, d’une affaire, αἰτίαν, πρᾶγμα ἐξετάζ-ειν, ἐξετάζ-ω, fut. ἐξετάσ-ω.

se Connaître, v. pr. | Avoir la connaïssance de soi-même, ἑαυτὸν γινώσχ-ειν, γινώσχ-ω, fut. γνώσ-ομαι. Connais-toi (oimême, γνῶθι σεαυτόν. || 2 Étre habile, ἔμπειρ-ος, ος, ον εἶναι, εἰμί, fut. ἔσ-ομαι. —- Connu, το. part. passé et adj., yvwct-6:, ñ, ὄν; γνώριμος, ος où ἡ, ον. Être avanta-

eusement connu, εὐδοχιμ-εῖν, εὐδοχιμεέω, ©, ut. εὐδοχιμήσ-ω. Avantageusement connu, εὐδόχιμ-ος, ος, ον. Faire connaitre, γνωρίζει), γνωοίζ-ω, fut. γνωρίστ-ω, 860.: ἐπιδείχυυσθαι, ἐπιδείχνευμαι, fut. ἐπιδείξτομαι, acc. Se faire connaître, ἐπιφαίν-εσθαι, ἐπιφαίνομαι, fut. ἐπιφανήστ-ομαι.

Connétable, n. m., χιλίαρχ-ος, ον (ὃ).

Gonnexe, adj., cuvag-ñc, ἧς; ἔς.

Connexion, ἢ. f., συνάφει-α, ας (ἡ).

Connexité, n. f., συνάφει-α, ας (ἡ).

Connivence, ἢ. f. 1 Complicité, συγχαχουργί-α, ας (ἢ). || 2 Faiblesse coupable, ἄνεσ-ις, εως (ἡ).

Conniver, v. intr. 1 Étre de connivence, συγχαχουργ-εῖν, συγχαχουργ-έω, ©, fut. συγχαχουργήσ-ω. || 2 Fermer les yeux par faiblesse, παρορ-ἄν, παρορ-άω, &, fut. παρόψομαι, acc.

Conque, n.f., κόγχ-η, ἧς (À).

Conquérant, n. m., wxnt-ñc, où (6).

Conquérir, v. tr., χειρ-οὖν, χειρ-όω, &, fut. χειρώστ-ω, ACC.; χαταστρέφ-εσθαι, χαταστρέφομαι, fut. χαταστρέψ-ομαι.

Conquête, n. f. 1 Action de conquérir, χείρωσ-ις, ewc (à). || 2 Chose conquise, κατεστραμμέν-ον, OÙ (τό).

Consacrer, v. tr. 1 Dédier à une divinité, χαθιερ-οῦν, χαθιερτόω, ©, fut. χαθιερώσ-ω, acc. S'il s’agit d’offrandes, ἀνατιθ-ένοαι, ἀνατίθημι, fut. ἀναθήσ-ω, acc. ||? Employer à, προςνέμ-ειν, προςνέμ-ω, fut. προςνεμ-ῶ.

3 Sanctionner , χυρ-οῦν, κυρ-όω, &, fut.

χυρώστω, ACC. — se Consacrer, V. Pr.

se livrer ἃ, ἑαυτὸν ἐπιδιδόναι, ἐπιδίδωμι, fut. ἐπιδώστω, dat. --- Consacré, ée, part.

pe et adj., isp-65, ά, ὄν. Consacré par ’usage, εἰωθ-ώς, Via, 65.

Consanguin, ine, adj., ὅμαιμ-ος, ος, ον.

Consanguinité, n. f., ὁμαιμοσύν-η, ἧς (ὃ).

Conscience, n. f. 1 Sentiment du bien et du mal, συνείδησ-ις, εως (à). || 2 Connaïissance intérieure d’une chose, σύνεσ-ις, εως (ἡ). Avoir la conscience de, ἑαυτῷ συνειδέναι, σύνοιδα, fut. συνείστομαι, acc. Pour l'acquit de sa conscience, ἀφοσιώσεως χάριν.

Sans conscience, effrontément, ἀναιδῶς. Qui est sans conscience, &vatd-ñc, ἧς, és. En conscience, loyalement , ὁσίως, δικαίως; en vérité, ἀχηθῶς.

Consciencieusement, adv., ὁσίως, δικαίως.

Consciencieux, euse, adj. 1 Qui a de la conscience , ὅσι-ος, ος Où ἃ, ον (Comp. ὅσιὥὦτερος, SUP. ὁσι-ώτατος); δίχαι-ος, α, ον je. διχαι-ότερος, Sup. διχαι-ότατος). || Fait en conscience, ἀχριθ-ῆς, ἧς, és (comp.

ἀχριδ-έστερος, SUP. ἀχριθ-έστατος).

Conscription, n. f., χαταγραφ-ἤ, ἧς (à).

Conscrit, ite, adj., χαταγεγραμμέν-ος, ἡ, ον, s'emploie ordinairement au pluriel avec le mot πατέρ-ες, ων, pères, dans le sens de sénateurs. Un conscrit, un soldat enrôûlé, χαταγεγραμμέν-ος στρατιώτ-ης, ou (6). Les deux mots se déclinent.

Consécration, ἢ. f., καθιέρωσ-ις, εως (ἡ).

Consécutif, ive, adj., συνεχ-ἤς, ἧς, éc.

Consécutivement, adv., συνεχῶς, ἑξῆς.

Conseil, n.m. 1 Avis, συμιδούλευμα, cuuéovλεύματ-ος (τό). || 2 Assemblée, βουλ-ή, ἧς (ἡ). Conseiller, v. tr., συμθουλεύ-ειν, συμθουλεύτ-ω, fut. συμδουλεύσ-ω, acc. el le nom de la personne au datif.

Conseiller, n. m. 1 Qui donne un conseil, σύμθουλ-ος, ου (6). Conseillère, n. f., σύμ- 6ouX-06, οὐ (ἡ). || 2 Membre d’un conseil, βουλευτ-ής, où (6).

Consentement, n. m. | Acquiescement, συναίνεσ-ις, εὡς (ñ). [| 2 Commun accord, ὁμόνοι-α, ας (ἡ). D'un consentement unanime, “ἐκ μιᾶς γνώμης, ὁμολογουμένως.

Consentir, v. intr., συναιν-εἶν, συ αιν-έω, &, fut. συναινέσ-ω. — Consenti, ie, part.

passé et adj., ὁμολογούμεν-ος, ἡ, ον.

