II. — Probatur ex Conciliis, et

1" Ex Concilio Nicteno, ubi sancitur : Omnes episcopi ... in gravioribus ...causis libère Apostolicam appellent Sedem,... citjus dispositioni omnes majores ... causas ... antiqua Apostolorum ... auctoritas reservavit.^ De quo Canone Julius P" raemoratur ; et Nicolaus I" dicit quod Concilium sic non esset locutum, nisi infallibilem in Pontifîce agnovissot potestatem.

(1) In annivers. asswnpt. sutc, scrm. o.

(2) Act. 15. 7. (3) Joan. 21. 16 rt 17.

(4) Eptst. 69, ad Florent. (5) Serm. in Viyil. S. Pétri.

(6) De Considcr. l. 2. c. 8. n. 15. (7) Joan. 10. 16. (8) Act. 8. là.

(9) Can. 18. — Labb. t. 2. cul. ■iS7, et Corp. Jur. causa 2. q. 6. c. 5. Can. Omnes episc.

(10) Epist. 3. contr. Orient, c. S. — Labb. ihid.

(11) Epist. 7. ad Mtch. imper. — Labb. t. 8. col. 201.

670 APPBNDIX II. DISSBRTATIO DE ROM. PONTIP.

Rursusque habetur in Canone 39 ejusdem Nicaense Synodi (ut apud Fagnanum ^) : Ille qui tenet Sedem Romce, caput est. . . omnium Patriarcharum, quandoquidem. ipse est primus sicut Petrus,... ut qui sit Yicarius Christi... super... utiiversam, Ecclesiatn Christianam,. Si ergo Papa est supra Ecclesiam, necessario supra Concilium erit, quod Ecclesiam reprsesentat, ut Constantiensis Syaodus in relato decreto quartee sessionis expressit.

2' Ex Concilio Chalcedonensi habetur (ut legitur apud Divum Thornam^) : Omnia ab eo (scilicet a Papa) definita teneantur, tam,quam a Vicario Apostolici Throni.

Refert iusuper Bellarminus,^ ex Actione III ejusdem Concilii, ibi damnatum fuisse Dioscorum, quia Romanum Pontificem ausit judicare et damnare, etiamsi hoc fecerit suffultus auctoritate Synodi Ephesinse generaliter congregatse. Ergo, bene arguit Bellarminus/ si Dioscorus cum generali Concilio Papam non valuit judicare, profecto infertur Concilium non esse supra Papam.

3" Ex Concilio Constantinopolitano IV, ubi in sessione V sic habetur : Neque nos sane novam, de illo judicio sente^itiam, ferim,us, sed jàm olim, a Sanctissim,o papa Nicolao pronuntiatam, , quatn nequaquam possumus im,mutare.

Et in régula 2 : Itaque Beatissimum, papam Nicolaum- tam,quam. organum Sancti Spiritus habentes, etc. Ergo hoc Concilium declaravit sententiam Pontificis esse immutabilem.

4° Ex Concilio Constantiensi, ubi, ut refert Bellarminus,^ approbata fuit epistola Martini V, in qua de hseresi suspectes sic inten^ogare prsecipiebatur : Utrum credant quod Papa sit successor Pétri, hahens supremam- auctoritatem, in Ecclesia Dei ? ^ At certe potestas suprema illa est (recte arguit Bellarminus,') qua nulla est major et oui nulla aequalis.

Deinde habetur quod idem Concilium Constantiense ^ damnavit propositionem 37 Wiclefi, quse dicebat : Papa non est immediatus et' proximus Yicarius Christi; si ergo Papa est immediatus Christi

(1) Cap. Signiftcasti, deElect. n. 49.

(2) Contr. error. Grœcor. c. S2.

(3) De Concil. et Eccl. l. S. c. 17. et de Rom. Pontif. l. 2. c. S6.

(4) Ibid. ^ (5) De Conc. et Eccl. l. 2. c. 11. (6) In Bulla. " Inter cunctas. " (7) Loc. cit.

(8) Sess. 8.

s, II. DE AUCTORITATE PAP.-E SUPRA CONCIl.IUM. 071

Vicarius, necessario dicendus etiam superior Concilio; alias non immediatus, sed vix mediatus Vicarius Christi dicit deberet.

5" Valde etiam nostram sententiam confirmât Concilium' Florentinum, proiit relatum est supra in probatione primse conclusionis,* ubi Papa appellatur totius Ecclesiae Caput, Doctor, et Pastor ; i caput enim non pendet a membris, doctor non instruitur a discipulis, pastor non regitur ab ovibus.

