PIERRE SEGUIER
Deux épitaphes gravées sur des plaques de marbre, décorées de figures allégoriques, d’ornements et d’armoiries, étaient fixées au mur faisant face à l’autel :
(»7. — PETRUS SEGUIERIUS , ANNO DOMINI MDLXXX, OCTOBRIS XXV, HORA SECUNDA A MEDIA NOCTE MORTALITATEM EXPLEVIT, M A G N O ASSIDENTIS CONJUGIS ET CIRCUM CIRCA JACENTIUM LIBERORUM MQERORE. LoNGA ILLI (ETAS : ANNUM SEXTUM ET SEP-
lesdil tes cérémonies Dictes , sera laditte ehappelle tenue close et fermée par la clef de laditte eglise», (Arc.h. nat. , L. 633, n° 1.)
!: L’acte du 10 juin 1659, relatif à ces fondations, porte : rr Pourra ledit sieur fondateur faire poser à ses despens un epitaphe contenant lesdittes fondations, contre le pillier ou est son banc, pour estre plus près de la sacristie. n (Arch. nat., L. 633, n" 1.) Mais comme les piliers les plus proches de la sacristie se trouvaient déjà couverts d’épitaphes, l’inscription dont il s’agit dut être apposée au pilier derrière l’œuvre. (Cf. ci-après, n° 1 4 1 . )
121 C’est du moins ce qui ressort des indications relevées dans les Reg. paroiss. , où il est fréquemment question de cette chapelle comme fondée par
r,- feu le légat Du Prat». Cette tradition acceptée par Du Breul n’a rien d’invraisemblable, étant donné que le chancelier Du Prat habitait sur le territoire de la paroisse l’hôtel qui occupait le coin du quai et de la rue des Grands-Auguslins , connu plus tard sous le nom d'Hôtel de Nantouillet ou du Prévôt de Paris. Comme le chancelier avait été inhumé dans l’église cathédrale de Sens, ses héritiers durent abandonner facilement les droits qu’ils avaient sur cette chapelle à la famille Séguier, à laquelle ils étaient alliés.
(3) A la fin du xvmc siècle, les concessions perpétuelles des chapelles avaient été supprimées; elles furent remplacées par un bail à loyer de trois, six ou neuf ans.
ÉGLISE PAROISSIALE DE SAINT-ANDRÉ-DES-ARCS
TUAGESIMUM EXCESSIT IN ALTISSIMA TR ANQUILLITATE , PARI VENERATIONE, HONORES MULTI , CIVIS EGREGIUS, FORTISSIMUS ADVOCATUS, JUDEX RECTISS1MUS. VlDIT ILLUM SENATUS PRÆSIDEM, ANTIQUIS ILLIS (NIHIL EST DE MODESTISSIMO VIRO DICENDUM ELATIUS ) PAREM; FORTUITORUM MAGNA COPIA, UXOR OPTIMA, LIBERI PIENTISSIMI, OPES SPECIOSÆ, FIRMA VALETUDO, SECUNDA FAMA, ET SI QUÆ ALIA FELICIBUS AD- STRUIT, CASUS NON DENEGAYIT. SED H(EC CIRCA ILLUM NON IN IPSO FUERE : NON EST QUOD EX HIS QUIBUS SINE MOLESTIA CARERE POTUIT FELICEM ILLUM JUDICES ; FELICEM CREDE, FELICEM PRONUNTIA, AMPLECTERE, ADMIRARE CUI MAGNUS, SACER, ÆQUALIS ANIMUS, HÆRENS ORIGINI SUÆ, QUI PER HUMANOS CASUS RECTA SEMPER INCESSIT VIA, QUI VITAM CONSUMMAVIT ANTE MORTEM ET EXPECTAVIT SECURUS RELIQUAM TEMPORIS SUI PARTEM; QUI VIDIT, CREDIDIT, SPERAV1T SATIETATEM, LÆTITIARUM DELECTATIONES IN DEXTERA ; QUI VIDET NUNC, QUI FRUITUR, QUI AMPLECTITUR, TOTUS IN ILLIS. VOS O PROPINQUI , S ANGUIS , UXOR, LIBERI ET SI QUOS FIDELIS JUNXIT AMICITIA, PARCITE MULIEBRIBUS LAMENTIS ; DOLETIS QUASI EREPTUM QUI EREPTUS NON EST. VULTUM QUIDEM MORTALEM ET IMBECILLUM MORS ABSTULIT ; SED 1LLA FORMA ÆTERNA MENTIS VOBISCUM EST; QUICQUID EX ILLO AMASTIS , QUICQUID MI- RATI ESTIS MANET, MANSURUMQUE EST IN ANIMIS HOMINUM , IN ÆTERNITATE TEM- PORUM, FAMA RERUM : DOLOR ILLE VESTER, VESTRÆ ILLÆ LACRYMÆ INV1DENTIUM SUNT MAGIS QUAM AMANTIUM. NUNC QUEM AD CORONAM MAGNO CUM ANHELITU CURRENTEM VIDISTIS, CORONATUM INGEMISCITISÎ PARCITE, CESSATE, ET ANIMOS VES- TROS DOLORIS OPINIONE MAGIS QUAM DOLORE ULLO CONSTERNATOS , SPE EJUS GLORIÆ AD QUAM FELICITER RAPTUS EST ERIGITE. NEC LONGA MORA, NULLA DILATIO EST; ECCE DUM COLLIGITIS VOS, DUM COMPONITIS, ADERIT IMMORTALITAS. - SACRÆ DEF- FUNCTI MEMORIÆ UXOR ET LIBERI MCERENTES POSUERE. ANIMA EJUS IN BONIS DEMO- RABITUR, CARO EJUS REQUIESCAT IN SPE. — A. S. P. P. P. UNUS EX LIBERIS EXARAVIT.
68. — Pf.tro Seguierio parisiensi, in suprema PARISIUS curia PRÆSIDI INTE- GERRIMO , HUMANISSIMO, FELICISSIMO, QUI VIXIT ANNOS LXXVI,MENSES II, ET IN MA- TRIMONIO FELICITER ANNOS XLVIII, MENSES III, CUM DOMINA LODOÏCA BODETIA UXORE CONCORDATISSIMA , CASTISSIMA ET FECUNDISSIM A , SUPERSTITI. Ex EA LIBERIS XII, MASCULIS VI, UNO NATU MAXIMO FATO SUO FUNCTO, INQUISITIONUM IN CURIA PRÆ- SIDE, ALTERO IN SUPREMA PARISIENSI CURIA PRÆSIDE, 111° AQUIS SALTIBUSQUE PRÆ- FECTO, IV0 IN SUPREMA REGIS CURIA CONSILIARIO, V° URBI SUPRÆFECTO, Vl° LIBELLO- RUM SUPPLICUM MAGISTRO; EX QUATUOR GENERIS DUOBUS A LIBELLIS SUPPLICIBUS, 111° IN SUPREMA CURIA ACTUARIO, ALTERO IN EADEM CURIA SENATORE. CoNJUX M (ESTIS— SIMA LIBERIQUE PIISSIMI PARENTIS OPTIMI PERPETUÆ MEMORIÆ POSUERUNT, DICAVE- RUNT. ObiIT VIII KALENDAS NOVEMBRIS M D LXXX.
Armes. D’azur au chevron d’or, accompagné en chef de deux étoiles du même et en pointe d’un mouton arrêté d’argent.
Antoine, Procès-verbal, fol. 100 v°; — Bonfons, fol. 1 65.