Naimcft oft l'AMonaDee te préMDte irrégallèreiBCBt

Velle non creditur , Qui obsequitur Imperio patris vel domini. — De Rgg. jur,, 4.

Quo tutela redit , Eo hœreditas pervenit, Nisi cùm fœminœ heredes intersunt — Id., 78.

Actus legitimi qui recipiunt diem

Velconditionem, Yeluti mancipatio, accepiilatio, Hsereditatis aditio, Senri optio , datio tutoris , In totum vitiantur per temporis Vel conditionis a^jectionem :

Nonnunquam tamen actus supra scripti tacite recipiunt, Qu8B aperte comprehensa vitium adferunt. — Id., 77,

ROTB D. — DROIT ROHÀllf ^ MAXOIBS ÀYIC LA MBSUEE. S55

Quody quis dùm servus est , Egii:

Proflcere, liberto facto, non potesU — Id., 146.

Qusd ab initio InutilisAiitinsUtutio, Ex post &cto convalescere non potest. — Id., SIO.

Pueri appellatio très signiflcationes habet : Unam, cùm omnes servos pueroe appellaremas : Alteram, cùm puerum contrario nomine puellœ diceremus : Tertiam, cùm aBtatem puerilem demonstraremus. D$ Verb. iig, t04.

. — HaxiaMft «al ont la meture lenlenieDt su» aiiOBaiiee.

Régula est, qu» rem, quœ est, breviter enarrat. Non ex regtilA jus sumatur :

Sed ex jure quod est, régula ûat. — D$ r^g.Jwr, 1.

Jura sanguinis nuUo jure civiH dirimi poesunt. •» Id. ^.

Semper in obscurisquod minimum est sequimur. — Id. 9.

Is qui actionem habet ad rem recuperandam, Ipsam rem habere videtur. — - Id., 15.

Imaginaria venditio non est pretio accedente. — > Id., 16.

Non débet, cui plus licet, quod minus est, nonlicere. — Id., t1 .

In personam ciyilem nuUa cadit obligatio. — Id., ii.

Plus cautionis in re est quàm in personâ. — Id., 15.

Nuptias non concubitus, sed consensus facit. — Id., 80.

Quod ad jusnaturale attinet,

Omnes homines sequales sunt. — Id., 82.

Non débet actori licere,

Quod reo non permittitur. -» Id., 41.

Gulp& caret, qui scit, sed prohibere non potest. •— Id., 50.

Invite beneficium non datur. — Id., 69.

Nulla intelligitur mora ibi fleri, Dbi nulla petitio est. — Id., 88.

Non soient quae abundant vitiare scripturas. — Id . , 94 .

556 «<WW» BtVBlOPfMBMTS «T BXPUCATIOKS.

Omnia, qwe jure coBtraliuatur« Contrario jure pereimU — Id., 100.

Nemo domo suâ eitrahi dôbeU — Id., 103.

Ubicumque oogpaitio est,

Ibi pwBtor desideratur. — Id., 105.

Libçrtas inaestimabilis res est. — Id., 105. Cmn «erw nullaactio «c — Id., 107.

In toto pars eontiuetur. — Id., 118« Res Judicata pro veritate accipitur. — Id., «07. gervitutem mortalitati ferè comparamus. — Id. «09.

lV#te B. — ^(Foyea lûlrod., p. 37, 38.) RÈGLES isr Màinm rédigées m veis ex admises daks le droit

FRAI^ÇAIS.

- HaxlMs rMitées e» latin a^ee une certaUie «eswe sTllaMfiM

ccv«M«iMdiee(t)«

Resoluto jure dantis, ResoWitur jus accipieutis.

Inclusio unius Eidusio alternis»

QuinegeAdeuno,

Negat de altero.

QuflB temporalia ad agendum, Peri^ëtua sunt ad excipiendum.

Qui possidet et contendit, Deum tentât et offeadit (2).

Sic lex, Sicjudex.

(0 Quelqaes-anes de ces maiimes vlenneot du Droit romain i mais elles ont été adoptées par le Droit français, où elles ont pris leur forme niétrlqae.

(3) Maxime de notre ancien Droit coutomier en matière de saisine. Cesl la présomption qui milite en fareur du détenteur, yoyez Loisel, JnsUU, Ut. Y, lit. iv, règle 9.

NOTB E. — DIOIT français; MAXUIBS RUffiBS (w latin). 387

Tantum judicaturo, Quantum llUgatum*

Onu8 probandi, Incumbitactori.

Qui negligit censum Perdat agrum (i).

Tantum prascriptum, Quantum poesessum.

Teslis unus, Testû nulluf.

VoxuniuB, Vox nuUius.

Quod abundat Non vitiat (S).

PactumjudicUy Factam partis.

Tantum operator fictio in casn ficto,

Quam Veritas in casu vero. ,

Quem de erictione tenet actio, Eundem agentem repellit ezeeptio.

Maritus viyit dominus, Iforitur socius.