‹ Épitaphier du vieux Paris (volume 2)Chapitre 103 sur 421 · FRANÇOIS DE GOUVERNAIN + CATHERINE CHAPELIER · texte numérisé non relu

FRANÇOIS DE GOUVERNAIN + CATHERINE CHAPELIER

Épitaphe fixée au même pilier :

HH. — Cy GIST LE CORPS DE DEFFUNCT MAISTRE FRANÇOIS DE GOUVERNAIN, VIVANT PROCUREUR AU GRAND CONSEIL, LEQUEL EST DECEDE LE XXII DECEMBRE M DC XXXIV ;

Et damoiselle Catherine Chapelier, son espouse, decedée le xxv septembre m dc liv {l).

M illin , Saint-Corne , p. 9.

CLAUDE D ESPENCE.

Au bas de la nef, à l’entrée de la chapelle des Fonts et près de la porte de la sacristie, on voyait la statue de Claude d’Espence, posée sur une colonne de pierre.

Le défunt était représenté en costume de docteur, tête nue et les mains jointes, agenouillé devant un prie-Dieu portant un livre ouvert. Un cartouche décoré de ses armes était sculpté sur le socle du monument.

") Par contrat du 18 juin 1 03)9, , François de Gouvernait! et sa femme avaient assuré a la paroisse une rente de 1 1*3 livres, sur une maison de la rue Hautefeuille, pour la fondation de deux messes basses par semaine et de deux services complets par an. Aux termes de cet acte, aies marguilliers permettent auxdits sieur et dame de

Gouvernain de faire apposer en tel lieu qu’il sera avisé, le plus proche de leur sépulture, une plaque d’airain ou de marbre, dans laquelle sera fait mention de la présente fondation. » (Arch. nat.,

Le texte de cette inscription commémorative ne nous a pas été conservé.

Statue de Claude d’Espence t1'.

Sur une plaque de cuivre fixée à côté, on lisait cette épitaphe :

1112. — NOBILISSIMO, PIISSIMO OMNIQUE DISCIPLINARUM GENERE CUMULATISSIMO

domino Claudio Espencæo, theologorum hujus sæculi facile principi, paterno

QUIDEM GENERE EX CLARISSIMA ESPENCÆORUM , MATERNO ILLUSTRI URSINORUM FA- MILIA ORTO, DIVINI VERBI PRÆCONI CELEBERRIMO, PAUPERUM PATRI BENIGNISSIMO, QUI CUM PER XLVI ANNOS CONTINUOS IN HAC PRIMA OMNIUM AcADEMIA LITTERIS HUMANIORIBUS, PHILOSOPFIICIS ET DIVINIS OPERAM CUM OMNIUM INCREDIBILI ADMI- RATIONE NAVASSET, A ReGE CHRISTIAN1SSIMO, FRANCISCO I, MELODUNUM, AB HENrico II Bononiam, a Francisco II Aureliam, a Carolo IX Pissiacum , religionis

COMPONENDÆ ORDINANDÆQUE NOMINE, INTER PRIMOS HUJUS AUGUSTISSIMI REGNI PROCERES, PARTIM LEGATUS, PARTIM ORATOR DE RE CHRISTI ANA SANCTISSIME DOC- TISSIMEQUE DISCEPTASSET, PERMULTOS IN SACROSANCTAM SCRIPTURAM COMMENTA- RIOS EDIDISSET, TANDEM GRAVISS1MO CALCULI MORBO DIU MULTUMQUE VEXATUS, CUM OMNIUM PRINCIPUM , SENATORUM, NOBILIUM PLEBEIORUMQUE LUCTU AC DESI- DERIO OBIIT, ANNO ÆTATIS LX, DIE V OCTOBRIS M D LXXI.