Conséquemment, adv. 1 D’une manière conséquente, logique, ἑπομένως, ἀχολούθως. || ? Donc, en conséquence, οὖν, après un mot, oùxobv, au commencement de la phrase.

Conséquence, n.f. 1 Conclusion, συμπέpacux, σνυπεράσματ-ος (τό). |] 2? Suite, résultat, ἑπόμεν-ον, ou (τό). En conséquence de, διά, acc.; ἐκ, gén. En conséquence, par conséquent, οὐχοῦν. || 3 Importance, ῥοπ-ῆ, ἧς (À). Qui est d’une grande conséquence, πολλοῦ λόγου ἄξι-ος, α, ον. Chose, personne sans conséquence, οὐδενὸς ἄξι-ος, α, ον.

Conséquent, ente, adj. 1 Logique, d’accord avec soi-même, ἑαυτῷ ὁμολογούμιεν-ος.

ἡ, ον. [| 2 Qui dérive de, ἀχόλουθ-ος, ος, ον.

Conservateur, ἢ. Mm., σωτήρ, σωτῇρ-ος (6).

Conservatrice, n.f., σώτειρ-α, ας (ὃ).

Conservation, n. f. 1 Action de conserver, διατήρησ-ις, eus (ἢ). [| 2 Salut, σωτηρί-α, ας ().

Conservatoire, adi., σωτηρικ-ός, ñ, 6v; διαφυλαχτιχ-ός, À, OV.

Conservatoire ,n. m. 1 École de musique, τῆς μουσιχῆς γυμνάσι-ον, ου (τό). || 2 Etablissement où l’on garde des obiets d’art, d'industrie, etc., ovoet-ov, ou (τό).

Conserve, n.f. 1 Confiture, ἥδυσμα, ἡδύσματ-ος (τό). || 2 Vaisseau d’escorte, συμπλέουσα ναῦς, νεώς (ἣ). Les deux mots se déclinent. Naviguer de conserve, συμπλ-εῖν, σνυμπλ-έω, ὥ, fut. συμπλεύσ - ομαν. Conserves, n.f. pl., lunettes, δίοπτρ-α, ας (ἢ).

Conserver, v.tr., διατηρ-εῖν, διατηρ-έω, ὦ, fut. Gornpño-w, acc.; διαφυλάσσ-ειν, διαφυλάσσ -ωὠ, fut. διαφυλάξ-ω, acc. — Conservé, ée, part. passé et adj. 1 Sain et sauf, σωστ-ός, ñ, 6v. |] 2 Qui a encore de la vigueur, εὐέχτ-ης, nc, ες.

Considérable, adj. 1 Puissant, illustre, ἐπιφαν-ἧς, ἧς, ἐς (COMP. ἐπιφαν-έστερος, Sup. ἐπιφαν-έἐστατος) ; περίόλεπτ-ος, ος, ον; ἔντιμ-ος, 06, ον. [| 2 Important, ἀξιόλογ-ος,

ς, Ov. Ϊ 3 Nombreux, πολεύς, ἡ, ὕ (comp.

πλεί-ων, SUP. πλεῖστος).

Considérablement, adv., πολύ, σφόδρα, δεινῶς. ;

Considérant, ἢ. m., motif d’un jugement, αἴτι-ον, où (τό). Considérant que, ἐπεί, avec l'indicatif.

Considération, πη. f. 1 Examen, σχέψ-ις, εως (à). || 2 Motif déterminant, αἰτί-α, ας (à). [| 3 Estime, ἀξίωσ-ις, εως (ἢ); ἀξίωμα, ἀξιώματ-ος (τό). En considération de, ἕνεχα,

χάριν avec le gén. Ces deux mots se placent après leur complément.

Considérer, v.tr. 1 Examiner, Sewp-etv, 2 Estimer, viu-&v, τιμτάω, ὥ, fut. τιμήσw, acc. Considérer comme, ἐν τάξει ἔχ-ειν, ἔχ-ω,, fut. Ét-w, ou ποι-εῖσθαι, ποι-έομαι, οὔμαι, fut. ποιήστομαι, gén. On tourne aussi | de cette manière : Je le considère comme un frère, ἔστι μοι ἐν ἀδελφοῦ τάξει OU μέρει..--

Considéré, ée, part. passé οἱ adj., qui

πα de l'estime publique, ἔντιμος, oc, ον.

onsignataire, ἢ. m., dépositaire d’une somme consignée, μεσέγγυ-ος, ou (δ); peσεγγυητ-ἧς, οὐ (6).

Consignation, n.f., μεσεγγύημα, μεσεγγυήματ-ος (té).

peus n.f., πρόςταγμα, προςτάγματος (τό).

Consigner, v.tr. 1 Mettre en dépôt, ὑποτιθ-έναι, ὑποτίθημι, fut. ὑποθήστω, acc.

Consigner par écrit, τῇ γραφῇ Ou τοῖς γράμ-

act παραδιδόναι, παραδίδωμι, fut. παραwo-w, acc. || 2? Interdire l'entrée ou la sortie, ἀπείργ-ειν, ἀπείργτω, fut ἀπείρξ-ω, acc. et le complém. indir. au gén. avec ἀπό.

Consistance, n. f. 1 État d’un fluide qui s'épaissit, πῆξοις, ewc (à). || 2 Stabilité, βεδαιότης, βεθαιότητ-ος (ἢ). Sans consistance, ἀδέδαι-ος, ος, ov; en parlant des personnes,

αὔντος, Ἢ, OV.

onsister, v. intr. 1 Étre composé de, συνίστ-ασθαι, συνίστ-αμαι, fut. συστήστομαι, gén., avec ἐχ ou ἐξ. || 2 Dépendre, »-exoûou, χεεῖμαι, fut. xelo-opou.

Consistoire, ἢ. m., συνέδρι-ον, ov (té).

Consolable, adj., παρηγορητ-ός, ἡ, 6v.

Consoiant, ante, adj., παρηγοριχ-ός, ἡ, 6v;

Consolateur, n. m., παρήγορτος, ον (6).

Consolatrice, n. f., παρήγορ-ος, ov (ἡ).

Consolation, ἢ. f., παραμνθί-α, ας (ἦ); παρηγορί-α, ας (à).

Console, n. f.1 Pièce d'architecture, προθυρ-ίς, ίδος (ἡ). || 2 Espèce de buffet, ἀθαχίσχ-ος, ον (ὁ).

