‹ Epigraphie romaine du Poitou & de la SaintongeChapitre 145 sur 190 · RELICTIS POM · texte numérisé non relu

RELICTIS POM

DRVTEDO . MARITVS •

P . RomAE . POSCI . C • C • P . T . »

(( Dits Manibus meirioriae Pomponiae Carantillae, annorum duo de tiHgenta (natae) liberis tribus relictiSj Pomponius Drutedo maritus, promeritis posuit, cum cura parans titulum, ou plutôt^ conjugij caiHssimae piissimae titulum. »

(BOURIGNON

<( \Diis manibus et memoriae Pomponiae^ CARENTILae AEtatis ANNO (quiquagesimo) V, Mensibus viii (octo) ? [liberis tribus relictis Pomponius Drutedo maritus Patronus (Pontifex Prœtor ou Vrœfectus) ROMAE (ou peut-être PRO MEritis), POSVI^ Conjugi CaiHssimœ Fiissimœ Titulum. »

(Audiat. )

Il nous paraît préférable de lire :

D{iis) mlanibus) (et) memoriae Pomponiae Carantillae ^ annorum [L]VII1, liberis tribus relictis. Pomp[eius?] Drutedo maritus

Aux Dieux Mânes et à la mémoire de Pomponia Carantilla morte à l'âge (le 58 ans en laissant trois enfants. Pompeius? Drutedo, son mari

La dernière ligne doit avoir été mal transcrite.

On pourrait aussi songer à restituer le nom de Pomponius â la fin de la sixième ligne, mais cette hypothèse ne serait admissible qu'autant que ce personnage et sa femme, auraient été ex unâ domu, suivant la formule même que nous avons retrouvée plus haut.

On sait d'ailleurs que les affranchis de la gens Pompeia ne manquaient pas en Aquitaine; notre Santon peut avoir fait partie de la famille de l'un d'eux.

Bibliographie : Veyrel, p. 10. — De la Sauvagère, p. 124. — Bourignon, p. 58. — Audiat, p. 63.

Page 1