‹ Essai sur la littrature romantiqueChapitre 21 sur 72 · CHANT DE MORT DE LODBROG · texte numérisé non relu

CHANT DE MORT DE LODBROG

(Ozaus-Wormius #ppend. ad litt. Dan.)

. Hoc videtur mihi revera

Quod fata sequimur,

Rarus transgreditur fata Parcarum.

Non destinavi Ellæ

De vitæ exitu meæ

Cum ego sanguinem semimortuus tegerem Et naves in aquas protrusi

Passim impetravimus tum feris

Escam in Scotiæ finibus.

Hoc ridere me facit semper

Quod Balderi patris scamna

Parata scio in aula.

Bibemus cerevisiam brevi,

Ex concayibus crateribus craniorum

Lodborg eut le malheur de tomber vivant entre les mains d’un ennemi sans pitié, qui le jeta dans un cachot et l’y fit périr par les

| morsures de serpens. Lodbrog, dans cette

Non gemit vir fortis contra mortem Masnifici in Odini domibus.

Non venio desperabundis

Verbis ad Odini aulam.

p''es le foie" eiis , 4": Le Tele) ete

| 5. Habeo quinquagies Prælia sub signis facta Ex belli invitatione et semel Minimè putavi hominum Quod me futurus esset (Juyenis didici mucronem rubefacere ) Alius rex prestantior.

Nos Âræ invitabunt Non est lugenda mors.

6. Fert animus finire, Invitant me Dysæ Quas ex Othini aulà Othinus mihi misit.

Lætus cerevisiam cum Asis | In summà sede bibam.

Vitæ elapsæ sunt horæ ; Ridens moriar.

ee.

rm

mn 5 doihéhiergirtiisil

canne re tire ten din tin rennais nés der

La

mr TT PIN Dar RSS

nr 0 A RE APP

es

mi | affreuse position, chanta lui-même le récit de ses anciens exploits, recueilli sans doute et disposé en vingt-neuf stances par quelque scalde contemporain. Voici les six dernières

Page 1