Consoler, v.tr., πχραμυθ-εἶσθαι, παραμνθέομαι, οὔμοι, fut. παραμυθήστ-ομαι, acc.

Consolidant, ante, adj., κολλητιχεός, ἡ, 6v.

Consolidation, n. f., affermissement, βεθαίΐίωσ-ις, εως (ἡ). En chirurgie, cuyx6)Anste, εως (ñ).

Consolider, v.tr., affermir, βεθαι-οῦν, βεόαι-όω, ὥ, fut. βεδαιώσ-ω, ace. En chirurgie, cuyxo))-Gv, συγχολλ-άω, &, fut. συγχολλήστ-ω, acc.

Consommation, n.f. 1 Destruction par l'emploi, ἀνάλωσ-ις, εως (ἡ). || 2 Accom-

lissement, achèvement, συντέλει-α, ας (à).

onsommé, ἢ. m., bouillon, ἕψημα, ἑψήματ-ος (τό).

Consommer, v.tr. 1 Détruire par l’usage, ἀναλίσν-ειν, ἀναλίσχ- ὦ, fut. ἀναλώσ-ω, acc.

12 Achever, συντελ-εῖν, συντελ-έω, ὥ, fut.

συντελέσ-ω, ACC. — C'onsommé, ἐφ. Part.

passé et adj., parfait, τέλει-ος, &, ον (comp. τελειτότερος, SUp. τελει-ότατος). Consommé dans un art, τέχνης μάλα ἔμπειρ-ος, ος, ον.

Consomption, n.f., φθίσ-ις, εως (ὃ).

Consonnance, n.f., ὁμοφωνί-α, ας (ὃ).

Consonnant, ante, adij., ὁμόφων-ος, os, ον.

Consonne, n. f., σύμφων-ον, ou (té).

Consorts, n. m. pl., σύγχληρ-οι, ὧν (of).

Consoude, n. f., plante, σύμφυτ-ον, ou (τό).

Conspirateur, n. m., συνωμότ-ης, ον (6).

Conspiration, n. f., συνωμοσί-α, ας ().

Conspirer, v.intr. 1 Faire un complot, συνωμοσίαν ποι-εἴσϑαι, ποι-τέομαι, οὔμαι, fut. ποιήσ-ομαι. || 2? Étre d'accord, συμπονεἴν, συμπν-τέω, ὥ, fut. συμπνεύσ-ω, dal.

Conspuer, Υ. tr., χαταπτύ-ειν, καταπτύ-ω, fut. χοταπτύσ -w. --- L'onspué, ée, part.

assé et adj., χατάπτυστ-ος, 05, ον.

onustamment, adv. 1 Avec persévérance, ἐπιμόνως. || 2 Assidument, συνεχῶς.

Constance, n. f. 1 Persévérance, ἐπιμον- ἢ, ἧς (à). || 2 Patience, χαρτερί-α, ac (ἡ).

Constant, ante, adj. 1 Ferme, invariable, ἐπίμον-ος, 06, OV (COMP. ἐπιμὸν-ώτερος, SUP.

ἐπιμον-ώτατος). || 2 Persévérant, ἐμμεν-ἧς, ἧς, ἐς (COMP. ἐμμεν -ἔστερος, SUP. ἐμμενἐστατος). || 3 Certain, indubitable, σαφεύς, ἧς, ἐς (COMP. σαφ-έστερος, SUP. σαφ-έστατος). C’est un fait constant que, ὁμολογεῖται OTL.

Constater, v.tr., ἐξελέγχ-ειν, ἐξελέγχ-ω, fut. ἐξελέγξεω, acc.

Constellation, n. f., &otp-ov, ou (τό).

Consternation, ἢ. f., χατάπληξ-ις, εωὡς (ἢ)

Consterner, v.tr., xaram)ñou-ev, xata-

Constipation, n. f., στύψεις, ewc (ἢ).

Constiper, v.tr., στύφ-ειν, στύφ-ω, fut.

στύψ-ω, acc.

Constituer, v. tr., établir, καθιστάναι, xaθίστημι, fut. χαταστήσ-τω, 800. — C'onstitué, ée, part. passé et adj., διαχείμεν-ος, γον. Les autorités constituées, ἄρχοντ-ες, ὧν (οἷ). Bien constitué, en parlant du corps, RER, ά, ὄν. Mal constitué, xayeutix-6, ἤ, ὄν.

Constitutif, ive, adj., συστατιχ-ός, ἡ, 6v.

Constitution, n. f. Ϊ Arrangement, forme, χατάστασ-ις, εως (à). || 2 Composition, σύστασ-ις, ewc (ñ). || 3 Complexion, tempérament, φύσ-ις, εὡς (ὃ); ἕξ-ις, εὡως (ὃ). Bonne constitution, εὐεξί-α, ας (ἢ). Mauvaise constitution, χαχεξί-α, ας (ἡ). || 4 Loi fondamentale

d'un État, πολιτιν-ὃς νόμτος, ou (ὁ). Les deux mots se déclinent. ὁ

Constitutionnel, elle, adj., πολιτιχ-ός, ἡ, Ov.

Constitutionnellement, adv., πολιτιχῶς.

Constricteur, n. m., muscle qui resserre, σφιγχτήρ, σφιγχτῇρ-ος (6).

Constriction, n.f., resserrement, συστολ-ή, ἧς (À).

Constructeur, ἢ. m., χατασχενοστ-ἧς, où (δ); τέκτων, τέκτον-ος (ὁ). Constructeur de

maisons, οἰχοδόμ.-ος, ou (δ). Constructeur de navires, ναυπηγ-ός, où (6).

Construction, n.f. | Action de construire, fabrication, xaracxev-h, ἧς (à). || 2 Fondation , ἵδρυσ-ις, ewç (ἡ). Construction d’édifice, οἰχοδομί-α, ας (à). Construction d'un mur, τειχισμ-ός, où (δ). Construction d’un vaisseau, ναυπηγί-α, ας (ñ). Construction d’un pont, γεφύρωσ-!:ς, ewç (). [| 3 Ce qui est construit, οἰχοδόμημα, οἰκοδομήματ-ος (τό). || 4 Arrangement des mots d’une hrase, σύνταξο-ις, eus (ὃ).

onstruire, v.tr. 1 Fabriquer, κατασχευάζεἰν, κατασχευάζ-ω, fut. χατασχευάσ-ω, acc.

|| Bâtir un édifice, οἰκοδομ.-εῖν, οἰχοδομ.ἐω, ©, fut. οἰκοδομήσ-ω, acc. |] 3 Arranger, συντάσσ-ειν, συντάσσ-ω, fut. συντάξ-ω, acc.

|| 4 Faire le plan d’un ouvrage, d’une pièce, etc., oixovou.-Etv, oixovou-Ew, &, fut. οἰκουουήσ-ω., 800.

