CHANT DE MORT DE LODBROG
(Ozaus-Wormius #ppend. ad litt. Dan.)
. Hoc videtur mihi revera
Quod fata sequimur,
Rarus transgreditur fata Parcarum.
Non destinavi Ellæ
De vitæ exitu meæ
Cum ego sanguinem semimortuus tegerem Et naves in aquas protrusi
Passim impetravimus tum feris
Escam in Scotiæ finibus.
Hoc ridere me facit semper
Quod Balderi patris scamna
Parata scio in aula.
Bibemus cerevisiam brevi,
Ex concayibus crateribus craniorum
Lodborg eut le malheur de tomber vivant entre les mains d’un ennemi sans pitié, qui le jeta dans un cachot et l’y fit périr par les
| morsures de serpens. Lodbrog, dans cette
Non gemit vir fortis contra mortem Masnifici in Odini domibus.
Non venio desperabundis
Verbis ad Odini aulam.
p''es le foie" eiis , 4": Le Tele) ete
| 5. Habeo quinquagies Prælia sub signis facta Ex belli invitatione et semel Minimè putavi hominum Quod me futurus esset (Juyenis didici mucronem rubefacere ) Alius rex prestantior.
Nos Âræ invitabunt Non est lugenda mors.
6. Fert animus finire, Invitant me Dysæ Quas ex Othini aulà Othinus mihi misit.
Lætus cerevisiam cum Asis | In summà sede bibam.
Vitæ elapsæ sunt horæ ; Ridens moriar.
ee.
rm
mn 5 doihéhiergirtiisil
canne re tire ten din tin rennais nés der
La
mr TT PIN Dar RSS
nr 0 A RE APP
es
mi | affreuse position, chanta lui-même le récit de ses anciens exploits, recueilli sans doute et disposé en vingt-neuf stances par quelque scalde contemporain. Voici les six dernières