‹ Discipline du diocèse de Québec [microforme]Chapitre 15 sur 103 · RE AE · texte numérisé non relu

RE AE

trimonium inscribatur in sacramentali registro missionis, vel proximioris ecclesiæ cui subjiciuntur.” (Acta S. Sedis, vol. XVII, page 351.)

3. La déclaration de Benoît XIV, concernant la validité des mariages clandestins des hérétiques, soit entre eux soit avec des Catholiques, a été étendue “ ad Ecclesiam Canadensem et Quebecensem ” par le Pape Clément XIII, le 29 novembre 1764. Elle a aussi été étendue aux Etats-Unis à la suite du IIIe concile de Baltimore en 1884, et à l'Irlande.

4. Quand un curé consulte l'évêque sur la validité d'un mariage clandestin, il doit lui faire connaître : 1° l'endroit où il a été contracté ; 2° combien de temps les parties y ont demeuré avant de se marier. (Voir Ille Conc. plénier de Baltimore, page 255-257, où se trouve

reproduite une longue lettre de S. E. le Card. Patrizi à

l'archevêque de Baltimore concernant les mariages clandestins et le quasi-domicile.)

5. Relate ad petitionem Præsulum Statuum Fœderatorum qua poscebatur ut simplex factum commorationis unius mensis in aliquo loco sufficeret ad ibi acquirenduin domicilium et ad valide matrimonium contrahendum, nulla facta inquisitione de animo manendi per majorem anni partem, Emi Patres Cardinales, rem perpendere cupientes, responsionem differendam esse censuerunt.

CLERGÉ. 1. Sacerdotii onus nemini temere imponendum est, sed is tantum qui illud vitæ sanctitate, doctrina, fide, prudentia sustinere possint. Cum antequam ordinentur clerici interdum in parochia sua commorentur, ecrum agendi rationi incessanter invigilent parochi et caveant magnopere ne bonum de illis reddant testimonium, nisi pia conversatione digni habeantur. Gravis culpæ rei

satisfaci

sunt « d. X1 admitt tulare menta (a) (ô) | (c) | constit (d) ] quod d eo tule obligat ceptum amplex rint ; Ch versatu (#) studia apud el Ante promov €piscop ad alios a -P in futu quam s secutus

sionis,

Sedis,

, valire eux lesiam

XIII, le aux ore en

ralidité 1° l'en- 1ps les ir Ille trouve atrizi à s clan-

œderaationtis renduin endum, ajorem bendere unt.

endum a, fide, linentur ecrum caveant im, nisi lpæ re

se]

sunt qui episcopum monere negligunt. (77. Conc. Queb. d, 2 )

2. Quicumque ad honorem deferendæ clericalis vestis admitti desiderat, teneatur hanc permissionem scriplo postulare ab Ordinario et simul sequentia testimonia et documenta exhibere :

(a) Testimonium de baptismo et confirmatione omeaptie,

(6) De bona vita ;

(c) De consueti patrimoni sibi opportuno tempore constituendi possibilitate vel impossibilitate ;

(d) Promissum propria manu scriptum et subscriptum quod diæcesi refundet omnia expensa quæ episcopus pro eo tulerit usque ad ejus presbyteratum; a qua tamen obligatione immunes erunt, qui sive ante, sive post susceptum presbyteratum Deo vocante, religiosum statum amplexi ‘uerint in eoque professionem religiosam emiserint ;

(e) Testimonia a singulis episcopis in quorum diϾcesibus versatus fuit ;

(f) Testimoniales litteras a consilio Collegii in quo studia sua perfecit quibus de divinæ vocationis signis apud eum deprehensis moderatores testentur.

Antequam admittatur ad tonsuram et ad subdiaconatum promoveatur, unusquisque teneatur hunc favorem ab ipso episcopo scriptlo postulare. Quæ postulatio non requiritur ad alios ordines suscipiendos. (7777. Conc. Queb. d. IX.)

Præter pericula a Tridentino Concilio præscripta, in futuro nemo ad presbyteratum promoveatur priusquam saltem per unum annum majoris seminarii exercitia secutus sit. Pariter... nuilus sacerdos fiat, nisi prius satisfacienti examini subjiciatur tam de theologia morali

50 — C — ac dogmatica, quam de ritibus, rubricis et pastorali regimine, (l7. Conc. Queb. d. X1.)

4. Nemo militans Deo, ait Apostolus, 2mplicat se negodits secularibus. (XI. Tim. IL. 4.) Propterea clericis prohibetur quidquid est minus decorosum statui clericali, vel pugnat cum sanctitate aut mansuetudine ministrorum Christi, vel tandem eos retrahit ab obligationibus quibus tenentur ex munere quo funguntur, aut ex voto quo ligantur. (}. Couc. Queë. d. X.)