Consubstantialité, n. f., ὁμοουσί-α, ας (ὃ).

Consubstantiel, elle, adj., ὁμοούσι-ος, 06, Ov.

Consul, n. m., ὕπατ-ος, οὐ (6).

Consulaire, adj., ὑπατιχ-ός, ἡ, 6v.

Consulat, n. m., ὑπατεί-α, ας (À).

Consultant, ante, adj., σύμῥουλ-ος, ος, ον.

Avocat consultant, διχογράφ-ος, ou (ὁ).

Consultation, n. f., cuu6ou}-n, ἧς (ἢ.

Consulter, v. tr. 1 Prendre conseil, cux- Θουλεύ-εσθαι, συμθουλεύ-ομαι, fut. συμόου- | λεύστ-ομαι, dat. || 2 Examiner, rechercher, ἐξετάζ-ειν, ἐξετάζ-ω, fut. ἐξετάσ-ω, acc.

Consumer, v. tr., ἀναλίσχ-ειν, ἀναλίσχτ-ω, fut. &valwo-w, acc. — se Consumer, Ἢ Υ, pr., dépérir, φθίν-ειν, φθίν-ω, fut. φθίσ-ω.

Contact, ἢ. m., ἐπαφ-ή, ἧς (ἢ).

Contagieux, euse, adj., διαδόσιμ-ος, ος où || Contentieusement, adv., φιλονείκως,

Ἢ» ον; λοιμώδ-ης, Ὡς, ες. Ce dernier mot a | lus spécialement le sens de pestilentiel.

ontagion, n. f. 1 Communication par, contact, συνάφει-α, ας (ἢ). || 2 Maladie contagieuse, λοιμ.-ός, où (6). Dans le sens figuré, ἀνάχρωσ-ις, εωὡς (ἡ).

Contamination, ἢ. f., souillure, μολυσμ.- | ός, οὗ (6).

Contaminer, Υ. tr., μολύν-ειν, μολύν-ω, fut. | μολυντ-ῶ, acc.

Conte, ἢ. m. 1 Récit fabuleux, 0-05, ον δ). Conte d'enfant, μυθίδιτον, ον (τό). || Imposture, mensonge, πλάσμα, πλάσματ- | oc (ro). Contes que tout cela! λῆροι ταῦτα! ] Contemplateur, n. m., ϑεωρ-ός, οὔ (6). | Contemplatif, ive, adj., Sewontix-6c, ἡ, 6v. | Contemplation, n.f., ϑεώρησ-ις, eus (ñ); Sewpi-a, ας (ὃ). | Contempler, v.tr., ϑεωρ-εῖν, ϑεωρ-έω, &, | fut. Ξεωρήσ-ω, acc. | Contemporain, aine, adj., σύγχρον-ος, 05, | ον, dat. Nos contemporains, οἱ καθ᾽ ἡμᾶς.

L'article pluriel se décline.

το pet , N.f., σνγχρονισμ.- 66 où (ὁ).

Contempteur, ἢ. m., χαταφρονητ-ής, où (6). |

physique, χώρησ-ις, εὡως (ἡ). |] 2? Maintien, σχῆμα, σχήματ-ος (τό). Faire bonne contenance, εὖσταθ-εῖν, εὐσταθ-έω, ©, fut edotafio-w. Perdre contenance, ταράττο-εσθαι, ταράττ-ομαι, fut. ταραχθήσ-ομαι.

Contenant, ante, adj., particulièrement usité dans la locution : Le contenant, χωρ-οῦν, οὔντος (τό).

Contendant, ante, adj., qui débat une affaire, ἀντίδιχ-ος, oc, ον. Les contendants, les parties adverses, ἀντίδικτοι, ὧν (oi).

χατέχ-ειν, HATÉY-W, Tut. xaBÉE-w , 800. — se Contenir: Y. Pr., se modérer, ἑαυτοῦ χρατ - εἶν, χρατ-έω, ὦ, fut. χρατήσ -ὠ. — Contenu, ae, pari. passé et adj., particulièrement usité dans la locution : Le contenu, χωρούμεν - ον, ou (τό). Le contenu d'une lettre, τὸ ἐπιστολῇ περιεχόμεν-ον, ou. L'article et le participe se déclinent.

Gontent, ente, adj. | Qui se contente, ἀρχούμεν-ος, ἡ, ον, dat. |] 2 Satisfait, qui se loue de, ἀρεσχόμεν-ος, ἡ, ον. || ὁ Joyeux, χαίρτων, OUT, Ov.

Contentement, n.m., χαρ-ά, ἄς (ἡ); ἧδονñ, 16 [ἢ}-

Contenter, v.tr., satisfaire, ἀρέσχτ-ειν, ἀρέσχο-ω, fut. &péc-w, dat. ou acc. Contenter ses passions, τὰς ἐπιθυμίας ἀναπιμπλάναι, ἀναπίμπλημι, fut. ἀναπλήσ -w. Contenter quelqu'un, lui être agréable, χαρίζ-εσθαι, χαρίζ -ομαι, fut. χαρίσ - ομαι, dat.

se Contenters Ο. Pr., ἀρχ-εῖσθαι, ἀρχἔομαι, οὔμαι, fut. ἀρχεσθήσ -ομαι, dat.

&yor-Gv, ἀγαπ-ἄω, ὥ, fut. ἀγαπήστω, dat. ou acc.

" EQt=

Contentieux, euse, adj. { Qui aime les

disputes , φιλόνειχκ-ος, 05, ον; Éploti4-6c, ñ, 6v. [2 Qui aime les procès , φιλόδιχ-ος, 06, ον. || 3 Qui concerne les procès, à:χαστιχ-ός, ἡ, 6v. || 4 Sujet à contestation, ἀμφιςθητήσιμ-ος, ὃς, ον.

