Domats, Yonne, arr. de Sens, cant. de Chéroy
3. Gaston III Phœbus, comte de Foiz, qui succéda à son père Gaston II, en i343, et mourut en i3gi.
una cum eisdem regnicolis, condignis favoribus, privilegiis ac libertatibus conformentur. Igitur, ad instantem supplicationem dicti consanguinei nostri, eisdem fratribus volentes facere gratiam specialem, ipsos fratres et eorura quemlibet, una cum tota posteritate sua nata et in futturum ab eis légitime nascitura, in nostros burgenses Parisienses, Nemausenses et Montispessulani et tocius regni nostri, tanquam nostros regnicolas, cives et mansionarios civitatis Parisiensis et Nemausensis ac etiam Montispessulani et dicti regni nostri, auctoritate nostra regia, et ex certa scientia, et de gratia speciali, recipimus, facimus et tenore presencium retinemus, volentes, et eisdem ac eorum cuilibet generosius concedentes ut infra regnum nostrum predictum, ubicumque et quandocunque voluerint, suam possint eligere et facere mansionem, et quod ex nunc sint et censeantur in perpetuum burgenses nostri dictorum locorum et nostri regni predicti, et secundum foros et consuetudines et privilégia ipsorum aut alterius eorumdem locorum regantureteciamteneantur; non obstantibus quod deregno nostro non fuerint oriundi; et insuper quod ipsi, aut eorum aliqui, tanquam Lombardi, Ytalici, aut cives Astenses, seu quicumque alii de regno nostro extranei, in persona vel in bonis suis, nullatenus pertractentur; sedquod ipsi ac eorum antedicti posteri, cujusque status, vel condttionis existant, in quocumque loco suam fecerint vel eligerint mansionem, tam in regno nostro quam extra, sint et censeantur de cetero conjunctim et divisim burgenses nostri, ac si in locis predictis aut eorum altero, una cum uxoribus, liberis atque fatnulis continue morarentur seu in ipsis fuissent originaliter procreati, et quod in omnibus actibus eorumdem, veluti burgenses nostri locorum predictorum et regni nostri, et non ut Lombardi, seu Ytalici, aut cives Astenses, seu quicumque alii de regno nostro extranei favorabi[li] ter deducantur; et nichilominus, quod a malatota veteri quatuor denariorum pro libra et a duobus denariis qui solvuntur pro clavaria portus nostri Aquarum Mortuarum, pro exitu et introitu regni nostri, ac ab omnibus imposicionibus, sive coustumis, contributionibus, exactionibus et servitutibus per Lombardos sive Ytalicos aut alios foraneos solvi hactenus consuetis, sint, prout alii burgenses dictorum locorum et regni nostri sunt, omnino liberi ac immunes ; quodque, pro quacunque deffensa, repressalia, seu marcha contra cives seu justiciabiles dicte civitatis Astensis aut quoscunque alios de regno nostro extraneos aut alios, sive pro quibuscunque debitis alienis concessa seu eciam concedenda, persone vel bona ipsorum nullatenus molestentur seu quomodolibet arrestantur, nisî dicte deffense, repressalie sive marche concesse fuerint pro factis propriis eorumdem. Et si aliquid in contrarium factum fuerit, illud ad statum pristinum et debitum reduci volumus indilate. Et» ut ipsi fratres et dicta eorum posteritas suas mercaturas et sua négocia exercere et per regnum nostrum ince-
dere securius valeant, ipsos et eorura quemlibet, una cum bonis et famulis eorumdem, in conductu nostro et speciali nostra salva gardia suscipimus per présentes; mandantes et districte precipientes omnibus et singulis justiciariis nostris et custodibus portuum et passagionum regni nostri et eorum cuilibet, vel eorum locà tenentibus, quatinus omnia et singula in predictis litteris contenta, de puncto ad punctum teneant et observent ac teneri et observari inviolabiliter faciant, nichil in contrarium quomodolibet feciendo, sive fieri aliqualiter permittendo, et si qua in contrarium facta fuerint ad statum pristinum et debitum reducant sive reduci faciant indilate. Et nichilominus, quod eisdem fratribus et posteritati sue predicte ac famulis et factoribus eorumdem, si requisiti fuerint, unum vel plures ex servientibus nostris in gardiatores députent suis sumptibus et expensis, qui eos ab omnibus injuriis et violenciis tueantur et dépendant ac in suis justis possessionibus manuteneant et conservent; de hiis tamen que cause cognitionem exigunt se nullatenus intromitant. Que omnia, sicut prefertur fieri volumus, ordinationibus, conventionibus, prohibitionibus et deffensionibus factis in contrarium*, vel in posterum faciendis, aut litteris subrepticiis non obstantibus quibuscunque. Et nos, habito respectu ad predicta grata servicia que dicto consanguineo nostro et suis impenderunt et impendunt et ad affectionem quam ipse habet ad eos, volentes, contemplacione ipsius, eisdem fratribus gratiam facere ampliorem, financiam totam, si quam propter gratiam nostram predictam nobis debeatur seu deberi valeat, eis de gratia speciali remisimus et tenore presentium omnino remittimus et quittamus, mandantes et inhibentes expresse dilectis et fidelibus consiliariis nostris magistris et gentibus Camere compotorum nostrorum et thesaurariis nostris Parisius, ne ratione gratie hujusmodi, ab eisdem fratribus, seu ipsorum altero, financiam aliqualem exigant, etc..
