ALL

ιωτός, ἡ, ον, ombragé; ombré; de couieur sombre.

Σαλῆυνα,, vos (τὸ), desséchement, sécher esse ; dureté d’un corps desséché. R. σχέλλω.

Σαλῆναι, inf. aor. 2. passif ou à sign. passive de σχέλλω.

au ραγωγξωτῶ, f. ἥσω,, élever ou

raiter durement. ἈΠ. σχληρῦς; ἊΝ

Σχληραγωγία, ας (ἡ), éducation dure; discipline sévère.

Σχλυράρτιλλος, οὐ (ἡ), — VA, argile dure, RR. σκληρός, ἄργιλλος.

Exinoadynv, ἐνὸς (ὁ, %), qui a le cou dur, e.-a-d. rétif, en parlant d'un cheval : au fis. indocile, opiniâtre.

ἘΔ. σχλ. adyrv.

Σχληρευν!α, ας (ἡ), lit dur οἱ action de coucher sur un lit dur.

Σαλυρία, ας (x), dureté; rudesse. R.

Σχληρίασις, εως (ἢ), endureissement, dureté. R. de

Σχλυριαω-ῶ, f. 460, être ou devenir dur, des: : au fig. avoir le cœur

endurci? R. 64)905.

XxAnpobioros, 05, ov, qui mène une vie dure. Rite. 022. βίοτος.

Σχληρόγεως, ὡς, ὧν, dont le sol est dur. RR. σχλ. γῆ.

Σχληρόδερμος; ce, ον, qui a la peau où lécaille dure. RR. 6xÀ. d'ioux.

Σαληροδίχιτος, cs, ον, qui vit durement. RR. 622. δίχιτα.

Σκληροειδής, ἧς, ἐς, qui parait dur.

Σαληρόθριξ, τριχὸς (9, ἡ, τὸ). quia les cheveux raides ou le poil rude.

RR. 5x. θρίξ.

Σχλὴ ροχαρδί ία, ας (ὃ), Eccl. dureté de cœur. R. de

Σχληροχάρδιος, 05, ον, Ecel. qui a le cœur dur; endurci, opiniätre. KR.

Σκληρυκέφαλος, 5, Ὅν, qui à la dure. RR. 6424. περ λυ,

ZKA Σκληρύχηρος, 0:, ον, recouvert d'une cire dure , ex parlant de tablettes ἃ écrire. RR. 64). χη -ς.

Σκληροχοίλιος, ος, ον, qui a le ventre dur. RR. 641. κοιλία.

Σχληροχοιτέω-ὦ, f. row, coucher sur un lit dur. RR. σκλ. χοίτη.- Zainocroiria, ας (ἡ), lit dur; somneil goûté sur un lit dur.

Σχληρύκοχκος, 05, 01, qui a les grains durs, ex parlant d'un fruit, ER. σχλ. χύχχος.

ἰ Σχληρολέκτης. οὐ (5), qui tient un dur

langage. RR. 62). λέγω. } Σχληροπαγτς, ἧς. ἔς, dont la chair est dure οἴ compacte ; condensé en une substance dure. RAR.

GX).

cu (6), lisez 64190παίκτης.

Σχληροποιέωτῶ, f ἥσω, durcir. R. de

Σχληροποιςς,, ds, dv, qui rend dur FR. 641. ποιξω.

Σχληρόπους, οὗος (6,%), qui a les pieds durs. ΒΕ. σχλ. ποῦς.

Σχλ ἡροπρύσωπος, 05, 0, qui ἃ ἴα υἱ-

sage dur, qui ἃ l'air dur. RR. 6x2.

Σκχληροπύρηνος,, ce, ον, dont le noyau est dur. KR. 6x). πυρήν.

Σχληρός, &, dv (comp. Sup.

otxrcc), dur; rude; raide; sec; maigre: au fig. pénible; rigoureux; sévère; opiniätre. R. 64110.

Σκχλιηρόσαρκος, cs, 0, qui ἃ la chair dure. RR. σκληρός, σάρξ.

Σχληρύστομος, ος, cv, en parlant d’un cheval, qui a la bouche dure et au Jig. rebelle, indocile : en par ant des mots ou des sytlabes, qui écorche la bouche, dur à prononcer.

ἈΝ. 62). o7Toua.

Σχληρόστρακος, cs, ον, couvert d'une écaille dure. RR. 64. ὄστρακον.

Σχληροσώυατος, 65, SV, qui ἃ le corps dur. KR, 5x2. cou.

Σχληρότης, nros (ἡ), dureté, raideur, rudesse ; sécheresse : au fig. rudesse, sévérité ; endureissement, opiniätreté. R. σκληρός.

Σχλυροτασχιηλέω- ὦ, f. now , avoir [6] ἡ cou raide: au fig. ètre indocile, eutétc. nu de

Expo nc, 66, οὐ, qui ἃ le cou ee ig. entèté, M doatle ΚΑ.

Gi. 1993 5 Fée,

Σκλ no 30 A 05:05, CV, comInc GA

JF ERCSe