‹ Épitaphier du vieux Paris (volume 4)Chapitre 194 sur 442 · MARIE LAMY · texte numérisé non relu

MARIE LAMY

Au-dessous des inscriptions précédentes se trouvait une autre lame de cuivre avec cette épitaphe :

205. — Epitaphium Mariæ Lamiæ, Antonii Lapitei uxoris, generosissimæ AC

LAUDATISSIMÆ MULIERIS.

Dormio securos hic, Maria Lamia, somnos,

Expectans qui me suscitet a tumulo.

Impia me, teneris et adhuc crescentibus annis,

A nimium caro conjuge Parca TULIT ;

Quin etiam, a cunis in me grassata, secabat Furtivo vitæ pollice fila meæ.

Sic vixi moriens, ac nunc ego mortua vivo,

Exempta humanis tempus in omne malis.

tl) Après les épitaphes de la famille La Vernade, on lisait encore une inscription latine gravée sur une lame de cuivre :

Detulit Antoni questor de La Vernade in ædem, Quem Nilüs glauco prodidit e gremio;

Hic me ferratis miles vincire catenis

Jdssit, CCI Ægypti thdra dedere patres.

Orator christianissimi Francordm regis [ad] Veneto-

RÜM DOMIN1UM , NOBILIS PeTRDS DE La VeRNADE , REQUES¬ TARUM MAGISTER ORDINARIUS, COCODRILLUM HUNC EX Venetia TRANSTULIT M DXV.

Page 1