‹ Essai sur les monnaies de Charles 1er, comte de ProvenceChapitre 165 sur 183 · Poids ordinaire et petit poids · texte numérisé non relu

Poids ordinaire et petit poids

La Cour royale de Naples payait les salaires au poids ordinaire et au petit poids. Le poids ordinaire était absolument effectif et comptait 30 tarins de numéraire à l'once. Le petit poids était conventionnel et si, en compte, l'once de ce poids avait 30 tarins, en fait, elle ne se composait que de il. En payant au petit poids, la Cour donnait donc effectivement ^/lo de moins que la somme portée en quittance.

Le rapport du poids ordinaire au petit poids est déterminé par le texte suivant : « Vos permisistis nos retineri... ad parvum pondus « Curie uncias auri ii et mediam, quo parvo pondère ad générale « converso, sunt ad idem générale pondus uncias duas larenos septem « et granos x (2). «

(1) Olei salme faciunt miliare unum ; — qualibet salma olei est staria x ad starum Bari ; — quodlibet miliare olei est staria xl ; — et quodlibet starium est pignatelle xxxii. (B. 169, f 175 V). — Sciendum est quod miliare olei est in mensura staiia quartaginta ad starum Bari, quorum quodlibet est in pondère rotulorum xviii ; reductum vero ad générale starum Regni, quod alicubi dicitur quarantinum, est predictum miliare staria seu quarantina octogiiita, quorum quodlibet est in pondère rotulorum viiii. (B. 169. i" 248).

(2) Reg. de Frédéric II, sans date, cité par Diodati, Âtt. deW Acad. di Napoli, année 1788, p. 328.

DE CHARLES l" 535

Page 1