6° Maxime autem urget Concilium Latoranense V, sub Leone X, in quo decretum Basileensis conciliabuli fuit reprobatum, et solemniter recepta fuit Constitutio Leonis X « Pastor œternus, n in qua perspicuis verbis fuit declaratum : Soliim Romanum Pontificem , tamçKam auctoritatejn super omnia Concilia habentem, tum Conciliorum indicendorum , transferendorum, ac dissolvendorum, plénum jus et potestatem habere , nedum ex Sacrœ Scriptiirce testimonio, dictis Sanctorum Patriim, ac aliorum Romanorum Pontificum, sed propria etiam eorumdem Conciliorum confessione manifeste constata

Huic autem expresse definitioni potestatis Pontificise supra Concilia duo tantum ait Bellarminus^ objici posse : primum, quod hoc Concilium non fuerit générale, quia episcopi nec ad numerum centesimum pervenerunt ; sed Bellarminus respondet hoc vix dici posse, dum Concilium légitime convocatum fuit, omnibus patuit, et in eo verus Pontifex praîsedit; et ideo hoc Concilium ut certe legitimum et œcumenicum communiter habetur, prout videre est apud Cabassutium,^ Gravesonem.s Baronium,^ Thomassinum, etc. — Alterum, quod Concilium non fuerit ab omnibus receptum ; sed hoc parum refert (addit Bellarminus) ; nam constat Conciliorum décréta approbatione populi non indigere, cum non ab eo auctoritatem accipiant. Et si décréta circa mores aliquandp per desuetudinem derogari valent, quia ex temporis diuturnitate prsesumitur ipse Pontifex in abrogationem consentira, hoc tamen nequit esse in decretia circa fidem, quse postquam sunt constituta, necessario immutabilia evadunt : Quod vero (subjungit Bellarminus,') Concilium hoc rem istam non definierit proprie ut decretum fide catholica tenendum, dubium

(1) Sess. Kit. Befln. — Labh. t. 13. col. 1167.

(2) Sess. 11. (3) De Concil. et Eccl. l. 2. c. 17. (4) Notit. eccl. Conçu, sœc. XVI. (5) Sœc. XVI. colloq. 4.

(6) Continuât. Spond. ann. 1511-1517. (7) Lac. cit.

(*) roff. GIS.

672 APPENDIX ir. DISSERTATIO DE ROM. PONTIK.

est; et ideo -non siint proprie hœretici qui contrarium sentiunt, sed a temeritate magna excusari non possiint. — Idemque tenent Ludovicus Bail/ et alii apud Milantem.^

III, — Probatur ex deiinitionibus Ponïificum (quos ideo novatores ambitionis temei'itatisque arguunt).

Quamvis enini non videtur probare definitio judicis illius qui an judex sit in dubiura revocatur, attamen negari non potest saltem magnum pondus nostrae sententise addere tôt definitiones Pontificum, qui juste existimantur quod non ita facile has sanctiones émanassent, nisi in Ecclesia sat universe hsec sententia esset recepfa.

Infallibilia autem esse Romani Pontificis décréta detinivit Anacletus,'^ Gelasius,** et pr:ecipue Paschalis II, qui ita deci-evit : Cuni omnia Concilia per Romani Pontificis auctoritatem robur acceperint, et in eoruni statutis Romani Pontificis patenter excipiatur auctoritas, etc.^

Bonifacius VIII, dicens : Porro subesse Romano Pontifiez omnem humanam creaturam declaramus, definimus, et pronunciamus omnino esse de necessitate salutis.^

Léo IX, scribeas ad Leonem Acridanum , dixit : Pet rus et sui successores liberum de omni Ecclesia habent judiciumJ

Idem déclara vit Innocentius I, in epistola ad Carthaginenses.* Idem Dionysius Papa.'-^ Idem Gregorius Magnus.i*'

Has quidem sanctiones, licet in causa propria, ut vocitant Galli, éditas, Gersoni tamen et quibuscumque aliis auctoribus prœferendas esse constat.

Et quod potestas Romani Pontificis sit superior omni Concilie, magis patet ex irritatione Canonis 28 Gûncilii Chalcedonensis, quam decrevit Sanctus Léo papa contra pinvilegium primi loci post Romanum Pontificem delatum a Concilio antistiti Constantinopolitano adversus episcopum Alexaudrinum; sic enim Sanctus Pontifex scripsit

(1) Apparat, ad Summ. Concil. In Concil. Later. V.

(2) Super propos . 29 ab Alex. VIII damn. Excrc. 19.

(3) Can. Sacrosancta, 2. dist. 22. — Can. Facta, ■/5. causa. 9. q. o.

(4) Can. Cuncta, 18. causa. 9. q. o.

(5) Can. Signiftcasti, 4. de elect.

(6) Extravag. commun. Unam sanct. c. 1 .

(7) Epist. ad Léon. Acridan. c. S2. (8) Epist. ad Carthag. Concil. (9) Epist. ad Sever. (10) Epist. t. 4. ep. 52, ad Episc. Gall.

