‹ Emilie Plater: sa vie et sa mortChapitre 19 sur 25 · IV · texte numérisé non relu

IV

Et toi, Vierge martyre, alors qu'après ton rêve

De patrie et de liberté , Tu vis cette patrie expirer sous le glaive ;

Quand son cadavre ensanglanté Fut remis dans la tombe et scellé sous la pierre,

Ah ! que ton grand cœur fut brisé !

Comme autrefois celui dé Marie au Calvaire ,

De sept glaives il fut percé.

Tu t'offris au Seigneur toi-même en sacrifice ,

Comme la fille de Jephté ; Et tu cherchas au ciel , séjour de la justice,

La patrie et la liberté.

La patrie !*.. elle souffre ; innocente victime ,

Vers le Ciel elle tend les bras , Elle pleure, elle prie... — et son tyran l'opprime ,

Et le Ciel ne l'écoute pas !

Et dans ses champs déserts que couvrent les ruines ,

L'étranger insulte à ses maux !

Elle porte à son front la couronne d'épines ,

Sa chaste robe est en lambeaux , Son sein est lacéré , son sang à flots ruisselle

Et se mêle aux pleurs des martyrs.

O vierge , dans le ciel invoque Dieu pour elle I

Offre son sang et ses soupirs Au dieu des opprimés , au dieu de l'innocence !

Que l'aube perce enfin la nuit, Entraînant sur ses pas le jour de la vengeance

Et la liberté qui la fuit !

Que l'étoile b'élève et plus grande et plus belle !

Qu'elle brille aux yeux des mortels !

Que ta Pologne , ô toi , Vierge morte pour elle,

Puisse t'élever des autels !

Justin Mavricb. ( Le Polonais, ix* livraison).

mum (Qmùmmst ]?ikMsmm<^

Es giebt ein gut, wer* s einmahl hat geschmecket .Derweiss von keinem lieblichern mehr dann; Yerlieren kann ail andres er ; doch strecket £in feind die hand nach diesem gut hinan ^

342 DIE GRAEFIN PLATEE.

So wird zum zorn selbst sanftmuth aufgeschrecket, Das milde'weib wird hochempoert zum maim.

O freiheit, nimmermehr kann dich vergessen, Du suesses gut, wer einmahl dich besessen.

Nach langen naechten war es tag geworden , £s flohen vor dem neuen, ros' gen Licht Zurueck die finstemissgebornen horden , Uud freie sahen frei' n ins angesicht.

Doch wieder draengt die alte nacht aus norden , Sie goennt den neuen schoeneh tag dir nicht, Dem theuren gut will jedes herz sich weihen , Auch eine jungfrau eilt mit in die reihen.

Den wie Johanna, als das land der Franken Von fremder schaar mit untergang bedroht, Begeistert eintrat in die bhit' gen schranken, Bis nicht die bringer mebr unwuerd* ger noth Aus der Loire schoenen fluthen tranken :

So trieb des geistes stuermisches gebot Die hohe jungfrau in den laerm der schlachten , IJnd liess sie nicht der zarten glieder achten,

DIE GRAEFIN PLATER. 343

Jhr gold hat sie dem vaterland geschicket »

Mit raiihem zelt vertattsdit ihr graeflich schioss -^

Und wo der tod die reihen wild durchzuecket ,

Da tummek auch die jungfraii kuehn ihr ross.

Und manche tapfre that ist ilir gegluecket,

Oft floh vor frauenschwerd der feinde tross ;

Nur dann erst legte sie das schiachtschwerdt nieder ,

Als rings das schoene licht verdraenget wieder.

Du hohe maid im kriegeiischer kleide ! Mit Saragossa's heldenmaedchen hast ^ Und mit Johanna du ein gleich geschmeide , Yiel edler^ als des golds, der perlen last.

Weint nun dein freies herz im tiesen leide y Weil deiner heimath noth dich schmerzUch fasst ^ So denk' : noch muesste Polens morgen tagen , Wenn , deinem gleich , jedwedes herz geschlagen !

Nur eines moegst du nimmcrmehr dir sagen, Selbst das zu denken, waere gar zu graus !

Die geister derer, die im feld erschlagen , Sie inuessten aus der stillen gruft heraus ,

SH DU GaAfnS rLATCB.

Usd nstliM aapi , gririiiiiBin«Jf tr^ca

Um HttcTBacfct M «la Tc mt efcte» bMK,

Wcsa — o , mmr 6tr mtkt Toa des bvrcb aUco ! —

Wcsn PolcB Poka^rch Tcrraib gdallen. -

Stom t)^0^

^o me t>^efn(yri^ (^me (oocen^^

SSttaUbQA IPILAVIBIfio

BT LOUIftA AHHE TWAMLET.

