S. Cyp., de unit £cc

GIRGÙLAIRR DE L'ASSEMBLÉE DU CLERGÉ kl

nitus fuisse concessum ; quod et ab Evangelio discimus et tota docet Ecclesiastica traditio. Quare in Romano Pontifice, Petri successore, « summam, licet non solam », cum B. Bernardo « a Deo institutam Apostolicam potestatem * » venerati, servato crediti nobis Christi Sacerdotii honore, Claves primum uni traditas esse ut unitati servarentur, cum Sanctis Patribus, Ecclesiœque Doetoribus praedicamus ; sicque summorum Pontificum, seu quoad fidem, seu quoad generalem Disciplinœ Morumque reformationem, Decretis Fidèles omnes censemus esse obnoxios, ut supremae lllius spiritualis Potestatis usus per Canones totius orbis observantia consecratos determinandus moderandusque sit ; et si qua ex Ecclesiarum dissentione gravis difficultas emerserit, ce major, ut loquitur Léo Magnus, ex toto orbe Sacerdotum numerus congregetur generalisque" synodus celebretur, quîe omnes oiTensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne ultra aliquid sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum*. »

Caîterum, Fratres Rcligiosissimi, cum Respublica Christiana, non Sacerdotio tantum, sed etiam Regum et « sublimiorum Potestatum :> Imperio gubernetur; ita etiam ut prospeximus, ne schismatibusdividatur Ecclesia, sic et debuimus omnibus Imperii tumultibus, Populorumque moribus obviam ire. In eo praesertim Regno, in quo tôt olim, specie Religionis , perduelliones exortae sunt , ac propterea Regiam auctoritatem, quoad temporalia, a Pontificia liberam esse pronuntiavimus, ne si forte Ecclesiastica Potcstas crederetur aliquid moliri, quod temporalem minueret, Christiana tranquillitas turbaretur.

Rogamus porro Fraternitatem Pietatemque vestram, Reverendissimi Prœsulcs, ut quondam Concilii Constantinopolitani primi Patres rogabant Romannc Synodi Episcopos, ad quos Synodalia sua gesta mittebant ; ut de iis quae ad Ecclesiae Gallicanae perpetuo sartam tectam conservandam pacem explicuimus, nobis « congratulemini ^ », et idem nobis-