Datum apud Nogent supra Secanam, die xxi julii, anno Domini millesimo CCC quadragesimo nono.
Per dominum regem. J. Marie.
Duplicata.
CCCCXXIV.
1349, juillet. Carisey.
Philippe VI, à la requête de Regnaut d'Acy, avocat au Parlement, fils de feu Jean d'Acy, notaire, lui donne la maison de feu Jean de Viviers, prêtre, sise en la paroisse Saint-Landry, en compensation des gages que son père ne toucha pas en Tannée 13^5.
(JJ. 77, n« 332.) Philippe, etc., savoir faisons à touz presens et avenir, que oye la
supplication que nous a faite nostre amé maistre Regnaut d'Acy 1 , advocat en nostre Parlement, filz et hoir en partie de feu maistre Jehan d'Acy, jadis nostre clerc notaire, contenant que, par partaige fait entre lui et ses autres cohéritiers, il se soit charchiez de paier les debtes de sondit feu père et d'acomplir seul et pour le tout le testament d'icelli, et que sondit père n'ot Tan quarante cinq darrain passé aucuns gaiges de nous pour raison de sondit office de notai rie, pour la gênerai ordenance* que nous feistnes lors que aucuns de noz officiers aianz oultre trois soulz parisis de gaiges par jour, n'eust aucuns gaiges de nous pour Tan dessusdit, il nous pleust à donner et otroier audit maistre Regnaut la maison qui fu feu Jehan de Viviers, prestre, séant en la cité de Paris, en la paroisse Saint Landri 3 , chargée de quatorze livres de rente ou cens par an, ou environ, laquelle maison nous est de nouvel advenue comme espave ou aubainne par la mort de Renoudet de Viviers, filz naturel dudit feu maistre Jehan, lequel Renoudet, auquel ladite maison appartenoit au temps qu'il: vivoit, par don, lays ou ordenance que sondit naturel père l'en avoit fait, est trespassé de cest siècle, sans hoir de son corps. Nous adecertes, considerans les choses dessusdites, et aussi que ledit maistre Jehan nous servi bien et loyalment oudit office, par l'espace de trente et six ans ou environ, si comme nous avons esté sur ce plainement enformez, audit maistre Regnaut avons donné et otroyé, donnons et otroyons, de grâce especial et de certaine science, par la teneur de ces présentes, ladite maison avec ses appartenances à touz jours, perpetuelment, pour li, ses hoirs ou aians cause de lui, horsmis forteresce, fief et justice, chargée desdiz cens ou rente par an, en la manière dessusdite. Si donnons en mandement à nostre prevost et receveur de Paris qui à présent sont et qui pour le temps avenir seront, que ledit maistre Regnaut, ses hoirs, ses successeurs ou aians cause de lui, facent et laissent jouir et user à plain de ladite maison, cessanz touz empeschemenz. Et pour ce que ce soit ferme chose et estable à touz jours, nous avons fait mettre nostre grant seel à ces présentes qui furent faites et données à Quarresi 4 , l'an de grâce mil CCC quarante et neuf, ou moys de juillet.
Par le roy en ses requestes. Juissy.
i . Regnaut d'Acy, fils de Jean d'Acy, devint un des principaux conseillers de Jean le Bon. Il périt assassiné par les partisans d'Etienne Marcel le 22 février i358. (Delachenal, Hist. des avocats au Parlement de Paris, Paris, Pion, i885, in-8% p. 33a.)
2. Cette ordonnance, du 2 octobre 1345, est publiée dans le Recueil des Ordonnances, t. II, p. 2 3 5.
3. L'église Saint-Landry, située dans la cité, dans l'ancienne rue Saint- Landry, dépendait de Saint-Germain-rAuxerrois. Supprimée en 1790, elle fut démolie en 1829. (Lebeuf, op. cit., éd. Coche ri s, t. I, p. 102 et 192.)