‹ Écrits inédits de Saint-Simon (volume 2)Chapitre 11 sur 12 · EXTRAIT DE BENJAMIN PRIOLO · texte numérisé non relu

EXTRAIT DE BENJAMIN PRIOLO

(Voir la note de la page 342 ci-dessus.)

Liidovicus paulisper ad spem erectus, dein fesso corpore^ ubi aderat summa dies, Reginam geminâ proie masculâ innixam et Proceres astantes i)i hune ferè modum allocutus est : Quoniam natura deficiens, mihi finem vitœ facit, quœ pauca dictuî-îis surriy eô sanctiora apud vos fore confido qud propiûs tangoea loca de quïbus theoîogi tara prœclara narrant, Per hanc dextram quœ sceptrum hodie deponit et transtnittit huic vestro Hegi (monstrabatfiiiumhœredem), moneo vos et obtestor ut illifidem intemeratam œtemùm prœstetis. Colite eum^ et evitiminiy ne meâ morte intempestivâ et ejus œtate invalida, tam prospéra rerum corrumpantur. Equidem Regnum ego vobis trado firmum et florens; et nisi discordiis civUibus vim sibi admoliatur, ntdlo unquam fato interiturum. Non exercitus, non thesauri prœsidia simt hujus Imperiiy sed consilium et concordia.

Plura adjunxit, quse in vulgus nunc édita, hic transcribere supersedeo. Condeum intuitus : filius Tuns,inquit, imsignem vic- TORiAM REPORTA VIT. Prœerat autem Anguianus exercitui Regio^ in Campanise finibus ; et paul6 post, Hispanos Rocroyium intempestive obsidione agressos, ingenti praelio fudit, solutâ obsidione insecutus terga dantes et iatè populatus eorum fines. Id antè efflatam animam, Ludovicus magis prsesagium, quàm mentir alienatœ signum dédit.

Gastonem Aurelianum, fratrem unicum, seriô menuit de mu-

Page 1