5. Omnia mihi licent, sed non omnix expediunt, dit S. Paul. (I. Cor. VI. 12.) Le prêtre ne s'appartient plus à lui-même mais à l'Eglise et aux âmes qui iui sont confiées, et même dans l'exercice de ses droits les plus certains, il est souvent arrêté par la crainte de nuire aux grands intérêts dont il est le dépositaire, C'est pourquoi notre deuxième concile (d. XV.) résume ses devoirs en ce peu de mots : “ Dicta sua ponderet, “ scripta discutiat, actus suos ita componat, ut non vitu- “ peretur ministerium nostrum ; perfectus appareat homo “ Dei ad omne opus bonum instructus.”

La circulaire du 4 juin 1854 donnée par les Pères du même Concile, appliquant ce principe général à la matière qui nous occupe, s'exprime ainsi : “ Le clergé doit, dans sa vie publique et privée, demeurer neutre dans les questions qui ne touchent en rien aux principes religieux." (No 68—Mand. vol. 6, page 44.)

6. Sicut sacro ordine a reliquis hominibus sejuncti sunt, ita a communis fidelium vitæ usu segregati præcipuum quoddam, atque hoc præstantius, vivendi genus sequi debent, quo ordinis dignitate præcellunt . , .! Una

1—Voir Règlement.

anim divin tioni vace!

bus, :

Char tum, dinen officie Conc.

F2 debit.

bonan super!

in ver et tar locum oblata antur VOUS 14 d. VZ 8. I saluta dos es vitium Qucb.

propri Domi quam vent

li regi-

€ NELO- prohiali, vel trorum quibus to quo

ant, dit partient qui iui roits les inte de ositaire.

résume onderet, on vituat homo

ères du matière oit, dans dans les ligieux."

sejuncti ti præci-

i genus , Una

animi consensione, unoque spiritu in eis elaborent, ut et divino cultui et cœælestium rerum meditationibus et orationi et sacrarum ecclesiasticarumque litterarum studiis vacent ; tum depositis secularibus vanisque sollicitudinibus, ab omni vitio alieni, in via Domini recte ambulent. Charitatem imprimis, quæ seminarium est omnium virtutum, omni studio amplectentur. Humilitatem, mansuetudinem, patientiam, justitiam, sobrietatem et castitatem, officiaque christianæ pietatis reliqua sedulo colant, (27, Conc. Queb. d. VIZ.)

7. Quia, ut ait Apostolus, sapientibus et insipientibus debitores sumus, non sufficit quod habeamus fidem et bonam conscientiam . ..Sint igitur clerici ita ab omni superbia, ira, immunditia et avaritia alieni, ita prudentes in verbo et opere, tantæ vigilantiæ in omni conversatione et tantæ sobrietatis, ut ne ulli quidem suspicioni dent locum. Monita et consilia circa hanc materiam sibi oblata non respuant, ne illud prophetæ maledictum mereantur: We qua sapientes estis in oculis vestris, el coram vobismetipsis prudemtes ! Isaiæ V. 21. (W. Con. Queb. d, VII.)

8. Memores se, non ad otium et ignaviam, sed ad salutares pro Ecelesia et animarum salute labores obeundos esse vocatos, sacerdotes fugiant otiositatis et ignaviæ vitium, quod tam multorum malorum fons est. (7/7. Cou. Queb. d. XIV.)

9. Concordatissimis animis, conjunctisque viribus, sub proprii Antistitis ductu, in aciem prodeant et prælia Domini fortiter prælientur. (/ô44.)

10. Omnes ad eamdem ministerii sortem vocatos tanquam fratres habeant. . . [nfirmos in fide et pietate relevent et sustineant, afflictos consolentur, delinquentes

A mi

blande ac suaviter admoneant, absentes obtrectatione ne lacerent, sed magis excusent : ommia charitate fiant. (/&a.)

11. Ut fervor pietatis in clericorum animis foveatur, præter. devotam divini officii recitationem, observari debent frequens pænitentiæ sacramenti usus, quotidianum conscientiæ examen, piæ lectiones, quotidiana oratio mentalis, annua exercitia spiritualia, vitæ regula... proprio ordini congruentium vestium gestatio et tonsura. Si qui in itinere nequeant absque gravi incommodo vestem talarem retinere, saltem vestiantur veste oblongiori ejusdem coloris, hujusque formæ unde eorum modestia omnibus innotescat, et ipsi gravitatis, honestatisque clericalis perpetuo meminerint. (/6z4.)

