TH. II

ê^ Libri pernîciosi. iSS

§ 2. De religione naturali. 960

Assortie prima. Existii religio naturalis, eo sensu quôd ratio dîetitet cultnm tum internum, tum externum Deo deberi. 96r

Assertio II. Quitus exterior solemnis esse débet ac publlcus, id est , nomine societatis exhibitus. 972

Assertio IIL Indifferenlia religionum cum Tero Deî cultu consistere non potest

§ 5. De possibillute et necessitate reyelationis. 978

Sbctio prikà. NecessiUs reyelationis. Ibid.- Segtio il Philosopborum religio. 986

Sectio IIL Revelatio cultiUs. 998

Segtio IV. Reconciliatio peecatoris. 1009 Sectio V. Homo sine reyelatione. 1019 Sectio YL ReTelatlomysteriorum dari potest. 1026

§ 4. De notis reyelationis. 4035

Articulus primus. De mimeuUs. 4057

Sectio prima. De miraenli naturâ. Ibid. Assertio. Rejicienda est Houtteyille bypothesis. 1058

Scholiunu 1041

Sectio IL De miraculonim posslbilitate. 1042

Assertio. Miracula possibilla snnt. IM. Sectio III. De causa seu audoribus miracuiorum. 4045

Assertio prima. AngeK» siye béni, sîye mali, yirtute suÂ naturali in maleriam agere possunt, atque adeô miracula impropriè dicta operari. 4041

Assertio IL Deos soins poiest operail miracula propriè dicta, seu primi ordinis. 104S

Assertio III. Daemones possunt, ita permittente Deo, miracula improprlè dicta edere, etiam in conflrmationem erroris. 1049

SchoUum. 1050

Sectio IV. 1* De notis seu eharacleribus miracuiorum. 1055

2* Quomodô miracula propriè dicta ab impropriè dictis secemantur. 1056

5* Quomodô miracula diabolica à diyinis discriminari queant. 405i

Sectio V. De yi probante miracuiorum. 4064

Assertio. Miracuiorum, qualia in Pentateuebo et Eyangelio narrantur, nu-

neras ac splendor Tim habeiit innMmae demMMraiîMiis in graliam aliei^w ^ligionls^ i^64

Articuuds il. De prophetiis. 4085

Sectio prima. De naturà, speciebus, possibililaie, darHate Tel etebnriute el noiîspropbeiiae. /Md.

%cTio II. De auctoribus prepèelia»

rum. i^5

Asseriie prima. Beus solua esse po* test auctor prophétise propriè dictae. /M

Âssertio IL Angekis aul dœmou po* im esse causa efficiens propheiiae mpropriè dkl«. 4087

Sectio IH. De auctorUaie iHrophetî», 4088

Assertio. Prophetia proprià dicta per ae probandi vim babel, née fieri poteai Ui confirmaUaiiem errorâ : ifcem pr^ phetia improprîè diata» ù deiiiUa yeftktur circumstantiia. /è»d»

|ft.Dereligion6prMÛIiiAi 4094

De tennitaie lUnri fieve^