Guido Gasparus Flaminius, prior Sanctæ Fidei apud Columerios, EJUSDEM

AMANUENSIS ET PER ANNOS XVII NEGOTIORUM GESTOR DEVINCTISSIMUS , HANC EFFI- GIEM CUM SUO ELOGIO PIÆ DOMINI CARISSIMI ET BENIGNISSIMI MEMORIÆ ER1GEBAT ET MŒRENS PONEBAT, ANNO M D LXXII, DIE ULTIMA JANUARII.

11 Réduction d’une estampe de Millin. ( Saint-Come , pl. II, i ; Duchemin del. , Lemercier sculp.)

Abmes. Ecartelé, au 1 et à de gueules à trois chèvres couchées d’or, qui est d’EsPENcn; au 2 et 3 bandé de gueules et d’argent, au chef d’or chargé d’une rose de gueules et soutenu d’une devise d’or chargée aussi d’une couleuvre ondoyante en fasce d’argent, qui est de Jouvenel des Ursins.

Ms. F\ p. 364; — Bonfons, fol. 1 5 g v°.

Autres inscriptions dans la nef :

FRANÇOIS DE RANCHICOURT.

1113. — ClARISSIMI AC NOBILISSIMI VIRI DOMINI FRANCISCI A RANCHICOURT, ARCHIDIACONI ATREBATENSIS , EPITAPHIUM.

QüIS JACET HOC TÜMULOl FrANCISCUS, CUI FERA VITAM Vis rapuit morbi; vivit at ille tamen

RANCHICOURT DICTUS; TRIBUERUNT INCLYTA NOMEN STEMMATA, QUÆ VIRTUS AUXIT ET AMPLA TULIT.

Illum protulerat præclara Lutetia, sed mors

AbSTULIT ; AT VIRTUS IPSA SUPERSTES ERIT.

HUNC LUGERE NEFAS, QUANDO MORTALIA REGNA Mutavit, SUPERIS faustior ipse choris.

Obiit XV KALENDAS augusti M D XL.

Armes. D’argent au chevron de gueules accompagné de trois tourteaux du meme.

Ms. A2, p. 9.65.

MADELEINE GRON.

1114. — D. O. M. ET PERPETUÆ MEMORIÆ MAGDALENÆ GRON, GENERE, NATALIBUS ET FORMA, PRÆTEREA CONJUGIO AC PROLE FORTUNATISSIMÆ, TANTIS DENIQUE VIRTU- TIBUS EXORNATÆ QUANTAS HOMO NATUS SUMMO STUDIO AD OPTIMAM INDOLEM AC- CEDENTE CONSEQUI POTUIT. HÆC NOBILISSIMO NlCOLAO Le JAY, DE V 1LLERA Y DOMINO, AMANUENSI REGIO RATION UM QUE REGI A RUM DISPUNCTORI, IN CUJUS MANUM CON- VENERAT, CUM QUO ANNIS VIXIT DECEM (INTEGRA SED FIDE ATQUE CONCORDIA VIXE- RUNT), JUVENIS ADMODUM SUPERESSE HEU COACTA, RELIQUOS QUADRAGINTA VITÆ SUÆ ANNOS VIXIT VERE VIDUA; PIETATIS ERGA ÜEUM, CAR1TATIS ERGA LIBEROS ATQUE HUMANITATIS ERGA TENUIORES OFFICIA JUGITER EXERCUIT, EAM UBIQUE ANIMI MAGNITUDINEM ADHIBENS QUÆ N I H I L AD FAMAM, AD CONSCIENTIAM OMNIA REFER- RET, DONEC III IDUS JANUARI AS , ANNO SALUTIS RESTITUTÆ M DC XXVIII, ÆTATIS SUÆ LXXIX , ANIMAM, QU AM CUM MULIEBRI CORPORE VIRILEM ACCEPERAT, DeO REDDIDIT, RELICTIS EX NOVEM MASCULIS QUINQUE SUPERSTITIBUS , QUORUM NATU MAXIMUS,

Nicolaus Le Jay, senatus Franciæ frinceps, optimæ parenti mœrens hoc mar-

Page 1