Contention, n. f. 1 Débat, ἔρτις, ιδος (ἡ).

| 2 Tension de la voix, de l'esprit, ἔντον-ον, οὐ (τό) ; διάτον-ον, ov (τό).

Conter, v. tr., διηγ-εῖσθαι, διηγ- έομαι, οὔμαι, fut. διηγήστομαι, acc. En conter, en imposer, μύθους πλάσσ-ειν, πλάσσ-ω, ful.

Contestable, adj., ἀμφιςδητήσιμ-ος, ος, ον.

Contestation, n. f., ἀμφιςδήτησ-ις, sux (ἡ); ἀγών, ἀγῶν-ος (6).

Conteur, ἢ. m. 1 Qui conte, διηγητ-ἧς, où (6); μυθολόγτ-ος, οὐ (ἢ). Conteuse, ἢ. f., μυθολόγ-ος, ον (à). |! 2 Menteur , ψευδολόγ-

5, ou (6).

Ι!] ος, ᾽ 3» 2? ᾽ | Contexte, n. m., ensemble d'idées d'un

texte, youg-fs χείμεν-ον, ου (τό).

Contenance, n. f. 1 Capacité, dans ie sens || Contexture, n. f., disposition régulière

d'un tout, cuurdox-n, ἧς (ἢ), οἰκονομί-α, ας (ὃ); ὕφασμα, ὑφάσματ-ος (τό).

Contigu, ue, adj., προςεχ-ἧς, ἧς, ἔς, dat.

Contiguité, n. f., προςξέχειτ-α, ας (ὃ).

Continence, n. f., ἐγχράτει-α, ας (à).

Continent, ente, adj., ἐγκρατ-ἥς, ἧς, ἔς.

Continent, n. m., ἤπειρ-ος, ov (ἡ).

Continental, ale, adj., ἠπειρωτιχ-ός, ἡ, 6v.

Contingence , n.f., cas fortuit, συντυχίa, ac (ñ).

Contingent, ente, adj., ouvrvy-wv, οὖσα, OV; τυχηρ-ός, &, OV.

Contingent, ἢ. m. 1 Apport à la masse, συμιδολ-ἡ, ἧς (ἡ). [| 2 Part qui revient à chacun, χλῆρτος, ον (ὃ).

Continu, ue, adj., συνεχ-ἧς, ἧς, ἔς.

Continuateur, ἢ. m., διατελ- ὧν, obvros

Continuation, n. f., ἐχπλήρωσ-:ς, εως (À); ἄνυσ-ις, εως (ὃ).

Continuel, elle, adj., συνεχ-ἧς, ἧς, ἐς.

Continuellement, adv., συνεχῶς.

Continuer, v. tr. 1 Poursuivre, διατελ-εῖν, διατελ-έω, &, fut. διατελέσ-ω, acc. L’infinilif français qui suit se traduit par le participe : Il continue de parler, διατελεῖ λέγων. ἢ 2 Prolonger, παρατείν-ειν, παρατείν-ω, ut. παρατεν-ῶ. || Verbeintr., durer, διαμένeuv, διαμέν-ω, fut. διαμεν-ῶ; Crapu-etv, διαρχ-έω, &, fut. διαρχέσ-ω.

Continuité, n.f., συνέχει-α, ας (*).

Continûment, adv., συνεχῶς. Contondant, ante, adj., qui blesse par contusion, SM6-wV, ουσα, ον.

Contorsion, n.f., διατροφ-ἤ, ἧς (ἡ).

Contour, n. m. 1 Circuit, περίδολ-ος, ον (6). [| 2 Forme arrondie, περιγραφ-ή, ἧς (ñ). Contourner, v. tr. 1 Tourner en rond, περιστρέφ-ειν, περιστρέφ-τω, fut. περιστρέψ- «ὦ, 800. || 2? Tracer les contours, περιγράφeu, περιγράφ-ω, fut. περιγράψ-ω, acc. --- Contourné, ée, part. passé οἱ adj., affecté, ἐστραμμέν-ος, ἡ, ον.

Contracter, v. tr. 1 Faire un contrat, συναλλάσσ-ειν, συναλλάσσ-ω, fut. συναλλάξw, acc. Les parties contractantes, συναλλάσσοντ-ες, ων (οἷ). Contracter un mariage, ἅμον γαμ-εῖν, γαμ-έω, &, fut. γαμήσ-ω. || j Acquérir avec le temps, ἐπικχτ-ᾶσθαι, ἐπιχτ-άομαι, ὥμαι, fut. ἐπικτήστομαι, acc.

Contracter une habitude, ἐθίζ-εσθαι, ἐθίζὑμαι, fut. “Ed οτ, [| 3 Resserrer, συστέλλetv, συστέλλ-ω, fut. cucTE)-&, 800.

Contraction, n.f., œuoroi-n, ἧς (ἡ); συναίρεσ-ις, εως (ἡ).

Contractuel, elle, adj., stipulé par contrat, συναλλαχτιχ-ός, ἢ, Ov.

Contradicteur, ἢ. m., ἀντίλογ-ος, ov (6).

Contradiction, n.f., ἀντιλογί-α, ας (ἡ).

Contradictoire, adj., ἀντίλογ-ος, ος, ον; ἐναντί-ος, α, ον.

Contradictoirement, adv., ἀντιλογιχῶς, ἐναντίως.

Contraindre, v.tr. 1 Forcer, ἀναγχάζοειν, ἀναγχάζ-ω, fut. ἀναγχάστ-ω, acc. || 2 Gêner,

CON embarrasser, ἄγχ-ειν, ἄγχ-ω, fut. ἄγξ-ω, 800. — Contraint, ainte. part. passé

et adj., en parlant de la physionomie, du style, etc., ἐστενωμέν-ος, n, ον.

Contrainte, n.f., ävéyx-n, ns (ὃ); βί-α, ας (ἡ). Par contrainte, βίᾳ. Sans contrainte, ἀσμένως.

Contraire, adj. 1 Opposé, ἐναντί-ος, α, OV (COMP. ἐναντι-ώτερος, 50}. ἐναντι-ώτατος), dat. Le contraire, ἐναντί-ον, ou (τό) En sens contraire, εἰς τοὐναντίον. Au con:

traire, τοὐναντίον. || 2 Nuisible, défavorable, ἀσύμφορ-ος, ος, ον. Vent contraire, σχαι-ὸς ἄνεμ-ος, ou (ὁ). Les deux mots se déclinent.

