MORTE, APUD EM. CARDINALES IN CONSISTORIO, ORATIO HABITA

Venerabilt S Fratres, non ndhuc exaruerant lacrymae, quibus Gallîa Delphinum suum Chrislianissimi Régis filium, iramaturâ morte sublatum, elapso anno, defleverat, cùm aliâ et sanè asperiori clade, quasi rescissa gravissimi vulneris cicatrice, nontam novnm suscipere dolorem, qiiàin pristinum vehementiùs continuum nuperiimè coacta fuit, erepto sibi, crepto Ecclesise, erepto orthodoxœ Religion! alio Delphino, exstincti non ita pridem decessoris sui primogenito, Régis nepote inclyto, necmodô magnœ spei, sed magnœ jam et matnrœ virlutis Principe unanimi bonorum omnium voce laudatissimo. Accessit ad tanti cumulum mœroris, quod eodem elata funere lectissima ejns Conjux non nisi antè sex dies demortua, datoque per hsec nobis grandi humanae caducitalis exemple, luctuosum prsebuerunt ambo spectaculum acerbissimœ calamitalis.

Dùm itaque allatum est ad nos hâc de re trislissimum nunlinm, non sine maxinià patcrni cordis nostri amaritudine, vobis hodiè commnnicamus ; non utique ambigimus, quin animos sequè vesiros ingenti dolore affecerit, funestissima bâc nonquidem unius Gentis aut Regni, sed vcriùs universse cbristianœ rei-