ANTOINE BOYER
En l’année 1667, son épitaphe fut mise à la place de l’inscription précédente : 219. — Antonius Boyerius, baro de Mouceaco Castro, præfectus peditum
ARVERNORUM, INTER VOLUNTARIOS PROFECTUS IN PANNONIAM, CUM SÆPE ADVERSUS Turcas FORTITER PUGNAVISSET, demum ad amnem Arrabonem apud vicum Sancti- GoDARTI, SUBSTITIT SOLUS AC DIMICANS, RECEDENTIBUS SUIS,DECIM1S QUARTIS VUL- NERIBUS ACCEPTIS, GUTTURE ETIAM SAGITTA TRANSFIXO , OCCUBUIT, ANNO ÆTATIS XXVII, CHRISTI MDCLXIV, DIE VERO III AUGUSTI; CUJUS COR SORORES (1) EJUS LuTETIAM AD EAS REFERENDUM ET IN BASILICA MONIALIUM SANCTI ANTONII CUM HACCE INSCRIPTIONE COLLOCANDUM CURAVERUNT, AC ETIAM PRO ANIMÆ EJUS REFRIGERIO PRIVATAM MISSAM HEBDOMADIBUS SINGULIS, NECNON SOLENNE ANNIVERSARIUM DIE OBITUS PERPETUO HIC FUNDAVERUNT, UT QUOD UNUM POTERANT LUCTUM AC DOLOREM SUUM SUPREMIS HIS IN CARISSIMUM FRATREM OFFICIIS ALIQUA EX PARTE SOLARENTUR.
Qui legis ista, pro mortuo Deum precare et Christum ejus, cujus hostes juve-
NIS PRO SUIS HABUIT, QUOS TAM LONGE AC TAM SPONTE QUISIVIT, A QUIBUS LABO- RIOSA MORTE EST INTERFECTUS. — REQUIESCAT IN PAGE. AMEN.
Ms. F1, p. 3 16.
(l) L’une de ses sœurs était mariée au comte de Noailles, et l’autre au président Tambonneau (F1).
i* p. ni e n 1 1