Contrairement, adv., ἐναντίως. Contrairement à, παρά, acc.

Contrariant, ante, adj. 1 Qui aime à contrarier , δύςκολ-ος, 05, ον (comp. êvçχολ-ώτερος, SUP. ducxo)-wratoc). || 2 Fdcheux, désavantageux, χαλεπ-ός, ἡ, ὄν (comp. χαλεπ-ώτερος, sup. χαλεπ-ώτατος); ἄχαιρ-ος, ος, ον (COMP. ἀκαιρ-ότερος, SUP.

ἀγαιρ-οτατος). | Contrarier, v.tr. | S’opposer ἃ, ἐναντι-

οὔσθαι, ἐναντι-όομαι, οὔμαι,, fut. ἐναντιώσομαι, dat. || 2 Faire obstacle, ἐμποδὼν ίγν-εσθα:, γίγντομαι, fut. γενήσ-ομαι. || 3 Arriver à contretemps, ἀντιπίπτο-ειν, ἀντιπίπττω, fut. ἀντιπεσ-οῦμαι. || 4 Afflier, imporluner, λυπ-εῖν, λυπ-τέω, ©, ut. λυπήσ-ω, acc. || ὃ Contredire, ἀντιλέγne ἀντιλέγ- ὦ, fut. ἀντιλέξ- ὦ Ou ἀντερ-ῶ, at.

Contrariété, n. f. 1 Opposition, ἐναντιότῆς, ἐναντιότητ-ος (ἢ). Contrariété d'humeur, ἀντιπάθει-α, ας (ἢ). || 2 Conduite hostile, ἀντίπραξεις, ews (ñ). || 3 Obstacle, ἐναντίωμα, ἐναντιώματεος (τό).

Contraste, n. m., διαφορ-ά, ἄς (ἢ); ἀντίθεσις, Eux (ἣ).

Contraster, v.intr., διαφέρ-ειν, διαφέρ-ω, ἕξω. mon n. M., συνάλλαγμα, συναλλάγματ-

Contravention, ἢ. f., παράδασ-ις, eus (ἡ.

Contre, prép. | En opposition ἃ, malgré, ἐπί, acc.;, κατά, gén. παρά et quelquefois πρός, acc. Contre la loi, παρὰ τὸν νόμον.

Contre la näture, παρὰ τὴν φύσιν. || 2 Auprès, proche de, avec mouvement vers, παρά, acc. Sans mouvement vers, παρά, dat.

Contre, pris substantivement, ἀντίτον, ov (τό). Le pour et le contre, ἀμφότερ-α, ὧν (τά). Par contre, par compensation, ἀμοι- Gadic.

Contre-allée , n. Î., παραχείμεν-ος ξύστ-ος, οὐ (δ). Les deux mots se déclinent.

Contre-amiral, n. m., ἀντιναύαρχ-ος, ον

Contrebande, n.f. | Fraude de marchandises, χλοπαί-α éunopi-x, ας (ἢ). Les deux

mots se déclinent. |} ? Marchandises intro- 401008 en fraude, rapdvou-ov ἐμπόρευμα,

ἐμπορεύματ-ος (τό). Les deux mots se déclinent. Au figuré, de contrebande, νόθ-ος, ος Ο ἡ, Οὐ. “En ‘contrebande, loc. adv., λάθρα.

Contrebandier, n. m., λαθραῖ-ος ἔμπορ-ος, ov (ὁ). Les deux mots se déclinent.

Contre-bas (en), loc. adv., εἰς τὰ ἄνω.

Contre-basse, n. f., la plus basse des voix humaines , βαρ τάτ- ἢ φωνή, ἧς (ἢ). Les deux mots se déclinent.

Gontre-batterie, n f., εως (À).

Contre-bouter, v.tr., ἀντερείδ-ειν, ἀντερείδw, fut. ἀντερείσ-ω, acc.

Contrecarrer, v. tr., ἐμποδίζ-ειν, ἐμποδίζw , fut. ἐμποδίσ-ω, acc.

Contre- -cœur (à), loc. adv., ἀκουσίως. On peut aussi se servir de ἄχ-ων, ουὐσα, ον, que l’on fait accorder avec le sujet du verbe.

Contre-coup, n. m., ἀντιτυπί-α, ας (ἢ).

Contredanse, n. f., ἀμοιδαΐ-ος ὄὀρχησμ.- ός, où (6). Les deux mots se déclinent.

Contredire, v. tr., ἀντιλέγ-ειν, ἀντιλέγw, fut. ἀντιλέξιω où àvreo-&, dat.

Contredit, n. Mm., ἀντιλογί- «, as (ἢ). Sans contredit , ‘loc. adv. ) ἀναμφιλόγως.

Contrée, n.f., χώρ- α; ας (ἢ).

Contre- échange, ἢ. πὶ. » ἄντα) ᾿αγτή, ἧς (ἡ).

Contre-enquête, n. f., ἀντεξέτασ-ις, εως (ἢ).

Contre-épreuve, n. f. 1 Épreuve d’une estampe en sens contraire, ἀντίτυπ-ον, ou (τό). || 2 Épreuve vérificative, ἀντεξέτασ- Kw, Eux là).

Contrefaçon, n.f. 1 Action de contrefaire, παραποίησ-ις, εως (À). || 2 Ouvrage contre-

᾿ς ait, παραποίημα, ερνωρρμϑ ος (τό).

Gontrefaire, v.tr. 1 Falsifier, παραποι-εῖν, παραποιτέω, ©, fut. παραποιήσ-ω, acc. | 2 Imiter, singer, mapauu-etcbat, παραphcebass οὔμαι, fut. παραμιμήσ-ομαι, ACC.

Déguiser 2 ὑποκρίν-εσθαι > ὑποχρίν-ομαι, fut. ὑποχριντοῦμαι, acc. || 4 Défiqurer, παρασχηματίζ-ειν, παρασχηματίζ-ω, fut. παρασχηματίστ-ω, acc. — Contrefuit, aite, part. passé et δή), mal : baie difforme, στρεόλ-ός, , ὄν; διάστροφοος, ΠΟΥ:

Contrefaiseur, n. M. ῳ ent, "où (6).

L5+ > re n. Î., ἀντιτέχνησ -ις, εως [ἣ

Contre-fort, n. Mm., Mur d'appui, ρεισμα, ἀντερείσματ-ος (τό).

