DE DANTE THEOLOGO

PROPOSXTXONES

I. — Historiae documenlis constat, mirabili praeditum ingonio, Dantem Mi-

gherium (nondum expleto trigesimo œtatis suaî anno), jam fuisse omnibus, medio œvo vigentibus, prœsertimque philosophieis, doctrinis imbutum; deindè, advorsa quae expertus est , civiles discordiae, exilium, diuturnœque poregrinationesanimum ad sublimia theologiae principiflLevoxisse videntur.

II. — Theologicaî hujusce doctrinaî, quam tùm apud universitates, tùm in monasteriis Dantes liauserat, manifesta prœclaraque extant vestigia, multis in locis prsestantissimi illius poematis, linguâ italicâ ab ipso conditi, quod Divina Comedia, vulgô inscribitur.

m. — Clariùs etiam patefiunt ojusdem doctrinae placita quae maxime Divi Thoma) redolent sententiam, in secundâ parte poematis qus.dicitur : il Purgatorio

rV. — Altissima demîim christiana) fldei dogmata attingit inclyti cârminis lertia pars quae inscribitur : il Paradiso, ubi mirificè evolvuntur et splendore fulgent amplissimo.

V. — Divina Comedia quae Dantis Aligherii praecipuum opus est, veram et salutiferara vim exercuit inter christianos, imprimis Italiae, populos.

CoNCLUsio. — Ergô, omninô cœcutientes sunt scriptores hodierni aut veteres qui Dantis orthodoxiam vel scientiam theologicam in suspicionem adducere conati sunt.

Hanc Thesim

Deo duce, et auspice Immâculatâ Deiparâ Virgine Maria, ad doctoratùs gradum, Eduardus DANIEL, praesbyter diaecesis Forojuliensis, tueri conabitur in aedibus sacrae Facultatis Theologiaî urbis Aquensis, anno Domini 1873, die verô mensis horâ

Visum aquis sextiis, anno Domini 1871, die 22 aprilis. Typis mandetur. Sacrœ Facultatis Theologim Aquensis Decanus,

Academiœ Aquensis Rector, J.-P. BOYER.