N* VII

LETTRE DE L’ASSEMBLÉE GÉNÉRALE DU CLERGÉ DE FRANCE, DE 1780, AU PAPE PIE VI, CONCERNANT LES ORDRES RELIGIEUX.

Beatissime Pater,

Hæc fuit ab omni ævo Ecclesiie gallican»1 consuctudo et pietas, ut in rebus suis arduis dubiisque Apostolicæ Sedis consilium et auctoritalcm expeteret et impetrasse gauderet. Fodcm nos spirilu ducti, Beatitudini vestrw prcces nostras supplices offeriinus pro avertendis, quæ nos circumdant, periculis leniendisque terroribus.

PIÈCES JUSTIFICATIVES

Lugcnt Ecclesiæ nostræ omnes , lugcnt viæ Sion , sanctissime Pater , super raina toi monasleriorunt, iniino congregationuin tam dericorum quant monachoruni, quatn ab aüquot annis passa est, non sine ingenti reiigiosi cultus detrimento, Gallia nostra, Iuvasit omnes regularis observantiæ ordines timor ac trernor, qui, dum pereuntiuin sortent miranlur et dolent , idem sibi ipsi exitium imminere augurantur, ve), quod longe miserabiiius, ctiam arcesserc festinant.

Ncque vcro deerat nobis animus perituris opem ferre, superstilcs confirmare et consolari. Verum, in tanto excidio, ea adhibita est processus forma quæ nobis omnem cavendi, consulendi, quin ctiam rcpugnandi facuitatem præriperet ; nulla episcopalis juris habita ratio, commodi sive incommodi nulla quæslio ; prædamnatis nullum defcnsiouis præsidium relictum , ita ut cuncli, quasi improviso fulmine percussi ac slupefacti , internent. Quæ exinde mala secula sunt , itérant refcrimus inviti. Elanguit itimirum totius regularis observantiæ vigor ; languesrunt florenlissima quondam in monasteriis sacrarum litterarum studia ; et quæ multos babebat iilios rcligiosa societas, in solitudinem versa est. Uæc omnia Sanctitati vestrce, non sine summo dolore , fideliter exponenda duxbnus, certi aposlobcum pectus, pro sua pietate, malis nostris commotunt iri, iisdemquc, pro sua potestale ac sapientia, medcri velle et posse.

Monasticum ordinent omni cura ac studio foverunt semper ornaruntque præsulcs gallicani , quod Ecclesiæ catholicæ utilissimum scirent. Nunc in avertendis cjus periculis patentant vestram sollicitudinem tanto tnajori cuut liducia advocant, quod Apostolicæ Sedi continendaiissimum esse norunt.

Perturbavit nos sane non modicum nupcra Antoniani ordinis evcrsio , quant prius pcne consunimatam vidintus ac doluimus, quant immiuentem cavere licuit; nulla scilicet præcedente querimonia aut informationc, deletis uno velut fulntinis ictu viginti sex tcmplis domibusquc reUgiosoruut , translatis iu alicnos usus antiqui probatique ordinis opibus possessioni busqué cunctis, quas lidelium devotio sustentaudis clericis ac juvandis pauperibus a multis sæculis dedicarat. Non dissimuiavit dolorem suum derus gallicanus. Audivit qucrenlium voces rex noster cbristianissimus, filius vester, ac pro ingenila pietate benigne excepit, et beue sperare jussit in futurum.

Novit Sanctitas vestra, cujus est regerc KcclesiamDei, quanta ex non servato juris online reruin confusio ac perturba tio oriri

XXX PIÈCES JUSTIFICATIVES

solita sit , in gravissimis prasertim negotiis. Apostolicæ cathedra judicium expectant Ecclesiæ ornnes. is est fons païens domui David, uudc et sentiendi et agendi normain haurire gestiunt. Nos ab eo etiam solatium quærinius, enixe rogantes ut monasticuin ordinem tôt apud nos procellis turbinibusque jactatnni ac jam peue labentem pia ac poterne dextera sedes Pétri erigere ac sublevare dignetur ; ut si quando de unionc, extinctione, suppressione aut transiatione societatis cujuspiam, sive donius religiosæ quæstio incident, totura juris ordinem inviolabiliter observari, episcoporum vota diligenter exquiri Bealiludo vestra præcipiat, nec cæteros quorum iuterest iuauditos præteriri patiatur.

Scimus, sanclissime Pater, justa ac salubria petenlibus Pétri opem nunquant defuisse. Hæc est spes nostra quam a patribus transmissam experti ipsi tolies limiter retinemus, quam apostolatus veslri vigilautissima soliicitudo, cbaritas et sapicntia confirmant ac roboraut. Adjiciat Sanctitas vestra hoc beneficium tôt aliis quibus, sub ejus prudentissimo regimine, Ecclesia catholica gloriatur et exultât.

Nos, pro tam uecessario munere gratias persolventes, vota nostra pastorum principi Christo offerte nunquam desinemus, ut aposiolatus veslri dies, prosperitatem et paccm no vis semper augmentis ad sui nominis gloriam et Christian! gregis salutem cumulare dignetur,

Beatissime Pater,

Sanctitatis vestra

Obsequentissimi ac devotissimi filii vestrl cardinales, archicpiscopi, episcopialüquc ecclcsiastld viri in comitiis gcneralibus cleri gallicani congregati.

Lutcüæ Parisiorum, die 5 mensis scptembris 1780.

•b Cardinalis de I.a Rochefoucauld, prases.— f J. C», archicpiscopus Tolosanus. — f Alex. Aug., arch., dux Rcmensis. — f Joan. R aim. , archiep. Aquensis. — t J. M., arch. Arelalensis. — f Cl. M. A., arch. Auscitanus. — f J. A., episcopus Niverqensis. — t Gab. Fr. S., episcopus Matisconensis. — f Car. Fr. S., episcopus Agatbensis. — f Joan. M., episcopus Castreusis. — f Urb. R., episcopus Dolen-

PIÈCES JUSTIFICATIVES

sis. — f Joaii. Lud., episcopus Aginnensis. — t A. llcnatus, cpiscupus Vincieusis. — t Frauciscus, episcopus Claromontensis. — t Al., episcopus Ulesensis. — F. R., episcopus Valentinensis. — üridePes, vicarius gcneralis Roihouiagcnsis. — Cortois de Prcssigny, vie. gcu. Lingoneiisis. — De Colbert, vie. gen. Tolosanus. — De Uardonnciiclie , vie. gen. Aqucnsis. — Forbin La Rarben, vie. gen. Aquensis. — Galard Saldebru, vie. gen. I.ectorensis. — De Saint-Albin, decauus et vie. gen. Viennensis. — Rangousse de Ueauregard , vie. gen. Aginnensis. — D’Alais-Montalet, vie. gen. Cauieracensis. — Gautier de Montguers, vie. gen. Conseranensis. — Du Lau, vie. gen. Rolhouiageusis. — De Lageard, vie. gen. Remcnsis. — De Quemadeuc, vie. gen. CabilloncusLs. — De Hercé, vie. gen. Dolensis. — De Robien, vie. gen. Aulissiodorensis. — Chevreuil , vie. gen. I’arisiensis. — De Jareute, antiquus clcri Gallicani procurator-proniotor. — De Boisgelin , proeurator cleri Gallicani. — De Périgord, cleri Gallicani proeuralor. — De La Rochefoucauld , antiquus cleri Gallicani proeurator, a sccretis.