Contre-jour. ἢ. M., ἄχαιρ-ον φῶς, φωτ-ός (τό). Les deux mots se déclinent. A contre- Our, ἐν ἀκαίρῳ φωτί.

de ntre-lettre, ΠΣ, (to).

Contre-maïître, ἢ. m., ἐπιστάτ - Ἴς, OÙ (6). Dans un vaisseau, πρωρ- εύς, έως (6).

Contremander, v. ‘tr, GVTETITÉOG - ELV, ἀντεπιτάσσ-ω, fut. ἀντεπιτάξ-ω, acc.

Fr f ἀντιπαράταξεις,

» La ᾶντε-

CON 89 [δὲ \

Contre-marche, ἢ. f., ἀν ναστροφ-ἤ, ἧς (À).

Gontre-marque, n.f., δεύτερ-ον ἐπίσημα.

ἐπισήματ-ος (τό). Les deux mots se déclinent. Contre-mine, n. f. , ἀντόρυξεις, εως (À).

Gontre- -miner, γ. ἵν. ) ἀντορύσσ-ειν, ρύσσ-ω, fut. ἀντορύξ- ὦ » 800.

Contre-mont (à), loc. adv., εἰς τὰ χάτω, ἀνάπαλιν.

Contre-mur, n. m., τειχίσματ-ος (ré).

Contre-murer, v. tr. γπαρατειχίζ-ειν , 7 τειχίζ-ω, fut. παρατειχίστ-ω, acc.

DT -ordre, ἢ. M., ἀντεπιταχθ-έν, évros TO)

im -partie, τ à 1 Opinion contraire, &vricteop-ov, ον (τό). || 2 Partie de musique opposée à une autre, évrwô-f, ἧς (ἢ).

Contre- eser, v. tr., ἀντισηχ-οῦν, &vtTionxou, ὦ, fut. ἀντισηχώστω, acc.

Contre-pied, ἢ, M., évavti-ov, ου (té). / contre-pied, ἀντιστρόφως.

Gontre-poids, N. M., ἀντισήχωμα, ἀντισηχώματ-ος (τό).

Contre-poil fa), loc. adv., ἀντιστρόφως.

Contre-point, n. m., art de composer la musique , μουσικ-ὴ σύνθεσ-ις, εως (ἡ). Les deux mots se déclinent.

Contre-pointer, v. tr. 1 Piquer une étoffe des deux côtés, διαῤῥάπτ. ειν, διαῤῥάπτ-ω, fut. διαῤῥάψιω, avc ἢ 2 Contrécarrer contredire, ἀνθέλχ -εἰν, ἀνθέλχτ-ω, fut.

Contre-poison, n. M., ἀντίδοτ-ον, ov (τό).

Contre-porte, n. f. , ἄντ ίθυρ-ον, o (τό).

Contre- révolution, LP PR Lens 6, Ξως (ἢ).

Gontre-révolutionnaire, adj., ἀντιστατιχὅς, Ἧς, Ov.

Contre- -ruse, n.f., ἀντιτέχνησ-ις, εως (ἡ).

Contrescarpe, n.f. , chemin couvert d’une fortification, τάφρ- ἘΣ χατάντ-Ὡς, εος, ους (ἢ). Les deux np se déclinent.

Gontre-scel, n. » δεύτερ-ον σφραγίδιον, OU (τό). Les EuË mots se déclinent.

Gontre-sceller, v. tr. » ἔχ δευτέρου σφραγίζειν, σφραγίζ-τω, ‘fut. Go0@ ίστω, acc.

Contre-sens, ἢ. m. 1 Méprise, σφάλμα, σφάλματ-ος (τό). |] 2 Sens inverse, ἀντίστροφτον, ον ἫΝ À contre-sens, ἄντιστρόφως.

Contre-signer, v. tr., προςγράφ-ειν, προςγράφε-ω, fut. προςγράψτ-ω, acc.

Gontre-temps, n. m., ἀχαιρί-α, ας (ἡ). A contre-temps, ἀχαίρως.

Contrevallation, net, τιτειχίσματ-ος (τό).

Contrevenant, ante, ος; Ov.

Contrevenir, v. intr., παραθαίν-ειν, παρα- 6aiv-w, fut. παραδήσ-ομαι, acc.

Contrevent, ἢ. M., ἀντιπαράθυρτον, ου (τό).

Contre-vérité, n. f. , ἀντίφρασ-ις, εως (À).

Contribuable, n. m., δασμοφόρ-ος, ον (ὁ ἐξ: Ὡς Les contribuables, GUVTNALX- ὄν, Οὗ

adj., παράνομ-ος,

90 CON COP Contribuer, v. intr. 1 Fournir sa part, ]| ὡμολογημέν -ος, Ἢ, ον. || 2 Assemblée,

συμδάλλ-ειν, συμδάλλ- ὦ, fut. συμδαλ-ῶ. || συμόούλι-ον, ov (τό). || 2 Aider, συμπράσσ-ειν, συμπράσστ-ω, || Conventionnel, elle, adj., σύνθετ-ος, ος, fut. συμπράξ-ι. ov

Contribution, n. f. 1 Fourniture en com- || Conventionnellement, adv., συνθέτως. mun, συνειςφορ-ά, ἂς (ὃ); ἔραν-ος, ον (6). | Convergence, ἢ. f., σύμπτωσεις, ews (ἡ).

| 2 Part de chacun, μοῖρτα, ας (à). Au |! Gonveryent, ente, adi., cuurint-wv, ouca, plur. Contributions, impôts, φόρ-οι, wv|| ον εἷς, ace.

(oi). | Converger, v. intr., συμπίπτο-ειν, συμπίπτο Contrister, v. tr., λυπ-εῖν, λυπ-έω, &, fut. || «, fut. συμπεσ-οῦμαι εἰς, ace.

λυπήσ-ο», 800. Conversation, n.f., ὁμιλί-α, ας (ἢ); διάλογ- Contrit, ite, adf., συντετριμμέν-ος, ἡ, ον. ος, ον (6). Contrition, ἢ. f., συντριθ-ἢ, ἧς (à). Converser, v. intr., ὁμιλ-εῖν, ὁμιλ-έω, ©, Contrôle, n. m. 1 Registre, ἀντίγραφ-ον, || fut. ὀμιλήστω; διαλέγ- εσθαι, διαλέγτομαι,

ou (τό). || 2 Vérification, ἐξέτασ-ις, eus | fut. διαλέξεομαι, dat. ou acc. avec πρός.