§ II. DE AUCTORTTATE ] aP^ SUPRA lONCII.R-M. 673

ad Pulcheriam Augustam : Consensiones vero episcoporvm, sanctorum Cano7ium apud Nicœnam conditorum reguUs répugnantes, imita nobiscum vestrœ fidei pietate, in irritum mittimus, et per anctoritatem Beati Pétri Apostoli, ge)îerali prorsus definitione cassarnusJ Si CoDcilia Pontifici superiora essent, quomc.do Sanctus Léo hujus Synodi Canonem irritare potuisset? Hinc Nicolaus I, ad ostendendum omnes Concilionini sanctiones nullo robore poUere , nisi a Romano Pontifice firmentur, sic scripsit de Sancto Leone, qui non solurn prsefatum Canonem Chalcedonensem irritum fecit, sed etiam Acta Ephesini Concilii rescidit, quamvis unanimi consensu omnes Patres illa approbassent : .Yon ergo dicatis non eguisse vos, in causa, pietatis Romay^œ Ecclesiœ, qiiœ collecta Concilia sua auctoritate firmat; unde quœdam eornm quœ consensicm Romani Pontificis non habuerimt, valetudinem perdiderunt. Quomodo non egeat quœlibet Synodus Romance Sedis, qiiando in Ephesino latrocinio, cimctis prœsulibus prolabentibus , nisi magnus Léo, divinitus excitatus , totum orbern et ipsos qnoque Augustos concuteret, religiu cathoUca penitus corruisset ?•

IV. — Probatur denium ex rationk, quia regimen monarchicum inter alia est optimum, ut docet Divus Thomas his prœstantibus verbis : Optimum regimen multitudinis est, ut regatur per unum ; pax enim et imitas subditorum est finis regentis ; imitatis autem congruentior causa est imus quam multi; unde Christus dixit : « Et fiet unum ovile et unus pastor.^ »■*

Calvinus^ docuit Cliristum non instituisse gubernium monarchicum in Ecclesia; sed communiter oppositum vere docent catholici cum Divo Cypriano ; '' et idem Gerson "^ scripsit hœreticum esse qui contrariion tenet; nullam aliam politicam constituit in Ecclesia Christus prœter monarchicam.

Adde, si regimen in Ecclesia non esset monarchicum, non satis a Deo Ecclesise bono provisum esset; nam, cum raro Concilia conveniant et raro convenire possint, ob incommoda, dispendia, bella,

(1) Episî. as, ad Pidcher. Aug. (2) Epist. 8, ad Mich. imper.

(3) Joan. 10. 16. (4) Contr. error. Grœcor. l. 4. c 76.

(5) Institut, l. 4. c. 6. n. 9.

(6) Deldolor. vanit. — Epist. 40, 73, 76.

(7) Be Statib. eccles. super stat. Summ. Pont, consid. 1.

674 APPENDIX II. DISSEHTATIO DK HOM:. PdNTIF.

raro etiam hoc regimen existeret. Et ideo Divus Antoninus ' dixit Christum Dominum monarchiam in Ecclesia instituisse, Pontificem Vicai'ium piium constituendo. Quapropter plui'ies accidit, ut notât Bellarminus,' Pontifices absolute h?ereses sine Concilio damnasse, ut Pelagii, Priscilliani, Joviniaui. Vigilantii, aliorumque multorura, quse eo ipso quod a Papa damnatee fuerunt, a tota Christi Ecclesia pro veris hseresibus habitae sunt. Hinc docet Divus Thomas quod auctoi'itatem quam Concilia prie se ferunt, totam a Pontificia auctoritate exhauriunt ; et ideo a Concilio ad Papam bene appellari potest, sed non a Papa ad Concilium. Sanctus Thomas sic loquitur : Sicut posterior Synodus potestatem habet interpretandi Symbolum a priori Synodo condition,... ita etiarn Romanus Pontifex hoc sua auctoritate potest; ciijus auctoritate sola Synodus congregari potest, et a qvo sententia Synodi confirmatur, et ad ipsum a Synodo appellatur.^ Et in opusculo contra impugnantes Religionem, dicit : Sancti Patres in Conciliis congregati nihil staluere possunt nisi auctoritate Romani Pontificis intervenienteJ

Accedit Sanctus Joannes a Capistrano de Papa et Concilio dicens : Patet igitur expressissime Papam supra Concilium,, et non Concilium supra Papam, jurisdictionem plenariani in omnibus obtinere ; et Concilium quanitum-libet œcumenicum, Papœ subjici et obedire teneri, a quo salus fideliuTn post Christum pendet.-"

Sanctus autem Antoninus non abstinuit a declarando opinionem contrariam esse hsereticam, his ver bis : Sed nec ad Concilium générale a Papa appellari potest, quia Papa omni Concilio superior est ; nec robur habet quidquid agitur, nisi auctoritate Smnmi Pontificis roboretur et confirmetur ; sentire ergo quod ad Concilium, a Papa appellari possit, est Jiœreîicum,/'

(1) Summu, p. 3. tit. 22. c. 2. § 3.

(2) De Rom. Pontif. l. 4. c. 3.

(3) Qutest. disp. de Patent, q. 10. a. 4. ad 13. (4) Cap. 4. (5) De Pap.e et Concil. Auctorit . partis 2'-. princip. p. 3. n. 9o. (()'' Surnma, p. 3. tit. 23. c. 3. §. 3.