SEQUENTES SUNT APOCRYPHI, EX BERARDI
EX DECRETI PARTE I.
Can. 4. Dist. IV. Can. 6. Dist. XI.
Can. 3. Dist. XI. Can. 1. Dist. XII.
(32 C’est le reproche que lui adresse la glose elle-même. Voyez, par exemple : Glossa Znfamem ad Dict. Grat. post Can. Euphemium, 7, C. 2, Q. 3 : licet M. hic notaverit : Hic fateor plane te mentitum, Gratiane.— Glossa Abolitio ad Dict. Grat. post Can. Si quem, 8, eod. — Barth. Cæpolla, de Cognitione libror. jur. canon., n. 18 sqq. (Tract. univ. jur. Venet., 1684, t. I, fol, 182.)
(33) Voyez la note précédente. Nous croyons devoir consigner iciun décret remarquable du chapitre de Citeaux de l’aunée 1188, relalé dans Martène, Thes. Anecdot., t. IV, col. 1263: Liber, qui dicitur Canonum, sive becreta Gratiani apud eos, qui habuerint, secretius custodiantur, ut cum opus sit, proferantur. In canonum armario non resideant , propter varios, qui inde provenire possent, errores.
(34) C’est ainsi que le qualifient plusieurs des plus ancicunes éditions » par exemple, celle de Paris, 1508.
(35) Glossa Humanum genus ad Dict. Grat., D. 1, init.
(36) Glossa Hæc gue ad D. 5, init. — Glossa Hic ilaque ad Dict. Grat., post Can. Non est, 3, D. 6. —Gl. Quidam clerici, Caus. 12, init.
(37) J. P. Riegger, loco citato, § 103, p. 229. Maintes anciennes éditions vont jusqu'à l'appeler « divinus ac insignis decretorum codex. »
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can, Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can.
Can, Can, Can.
Can.
Can
D ROSE m D à
D m4 Oot we
. Dist.