‹ Documents inédits relatifs aux affaires religieuses de la France 1790 à 1800, extraits des archives secrètes du VaticanChapitre 161 sur 255 · L'ABBÉ DE PINA · texte numérisé non relu

L'ABBÉ DE PINA

A M«' CALEPn.

De Chariute S. Sedis erga Galles, vol. 34.

Rome, 17 mars 1795.

Monseigneur,

J'ai reçu une lettre de M^ Tévêque de Saint-FIour, qui me marque qu'il a sollicité vos bontés en faveur de M. Tabbé de Faradeau> son grand vicaire, qui a essuyé les plus grands malheurs, tant lors de la fuite précipitée de Toulon qu'en Espagne, où le conduisit le premier bâtiment dans lequel ii se jeta au hasard. Renvoyé de ce pays, il se trouve actuellement à Livourne, dans une misère déplorable. Sa conduite a été pure; ses principes , ceux d'un bon prêtre et d'un bon sujet du roi. Sa naissance est distinguée : il est cousin germain de M. Icvéque de Noyon , étant fils d'une Grimaldi, tante de

DE LA FRAJNCE. 183

Mr de NoyoD. Voilà tous ses titres ; mais je lui en connais un meilleur dans votre charité, dans le zèle avec lequel vous cherchez à adoucir les revers qui accablent les prêtres français. Une place dans quelque ville de province ou dans quelque communauté de campagne le mettrait à l'abri du besoin et du désespoir.

Si une retraite que je fais actuellement dans la maison ne m*empéchait de vous faire ma cour, j'aurais été vous rappeler la sollicitation de Ms' de Saint-Flour : ce sera mon premier soin dès que je pourrai sortir.

J*ai Thonneur d'être avec respect,

Monseigneur^

Votre très-humble et très-obéissant serviteur,

L'abbé de Pin a , vicaire général et doyen do Pvs .

L'ABBÉ DE RAZEBOURG

A SA SMNTETÉ PIE VI

De Charitate S. Sedis erga Gallos, vol. 18.

Weydœ, 8 april. 1795.

Sanctissime Pater,

Ad pedes Sanctitatis Vestrœ prostratus humiliter adest infelix Gallise sacerdos. Exstirpe nobili ortum, canonicum acprioreiii a regemiserriniodesignatum, generalem insiiper vicarium reveiendissinii domini episcopi Lombariensis, jam ea satis erant, ut me attingatcrudehspersecutio.Quidpra5terea?Unumalterumvejuramentum a Gonvenlu prœscriptum, non solum audacter lepudiavi, sed etiam alios tum clericos, tum laicos, ab insidioso liberlalis et eequalitatis juramento .etscriptis et nionilis avertere fui conatus; denique tandem , prœsule nostro e sua sedc avulso, munia vicarii geueralis nunquam intermisi. Quapropter ab octo et deceni mensibus, post longam durissimanique captivitatfm , opprobrii et miseriis satiatus, ac nudus, a militibus inhumanis fui ductus, atque ex patria mea ejectus. Talia autem meum non frangunt animum^ econtra gloriœ Domini , proximi salulis zelo magis ac

magis incensus, in istis nunc melioribus circumstantiis reditus in Galliam suscepi proposituni, Deo gratias immortales : heu! in Francorum regno nondum omnia ad perniciem sunt profligata atque perdita. Liceat igitur, Sanctissime Pater, liceat mihi, quaeso suppliciter, rogare benedictionem veslram apostolicani, simulqueindulgentiam plenariam cunctorum meœ prœteritœ, prœsertim sacerdotalis viiae delictorum; atque insuper a Vestra Sanctitate expetere amplissiraas omnes facultates et licentîas , quae ipsimet niihi utiles fieriqueunt, et quas aliis, prudenter quidem, impertire possim. O me felîcem ! siSanctitas Vestra meuni laudet propositum, istaque mea petita bénigne excipiat, non solum modo in favorem diœcesis cui sum addictus^ sed etiaro illarum , per quas transibo, aut in quibus commorabor; cum profecto recursus ad Sanctam Sedem fortasse si non tam diflicilis , salteni periculosus adhuc fuerit.

Sancdtateni Vestram summa veneratione maximisque obsequiis semper prosequetur^

Sanctissime Pater,

Sanctitatis Yèstrœ Humillimus, obedientissimusque servus, et subditissimus filius,

JoAN. Ant. Robert de Razebourg, s. T. Boctor, canoDîcas Castrofovensis, Sthreecensis prior et dominas, Dec non vicarius generalis diœcesis Lombariensis.

Wayd-e, In Palatinato superiore.

CCCLXXII.

L'ABBÉ DE POUCHEVILLE

A SA SAINTETÉ PIE VI

De Cturitate S. Sedis erga Gâllos, roi. 13.

Perusiae, 18 april. 1795.

