‹ Documents parisiens du règne de Philippe VI de Valois (1328-1350): Extraits (volume 2)Chapitre 83 sur 87 · I. L'évêque de Paris était alors Guillaume V de Chanac · texte numérisé non relu

I. L'évêque de Paris était alors Guillaume V de Chanac

333 DOCUMENTS PAKI8IENS

premissa aliqui nullatenus audientur et quod nisi comparèrent, nos ex officii nostri débite contra dictum Robertum detentum, ad inquisicionem et paucionem vel absolutionem super premissis procederemus ut jus esset. Quibus diebus et peremptoriis editîs seu terminis prefixis ut assignatis, seu intérim, nullus comparuit accusator denunciator seu alius quicunque qui aliquid contra dictum Robertum detentum, proponere, dicere vel opponere vellet, aut se partem in aliquo Êicere contra ipsum detentum, nobis et dicto Roberto detento more solito curie Parisiensis diutius expectantibus. Nichilominus, nos ex officii nostri debito procedere voïentes super dicto malefîcio dicto Roberto imposito, ad promocionem et prosecucionem promotoris curie Parisiensis, nomine ipsius curie et pro ipsa hujusmodi negocium promoventis ac eciam prosequentis, contra dictum Robertum ex officio nostro predicto proposuimus et in scriptis tradîdimus articulos in modum qui sequitur et in formam. Fama cum gravi scandalo et inmenso, publica insinuacioneque clamosa refferentibus ortum a fide dignis habitantibus que nostras aures sepe et sepius propulsarunt, nos offîcialis Parisiensis, commissarius specialis reverendi in Chnsto Patris ac domini, domini G. Dei gratia Parisiensis episcopi super commissis, committendisque excessibus, criminibus et delictis in civitate et diocesi Parisiensibus corrigcndis, ac eciam puniendis, zelo moti justicie dicimus et proponimus ex officio nostro, ad promocionem et prosecucionem promotoris curie Parisiensis hujusmodi negocium promoventis et prosequentis nomine ipsius curie et pro ipsa, contra Robertum dictum de Sancto Dyonisio, clericum, subdittum et justiciabilem nostrum, in nostraque jurisdicione ecclesiastica commorantem, reum et nostro carcere detelatum, quod idem reus, ausu suo temerario et animi deliberacione maligna, Deum pre oculis non habens, sed Dei timoré posposito, maligno ductus spiritu ac humane nature inimicus (sic), die Veneris post sanctum Pascha ultimo prêteritum, vel eo circa, circiter horam vesperarum, in nostra jurisdicione ecclesiastica antedicta, in taberna Johannis dicti le Limer, prope Sanctum Eustachium Parisius, plures injurias et minas dixit et intulitTheobaldo dicto d'Auviller, nunc defFuncto, familiari dum vivebat nobîlissime domine, domine Régine Francie, et in ipsum Theobaldum tune viventem et in nuUo delinquentem ex certo proposito violenter irruit, et ipsum taliter de pugno seu palma percussit in capite, quod ipsum enormiter ad terram prostravit ; et nichilominus hoc non contentus, sed mala malis accumulans, incontinent! post premissa, idem Robertus coUoquium et tractatum habuit cum Guillelmo Monachi, aliter Britonis, Perroto I^seleur et Guilloto clerico suo, amicis, complicibus et familiaribus suis, et ipsos rogavit ut dictum Theobeldum taliter verberarent et maie tractarent, quod amodo de ipso conqueri non posset. Quiquidem Guillelmus Monachi, Petrus Loyseleur

et Guillotus, complices et fkmiliares ipsius rei, volentes obedire iniquo mandato ejusdem Roberti, ad mandatum et requisicionem ipsius Roberti, satiscito post premissa, die predicta et prope dictam tabernam, in dictum Theobaldum in nuUo delinquentem, cum ensibus et bouderiis evaginatis irruerunt, et ipsum de quodam bouclerio in capite leserunt et vulnerarunt usque ad [non] modicam sanguinis efiusionem et de ucîbus (sic)* cecis circa latus et alibi taliter percusserunt et maie tractarunt, ad terramque prostrarunt et cum pedibus conculcarunt, quod ex hoc ibidem quasi mortuus evanuit et totaliter amisit loquelam, et deinde portatus fuit ad domum Taxini de Bolonia et abinde ad suam cameram, ubi idem Theobaldus, nocte tune immédiate sequenti, post mediam noctem, absque aliquorum admini^tracione sacramentorum, ex predictis percussionibus et vulneracionibus sibi factis per dictum Robertum et e)us complices, diem clausit extremum. Et premissa fecit, vel fecit fieri dictus reus, ac eciam procuravit aut perpetracioni premissorum interfuit, premissaque perpetrantibus opem, consilium prebuit pariter et fisivorem, vel cum ea prohibere potuisset non prohibuit, sic homicidium sive murtrum in personam dicti Theobaldi condampnaiitcr committendo. Itetn^ quod post dictum maleficium modo predicto perpetratum, idem Robertus sciens et scenciens se de premissis culpabilem et suspectum, occasione dicti maleficii, se absentavit a villa Parisiensi, in franchisiis et locis sacris se posuit et tenuit et se hue et illuc reddidit fugiti[v]um, et dtatus légitime super premissis responsurus et juri eciam pariturus, coram nobis non comparuit sed fuit merito contumax reputatus, excomunicatusque, aggravatus et reagravatus, ac demum a dictis Parisiensibus civitate dyocesique bannitus, suis exigentibus contumaciis, quodque de dicto maleficio, ratione dicti banni, de consuetudine notaria curie Parisiensis et tocius regni Francie ac de jure légitime est convictus : et sunt premissa, vera, notaria, manifestaque adeo quod nuUa possunt tergiversacione celari ; super quibus, fuit et est dictus reus culpabilis vehementer suspectus et publiée non inmerito diffamatus, laboraveruntque, et adhuc laborant publiée vos [sic] et fama; eaque seu que suffîciunt de eisdem, recognovit dictus reus vera esse. Idcirco, ne facilitas venie in personam dicti delinquentis ceteris in centinum (51c) tribuat delinquendi et ne tôt et tanta maleficia remaneant impugnita, premissa ex dicto officio, una cum dicto promotore quo supra nomine, dicimus et proponimus contra dictum reum, ad hune finem, quod si in premissis vel aliquo premissorum reperiatur culpabilis, per nos tanquam homicidia canonice pugniatur ac eciam corrigatur, statuaturque et decematur contra ipsum, prout jus et justicia suadebunt ac prout tôt et tantorum maleficiorum atro-

Page 1