XXV

BREVE DONATIONUM ECCLES1Æ SANCTI URSINI DE MONTE CENOBII FACTARUM (1048-XI10 S,û) . (1)

Anno ab incarnatione domini MXLVIII0, ego Erchenbudus, Borbonensium cornes, compunctus timoré dei, verbis que spiritus sancti, qui locutus est per prophetarn David, ubi dicit : Dominus de cœlo prospicit super filios hominum ut videat, si est intelligens aut requirens dominum : his ammonitus jjvolui ilium intelligere et requirere. Idcirco pietati ejus gratias refero, qui me prospicere fecit salutem anime mee, et honorem corporis mei, dum locum sancti ac deo dilecti, primi archipresulis Biturigensis sedis, Ursini, in honore atque stabilitate reducere studui. Ad ipsum enim locum, cum consensu congregationis sancti Stephani primi martiris Xristi idem metropolitanæ æcclesiæ , ex bona voluntate, reddo ego, et fratermeus Albuinus, et uxor mea Aurea, et fllius meus Herchenbaldus, æcclesiam unam, quæ vocatur Mons Cenobii, et est dicata in honore sancti Ursini, terrasque pertinentes ad ipsam æcclesiam, et boscum Montis Cenobii: ad ædificationem canonicorum, et calefaciendum, et pascuarium porcorum canonicorum, pro remedio animarum nostrarum et animarum parentum nostrorum, ea scilicet ratione, ut canonici, qui in eodem loco deo et sancto presuli Ursino servierint, eas leneant et possideant, sine ulla contradictione, ad stipendia sua, et ad refectiones hospitum, et sustentationes pauperum. Donamus autem et illis quicquid ad illad altare venerit, vel in auro, vel in argento, et in omnibus rebus, concedente Humbaudo atque Rainmundo frater ejus, qui ipsam ecclesiam

(t) Archives de l’empire K. 19. 2,' parchemin, signé, mais non scellé, écriture du XIIe Siècle.