12. Nous recommandons à tous les ecclésiastiques et religieux de notre diocèse de n'être jamais seuls avec les personnes de différent sexe. .. mais quand la nécessité ou la charité les oblige de leur parler, de le faire en peu de paroles, dans quelque lieu public. ..et toujours d'une manière grave, modeste et édifiante, (A/er de S. Vallier, 8 oct. 1700.)

13. Clerici in sacris constituti domi apud se non retineant nisi matrem, aut sororem, aut amitam, neque famulas accipiant vel retineant nisi provectæ ætatis juxta receptam sacrorum canonum interpretationem, et famæ illibatæ, de quibus nulla possit haberi suspicio. (Z. Conc. Queb. d. XV.)

14. Animadvertere debet parochus quod licet indultum sit ut avia, mater, aut soror, aut amita, cum sacerdote commorari possint, si tamen in eadem domo versantur ali presbyteri, præfatas mulieres ætatem canonicam

crita pom devi mens revul Queb

“ Be tur. ‘ ipsi per, 1 X7 19, sionis cuilib judice dium dini s VZZ.

clerica sibilit

ne ne

fant.

eatur, ervari ianum oratio la...

nsura.

o vespngiori odestia e cleri-

ques et s avec nécesaire en pujours r de S.

bn retineque ætatis em, et icio. (7.

dultum cerdote rsantur 1onicam

nor 53

attigisse omnino requiratur. (//. Conc. Queb. d. XV.)

15. Pro aliis ne se fidejussores constituant, nisi patrimonium ad id sufficiens habeant. Ne graventur ære alieno semper invigilent. (72. Conc. Queb. d. XIV.)

16. Caveant clerici ne contra sacros canones lucri causa negotientur ; et multo magis quidquid usuræ speciem ferret. Omnem avaritiam fugiant .... Nethesaurizent sibi thesauros in terra ; modestiæ ac sanæ mediocritatis sectatores, sordidam negligentiam æque ac sæculi pompam, in vestitu, in supellectili et in omnibus sedulo devitent. (/4:4.)

17. In domo ædificanda et instruenda, necnon in mensa et vestitu, in rhedis et equis, clericalis modestiæ regulas semper et in omnibus observent. (}. Con. Queb. d. X VZL.)

18. ‘“ Ut secure præesse possint sacerdotes, ait S. “ Bernardus, subesse et ipsi cui debent non dedignentur, ” Episcopo igitur suo obediant, eique subjaceant ; ipsi reverentiam promissam et debitum obsequium semper, ubique et in omnibus præstent. (77. Conc. Queb. d. XV.)

19. Omnes sacerdotes monemus ut memores promissionis in ordinatione emissæ, non detrectent vacare cuilibet missioni ab episcopo designatæ, si episcopus judicet sufficiens ad vitæ decentem sustentationem subsidium illic haberi posse, idque munus viribus et valetudini sacerdotum ipsorum convenire, (}, Conc. Queb. d. VZZ.)

20. Nullus in sacris ordinibus constitutus tonsuram clericalem habitualiter omittere præsumat, nisi ob impossibilitatem ab ordinario recognitam.

54 se ro

21. Quando clerici vestem talarem, itineris causa, deponunt, volumus ut, ubique etiam extra hanc provinciam, collari romano retento, vestem nigram, quæ infra genua producatur, induti, viros ecclesiasticos se profiteri glorientur...... Commendamus ut comam et barbam studiose, aut laicorum more ne nutriant.

22. Testamentum suum, sacerdotali charitate et pietate dignum, semper paratum teneant ; propriam pecuniam ne misceant cum Ecclesiæ pecunia vel aliis depositis ; et quæcumque ipsi debent, diligenter scripto præsignent. (VI. Conc. Que. d. VIT.)

Singulis annis, præsertim tempore annui secessus, unusquisque sacerdos testamentum suum revideat, et, si opus fuerit, emendet. (77. Conc. Queb. d. X..)

23. Viros ecclesiasticos in sacris constitutos iterum monemus, et renovantes canonum præcepta, edicimus ‘ne rerum bonorumve quorumlibet, aut pecuniæ, mercaturam faciant ; ne quæstuosas suo nomine, vel sub alieni nominis involucro, negotiationes exerceant : ne aliena prædia lucri causa conducant.” (Ex Conc. Plen. Baltim. Il. tit, III. WZ.Conc. Queë. d. X'7.)