Beatissime Pater,

Franciscus Joscphus Bernardus Le Tellier de Poucheville, clericus in ordinibus minoribus constitutus, e civitate Paupolitana, in Atrebatensi comitatu, oriundus, diœcesis Boloniensîs,

annos natus circiler octo et viginti, ad Snnctitatis Vestrœ pedes humillime provolutus et supplex audet exponere, natuni se stirpe longam ob avorum et atavorum serieui et magni momenti muiiera quœ obivit, commendata quidem, sed hsereditarias ob \irtûtes firmumque in religionem ac regem studiuni, multo magis insigni, hisce prœsertim procellosis révolu tionisGalliarum tem^ poribus.

Duobus ab annis Italiam petiit orator loca sancta visitaturus. Penitus tune temporis eum latebant erga nequitlae Gallicanse victimas inexhausta Pii VI bénéficia, cujus itnmortale nomen, in Gallorum prœsertim quotquot boni sunt et erunt, alta mente repositum, in Ecclesiae fastis et sanioris poUtices annalibus, inter pontifices roaximos principesque de humanitate benemerw tos, ad ultima usque saecula, légère erit.

Ab eminentissimo cardinali Mattei orator bénigne acceptus, primum in arcbiepiscopali palatio per aliquot menses commoratus est, ut quo liberius studiorum prosequeretur curriculum, seque ad subdiaconatus ordinem, data licentia, prsepararet , in Ferrariense collegium Jesu migravit, in quo degit, donec et de lugenda patris morte, et de familiae in vinculis detentse calamitatibus et œrumnis, accepto nuntio, oppressum, corporis exhaustœ vires sanitasque debilitata ad salubriorem aéra captandum , coegerunt.

Perusi» nunc remanet orator in domo clericorum regularium Saneti Pauli vulgo Barnabitarum ; ad Sanctitatis Yestne pedes a se compositam heroicorum epitomen actorum patris sui familiaeque totius déferre non valens , opusculum istud ad dominum Galeppi dirigit una eu m commendatitiis litteris et testimoniis, quae tum a principibus Galliae, tuni ab episcopo Boloniensi, ab Eminentissimo cardinali Maurj ac provinciae suae nobilibus, etc., etc., accepit.

Litteras tantum commendatitias serenissimi ducis Parmae ad Sanctitatem Yestram directas, litterarumque Boloniensis episcopi ad erainentissimum cardinalem Mattèi scriptarum exemplar prse oculis Beatitudinis Vestrae venerabundus audet orator ponere.

Per eminentissimum cardinalem a Zelada certior factus est se propter gravissimas prudenti» sapientiaeque rationes a Sancti-

tate Vestra infaustis liîsce circumstantiis adhibitas Rnmam petere non posse.

Sanctitatis Vestrre pedes osculari, virtutes omnes in Pio VI élucentes e proximo mirari, i^ligionemque suani qua «emper crga SS. Petrum et Paulum apostolos affectus est, explere, cum fas ipsi non sit lugendam imminentis sibi indigentise imaginem ob ociilos BeatitudinisVestrse delineatet exponit.

Non médiocre oratori solatium affert P5i VI chantas tnm absentes quam priesentes coniplectens : paterna tanti pontificîs vis(îeni ad solam miseriœ manifestationem , generoso commoventur aFfectii : paupeii et orphano Beatitudo Vestra potens est adjutor : misero et inopi subsidium quo indigent, semper impendit et subministrat.

In domo dictorum Sancti Pauli clericorum regularium ex beneficentia Sanctitatis Veslrœ per Perusinuni prœsuiem, victunti orator accipit; at missariim carens eleemosyna, nullamque a familia sua jam , heu! forte penitus deleta opem valens accîpere, necessariis destituitur pecuniis ad vestitum, libros, aliaque hu* jusce generis levia sibi comparanda.

Inopiae pannos et egestatis confessori fidei indumentum esse honoris et gloriœ, novit orator et fatetur; verumtamen sperat et confidit Sanctitatem Vestram, quœ Dei eiemplo providi non pâtit ur justuni jacere derelictum, et ad cujus misericordiœ viscera oonfugit, jussuram ut snpplici modica pensio decernatur (donec Gallicis perturbationibus finem Deus imponat) qua posait ad nioderaluEU status sui decorein neoessaria sibi comparare. Cujus subsidii obtinendi certa spes affulget et inest oratori, non tam propter suum familiaeque susfi consUntem animum in fide et throno ardenter tuendis, quam propter indefectibilem Pii VI charitateni quao omnes tanti pontificis virtutes ornât et perficit.

Beatitudidis Vestrae pedes huniillimci oscuiando, apostolicam audet beuedictionem deprecari Sanctitatis Vestrœ Humillimus, devotissimus et obsequentissimus (ilius, Franciscus Josephus Bebnardus Le Tellier de poucheyille.

DE LA FRANCK. 48t

CCCLXXIII.

Page 1