MIA

de la mer. RR: στόμια, Kids +? Στομάλιμνον, ou ἵτὸ); δι, sign.

| à la bouche: au fig. avoir la déman-

| che: au fig.

ΠΥ ον, bavardage.. > m7 4 Στόμαλγος, οἷς, ον; ες στομχλγῆς.

ο΄ (λύειν Zsocr. ou διαίρειν; DEm: ou

ἀνοίγειν.) Bibl. ouvrir la bouche.

pu ῳρύρρν τὸ στόμα; Plut. fera

mer botiche ἃ quelqu'un. Ὑὸ στόμα δάχνειν, Aristoph.se mordre les levres ; garder le sileuce malgré soi. Ἀνὰ στόμα, où ἐν στόματι, Où διὰ στόματος, ou Poët. διὰ στόμα ἔχειν, avoir à la bouche; parler de, citer, avec l'acc. Ἀπὸ στόματος, Xén. de bouche, et par ext, de mémoire, par cœur. Ἂφ᾽ ἑνὸς στόμα- .50c, Anthol. où ἐξ ἑνὸς στόματος, Aristoph. d'une seule voix. Διὰ στό-

partos ἔχειν; avoir à la bouche, répéter sans cesse, Διὰ στόματος

εἶναι, être dans la bouche de quel- qu'un ou de tout le monde. Ἐπὶ στόμα πεσεῖν, Plut, tomber la face contre terre. Ὅ, τι ἂν ἐπὶ στόμα

τος ἔλθῃ, Eschyl. tout ce qui vient à la … bouche, Κατὰ στόμα, ou qgfois κατὰ οἰ πὸ στόμα, Plat. en face, en préτ β6η06,---τινός, de quelqu'un. ἈΚ ατὰ

“στόμια εἱμένα χαλκῷ ; om. garnie

ο΄ δ αἰναίη à la pointe. Στόμα πρὸς ᾿ς στόμα, δ ῤὶ. face à face.

Στομαχάχη, Ὡς (ἢ), mal de bouche, espèce de scorbut. RR. στόμα, Mg 02:02: 042400 Στομαλγέω-ῶ, f. fou, pr mal

geaison de parler. R, de

ΠΝ ue Στομάλγῆς, ἧς; ἔς, qui a mal à

la bouche : au fig. causeur, bavard,

qui a la démangeaison de parler. | mp RR. στόμα, ἄλγος. ᾿

Στομαλγία, ας (à) Ρ mal.de ὕουy. démangeaison de par-

+. Στομαλίμνη, ns Ut πρὸ Voisin

εὐ Στομαργέωεῶ, f: fhôw, Act. pour στομαλγέω. Ὁ |

τ Στομαργία 9 ας (ñ), Ai. pour στομαλγία:: Ὁ ᾿ς Στόμαργοςν 06, στόμαλγος.

ες Στοματικός, ñ, 6v, de la bouche, qui ἃ rapport à la bouche : qui ἃ mal à da νά». R. στόμα.

-.. Στοματοδιαστολεύς, ἕως (ὁ), en

ὃν > Atts pour

τ ᾧ de chir: instrumen. pour tenir la bouche ouverte, RR. στ. διαστέλλω.

dire d'u " ee κ #

Στοματουργός, 66, ὄν, Comiq.

qui travaille avee sa bouche. ἈΝ,

| dù ἔργον.