24. Insuper.....hæc VI Synodus Quebecensis..... prohibet : (a) ne clerici aliorum in negotiis, inconsulto Episcopo, procuratores fiant : (4) ne cujusvis curam ac tutelam, præterquam suorum, aut officium executoris testamentarii pro laicis, nisi Episcopo consentiente, suscipiant ; (c) ne publicum munus vel officium quodcumque acceptent, sive a Gubernio, sive per electionem a populo datum fuerit, nisi de licentia Ordinarii, penes quem erit in quocumque casu, declarare utrum illa munera vel officia sint acceptanda necne ; attamen Patres nihil mutare volunt in statu rerum hac in Provincia quoad eos

qui t accef (d ) n accipi peret

De st et de.

d'une sans !

ET

pas êt { ac et for prov atten In In « lice excon speci indir Eccles leges :

Cu dubit:

et Un Cogen

causa, rovin- J infra rofiteri arbam

pietate -uniam psitis ; jynent.

CESSUS, , et, Si

iterum aus ‘ne ercatu- ) alieni

aliena Baltim.

onsulto ram ac cutoris te, SUSumque populo em erit era vel ss nihil oad eos

Det à nes 55

qui talia munera vel officia in scholis administrandis acceptanda in posterum ducerent (Commissaires d'écoles) ; (d) neque, inconsulto Episcopo, pecuniarum deposita accipiant ea lege ut, fœnore aucta, statuto tempore recuperetur. (V7. Conc. Que. d. AT.)

25. Voir le décret IX du VIle Concile de Québec De statu clericali, où l'on traite de vocatione erclesiastica et de studiis Philosophicis et Theologicis.

CLocHes. 1. Un prêtre ne peut les bénir qu'en vertu d'une permission spéciale, que l'évêque ne peut accorder sans un indult apostolique.

2. Sans une permission de l'Ordinaire elles ne doivent pas être sonnées pour un objet profane.

{ :NTES, Le 23 janvier 1886, le Saint-Office a ac à tous les évêques une interprétation importante et fort pratique du chapitre Cogentes de la Bulle de Pie IX Apostolice Sedis, 12 octobre 1869 (voir 5e concile prov'cial, page 110), que je crois devoir signaler à votre, attention.

Illme ac Rme Domine.

In constitutione Pii IX Sa. mae, quæ incipit Æpostolice Sedis moderationi, \V id. oct. 1869, cautum est excommunicationem Romano Pontifici reservatam speciali modo incurrere : “ Cogentes sive directe sive indirecte laicos ad trahendum ad suum tribunal personas Ecclesiasticas preter canonicas dispositiones : item, edentes leges vel decreta contra libertatem et jura Ecclesie.

Cum de vero sensu et intelligentia hujus capitis sæpe dubitatum fuerit, hæc Suprema Congregatio S. Romanæ et Universalis Inquisitionis non semel declaravit-—-caput Cogentes non afficere nisi legislatores et alias auctoritates

cogentes sive directe sive indirecte judices laicos ad trahendum ad suum tribunal personas ecclesiasticas præter canonicas dispositiones. — Hanc vero declarationem S$ sus Dominus Noster Leo Papa XIII probavit et coafirmavit ; ideoque hæc Congregatio illam cum omnibus losorum Ordinariis pro norma communicandam esse censuit.

Ceterum in üis locis in quibus fori privilegio per summos Pontifices derogatum non fuit, si in eis non datur jura sua persequi ni<’apud judices laicos, tenentur singuli prius a proprio ipsorum Ordinario veniam petere ut clericos in forum laicorum convenire possint ; eamque Ordinarii nunquam denegabunt tum maxime, cum ipsi controversiis inter partes conciliandis frustra operam dederint. Episcopos autem in id forum convenire absque venia Sedis Apostolicæ non licet. Et si quis ausus fuerit trahere ad judicem seu judices laicos vel clericum sine venia Ordinarii, vel Episcopum sine venia S. Sedis, in potestate eorumdem Ordinariorum erit in eum, præsertim si fuerit clericus, animadvertere pœnis et censuris ferendæ sententiæ uti violatorem privilegii fori, si id expedire in Domino judicaverint.

Datum Romæ die 23 januarii anni 1886.

(No 147—Mand. vol. 6, pages 588, 589.) Coronisariox. Voir No 95-—/Wand. vol. 6, page 215.

Commuxion. Voir Ænfants. 1. Eucharistia non administretur extra missarum solemnia sine rationabili

causa. ! (77. Conc. Queb. d. X°)

1— Rationabilis causa ue suppose ni urgence, ni nécessité, ni même une cause grave, Voir des exemples dans Gury II. No 64 et 8, Alph. Livre VI. No 347.

Page 1