ANNE-MARIE MARTINOZZI
Le cœur de la princesse de Conti avait été déposé dans le cloître, avec cette épitaphe h) :
682. — Hic jacet cor clarissimæ et potentissimæ princiris Annæ Mariæ Martinozziæ, viduæ celsissimi et potentissimi principis Armandi Borbonii,
PRINCIPIS DE CONTY ; QUOD, A MEDIA SUI PARTE ILLUSTRISSIMI AC CHARISSIMI CON- JUGIS OBITU SEPARATUM, TANTUM CHRISTO GEMUIT DONEC SPONSO ET ÜEO REDDE- RETUR, QUEM UNUM UTERQUE AMAVERAT. NüLLUM IN EO MUNDI AMOR LOCUM HA- BUIT ; HOC ALTARE ÜEO SACRUM NULLO ALIO IGNE CALUIT QUAM ÜEI ; AMOR CHR1STI, AMOR SPONSI, AMOR LIBERORUM ET ECCLESIÆ 1LLUD SIBI VINDICARUNT. CHARITAS HUJUS CORDIS NATURA EST, POSTQUAM A CHRISTO CREATUM EST IN OPERIBUS BONIS, QUIBUS PLENUM PERFECTE ÜEO VIVERE CŒPIT, MORIENS MUNDO ET SENSIBUS QUI SU AM ILLI LUCEM ABSCONDEB ANT. Si COR CHRISTIANISSIMUM MORIRETUR, OBIIT PRI- DIE NONAS FEBRUARII M DC LXXII, ÆTATIS XXXV.
Armes. Bovrbon-Conti : De France au bâton de gueules en bande, à la bordure du même. — Martinozzi : Ecartelé, au 1 et h d’azur à la hache consulaire d’argent, les verges d’or liées d’argent, posée en pal, à la fasce de gueules chargée de trois étoiles d’or brochant sur le tout, qui est de Mazarini; au a et 3 de gueules à deux fasces bretessées et contrebretessées d’argent, qui est de Martinozzi.
Piganiol, 1. VI, p. 17/1.