What is ^ woman' s weak , délicate form ^

But a flower that droops beneath every storm —

That shrinks as the chilly breeze wanders by ,

And if tempests arise must fade and die ! —

Oh ! Ict her be placed on a fairy throne ,

To be flattered , and worshipped , and gazed upon ;

Ske never was destined to view the strife ,

The carnage, the toii of this earthly life ;

But to smile and charm in the summer ho,urs ,

Basking in suushine like other sweet flow' rs.

Oh ! never should sorrow its dim form rear,

To stain that cheek with its scalding tear,

For the radiant light of those sunnyeyes,

Can only beam under cloudless skies ;

And her fairy footsteps may only fali

In the bower of love , or the banquet hall.

Such woman was ev^r — «nd still must be —

No : Poland ! e* en woman can change for thee :

She doth not shrink from the scathing storm ,

Tho* fragile and weak be her lovely form ;

She doth not désert in their hour of need

Her Country , her friends, but with them will bleed, —

As a guardian spirit will hover around

Where artillery thunders and tmntpets Sound.

And oh I if *' the Uan will turn and flee

From a maid in the pride of her purity, **

What démon could harm e* en a single haïr

Of the angel fornis that minister there ?

( The HuU Polisk Record, u° 4).

8MIERG PtriiKOWNlKA

IMPROWIZÀCIA

ADAMA MICKIEWICZA

W gfuch^j puszczy przed chatk^ lesnika^

Rota strzelcow stançf a zielona ; A 11 wrét stoî straz Pu^kownika^

Tam w izdebce Pufkownik ich kona.

Z wiosek sic zbiegf j iïnmj wie^niacze

W6dz to hjï wielkiëj mocy i sîawj ; Kiedy po nim lud prosty tak pfacze

I o zdrowie tak pyta ciekawy.

348 EMILrA PLATBtl.

Kazal konia Pufkownik kulbaczjtf

Konia w kazdéj afawnego polraebie ; Chce go jcsïcze pned imierci^ obaczycf,

Kazaf fnywieid do izb; — do sicbie.

KuzaC prajniest! sw<ij mundur strzelecki,

Swôj kordelas i pas i Tadunki Starj zofnierz — on chce jak Czarneckî

Umierajiic, swe zegaaif r^sztanki.

A gdy konia juz z izby wywiedli

Potém do aiéj wsiedf ksi^dz i.Paiieni Bogîem; I zofnierze od zalu pobledli,

A lud modlif siq ktçczitc pned progiem.

Nawet ttarzy Kojciuszkî itAaienc

Tjle kmi swej i cndzéj wj'lali,

Czy ni jeda^j — a teraz pfakali, I m^vîli z ksiçzami pacierze.

Z rannjm switem dzwoniono w kaplicj ;

Juz przed cbatt) nie hjto zofaierza, Bo juz Moskal bjf w tej okolicy.

Przjszedt lud widzieJ zw^oki rycerza, Na pastuszym tapczaDÎe on \ezy —

W rçku krzyz, w gîowach siodf o i burka

A u boku kordelas dwunirka.

Lecz len wôdz choc' w zofnierskicj odziezj Jakie piçkne dziewicze ma lica?

Jakîi piers? — Ach to byfa dziewica To Litwioka dziewica— bohater Wodz Powslancôw — Ëmilia Plaler !

( MÉLODIES poLONALSEs ^ par Albert Sowinshi,

Ôulla tomba

DI

Sonetto*

Dal* bianco sasso che il gran cener serra Deir augusta virago Litûana , Voce suono chc andrà di terra in terra , E fuor del Tempo viver à lontana.

* Ce Tolame étant aa moment de paraître, le^ comte Charles Pepoll, auteur de cette poésie, n*a pas en le temps nécessaire poar traiter pins largement un sujet si intéressant. Mais il se propose de donner un article beaucoup plus complet dans une collection de ses poésies qui doit paraître prochainement.

EMILIA PLàTER. 351

Ti scuoti , o Ëuropa, a fulminer la guerra Contro la turba de* tiranni insana, Ch'or piega al giogo y or con la scure atterra, Quasi vil gregge la faœiglia umana !

Ti scuoti, o Europa, ed al mio amor t*accendi ! È patrio amor c'ha sempiternoi volo, Ed ha favilla di supema face.

Ti scuoti, o Europa, e da una donna apprend], Che Patria e Libertade è un nome solo....

E il sonno è vituperio, e non è Pace !

Carlo Pepoli.

Page 1