L'ÉVÉQUE DE BOULOGNE

A s. E. LE CARDINAL D£ FEAMCKENBERG, AECB&YÊQUfi DE M AUIIES. DtOtritite S. S«dis ergt Gallos , Yot. 13.

BnixeUeB, 12 mai 1794.

Eminentissime AixbiprsMul »

MuUU quidem ac luculentis testimomis comperta mihi jam ei^aserat propensissima Eminentiae Vestrae voluntas in pluriinos Eccleain gallican» presbyteros, qui, patria tellure pro Christo extovrea, întra cUcecesis vestr» fines se receperant, ibique muni- SceBdaaûno Eminaitifle Vestrae patrocinio gloriabantur ; atque idcîrooy siciili cam c«(eria omnibus ejusdem Eccfesiœ gaTlicanaB pnMniibtts praBceiaas Eminenti» Vestrae yirtutes magnopere fiiscîpîebam , ita înevhaiMtani ejus in presbyteros nosiros be- Beficentiain memori cum eis animo prosequebar; nonckim tamen ooTeram me Emiaenti» Vestrae speeiatim esse obstrictum, atque ad agendas grates ampKssimas proprio quodam nomine obli« gatumu

Ecce autem , datis haud ita pridem litteris, hujus me ofBcii admoouic juvenis admodum egregius e mea diœcesi oriundus Bemardus Franctscus Josephus Le TeHier de Poucheville , que» Tcre patina charitate complccti dignata est Etnlnentia Vtttni.

Sane perlectis, non sine magno admirationis sensu, praefatis btterts, siatîfli intellexi nihil me posse habere antiquius quam ut debitum specialis gratitudinis obsequium Emiiientiae Vestrae proTirili parte persolverem, eique sîmul, ut aequitas imperat, Qotum focerem atque testarer, incredibilia quae in egregium juvenem ooDfert bénéficia , non cadere in immerentem.

Foitibus enim ille et bonis creatus est fortis ipse et bonus. Jam dudum amplis muneribus in urbe Paulopolensi functi sunt ari ejm atque ataTi natalibus commendabiles , sed pietate in Dtim, et fide in regem multo magis insignes. Avitorum porro ovaerum haeres egregii juvenîs pater, se quoque avitarum virtulum hseredem probavit, hisce praesertim novissimis calamito-

64 AFFAIRES RELIGIELSF^

sissimisque temporibus, quibus maleferiati homines omnia in Galliis susdeque vertere conad sunt. Propterea in patrem îpsuin, universainque domum exarsit impiorum furor, et horrendum dictu quantum desaevierit. Jam enini pater venerabilis et bononorum memcria dignus, post tolerata diu inaudita vexationum gênera, sex ultimos vitae suœ nienses in squalore carceris egit , ibique confectus aerumnis^vinctusChristi diem supremum obiit. Interea diyulsa sunt a se invicem reliqua familiae membra : pia mater in uno carcere detinetur adhue, quidam fratres in altero ; cœteri crudeles terras fugerunt y et in exteris exsulant regionibus.

Nullus profecto inter illos, quos adhuc superstiies habemus, quosque Deus sospitet! nieliori sorte utitur quam juvenis egregius cuj contigit ad Ëminentiam Vestram accessum habere, et ab eadem cum tanta benevolentiaé significatione excipi. Quod certe non sine nuniine factum reor ; sed Deo ita providente ordinatum, ut qui optima virtuturo specimina ediderat, et prse* ciare jam gestorum praemium ferret; et ad prœclariora etiam in posterum gerenda potentissimuni nancisceretur incitamentum. Scilicet optimis ab ineunte aetate discîplinis imbutus, a sancta veritatis rectitudinisque semita, yi nulla, nulla potuit arte dimoveri.

Quandiu post exortum jam nefanduni schisma quod Ecolesiam Gallicanam adeo crudeliter dilaniavit, licuit ei patria in regione manere : ibi se verae (idei catholicœque unitati addictissimum demonstravit, multaque, patris ad exemplum, conjunctis cum fratre primogeniio curis^ et pulchre molitus est, et animose peregit, ut, si fieri potuisset, nihil apud suos detrimenti caperet sanctissima nostra religio.

Postquam vero, ingravescente procella, patriis finibus exire coactus est, illisque, ad tempus, adjuuctus fuit agminibus, quorum consilia ad catholicœ religionis, soliique Régis cbristianissimi restitutionem spectabant; sese mediis in castris innocentissima conversa tione praebuit conspicuum.

Quapropter mihi mirum non accidit sapientes admodum viros egregio juveni auctores fuisse, ut ecclesiasticœ militiae nomen penitus daret, qui aliquod jam sacrœ hujus niilitiœ tirocinium antea fecit. Et quandoquidem hisce virorum sapicntum consi*

liis accessit oiuni exceptione majusEminentiaeVestne judicium, quod oraculi instar habeo^ transacta plane res est, nec per me subit quoininus prs&fatus egregius jirvenis in ter altaris mini* stros pro Vestroe Ëtninentiae beneplacito valeat cooptari.

Eminentiam simul Yestrani enixe rogo atque obtestor, ut qua prsefatum egregium juvenem, totque Ecclesise gallican» praesbyteros beneficentia prosequi hactenus dignata est, eadem illos prosequi non desinat.

Interea fausta omnia, laeta ac prospéra, cum summo venerationis etgratitudinis sensu apprecatur,

Eminentiae Vestrae Devotissimiis et obsequentissimus ,

JOANNES RbNÀTUS,

Episcopus fiolonieiisis.