). | Conversion, n.f. 1 Changement, μεταθοὶ-

Contrôler, v. tr. 1 Enregistrer, ἀντιγράφ- || ἡ, ἧς (ἡ). || 2 Mouvement de troupes, ειν, ἀντιγράφ-ω, fut. ἀντιγράψ-ω, acc. Î otoop-f, ἧς (ἡ). || à Changement de croyance

2 Critiquer, ἐξετάζ -εἰν, ἐξετάζ- ὦ, fut.|| religieuse, éniorpoo-ñ, ἧς (à).

ἐξετάσ-,800. ; | Convertir, v. tr., faire changer, dans tous Contrôleur, ἢ. m. 1 Officier public, ἄντι- || les sens, ἐπιστρέφ-ειν, émotpéo-w, fut. γραφ-εύς, έως (6); εὔθυν-ος, ον (δ). || 2 Qui || ἐπιστρέψ-ω, acc. — Convcerti, ie; part.

critique, ἐπιτιμητ-ής, où (6).

Controuver, v. tr., πλάσσ-ειν, πλάσσ-ω, || ἧς, ἧς, ἔς.

fut. πλάσ-ω. Fait controuvé, πλάσμα, πλά- || Convexe, adj., χυρτ-ός, ἡ, όν.

σματ-ος (τό). Convexité, n. f., χυρτότης, κυρτότητ-ος (ἢ). Controverse, n.f. 1 Discussion, ἀμφιςδή- || Gonviction, n. f., πίστ-ις, ews (ἢ)

τῆσ-ις, εὡς (ἡ || 2 Art de soutenir les || Convier, v. tr., χαλ-εῖν, χαλ-τέω, ©, fut. discussions, διαλεχτιχ-ή, ἧς (Ὁ), sous-ent. || χαλέσ-ὠ; ACC.

τέχνη. ! Convive, ἢ. m., σύνδειπν-ος, ou (6). Controverser, v. tr., auouc@nr-etv, ἀμφις- || Convocation, n. f., χατάχλησεις, εὡς (ἢ) EnTr-éw, ὥ, fut. ἀμφιςδητήστω πρός, acc. Convoi,n.m. 1 Pompe funèbre, xñô-oc, Controversiste, n. m., διαλεχτικ -ός, où || χήδ-εος, ους (τό). || 2 Chariots qui portent (6). des vivres, σιταγωγί-α, ας (ἢ). || 3 Varïs- Contumace, ἢ. f., absence de l'accusé, || seaux qui naviguent de conserve, στόλφυγοδιχίτ-α,, ας (ἢ). Adjectif. Qui manque à || oc, ov (ὁ).

l'accusation, φυγόδικ-ος, 06, ον. Convoiter, v. tr., ἐπιθυμ-εῖν, ἐπιθυμ-έω, ©, Contus, use, adj., τεθλασμέν-ος, ἡ, ον. fut. ἐπιθυμήσ-ω,, gén.; ὀρέγ- εσθαι, ὀρέγ- Contusion, n.f., 5λάσ-ις, εως (ἡ). ομαι, fut. dpé£-ouat, gén. Convaincant, ante, adj., ἐλεγχτιχ-ός, ñ, || Convoiteux, euse, adj., ἐπιθυμητιχτός, n,

όν. OV; ὀρεχτιχ-ός, ἡ, OV.

Convoitise, ἢ. f., ἐπιθυμί-α, ας (ἢ); ὄρεξ:

| passé et adj., dans le sens religieux, νεοπειθ-

Convaincre, v. tr. 1 Prouver la culpabilité, ἐλέγχ-ειν, ἐλέγχ-ω, fut. ἐλέγξ-ω, acc. || 15, ews (À). 1 Convoler, v. tr.. se remarier, est usité

et le nom de la chose au gén. || 2 Persuaparticulièrement dans la locution suivante :

der, πείθ-ειν, πείθ- ω, fut. πείστω, avec Convoler en secondes noces, δευτερογαμ-εῖν,

l’acc. de la personne et celui de la chose.

Convalescent, ente, adj., ἀναῤῥαΐζ-ων, ουσα, ον.

Convenable, adj. 1 Sortable, πρέπ-ων, ουσα, ον, dat.; εὐπρεπ-ἧς, ἧς, ἔς (Comp.

εὐπρεπ-έστερος, SUP. εὐπρεπ-έστατος) (at.

[[ 2 Opportun, ἐπίχαιρ-ος, ος, ον. || 3 Assorti à, conforme , ἀνάλογ-ος, 0ç, ον.

|| 4 Digne, juste, δίκαι-ος, α, ον.

Convenance, n. f., πρέπ-ον, οντος (τό).

Convenir, v. intr. 1 Étre convenable, πρέπ-ειν, πρέπ-ω, sans fut. || 2 S’accorder avec, ἁρμόττ-ειν, ἁρμόττ-τω, fut. ἁρμόσ-ω, dat. ou πρός avec l’acc. || 3 Tomber d’accord, avouer, ὁμολογ - εἶν, ὁμολογτέω, &, fut. ὁμολογήσ-ω, acc. de la chose.

Convention, n. f. 1 Clause, base d’un traité, ὁμολογί-α, ας (ἢ); συνθήχ-η, ns (ὃ).

De convention, loc. adv., admis, conveny,

Convoquer, v. tr., συγχαλ - εἶν, συγχαλ-έω,

ὦ, fut. συγχαλέσ-ω, acc. --- Convoqué , 669 art. passé et adj., σύγχλητ-ος, 06, ον.

onvoyer, v. tr., escorter un convoi de vivres, σιταγωγ-εῖν, σιταγωγ-εέω, ὥ, fut.

σιταγωγήσ-ω,, ACC.

Convulsif, ive, adj., σπασμώδ-ης, ns, ες.

Convulsion, n.f., σπάσμα, σπάσματο-ος (τό).

Convulsionnaire, adj., fanatique reli- Jeux , ἐνεργούμεν-ος, ἢ, ον.

Coopérateur, n. m., συνεργ-ός, où (6).

Coopération, ἢ. f., συνεργί-α, ας (ἢ).

Coordonner, v. tr., συναρμόζ-ειν, συναρμιόζw, fut. συναρμόσ-, acc.

Copeau, n. m., σχιδί-ον, ov (τό).

Copie, n.f. 1 Action de copier, peraypag-",